Αναζήτηση

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ

Εβδομαδιαία εθνική εφημερίδα

Διαβάστε στο φ.226 της Εθνικής Εφημερίδος Εμπρός

01-24á.qxp

Διαβάστε στο φ.226 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ

  • 43 χρόνια ένοχη Μεταπολίτευση

ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ

Μόνο η Χρυσή Αυγή στο πλευρό των κατοίκων της Δυτικής Αττικής

  • «Ελλάς – Σερβία – Ορθοδοξία» Μήνυμα Αντίστασης από την Χρυσή Αυγή και το Σερβικό Ριζοσπαστικό Κόμμα
  • ΑΙΣΧΟΣ

Κράτος Ρουβίκωνα-Εξευτέλισαν και τον Ελληνικό Στρατό

  • Η Χρυσή Αυγή τίμησε τους πεσόντες Ριμινίτες – Ιερολοχίτες (1942-1945)
  • ΑΠΟΨΗ

Το όνειδος του «Συνταγματικού Τόξου» και η ελπίδα του Ελληνικού Εθνικισμού

  • Ένα -δύο-τρία πολλά φρενοκομεία
  • Η μάχη του Ελ Αλαμέιν
  • Εισαγωγή στην Ελληνική εθνική ενδυμασία
  • Ίπποι, Νύμφες και Νικητές
  • Η Χρυσή Αυγή στο 13%
  • Η Ουγγαρία απαγορεύει τους σπόρους της Monsanto
  • Tι και ποιος ευθύνεται για τις πλημμύρες

Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ-Η φωνή της Αλήθειας

 Κυκλοφορεί το Σάββατο 18 Νοεμβρίου 2017 και κάθε Σάββατο, με 1,30 ευρώ

 

Advertisements
Featured post

ΤΟ ΟΝΕΙΔΟΣ ΤΟΥ «ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΤΟΞΟΥ» ΚΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ

Χωρίς τίτλο.png

Είναι φανερό ότι όπως έχουν εξελιχθεί σήμερα η Οικονομία και η Πολιτική, ούτε τις ανάγκες συνύπαρξης των ανθρώπων υπηρετούν, ούτε έχουν καμία  σχέση με τον καταγωγικό τους ρόλο. Στην πραγματικότητα αποτελούν δραστηριότητες ενός τερατώδους διεθνοποιημένου παιχνιδιού εμπορευματοποίησης της εξουσίας, το οποίο οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην υποταγή των ανθρώπινων συνειδήσεων και σε μια παγκόσμια δικτατορία.

Και μόνο μέσα από μια νοσηρή λογική που κρίνει θετική αυτή την εξέλιξη για την ανθρωπότητα, μπορεί να γίνει κατανοητή η κραυγαλέα αντιφατική συμπεριφορά μιας μερίδας νεοελλήνων. Από τη μια δηλαδή να ισχυρίζονται ότι ο περιορισμός των ατομικών τους ελευθεριών από μια στρατιωτική εισβολή και κατοχή, είναι σκλαβιά αφόρητη και εξευτελισμός και από την άλλη να θεωρούν ότι η συμφωνημένη με «μνημόνια» κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας, ανεξαρτησίας και αυτοδιαχείρισης από δανειστές της χώρας, είναι ευεργέτημα, σωτηρία της πατρίδας και της συλλογικής αξιοπρέπειας.

Αυτό βέβαια συμβαίνει γιατί δεν υπάρχουν πια άξονες συνοχής της ελλαδικής κοινωνίας. Γλώσσα, ιστορία και Ορθοδοξία έχουν αποδομηθεί και τώρα επιχειρείται η συστηματική πληθυσμιακή αλλοίωση της χώρας. Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι σήμερα υπάρχουν αρκετοί Έλληνες (οπαδοί αποκλειστικά του «συνταγματικού τόξου») θιασώτες της «παγκοσμιοποίησης», δηλαδή άνθρωποι που δεν έχουν πια «ούτε ιερό ούτε όσιο».

Άνθρωποι πλήρως αφελληνισμένοι, που αδυνατούν να κατανοήσουν το πως οι πρόγονοί μας αντιλαμβάνονταν τον αγώνα «υπέρ βωμών και εστιών» ως τον «υπέρ πάντων αγώνα».  Το πώς δηλαδή η υπεράσπιση των βωμών και των εστιών, ήτοι των ιερών και των οσίων τους, ήταν για αυτούς μια υπέρτατη υπαρξιακή αυταξία.

Ούτε φυσικά μπορούν να ενωθούν κάτω από ένα νέο: «είτε παίδες Ελλήνων», γιατί αριστεροί και νεοφιλελεύθεροι «γκρέμισαν» και τους «βωμούς» και τις «εστίες» αυτού του Έθνους, νοιώθοντας ντροπή που λέγονται Έλληνες, θεωρώντας πράγμα «φασιστικό» και ψεύτικο η Ελληνικότητα να αποτελεί τον άξονα της κοινωνικής μας συνοχής.

Πρωταρχικές αξίες και αποκλειστικό νόημα ζωής για αυτούς είναι η καταναλωτική ευχέρεια και η παραμονή στην Eυρωζώνη. Για αυτό υπογράφουν ό,τι κι αν τους ζητηθεί: Δεσμεύσεις ολοκληρωτικής υποτέλειας και των τρισεγγόνων μας. Eξευτελιστική επιτρόπευση κάθε λειτουργίας του κράτους. «Yπερταμείο» που υποθηκεύει όλα τα τιμαλφή της χώρας. Yπαγορευόμενη πληροφόρηση που προσβάλλει και ταπεινώνει τον πολίτη. Δήμευση των αποταμιεύσεων ισόβιου μόχθου και ξεπούλημα των αυτόχθονων Tραπεζών στην απρόσωπη διεθνή αγυρτεία. Δεν υπάρχει διασυρμός και διαπόμπευση που δεν την έχουν υπογράψει.

Αλλά δεν είναι μόνον αυτό, το πιο τραγικό είναι ότι η χώρα διολισθαίνει συνεχώς σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ευρωτουρκικής συγκυριαρχίας. Με ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού αιχμάλωτο του καταναλωτικού ηδονισμού και βουτηγμένο στον τηλεοπτικό βούρκο να αδιαφορεί πλήρως για τα τεκταινόμενα, η χώρα αφού πρώτα εγκατέλειψε το όραμα της εθνικής της ολοκλήρωσης, εγκαταλείπει τώρα και την έσχατη γραμμή υπεράσπισης της εθνικής της αξιοπρέπειας και ανεξαρτησίας. Μετατρέπεται σε μια χώρα περιορισμένης κυριαρχίας, που ασφυκτιώντας ανάμεσα στις «συμπληγάδες» των μοντέρνων δυτικών σταυροφόρων  και του εξ’ Ανατολής νέου «σουλτάνου», αργά αλλά σταθερά χάνεται ξανά από το ιστορικό προσκήνιο, μεθοδικά πνιγμένη στην ανυποληψία, τα χρέη και την έλλειψη αυτοεκτίμησης.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, κάθε κόμμα που γίνεται κυβέρνηση στην Ελλάδα, συνεχίζει να παραδίδει θεσμούς και λειτουργίες  σε έναν υπόκοσμο κομματικών «ημετέρων» που λεηλατούν αδηφάγα την κρατική περιουσία. Άτομα που βρίσκουν την ευκαιρία να ικανοποιήσουν τα ζωώδη ένστικτά τους, ηδονιζόμενα με την αυθαιρεσία του εξουσιαστή και το τάϊσμα της ακόρεστης ναρκισσιστικής τους αδιαντροπιάς.

