XA

Αυτή είναι η πρόσκληση που απηύθυνε ο Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής, Νικόλαος Μιχαλολιάκος στην πρώτη ανοιχτή ομιλία του μετά από δεκαοκτώ μήνες προφυλάκισης και τέσσερεις μήνες κατ’ οίκον περιορισμού. Εκατοντάδες αγωνιστές του ελληνικού εθνικιστικού κινήματος αψήφισαν την ζέστη του Αυγούστου για να τον αποθεώσουν, τιμώντας τους αγώνες και την γενναιοφροσύνη του.

Το μήνυμα του Αρχηγού της Χρυσής Αυγής είναι σαφές, και δεν μπορώ να φανταστώ πιο αισιόδοξο και πιο προκλητικό για τον τόπο μας, και για κάθε Έλληνα και Ελληνίδα.

Η Ελλάδα έχει μπει στις ράγες προς το ναδίρ της ύπαρξής της ως κράτους. Είναι σήμερα στην χειρότερη θέση στην οποία έχει βρεθεί από το 1974. Σύσσωμο το πολιτικό κατεστημένο ζητά τρόπους να διαπραγματευτεί τους όρους της υποδούλωσης, του ξεπουλήματος, της εξαθλίωσης, στην βάση των αριθμών, αποδεχόμενο πλήρως και ηττοπαθώς τα εμφανιζόμενα ως «δίκαια» των απέναντι στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Ίσως και να έχουν μια δικαιολογία. Την σχέση υποταγής που τους συνδέει με αυτούς. Όχι όμως και εμάς.

Να που υπάρχουν κάποιοι που δεν χρωστούν. Που δεν έχουν εξαρτήσεις. Να που υπάρχει τουλάχιστον ένας πολιτικός Αρχηγός που είναι πρόθυμος να μπει εμπρός από τον Λαό, να πει τις αλήθειες που άλλοι μουρμουρίζουν φοβισμένα, να συγκρουστεί, αν χρειαστεί, να σηκώσει το κόστος και να υποστεί τις συνέπειες. Ακόμη καλύτερα, υπάρχουν άνθρωποι που στέκονται αταλάντευτα στο πλευρό του, που πιστεύουν στην ειλικρίνεια των λόγων και την ευκρίνεια των στόχων του, και στηρίζουν το όραμά του για αυτήν την νέα Ελλάδα. Κι ακόμη περισσότερο, υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που χάρις σ’ αυτόν, πιστεύουν ακόμη ότι μπορούν, ότι έχουν την δύναμη να πάρουν την πρόταση αυτή του Νίκου Μιχαλολιάκου και να την κάνουν πράξη.

Είναι θαρρώ μια ευτυχής εποχή και για το Εθνικιστικό κίνημα, και για την Ελλάδα, και, παρά τις ευθύνες, και για την ηγεσία της Χρυσής Αυγής.

«Η λευτεριά για τον Έλληνα είναι η ίδια του η ζωή», γράφει ο τίτλος στην διπλανή σελίδα. Μακάρι να μπορέσει να το αντιληφθεί. Μακάρι να ακούσει πίσω από τον ρόγχο της παραίτησης τον χτύπο της καρδιάς του που αναζητά αέρα και φως. Αυτή η πολυτραγουδισμένη και πολυποθητή Ελευθερία είναι προικιό κάθε ανθρώπου, αλλά μόνον οι Έλληνες αντιλαμβάνονται την αξία του πίσω από την μορφή του. Η Ελευθερία έρχεται σκεπασμένη με χώματα και με αίματα. Διόλου όμορφο θέαμα για την εποχή της αποστειρωμένης σκέψης. Δεν γυαλίζει σαν τα φλουριά των τοκογλύφων της Φρανκφούρτης, λάμπει όμως όπως ο ήλιος της Ελλάδας. Μπορεί ο ήλιος να είναι κοινός για όλους τους ανθρώπους της Γης, εδώ όμως μαζεύονται από κάθε γωνιά της για να τον ανακαλύψουν. Μέσα από την διάφανη αύρα της Ελλάδας, υπόσχεται ζωή και δύναμη σε όσους είναι πρόθυμοι να καούν από τις ακτίνες του, για να κερδίσουν την ζωή τους.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΠΑ

(Φ.110)

Advertisements