b6xigy7igaam2-k

Τα «μαχαίρια» έχουν βγει για τα καλά στην καταρέουσα Ν.Δ. Ενδεικτικό της κρίσης που περνά η άλλοτε κραταιά παράταξη είναι οι διεργασίες στο εσωτερικό του κόμματος, όσον αφορά το θέμα της διαδοχής Σαμαρά. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι ο απελθών πρώην πρωθυπουργός και τέως πρόεδρος της Ν.Δ. έχει προκαλέσει ανήκεστο βλάβη. Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης μπορεί να απέσπασε ομόφωνη απόφαση για την παραμονή του στην ηγεσία έως την άνοιξη του 2016, αλλά οι επίδοξοι αρχηγοί έχουν αρχίσει ήδη να κινούνται ως αρπακτικά στο σκοτάδι, μετερχόμενοι διάφορες μεθόδους και τεχνάσματα.

Δύο «δελφίνοι» για κλάματα

Στην εσωτερική προεκλογική περίοδο που ξεκινά, ο επανακαθορισμός της ταυτότητας της Ν.Δ. θεωρείται το βασικότερο των θεμάτων, και θα βρεθεί εκ των πραγμάτων στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος όλων των επίδοξων δελφίνων. Ξέρουν ότι αν δεν δώσουν καθαρά το στίγμα τους για το πώς πρέπει να πορευτεί ιδεολογικά και πολιτικά η καταρρακωμένη από τον Σαμαρά Ν.Δ., το μέλλον το δικό τους, όσο και του κόμματος, προβλέπεται ζοφερό. Ενώ όμως τα προβλήματα είναι σαφέστατα, κάποιοι «πονηροί» φαίνεται ότι ενδιαφέρονται μόνον για την πάρτη τους, και την ανάδειξη του δικού τους προφίλ, προσπαθώντας να θολώσουν τα νερά και να αποπροσανατολίσουν την βάση.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα παρακμής και αποδόμησης αποτελεί η προσπάθεια δημιουργίας της λεγόμενης «Δεξιάς Πλατφόρμας» από τον Μάκη Βορίδη, ο οποίος μάλιστα δέχθηκε (αν είναι δυνατόν!) να αναθέσει καθήκοντα αξιωματικού-«υπασπιστή» του στον καταστροφικό για την Ν.Δ αλλά και ολόκληρη την πολιτική σκηνή Άδωνι Γεωργιάδη! Και οι δύο έχουν αρχίσει να διαλαλούν υπό μορφήν «πάρε κόσμε» τις «ακράδαντες» (εδώ γελάμε…) δεξιές καταβολές τους, επικαλούμενοι μέχρι και τον… Συναγερμό, το Λαϊκό Κόμμα, και την ΕΡΕ! Και οι δύο όμως αποκρύπτουν ή κάνουν πως ξεχνάνε τα πρόσφατα πολιτικά τους κατορθώματα, τα οποία τους απομακρύνουν όχι απλά από τον «τίτλο» του «δεξιού», αλλά και από κάθε στοιχείο πατριωτικής ταυτότητας. Και οι δύο πολιτικάντηδες απαρνήθηκαν ακόμα και τις πιο βασικές αρχές που χαρακτηρίζουν την πολιτική συμπεριφορά ενός γνήσιου δεξιού πατριώτη, του οποίου γνώμονας και κινητήρια δύναμη θα πρέπει πάντα να είναι το καλό του Έθνους και της Πατρίδας του. Και οι δύο αυτοί αξιότιμοι κύριοι ενδύθηκαν τα κοστούμια του νεοφιλελευθερισμού και μάλιστα στην πιο ακραία και κατάπτυστη μορφή του, και έγιναν οι πιο πειθήνιοι και φανατικοί συνεργοί της ολέθριας κοινοβουλευτικής «συμμορίας» των μνημονίων. Προκειμένου να φανούν αρεστοί στους εργολάβους και τα αρπακτικά των Μνημονίων, δεν δίστασαν ούτε να επιτεθούν στην μοναδική εθνική παράταξη της Βουλής, την Χρυσή Αυγή. Συμπαρατάχθηκαν πλήρως με τα ακραία μνημονιακά συμφέροντα Σαμαρά, ως πειθήνιοι και γονυκλινείς υπηρέτες, οι οποίοι προκειμένου να εξασφαλίσουν περισσότερα πολιτικά μεγαλεία, δεν θα δίσταζαν όπως απεδείχθη ούτε να ξεπουλήσουν την Ελλάδα. Επέλεξαν να ξεχάσουν την Ελλάδα και τα ιδανικά της και να μετεγγραφούν στη Σχολή της «συμμορίας» του Χάρβαρντ.

Τώρα, κατόπιν εορτής, και αφού ο εφιάλτης των Μνημονίων που αυτοί ένθερμα και με κάθε τρόπο υποστήριξαν, διαλύει στην Πατρίδα μας, οι «κύριοι» αυτοί γύρισαν την «βάρκα», φόρεσαν άλλη «στολή», και άρχισαν με τρόπο αισχρό και προκλητικό να προσποιούνται τους πατριώτες δεξιούς που κόπτονται για το μέλλον της Ελλάδος! Στην πραγματικότητα όμως για το μόνο που κόπτονται, είναι να εξασφαλίσουν με κάθε τρόπο την περαιτέρω παραμονή τους στις αναπαυτικές καρεκλίτσες της εξουσίας. Το άσχημο για αυτούς, είναι ότι πλέον όχι απλά δεν πείθουν κανέναν, αλλά εκτίθενται και γελοιοποιούνται ανεπανόρθωτα.

Από ό,τι φαίνεται πάντως ο προσωρινός αρχηγός της Ν.Δ. δεν θα δυσκολευθεί με την περίπτωση των δύο αυτών «κυρίων», αφού ήδη από τις πρώτες μέρες τους αποδυνάμωσε σε σημείο ευτελισμού, και τους πέταξε στην γωνία όπως πετάνε «την τρίχα από ζυμάρι». Η επιμονή, ή μάλλον η εμμονή του κ. Βορίδη στην άποψη ότι «οι κυβερνώντες είναι κομμουνιστές και δεν θα επιτύχουν συμφωνία» αλλά και η δημόσια, φανατική και απροκάλυπτη υπεράσπιση των ξεπουλημένων καναλαρχών νταβατζήδων, του διέλυσαν και τα ελάχιστα πολιτικά ατού που του είχαν απομείνει. Ο συγχρωτισμός του με διαπλεκόμενους εκδότες και «ύποπτους» εφοπλιστές, αλλά και η υπεράσπιση υποδίκων μεγαλοαπατεώνων εγκληματιών όσο ήταν υπουργός, έχει πλήξει ανεπανόρθωτα το πολιτικό μέλλον του φιλόδοξου πλην όμως τελειωμένου πολιτικάντη.

(Φ.110)

Advertisements