Στο πολιτικό σκηνικό κυριαρχούν στερεοτυπικά ένα κοινό καλούπι μια κοινή «κασέτα» κυβερνητικού και άλλο ένα αντιπολιτευτικού λόγου, σύμφωνα πάντοτε με τις «σοφές» συμβουλές των επικοινωνιολόγων, άσχετα με το ποιο κόμμα ή συνασπισμός κομμάτων του «δημοκρατικού τόξου», βρίσκεται στην εξουσία.

Ο βουλευτής του κατά το μεγαλύτερο μέρος ελληνόφωνου (ακόμη) Κοινοβουλίου δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια απρόσωπη μονάδα για την καταμέτρηση της δύναμης των κομμάτων.

Ενώ τα «επεισόδια» του σήριαλ διεθνούς ψυχαγωγίας και «χαβαλέ» που λαμβάνουν χώρα στο «Ελλαδέξ», συμπληρώνονται με το ντιμπέϊτ και τις εσωκομματικές εκλογές των «πολιτικών βρικολάκων» του Πασόκ, που για λόγους παραπλάνησης των ψηφοφόρων μετονομάσθηκε σε «Δημοκρατική Συμπαράταξη».

Είναι οι εκλογές που ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας χαρακτήρισε «οξυγόνο για τη δημοκρατία», ποντάροντας στη διαρροή ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ προς τους «νεκραναστημένους» και προσβλέποντας προφανώς σε μια μελλοντική μετεκλογική συνεργασία με τα πολιτικά αυτά «ζόμπι» του ζοφερού κοινοβουλευτικού μας βίου. Συνεργασία που εκτιμά ότι θα του εξασφαλίσει άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία στις επερχόμενες εκλογές, ενισχύοντας παράλληλα το «προοδευτικό προφίλ» της κυβέρνησής του.

Γιατί η αριστερά, παρά την έλλειψη «πρότερου έντιμου βίου», κατάφερε με τη βοήθεια της μεταπολεμικής και κυρίως της μεταπολιτευτικής δήθεν δεξιάς, να καρπωθεί σχεδόν αποκλειστικά τα όποια προπαγανδιστικά οφέλη του επιθετικού προσδιορισμού: «προοδευτικός».

Ωστόσο αριστεροί και νεοφιλελεύθεροι, ως «σιαμαία τέκνα» του ιστορικού υλισμού έχουν κοινή αντίληψη περί προόδου. Αντίληψη σύμφωνα με την οποία  ο άνθρωπος είναι δημιουργός μιας γραμμικής προόδου που οδηγεί συνεχώς και νομοτελειακά σε έναν καλύτερο κόσμο. Βασική προϋπόθεση βέβαια για τον καλύτερο και «προοδευτικό» αυτό κόσμο και για τους δυο, είναι η εξαφάνιση των εθνών. Φυσικά ο καθένας έχει ένα δικό του οικονομικό πρόγραμμα για τον παγκοσμιοποιημένο κόσμο που οραματίζονται, ωστόσο σε φιλοσοφικό επίπεδο δεν υπάρχει καμία ουσιαστική διαφορά μεταξύ τους.

Αγνοούν αμφότεροι φυσικά το γεγονός, ότι το ιστορικό γίγνεσθαι  είναι μια συνεχής πορεία ρήξης και επανασύνθεσης. Έτσι εξηγείται το πως από την ελληνική πόλη και τον πολιτισμό, έχουμε ξεπέσει πλήρως στον παλιμβαρβαρισμό του «ιδιώτη» (του πιο ιδιώτη από ποτέ είναι αλήθεια), άσχετα αν αυτό ψευδεπίγραφα έχει βαφτισθεί δημοκρατία και πολιτισμός. Και όλο αυτό φυσικά είναι φανερό ότι δεν είναι πρόοδος, αλλά σκοταδισμός και οπισθοδρόμηση, όσα τεχνολογικά επιτεύγματα κι αν έχει κατορθώσει αυτός ο πολιτισμός.

Και ότι πάντως σε καμιά περίπτωση οι «ονειρώξεις» των επίδοξων βιαστών της ιστορίας δεν πρόκειται να φέρουν το τέλος της, όπως διακηρύττουν οι θεωρητικοί της. Η εξέλιξη της ιστορίας  συσσωρεύει μια ασύλληπτη πυκνότητα δυνάμεων που κάποτε ξεσπούν και είναι ικανές να συντρίψουν το «βράχο» του σκοταδισμού, όσο βαρύς κι ασήκωτος και αν είναι αυτός.

Σε αυτή τη φάση βρισκόμαστε τώρα και για τον λόγο αυτό το χρέος των Εθνικιστών είναι μεγάλο. Η ελπίδα του κόσμου για την ανάσχεση του «κτήνους» και την ανατολή ενός πραγματικά καλύτερου κόσμου βρίσκεται αποκλειστικά στα δικά τους χέρια.

Όσο για τους νεοέλληνες, υπάρχει κάτι στη νοοτροπία τους εξαιρετικά παρήγορο, είναι η «αντιστασιακή» τους ψυχοσύνθεση. Είναι αυτό που έχει οδηγήσει στην κατάληξη, (όχι λίγες φορές στην ιστορία), οι λίγοι που αντιστέκονται να γίνονται αφορμή να καυχάται εκ των υστέρων για «αντίσταση» η μεγάλη πλειοψηφία των συμβιβασμένων.

Είναι άδικο αλλά σωτήριο, χάρη στο σφετερισμό της εγρήγορσης κάποιων ολίγων να σώζεται τελικά μια ευρύτερη συνείδηση πατριωτικού χρέους, δηλαδή η ιστορική συνέχεια της ελληνικότητας. Ας ελπίσουμε, ότι «δρέποντας τις δάφνες» του αγώνα των Ελλήνων Εθνικιστών, όλοι κάποτε θα μιλάνε για «καθολική αντίσταση του λαού» στην ανίερη μαφιόζικη φιέστα, και δεν πειράζει καθόλου που θα παραχαράζεται κατάφωρα η αλήθεια για ακόμη μια φορά.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ

(Φ. 226)

Δυναμική απόφαση της Ουγγαρίας να απαγορεύσει τους σπόρους της Monsanto

Χωρίς τίτλο.png

Η Ουγγαρία συνεχίζει να αντιστέκεται ενάντια στην παγκόσμια δικτατορία. Έτσι, δεν δίστασε να προκαλέσει και τον γίγαντα Monsanto. Με μια απόφασή της η ουγγρική κυβέρνηση, έκαψε εκτάσεις με καλαμπόκι που αντιστοιχούσαν σε σχεδόν 5 εκατ. τετραγωνικά μέτρα, και τα οποία ήταν από σπόρους γενετικά τροποποιημένους (OGM), της Monsanto. Η είδηση ανακοινώθηκε από τον γραμματέα του Υπουργείου της Ανάπτυξης τον Lajos Bognar.

Η δραστική αυτή απόφαση, εξηγεί ο Bognar, ήταν αναγκαία και η καλύτερη λύση για την πρόληψη της καλλιέργειας προϊόντων χωρίς ogm.

Αλλά δεν είναι μονο αυτό. Στην Ουγγαρία οι γενετικά τροποποιημένοι σπόροι απαγορεύονται. Οι έμποροι σπόρων της χώρας, είναι ειδοποιημένοι να προσέχουν και να πραγματοποιούν ελέγχους ώστε σε παραλαβές από το εξωτερικό να μην υπάρχουν σπόροι τέτοιοι ανακατεμένοι με τους κανονικούς.

