Αίσθηση στην κοινή γνώμη της Θεσσαλονίκης αλλά και στην ακαδημαϊκή κοινότητα και τον χώρο της Αριστεράς, προκάλεσε η δημόσια παραδοχή του συγγραφέα και ακαδημαϊκού Θανάση Βαλτινού ότι «δεν θα ήθελα να έχω στην γειτονιά μου Αφρικανές πόρνες και διακινητές ναρκωτικών».

Η παρέμβασή του, κι αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, έγινε ενώπιον ενός ακροαριστερού ακροατηρίου, στο πλαίσιο του συνεδρίου που διεξάγεται στην συμπρωτεύουσα, με θέμα: «Θεσσαλονίκη – ξαναβρίσκοντας την πολιπολιτισμικότητα».

Η αφοπλιστική ειλικρίνειά του, από έναν άνθρωπο που θεωρείται διακινητής των ιδεών της διεθνιστικής Αριστεράς, πάγωσε την αίθουσα του συνεδρίου όπου λίγη ώρα πριν η πρώην υπουργός Πολιτισμού της Γερμανίας Christina Weiss τάχθηκε υπέρ «της πολυεθνοτικής και ανεξίθρησκης Ευρώπης».

Πάντως, ο Βαλτινός, που εάν ήταν άλλος στην θέση του θα προκαλούσε ξεσηκωμό των επαγγελματιών «αντιρατσιστών» και καταιγισμό ανακοινώσεων, επέμενε, προσθέτοντας πως «δεν είναι που πλήττουν (οι λαθρομετανάστες) την αισθητική μου αντίληψη, την καθημερινότητά μου πλήττουν».

Φανταστείτε να διατύπωνε αυτή την άποψη ένας βουλευτής της Χρυσής Αυγής ή ένα στέλεχος του Εθνικιστικού κόμματος, τι θα γινόταν.

Επί ημέρες τα κανάλια και οι εφημερίδες θα βοούσαν, ζητώντας την παραδειγματική τιμωρία του «ακροδεξιού ρατσιστή», καλώντας μάλιστα την Δικαιοσύνη να ενεργοποιήσει τις σχετικές διατάξεις του αντιρατσιστικού νόμου.

Όταν, όμως, οι αλήθειες (πικρές) λέγονται από ανθρώπους που προέρχονται από την Αριστερά, τα συστημικά παπαγαλάκια της δημοσιογραφίας σφυρίζουν αδιάφορα, κάνοντας πως δεν άκουσαν τίποτε.

(Φ.102)

Advertisements