Το ότι η Ουγγαρία πήρε μια τέτοια απόφαση βασίζεται και στο γεγονός ότι προβλέπεται από το Σύνταγμα της το οποίο πιστοποιεί ότι:

«Η Ουγγαρία προωθεί μια αγροτική πολιτική ελεύθερη από οργανισμούς γενετικά τροποποιημένους, και εγγυάται υγιεινή διατροφή και καθαρό νερό, διαμέσου μιας συντονισμένης προσπάθειας ελέγχου και υγειονομικής περίθαλψης εξασφαλίζοντας και την προστασία του περιβάλλοντος»

Είναι η πρώτη χώρα της ΕΕ που πήρε μια τέτοια απόφαση σε σχέση με αυτή την υπόθεση. Από την άλλη, η ΕΕ έχει υιοθετήσει μια πολιτική που αφήνει ελεύθερη διακίνηση τέτοιων προϊόντων. Έτσι η Ουγγαρία δεν μπορεί να ερευνήσει πώς οι σπόροι φτάνουν στα εδάφη της αλλά κάλλιστα μπορεί να ελέγχει σε βάθος την χρήση αυτών των σπόρων και να την απαγορεύει…

Κωνσταντίνος Μποβιάτσος

(Φ. 226)

Η Χρυσή Αυγή από την πρώτη στιγμή κοντά στους πληγέντες

1.jpg

Ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής, Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος μαζί με τους Βουλευτές Χρήστο Παππά, Ηλία Παναγιώταρο και Ελένη Ζαρούλια επισκέφθηκαν την πληγείσα από τις πλημμύρες περιοχή της Μάνδρας Αττικής, όπου θρηνήσαμε νεκρούς 16 συμπολίτες μας. Οι Βουλευτές και ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής είδαν ιδίοις όμμασι το μέγεθος της καταστροφής, για την οποία ευθύνεται ένα αναίσθητο και ανάλγητο κράτος. Να σημειωθεί πως κανείς πολιτικάντης δεν τόλμησε να επισκεφθεί τους πλημμυροπαθείς της Μάνδρας Αττικής και την φτωχολογιά η οποία επλήγη από την θεομηνία. Οι κάτοικοι της πολύπαθης Μάνδρας υποδέχτηκαν με θέρμη το κλιμάκιο της Χρυσής Αυγής και εξέφρασαν την δίκαιη αγανάκτησή τους για την εγκατάλειψή τους από την Πολιτεία.

Ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου κ. Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος δήλωσε:

«Για μία ακόμη φορά η Ελλάδα θρηνεί νεκρούς από ένα ανάλγητο και αναίσθητο κράτος. Κυβερνά την χώρα και δεν είναι αθώος ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και τρία χρόνια. Κανένα αντιπλημμυρικό έργο δεν έχει γίνει στην περιοχή. Τα θερμά μας συλλυπητήρια στις οικογένειες των νεκρών. Καταγγέλλουμε το κράτος για την αδιαφορία του. Παριστάνουν τους προστάτες της φτωχολογιάς και έχουν αφήσει την φτωχολογιά της Δυτικής Αττικής στο έλεος. Περιμένουμε έστω μία παραίτηση από ένα από τα παχύδερμα που είναι υπεύθυνοι για αυτήν την καταστροφή».

Οι Βουλευτές της Χρυσής Αυγής που παραβρέθηκαν στον χώρο της τραγωδίας μίλησαν στο «ΕΜΠΡΟΣ» και δήλωσαν:

Η. Παναγιώταρος

(Επικεφαλής “Ελληνική Αυγή για την Αττική¨)

«Είδαμε και βιώσαμε καταστάσεις απίστευτου χάους. Το τραγικό είναι ότι την Δευτέρα 6 Νοεμβρίου στην αίθουσα συσκέψεων της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικής Αττικής υπό την προεδρεία του αντιπεριφερειάρχη κ. Βασιλείου έγινε σύσκεψη του συντονιστικού οργάνου «Πολιτικής Προστασίας», με θέμα «τον συντονισμό και την προετοιμασία του τοπικού συστήματος πολιτικής προστασίας» για την καλύτερη θωράκιση της περιοχής. Εννέα μέρες μετά, καταστράφηκε ολόκληρη η περιοχή από τις έντονες βροχοπτώσεις. Ενόψει της αντιπλημμυρικής περιόδου, γράφουνε στο δελτίο τύπου που εξέδωσαν στις 6 Νοεμβρίου, -παρά το γεγονός του ότι η αντιπλημμυρική περίοδος δεν θα έπρεπε να ξεκινήσει στις 6 Νοεμβρίου και οι σχεδιασμοί τους θα έπρεπε να έχουν ξεκινήσει από τα τέλη του Αυγούστου, όπως γίνεται σε όλα τα σοβαρά κράτη- γράφουν: «Όλοι οι συμμετέχοντες φορείς τόνισαν ότι βρίσκονται σε ετοιμότητα να συνδράμουν στις κοινές προσπάθειες στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων και των επιχειρησιακών δυνάμεων τους.» Στην σύσκεψη συμμετείχαν όλοι αυτοί οι ανευθυνουπεύθυνοι που οδήγησαν στην καταστροφή της Δυτικής Αττικής και ο αντιπεριφερειάρχης αναφέρθηκε στην ανάγκη συντονισμού για την μεγαλύτερη διευκόλυνση των εργασιών σε μια περίοδο κατάλληλη για προγραμματισμό, τόσο από την πλευρά της περιφέρειας όσο και από την πλευρά των Δήμων. Και κατέληξε τονίζοντας  –και εδώ είναι το αστείο- ότι: «οι υπηρεσίες της Περιφερειακής Ενότητας της Δυτικής Αττικής είναι έτοιμες να ανταποκριθούν στις επερχόμενες συνθήκες της χειμερινής περιόδου»! Εννέα μέρες μετά 16 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους από την ανυπαρξία του κράτους, με αγνοούμενους, δεκάδες τραυματίες, εκατοντάδες αυτοκίνητα κατεστραμμένα, χιλιάδες περιουσίες διαλυμένες στην κυριολεξία με ολόκληρη την υποδομή της περιοχής της Δυτικής Αττικής, Μάνδρα, Μαγούλα, μέχρι και Ελευσίνα, Μεγάλο Πεύκο και αλλού όλα να έχουνε καταστραφεί ολοκληρωτικά. Κανένας, ούτε ένας από αυτούς που έλεγαν πριν από εννέα μέρες ότι «είμαστε πανέτοιμοι» ΔΕΝ παραιτήθηκε. Βασικοί υπεύθυνοι –και αυτό το τονίζω- είναι καταρχήν η περιφερειάρχης κ. Δούρου γιατί από αυτήν περνάνε όλα τα κονδύλια, τα έργα κλπ. Επίσης οι συναρμόδιοι υπουργοί και ο αντιπεριφερειάρχης που μας διαβεβαίωνε. Η κ. Δούρου προεκλογικά είχε πει για τα αντιπλημμυρικά, ότι μέσα σε έξι μήνες θα είχανε δρομολογήσει αντιπλημμυρικά έργα. Έχουνε περάσει τρεισήμισι χρόνια, δεν έχουνε κάνει τίποτα επί της ουσίας και φυσικά η ίδια δεν έκανε ούτε το αυτονόητο για αυτούς τους 16 νεκρούς, να παραιτηθεί ως όφειλε. Μη ξεχνάμε, ότι η Περιφέρεια ήταν για μια ακόμα φορά άφαντη, όπως έγινε και το καλοκαίρι στις πυρκαγιές του Ωρωπού, όπου δεν υπήρχε, και εμφανίστηκε μετά από 2-3 μέρες και ο πρωθυπουργός που εμφανίσθηκε μετά από μια εβδομάδα. Το ίδιο έγινε και το καλοκαίρι σε κάποιες θεομηνίες οι οποίες είχαν υπάρξει, το ίδιο κάνουνε συνεχώς. Αυτοί είναι οι βασικοί υπεύθυνοι, δεν έχουν δικαιολογίες για να λένε ότι φταίνε οι προηγούμενοι, καθώς κυβερνάνε σαν περιφέρεια τρεισήμισι χρόνια και σαν κυβέρνηση τρία».

2.jpg

Χρήστος Παππάς (Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος)

«Η οργή των κατοίκων πνίγει την κυβέρνηση στον χείμαρρο των ευθυνών της»

Αυτά που είδαμε στην Μάνδρα, δεν περιγράφονται με απλά λόγια.

Απόλυτο χάος και καταστροφή. Αρκεί μια ισχυρή βροχή στην περιοχή της Δυτικής Αττικής, για να υπάρξει θρήνος και καταστροφή. H νεροποντή αγανάκτησης και οργής των κατοίκων των περιοχών που επλήγησαν, πνίγει την κυβέρνηση στον χείμαρρο των ευθυνών της.

Ο Αριστερός Πρωθυπουργός, ως νέος Πόντιος Πιλάτος «νίπτει τα χείρας του» στα λασπόνερα της Μάνδρας κηρύσσοντας απλά «Εθνικό Πένθος» και αποποιείται των ευθυνών του.

Κατόπιν γυρίζει την πλάτη στο πρόβλημα και φεύγει ταξιδάκι στην Σουηδία.

Η θεομηνία αυτή προμηνύει το τέλος της κυβέρνησης. Τονίζω προς το λεγόμενο «Μνημονιακό Τόξο», ότι με το «Εθνικό Πένθος» και τα θερμά συλλυπητήρια δεν βγαίνει τίποτα.

Με ένα «Ειδικό Δικαστήριο» και ένα «Γουδή», ίσως και να βγει.

Σε ό,τι αφορά την καταστροφή, ουδείς εκ των υπευθύνων είχε την ευθιξία να παραιτηθεί. Ούτε η περιφερειάρχης κ. Δούρου, ούτε ο υπουργός κύριος Σπίρτζης ο οποίος είχε μάλιστα  κηρύξει το 2017, ως έτος αντιπλημμυρικών έργων!

Σε μια κίνηση αντιπερισπασμού η Περιφερειάρχης προχώρησε σε μηνυτήρια αναφορά για να βρει τους υπευθύνους. Φαίνεται στην Περιφέρεια λόγω περικοπών από την κρίση, δεν έχουν καθρέπτες.

Για μία ακόμη φορά, μόνον η Χρυσή Αυγή και ο Αρχηγός της, ο Γενικός Γραμματέας Νικόλαος Μιχαλολιάκος με κλιμάκιο βουλευτών και στελεχών του κινήματος, αυθημερόν βρέθηκαν στις πληγείσες περιοχές και έκαναν αυτοψία στα μέρη της καταστροφής.

Κάτι που δεν τόλμησε κανείς πολιτικός αρχηγός από όλα τα υπόλοιπα κόμματα του «συνταγματικού τόξου» να κάνει. Κανείς δεν ήθελε να λερώσει τα λουστρίνια του στις λάσπες της εργατικής περιοχής της Μάνδρας. Αυτοί είναι συνηθισμένοι να περικυκλώνουν την περιοχή με αστυνομικούς, να κόβουν την κυκλοφορία και να κάθονται μετά μπροστά στις κάμερες και να πίνουν καφέ, λέγοντας ψέματα στον λαό, όπως έκανε ο Σαμαράς με Δένδια στην Ομόνοια.

Σε όσους δε, μιλούν για «ακραία καιρικά φαινόμενα» έχω να απαντήσω πως δεν υπάρχουν «ακραία καιρικά φαινόμενα», υπάρχουν ΜΟΝΟΝ ακραίες εγκληματικές ευθύνες.

Το κράτος πρέπει και οφείλει να προστατεύει τους πολίτες του και σε περιπτώσεις ακραίων φαινομένων. Οφείλει επίσης να ελέγχει τις περιοχές και να λαμβάνει τα απαραίτητα αντιπλημμυρικά μέτρα, ώστε οι βροχές να μην γίνονται «ακραία φαινόμενα».

Το κράτος λοιπόν ήταν ανέτοιμο, η Αττική μια «ανοχύρωτη» παρατημένη περιοχή, -και όχι φυσικά μόνον η Αττική- και κάποιοι φταίνε για αυτό. Κάποιοι που πρέπει να πληρώσουν.

Το κράτος που δεν προστατεύει τους πολίτες του, δεν είναι κράτος που το έχει ανάγκη ο ελληνικός Λαός. Για αυτό και εμείς κατά τον Ίωνα Δραγούμη λέμε: «Κάτω το Κράτος- Ζήτω το Έθνος.

Η Χρυσή Αυγή ήταν παρούσα ως όφειλε, και μέσω του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου. Αυθημερόν καταθέσαμε ερώτηση και περιμένουμε απαντήσεις.

Πολύ αμφιβάλω βέβαια αν θα δοθούν οι απαντήσεις προς την Χρυσή Αυγή και τον ελληνικό Λαό. Εδώ πρέπει να τονίσω, ότι οι 16 νεκροί Έλληνες από την Μνημονιακή Χούντα της μεταπολίτευσης στην Δυτική Αττική, είναι πολύ περισσότεροι από τους «νεκρούς» του Πολυτεχνείου το 1973.

Η μόνη διαφορά είναι ότι αυτούς τους Έλληνες, αυτούς τους νεκρούς της Δυτικής Αττικής, όλοι σε λίγες ημέρες θα τους έχουν ξεχάσει. Όλοι, πλην των Εθνικιστών, που δεν ξεχνούν κανένα από τα εγκλήματα των μνημονιακών δυναστών, και η επερχόμενη εθνικιστική κυβέρνηση θα ζητήσει ευθύνες από τους ενόχους.

3.JPG

Ελένη Ζαρούλια (Βουλευτής Β’ Αθηνών)

«Οι ευθύνες των κυβερνώντων είναι μεγάλες, γιατί κυβερνούν εδώ και τρία χρόνια και έχουν εγκαταλείψει όλους τους συμπατριώτες μας στην τύχη τους. Δεν έχουν φροντίσει να κάνουν αντιπλημμυρικά έργα, δεν έχουν φροντίσει για τίποτα. Το μόνον που κάνουν είναι να επιβάλουν δυσβάστακτους φόρους στον λαό και να τηρούν πιστά τα Μνημόνια που είχανε δεσμευτεί ότι θα τα «σκίσουν». Τώρα θα ενεργοποιήσουν και τους αυτόματους πλειστηριασμούς για τα σπίτια, οδηγώντας για άλλη μια φορά τον λαό και την Ελληνική κοινωνία στην απελπισία. Όσο για τους υπεύθυνους αυτής της τραγωδίας, την περιφερειάρχη κ. Δούρου και τον υπουργό κ. Σπίρτζη έχω να πω ότι πρόκειται για πολιτικά παχύδερμα. Έχασαν την ζωή τους τόσοι άνθρωποι και κανείς από αυτούς δεν είχε την ευθιξία για να παραιτηθεί. Κανείς από αυτούς δεν τόλμησε να εμφανιστεί στα μέρη της τραγωδίας, εκεί που οι άνθρωποι έχουνε χάσει το βιός τους, έχουνε χάσει αγαπημένα τους πρόσωπα. Πού να τολμήσουν όμως να εμφανιστούν αυτοί εκεί πέρα. Μόνον εμείς με τον Αρχηγό της Χρυσής Αυγής και παιδιά από τοπικές του Λαϊκού Συνδέσμου ήμασταν εκεί, όχι μόνον για να παραστούμε σαν απλοί θεατές αλλά και να βοηθήσουμε όσο μπορούμε. Τα παιδιά μάλιστα βοηθήσανε να σωθεί και ένα σκυλάκι που βρέθηκε μπροστά μας, το οποίο είχε καταπλακωθεί από την λάσπη. Εκτός από τους συμπολίτες μας που θυσιάστηκαν άδικα στον βωμό ενός ανύπαρκτου δολοφονικού κράτους, χαθήκανε και εκατοντάδες ζωάκια. Άλλα γιατί ήτανε δεμένα και δεν μπορέσανε να φύγουν και άλλα γιατί δεν πρόλαβαν να γλυτώσουν και παρασύρθηκαν από τους τόνους του χειμαρρώδους νερού. Οι εικόνες τις καταστροφής δε ήτανε απλά τραγικές. Ήτανε Βιβλικές. Είδαμε αυτοκίνητα κατεστραμμένα το ένα επάνω στο άλλο, είδαμε διαλυμένα καταστήματα τα οποία ό,τι είχανε μέσα τα είχε παρασύρει η λάσπη. Οι άνθρωποι είναι σε απόγνωση, δεν έχουνε φως, δεν έχουνε νερό. Η Χρυσή Αυγή θα πάει για να βοηθήσει με ό,τι δυνάμεις έχει για να συμπαρασταθεί, είτε για να τους μοιράσει νερά, είτε για να τους δώσει τρόφιμα, ό,τι μπορούμε και είναι δυνατόν με τα λίγα μέσα που διαθέτουμε, γιατί ως γνωστόν δεν έχουμε χρηματοδότηση. Σε κοινοβουλευτικό επίπεδο θα ζητήσουμε οι πληγέντες να αποζημιωθούνε άμεσα.

Π. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

(Φ. 226) 

 

Οι αδάμαστες ψυχές μας γκρεμίζουν τα τείχη

Οι αδάμαστες ψυχές μας γκρεμίζουν τα τείχη

9η Νοεμβρίου. Επέτειος της πτώσεως του Τείχους του Βερολίνου. Διήμερη άδεια εξόδου στον πολυισοβίτη Κουφοντίνα. Απόδειξη πως όλα τριγύρω αλλάζουνε, κι όλα τα ίδια μένουν, αν δεν αλλάξουν στο μυαλό των ανθρώπων. Είναι χαρακτηριστική η απάντηση που έδωσε η δικηγόρος του τρομοκράτη που σκότωσε εξ ιδεολογίας και εκ προμελέτης 11 ανθρώπους, σε ερώτηση η οποία της απευθύνθηκε. Η ερώτηση ήταν «πόσες αρνήσεις για χορήγηση άδειας είχε μέχρι σήμερα ο Δ. Κουφοντίνας». Η δικηγόρος η οποία ειδικεύεται στην υπεράσπιση τέτοιων υποδίκων, απάντησε ότι αυτές στηρίχθηκαν σε κριτήρια που δεν προβλέπει ο νόμος. «Ο νόμος δεν προβλέπει ότι η μεταμέλεια του κρατούμενου μπορεί να είναι λόγος και κριτήριο για τη χορήγηση της άδειας». Και προσέθεσε: «Ο λόγος άρνησης ήταν η μη δήλωση μετάνοιας, αλλά και ένα κριτήριο παράλογο, το ότι δεν είχε αλλάξει το συνειδησιακό του υπόβαθρο, δεν έχει αλλάξει τις φιλοσοφικές, ιδεολογικές και πολιτικές του πεποιθήσεις. Το συνειδησιακό υπόβαθρο, που είναι τα μύχια της ψυχής, προφανώς δεν είναι κάτι που έχει δικαίωμα να ερευνά η φυλακή, ο εισαγγελέας, ο δικαστής και ο νόμος. Τις πράξεις ερεύνησαν, οι πράξεις του κρίθηκαν από τη δικαιοσύνη».

Τα παραπάνω τα παραθέτουμε για δύο λόγους. Πρώτον, για να δείξουμε ότι οι εκ πεποιθήσεως εγκληματίες Αριστεροί όποιας χροιάς, όπου και αν καταλήγουν, σε κονσερβοκούτια ή σε περίστροφα, δεν έχουν καμία πιθανότητα να μεταμεληθούν αφού τις ενέργειές τους τις θεωρούν ιδεολογικά καθαγιασμένες. Είναι τόσο ισχυρή η χειραγώγηση του νου που έχουν υποστεί από την αλυσίδα των ινστρουχτόρων, ώστε ο δρόμος τους δεν έχει επιστροφή. Εξαιρέσεις αποτελούν ισχυρές προσωπικότητες οι οποίες, διατηρώντας την ελευθερία της κρίσεώς τους, και το δικαίωμα στην Γνώμη, δεν υποτάχθηκαν στο δόγμα, και οι οποίες κάτω από εθνικές, διεθνείς και ιδιαιτέρως κοινωνικές συγκυρίες, αντιλαμβάνονται την χειριστικότητα του Συστήματος, αξιολογούν το διακύβευμα, και διαβαίνουν τον Ρουβικώνα της προσωπικής τους Ιστορίας.

Το δεύτερο που πρέπει να αντιληφθούμε είναι ότι το Σύστημα θεωρεί ότι νομιμοποιείται να χρησιμοποιεί πολλαπλά μέτρα και σταθμά. Οι Εθνικιστές το διαπιστώσαμε με τους φωτογραφικούς νόμους της συμμορίας Σαμαρά-Βορίδη και Σία. Χαρακτηριστική του πνεύματος των εξουσιαστών οι οποίοι θεωρούν εαυτούς σατράπες υπεράνω κρίσεως, είναι η ανάρτηση σε Μέσο Κοινωνικής Δικτύωσης του Σωματοφύλακα των Μνημονίων, Μανώλη Καψή. Ο δημοσιογράφος αναφέρει ότι επειδή «αυτοί που έδωσαν την άδεια στον Κουφοντίνα είναι βασικά διοικητικοί υπάλληλοι, αν δεν ήθελε η κυβέρνηση να δώσει άδεια στον Κουφοντίνα δεν θα την έπαιρνε ποτέ».

Με άλλα λόγια, για τους «δημοκρατικούς κριτές» Πασοκανθρώπους, η εκάστοτε κυβέρνηση οφείλει να ποδηγετεί την Δικαιοσύνη, και να … τραβάει και το αυτί των διοικητικών υπαλλήλων όταν δεν συμφωνεί με την εφαρμογή του Νόμου. Σε τι διαφέρει αυτή η τοποθέτηση, από την ομολογία Σαμαρά, ότι κατά την παράνομη σύλληψη και προφυλάκιση του Αρχηγού της Χρυσής Αυγής και βουλευτών του, «στην αρχή αρχικά δεν σήκωσε το τηλέφωνο» (αλλά μετά…), ή την εντολή του για προφυλάκιση βουλευτών, που επιβεβαιώθηκε και από την ομολογία του ιδιοκτήτη των «Παραπολιτικών» Γιάννη Κουρτάκη, στον εκπρόσωπο της Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη, πως ο ίδιος ο Σαμαράς του τηλεφώνησε για να θάψει το «ηχητικό ντοκουμέντο» για την παράνομη προφυλάκιση βουλευτών της Χρυσής Αυγής;

Σε τι διαφέρει από την ομολογία του τ. υπουργού Δικαιοσύνης Αθανασίου ο οποίος είπε σε συνέντευξή του σε κυριακάτικη εφημερίδα, ότι δέχτηκε τηλεφώνημα από τον Σαμαρά πριν την απολογία του Αρχηγού της Χρυσής Αυγής, όσο ο Πρωθυπουργός βρισκόταν στην Αμερική, το τηλεφώνημα δε αυτό, δεν αφορούσε γενικώς θέματα αρμοδιότητας του Υπουργείου του, αλλά αυτήν την εξέλιξη της ανάκρισης των Βουλευτών της Χρυσής Αυγής; Ας μην μας ξεγελούν οι οιμωγές των συνενόχων με την Αριστερά και πατρόνων της, Νεοδημοκρατών, οι οποίοι εμφανίζονται ως διάπυροι κατήγοροι της Αριστεράς τρομοκρατίας, αλλά δεν καταδικάζουν την δολοφονία των Γιώργου Φουντούλη και Μανώλη Καπελώνη την 1-11-13, αν δεν είναι οι ηθικοί αυτουργοί.

Ας μην μας παρασύρει ο λαϊκισμός και η υποκρισία των τηλεοπτικών παλιάτσων, όταν γνωρίζουμε πως για αυτούς «… ήταν νωρίς και ήταν γεμάτο κόσμο το μέρος. Μπορεί να σκοτωνόταν και κανας άνθρωπος!», όταν αναφέρονται στους δύο εν ψυχρώ δολοφονημένους Εθνικιστές, γιατί προφανώς για τα συστημικά ΜΜΕ και τους εξυπηρετητές τους, οι 500.000 Έλληνες που είχαν εκφράσει την στήριξή τους στην Χρυσή Αυγή δεν είναι άνθρωποι, αφού απειλούν το διαπλεκόμενο φαύλο καθεστώς τους. Ας σταθώ και σε αυτό που εξέφρασε στην ρύμη του λόγου της η κα Κούρτοβικ, ότι «Το κοινό περί δικαίου αίσθημα, χειραγωγείται».

Φιμωμένοι, αποκλεισμένοι από τον δημόσιο λόγο, ακόμη και από τα κρατικά Μέσα Ενημέρωσης, τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά, που προπαγανδίζουν νυχθημερόν εναντίον των Ελλήνων Εθνικιστών, κάνοντας πλύση εγκεφάλου στον λαό. Αποκλεισμένοι από την νόμιμη δημόσια χρηματοδότηση την οποίαν απολαμβάνουν ανύπαρκτοι στην κοινωνία σχηματισμοί, ακόμη και από τις απαντήσεις υπουργών που θεωρούν εαυτούς υπεράνω ελέγχου και αρνούνται να απαντήσουν στον κοινοβουλευτικό έλεγχο των δημοκρατικά εκλεγμένων βουλευτών της Χρυσής Αυγής. Όταν το ίδιο το κράτος καταπατά τους νόμους και επιδίδεται σε χειραγώγηση του φρονήματος, τότε έχουμε κράτος ρουφιάνων Καγκεμπίτικης Σοβιετίας και ηγεσίες τύπου Εμβέρ Χότζα. Εύχομαι να μην θέλουμε αυτό το κράτος.

Αυτήν την συμβολική 9η Νοεμβρίου, μέρα που έπεσε το τείχος του Βερολίνου, σύμβολο του απάνθρωπου τρόπου σκέψης και δράσης του Κομμουνισμού, και βγήκε ο «φαρμακοχέρης» της Αριστερής τρομοκρατίας ξανά στους δρόμους, ας θυμηθούμε πως τα τείχη γκρεμίζονται όταν οι ψυχές μένουν όρθιες, και το περί δικαίου αίσθημα παραμένει καθάριο και άσπιλο από την προπαγάνδα του Συστήματος.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Φ. 225)

Βουλιάζουν από τις ελλείψεις τα νοσοκομεία

Χωρίς τίτλο.png

Πριν από λίγους μήνες μέσα από τις σελίδες αυτής της εφημερίδας είχαμε επισημάνει τον κίνδυνο, μεγάλα νοσηλευτικά ιδρύματα να σταματήσουν να λειτουργούν στο τέλος του έτους λόγω των περικοπών στην χρηματοδότησή τους.Εύχομαι να μην χρειαστείτε τις υπηρεσίες τους. Βέβαια μην ανυσηχείτε, οι χιλιάδες των «παράτυπων μεταναστών» θα συνεχίζουν να έχουν ιατρική φροντίδα.

Όπως είχαμε επισημάνει οι τελευταίοι 2 μήνες θα είναι δύσκολοι. Έχουν αναβληθεί προγραμματισμένα τακτικά χειρουργεία, αιμοδυναμικές επεμβάσεις, τοποθετήσεις βηματοδοτών. Περιμένουν τον Ιανουάριο για την νέα χρηματοδότηση.Ακόμα και θεραπείες καρκινοπαθών θα παραταθούν για το νέο έτος.Αυτά δεν είναι βγαλμένα από την φαντασία μας. Τα ίδια τα νοσοκομεία τα ανακοινώνουν.

Το «ΑΤΤΙΚΟΝ» έχει σταματήσει τις προγραμματισμένες χημειοθεραπείες. Μεγάλος ο αντίκτυπος στην πορεία της νόσου αλλά ακόμα χειρότερα στην ψυχολογία του καρκινοπαθούς.

Το «ΛΑΪΚΟ» έδωσε εντολή στους διευθυντές των χειρουργικών κλινικών να προγραμματίσουν τις λίστες των χειρουργίων από τον Φλεβάρη του 2018.

Το Κρατικό της Νίκαιας σταμάτησε να κάνει στεφανιογραφίες και να βάζει βηματοδότες. Τα επείγοντα περιστατικά θα κατευθύνονται σε άλλο (!) νοσοκομείο.

Αλίμονο σε όποιον Έλληνα χρειάζεται ιατρική πράξη μέχρι τέλος του έτους. Βλέπετε από την μία η μνημονική περικοπή των χρηματοδοτήσεων και από την άλλη ο κατακλυσμός των νοσηλευτικών ιδρυμάτων από τους ανασφάλιστους αλλοδαπούς έχει οδηγήσει σε αναβολές των χειρουργείων για το νέο έτος, για το οποίο θα γίνουν κι άλλες περικοπές.

Π. ΚΕΛΕΠΟΥΡΗΣ

Καρδιολόγος

(Φ. 225)

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Ασάφειες, Μύθοι και Πραγματικότητες

Χωρίς τίτλο.png

Μέρος ΞΕ΄

Στο τέταρτο βιβλίον («Σημιτοποιηθέντες νοτιοδυτικοί πολιτισμοί») του διασήμου εγχειριδίου περί της ανισότητος των ανθρωπίνων φυλών, ο Γάλλος πολυμαθής διηγηματογράφος και ιστοριοδίφης  Κόμης  Αρτύρ ντε Γκομπινώ γράφει στο πρώτο κεφάλαιον  («Ιστορία υφίσταται  μόνον ανάμεσα στα λευκά έθνη, διότι όλοι σχεδόν οι πολιτισμοί έχουν αναπτυχθεί στα δυτικά της υδρογείου.») :

« (…) Στην Ινδία, το ευγενές είδος έχει κατατριβή με δύο κατωτέρους ανταγωνιστές του. Συμπαγές και εκπηγάζον από την Αρία ουσία του, ολόκληρον το έργον του είναι να υπερασπισθεί τον εαυτόν του από την εισβολή, από την εμβάπτιση μέσα σε ξένες αρχές. Αυτό το έργον συντηρήσεως συνεχίζεται ενεργώς, με συνείδηση του κινδύνου και με μέσα που ημπορεί να λεχθεί ότι είναι απεγνωσμένα και τα οποία θα ήσαν πράγματι ρομαντικά, εάν δεν είχαν αποδώσει τόσον πρακτικά αποτελέσματα. Αυτός ο αγών, τόσον πραγματικός, τόσον αληθινός, δεν είναι ωστόσον ικανός να παράγει μιαν ορθώς καλουμένη ιστορία. Καθώς ο λευκός κλάδος, ο οποίος ετέθη εν δράσει, είναι όπως μόλις είπα, συμπαγής και έχει ένα και μόνον αντικείμενο, μιαν ενιαία εκπολιτιστική ιδέα, μιαν ενιαία μορφή, αρκεί σε αυτόν να κατακτά και να ζει.

Μικρά ποικιλία στην προέλευση των κινήσεων προκαλεί ελαχίστη επιθυμία να διατηρηθεί το αποτύπωμα των γεγονότων και, όπως σωστά παρετηρήθη, οι ευτυχείς λαοί δεν διαθέτουν κανένα χρονικό, καθώς πρέπει να λένε ο ένας στον άλλο μόνον αυτό που όλοι γνωρίζουν περί αυτών. Έτσι, η ανάπτυξη ενός ενιαίου πολιτισμού όπως του Ινδικού, που προσφέρει στον εθνικό προβληματισμό μόνον ολίγες εκπληκτικές καινοτομίες, απρόσμενες ανατροπές στις σκέψεις, στα δόγματα και στα ήθη, δεν έχει τίποτα περισσότερον σοβαρό να αφηγηθεί και επομένως, τα ινδικά χρονικά έχουν προσλάβει την θεολογική μορφή, τα χρώματα της ποιήσεως, και παρουσιάζουν τόσον πλήρη έλλειψη χρονολογίας και τόσον αξιοσημείωτα  κενά στην καταγραφή των πραγμάτων.

Στην Κίνα, η συλλογή στοιχείων είναι μια πρακτική των όλως παλαιοτέρων. Αυτό εξηγείται με την παρατήρηση ότι η Κίνα ευρέθη ενωρίς σε σχέσεις με λαούς εν γένει πολύ μικρούς για να ημπορέσει να τους κατακτήσει, ωστόσον αρκετά ισχυρούς για να τους παρενοχλήσει και να τους μετακινήσει και οι οποίοι -εξ ολοκλήρου ή εν μέρει- συνίσταντο από λευκά στοιχεία, όταν δε τους επετέθη δεν αντέκρουσαν μόνον τα ξίφη αλλά και τις ιδέες. Η Κίνα, αν και απομεμακρυσμένη από ευρωπαϊκή επαφή, είχε συμμετάσχει πολύ στους αντικτύπους των ποικίλων μεταναστεύσεων και όσον μελετά κανείς τις μεγάλες συλλογές των συγγραφέων της, τόσον περισσότερες πληροφορίες ημπορεί να ανεύρει εκεί για την ιδική μας καταγωγή. Η ιστορία της Αρυαβάρτα («γη των Αρίων» στην σανσκριτική) δεν μας παρέχει μίαν ακρίβεια συγκρίσιμο.

Ήδη, εδώ και αρκετά έτη, τα βιβλία των μελετητών έχουν τροποποιήσει με τον πλέον πρόσφορο τρόπο, πολλές παρανοήσεις σχετικώς με τους Ούννους και τους Αλανούς. Έχουν επίσης συγκεντρωθεί πολύτιμες λεπτομέρειες σχετικώς με το θέμα των Σλάβων και ίσως ανακαλύψεις θα αυξήσουν με τον τρόπο αυτόν τις ελάχιστες πληροφορίες που είχαν αποκτηθεί μέχρι τώρα γύρω από τις καταβολές των Σαρματικών λαών. Επιπλέον, αυτή η αφθονία των αρχαίων δεδομένων, διατηρηθέντων από την λογοτεχνία της Ουρανίου Αυτοκρατορίας, ισχύει – και αυτό είναι λίαν αξιοσημείωτο- στις βορειοδυτικές περιοχές της Κίνας, περισσότερον από αυτές στο νότιον τμήμα του κράτους. Η αιτία δεν πρέπει να αναζητηθεί αλλού, παρά στην τριβή των λευκών μεικτών πληθυσμών της Ουρανίας Αυτοκρατορίας με τις λευκές ή ημίλευκες φυλές των συνόρων. Έτσι ώστε, μετά από μια προφανή εξέλιξη από την αδρανή σιωπή των μαύρων ή κιτρίνων φυλών, ευρίσκουμε κατ’ αρχήν την Ινδία, με τους εκπολιτιστές της να έχουν μικρά ιστορία, επειδή έχουν μικρά σχέση με άλλους κλάδους της ιδίας φυλής.

Κατόπιν συναντάμε την Αίγυπτο, η οποία έχει κάτι περισσότερον για τον ίδιο λόγο. Έπειτα έρχεται η Κίνα, παρουσιάζουσα ακόμη περισσότερα, επειδή η τριβές με τους ξένους Αρίους επανελήφθησαν, έτσι δε, φθάνουμε στην δυτική περιοχή του κόσμου, στην Δυτική Ασία και στις ευρωπαϊκές χώρες, όπου εν συνεχεία ανεπτύχθησαν τα ποικίλα χρονικά με έναν μόνιμο χαρακτήρα και μιαν ακούραστο δραστηριότητα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν πλέον ένας ή δύο ή τρεις κλάδοι ευγενών ειδών, κατατριβόμενοι για να υπερασπισθούν με τον κάλλιστο τρόπο τον εαυτό τους ενάντια στην διαπλοκή των κατωτέρων κλάδων του ανθρωπίνου δένδρου. Η σκηνή είναι αρκούντως διαφορετική, σε αυτό δε το ταραχώδες θέατρο που χρονολογείται από τον έβδομο αιώνα π.Χ., πολλές ομάδες λευκών μιγάδων, προικισμένων  με διαφορετικούς τρόπους, αγωνίζονται όλες μεταξύ τους, παλεύουν με την πυγμή τους και πρωτίστως με την ιδέα τους, τροποποιούν ακαταπαύστως τους αμοιβαίους πολιτισμούς τους εν μέσω ενός πεδίου μάχης, στο οποίον οι  μαύροι και κίτρινοι λαοί εμφανίζονται μόνον συγκαλυμμένοι υπό τις αρχαίες επιμειξίες και επενεργούν στους κατακτητές τους μόνον με μια λανθάνουσα και απαρατήρητο έγχυση, επίκουρος της οποίας είναι μόνον ο χρόνος.

Εάν, εν ολίγοις, η ιστορία ανθίζει από αυτήν την στιγμή στις δυτικές περιοχές, αυτό συνέβη διότι έκτοτε αυτοί που θα είναι επί κεφαλής όλων των μερών της γης  θα είναι επιμειξίες με λευκούς, δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά Άριοι, Σημίτες (οι Χαμίτες έχουν ήδη αναμιχθεί και συντηχθεί μαζί τους), Κέλτες, Σλάβοι, όλοι οι γνησίως ευγενείς λαοί, που διαθέτουν ιδιαίτερες ιδέες, που όλοι έχουν δημιουργήσει ένα περισσότερον ή ολιγότερον πολύπλοκο σύστημα πολιτισμού -αλλ’ όμως όλοι έχουν  δημιουργήσει ένα- και αιφνιδιαστικώς εξέπληξαν ο ένας από τον άλλο από τα δόγματα που εκπέμπουν για όλα τα πράγματα και για τα οποία δόγματα επιδιώκουν τον θρίαμβό τους επάνω στους αντίπαλους τους. Αυτός ο μεγάλος και αδιάκοπος πνευματικός ανταγωνισμός ανεφάνη πάντοτε σε όλους όσους τον κατέστησαν άξιο να παρατηρηθεί, να συλλεγεί, να καταγραφεί λεπτομερώς ανά ώρα, ενώ άλλοι, ολιγότερον βασανισμένοι λαοί δεν θεωρούν ότι αξίζει να τύχει μεγάλης μνείας μια κοινωνική ύπαρξη συνεχώς ομοιόμορφη, παρά τις νίκες της που επετεύχθησαν επί σχεδόν βωβών φυλών. Έτσι, η δυτική Ασία και η Ευρώπη είναι το μεγάλο εργαστήριον όπου έχουν προκύψει τα πλέον σημαντικά ανθρώπινα ερωτήματα. Εκεί, επιπλέον, για τις ανάγκες του εκπολιτιστικού αγώνος, έτεινε  αναποφεύκτως να επικεντρώνεται οτιδήποτε στον κόσμο έχει μια τιμή ικανή να προκαλέσει την απληστία.

Εάν δεν εδημιουργήσαμε τα πάντα, θέλαμε να έχουμε τα πάντα εκεί, πάντοτε δε  το κατορθώσαμε, στον βαθμό που η λευκή μας ουσία ασκούσε την κυριαρχία της, διότι  δεν πρέπει να ξεχνάμε, την ευγενή φυλή. Πουθενά δεν είναι καθαρή και στηρίζεται παντού σε μιαν ετερογενή εθνοτική καταγωγή, η οποία, στις περισσότερες περιστάσεις, την παραλύει κατά τρόπον που είναι απαρατήρητος, ωστόσον όμως καθοριστικός. Την εποχή που η λευκή δράση ήταν η πλέον ελευθέρα, έχουμε ιδεί στο δυτικό περιβάλλον, σε αυτόν τον ωκεανό όπου συρρέουν όλα τα πολιτιστικά ρεύματα, έχουμε ιδει τις πνευματικές κατακτήσεις των άλλων λευκών κλάδων, οι οποίοι δρουν στο κέντρον των σφαιρών, να έρχονται από μακράν με την σειρά τους για να εμπλουτίσουν τον κοινό θησαυρό της οικογενείας. Έτσι, στις όμορφες εποχές της Ελλάδος, η Αθήνα έθεσε υπό την κατοχήν της ό,τι εγνώριζε καλύτερον η αιγυπτιακή επιστήμη και ό,τι εδίδασκε λεπταισθήτως  η ινδική φιλοσοφία.

Και στην Ρώμη υπήρξε η τέχνη της αναλήψεως των ανακαλύψεων που ανήκουν στα πλέον μεμακρυσμένα σημεία του πλανήτου. Κατά τον Μεσαίωνα, όταν η κοινωνία των πολιτών φαίνεται σε πολλούς ως κατωτέρα από ό,τι ήταν υπό τους Καίσαρες και τους Αυγούστους, ο ζήλος εδιπλασιάσθη και επετεύχθη μεγαλυτέρα επιτυχία στην συγκέντρωση της γνώσεως. Διεισδύσαμε πολύ περισσότερον στα ιερά της ανατολικής σοφίας και υπήρξαν πολλές ακριβέστερες ιδέες. Ταυτοχρόνως, ατρόμητοι ταξιδιώτες κατέληξαν, οδηγούμενοι από την περιπετειώδη ιδιοφυΐα της φυλής τους, σε μακρινά ταξίδια. Σε αυτά, τα ταξίδια του Σκύλακος και του Άνωνος, εκείνα του Πυθέως και του Νεάρχου, αξίζουν οπωσδήποτε ολίγα λόγια. Και όμως, ένας βασιλεύς της Γαλλίας, ακόμα και ένας Πάπας του δωδεκάτου αιώνος, υποστηρικτές και προαγωγοί αυτών των τολμηρών επιχειρήσεων, ήσαν άραγε συγκρίσιμοι με τους κολοσσούς της εξουσίας οι οποίοι εκυβέρνησαν τον ρωμαϊκό κόσμο; Κατά τον Μεσαίωνα, το λευκό στοιχείο ήταν ευγενέστερο, καθαρότερο και επομένως ενεργότερο από ό,τι είχαν γνωρίσει τα ανάκτορα της αρχαίας Ρώμης.»

Α. Κωνσταντίνου

(Φ. 225)

Ο «πατριώτης» Πάνος ξέρει – Νέες μειώσεις για Στρατιωτικούς και Σώματα Ασφαλείας

Να τελειώνει η κοροϊδία των πολιτικάντηδων δεν πρόκειται. Τουλάχιστον να ξυπνήσουν οι απαξιωτικά αποκαλούμενοι «ένστολοι» και να στολίσουν με μαύρο όλους όσους τους κοροϊδεύουν από την Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ ως την ψευτοδεξιά του Κυριάκου και του Καμμένου.

Στο μεταξύ ας απολαύσουν την αγάπη του υπουργού τους Πάνου Καμμένου, ο οποίος πέρα από τα αποκριάτικα καραγκιοζιλίκια με τις στολές των Ενόπλων Δυνάμεων, λέει «ναι σε όλα» και στις άγριες περικοπές των μισθών και των συντάξεών τους. Το  Mandarin Oriental Hotel να είναι καλά, εις υγείαν των κορόιδων, κύριοι «ένστολοι».

Από το νέο έτος, λοιπόν, θα επιβληθούν σημαντικές μειώσεις στις καθαρές αποδοχές χιλιάδων εν ενεργεία Στρατιωτικών, Αστυνομικών, Λιμενικών και Πυροσβεστών που έχουν καταταγεί πριν από την 1/1/1993. Ταυτόχρονα με την αναδρομική εφαρμογή των ρυθμίσεων των νέων ειδικών μισθολογίων του ν. 4472/2017 τον Ιανουάριο του 2018, θα τεθεί σε ισχύ, αναδρομικά από 1/1/2017, διάταξη που ψηφίστηκε τον Σεπτέμβριο, η οποία προβλέπει την αύξηση της βάσης υπολογισμού των παρακρατούμενων εισφορών για κύρια και επικουρική σύνταξη, περίθαλψη και εφάπαξ.

Οι μειώσεις αποδοχών θα φθάνουν έως και τα 225 ευρώ τον μήνα ή τα 2.700 ευρώ τον χρόνο, ενώ αν ληφθούν υπόψη και οι επιπτώσεις από την αναδρομική εφαρμογή των νέων ρυθμίσεων, οι συνολικές εισοδηματικές απώλειες θα φθάσουν τα 450 ευρώ τον μήνα ή 5.400 ευρώ το χρόνο!

Για παράδειγμα:

Αρχιπυροσβέστης με 27 έτη υπηρεσίας (συντάξιμα έτη): Με το νέο μισθολόγιο και τις νέες ρυθμίσεις (για την αύξηση των ασφαλιστικών κρατήσεων) θα έχει μείωση του μισθού του περί τα 90 ευρώ τοn μήνα. Λόγω της αναδρομικότητας θα κληθεί να …επιστρέψει περί τα 1.080 ευρώ (αναδρομικά 12 μηνών). Συνολικά η απώλεια αποδοχών του εντός του 2018 θα ανέλθει στα 2.160 ευρώ (1.080 ευρώ/έτος Χ 2 έτη).

Πύραρχος με 31 έτη υπηρεσίας: Με το νέο μισθολόγιο και την νέα ρύθμιση για την αύξηση των ασφαλιστικών κρατήσεων, θα έχει μείωση του μισθού του περί τα 225 ευρώ τον μήνα. Λόγω της αναδρομικότητας του μισθολογίου θα κληθεί να επιστρέψει περί τα 2.700 ευρώ. Ώστε συνολικά η απώλεια αποδοχών το 2018 θα φθάσει στα 5.400 ευρώ (2.700 ευρώ/έτος Χ 2 έτη).

Αυτά τα… ευεργετήματα των πατριδοκάπηλων τα βλέπουν οι άνδρες και οι γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας; Να τα θυμηθούν όταν θα φθάσουν στην κάλπη, για να μην τους «ξεγελάσουν» και πάλι…

(Φ. 225)

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