alvaniko-metopo

Όταν οι Έλληνες θέλουν και είναι ενωμένοι, όλα τα μπορούν. Η πιο τρανή απόδειξη τούτου, είναι η εποποιία του 1940 η οποία, μάλιστα, έλαβε χώρα μόλις 18 χρόνια μετά από τη γενοκτονία των Ελλήνων  στη Μικρά Ασία το 1922.

Είναι χρέος όλων μας να θυμόμαστε τα γεγονότα εκείνης της εποχής και το πώς φτάσαμε στο έπος του ΄40. Ένας ακαδημαϊκός, ο Γεώργιος Αθανασιάδης – Νόβας, στον πανηγυρικό λόγο που είχε εκφωνήσει στην Ακαδημία το 1955, μεταξύ άλλων, ανέφερε και τα εξής: «…Έτυχε να βρεθώ στην Ιταλία όταν ο φασισμός μας κήρυξε τον πόλεμο. Προτού μεταβώ εκεί εθεώρησα καθήκον μου να επισκεφθώ τον Πρωθυπουργό μας, αείμνηστο Ιωάννη Μεταξά και να τον ερωτήσω μήπως έκρινε σκόπιμο να μου δώσει οδηγίες για ενδεχόμενη περίπτωση συνομιλίας μου με υπεύθυνα πρόσωπα στη Ρώμη, όπου είχα μερικές γνωριμίες στους πολιτικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους. Η οδηγία του ήταν σαφής και λακωνική: Η Ελλάς επιθυμεί να παραμείνει ουδετέρα και φρονεί ότι συμφέρον έχουν οι μαχόμενοι αμφοτέρων των παρατάξεων να σεβασθούν την ουδετερότητά της. Προειδοποιεί όμως όλους ανεξαιρέτως τους αντιμαχομένους ότι οποιοσδήποτε από αυτούς επιχειρήσει να παραβιάσει τα σύνορά της και θίξη την εθνική της ανεξαρτησία θα συναντήσει αμείλικτη μέχρις εσχάτων αντίστασι από τον Ελληνικό Λαό σύσσωμον! “Προσπάθησε να τους πείσεις”, μου επρόσθεσεν, “ότι δεν θα είναι εύκολο εγχείρημα η κατάκτηση της Ελλάδος, διότι ο στρατός μας είναι ετοιμοπόλεμος και πρέπει να σκεφθούν πολύ προτού αποφασίσουν  να μας προσβάλλουν. Ο Θεός να τους φωτίσει να διστάσουν! Και λίγο χρόνο ν΄αργοπορήσουν κέρδος μας θα είναι”.

Ολόκληρο το Έθνος μας συσπειρώθηκε τότε για να υπερασπιστεί την ελευθερία του. Αξίζει να σημειωθεί ότι, ο κύριος που είπε τα παραπάνω ήταν αντιπολιτευόμενος του Μεταξά και ο πολιτικός του αρχηγός Γεώργιος Καφαντάρης βρισκόταν εξόριστος στη Ζάκυνθο. Και όμως, μπροστά στον κίνδυνο απώλειας της εθνικής μας κυριαρχίας, όλοι ήταν πειθαρχημένοι για τον υπέροχο κοινό σκοπό: Την απόκρουση του εισβολέα. Το εθνικό συμφέρον και η υπεύθυνη κυβερνητική γραμμή, κάτω από τις οδηγίες ενός μεγάλου ηγέτη λειτούργησαν για την Χώρα μας με τα αποτελέσματα που όλοι γνωρίζουμε.

Πάνω απ΄ όλα όμως, είναι φανερό ότι το 1940 λειτούργησε η Εθνική Συνείδηση.

Όπως  πολύ εύστοχα έγραψε ο Μυριβήλης: «…Τι είναι λοιπόν αυτή η δύναμη που τη λέμε “Εθνική Συνείδηση”; Είναι αυτή που εμφανίζεται σε μιαν ώρα που δεν την ξέρει κανείς, όταν ξαφνικά ακουστή η φοβερή καμπάνα της Μοίρας, να σημαίνει τα ριζικά των λαών. Τότε, τα άτομα που αποτελούν την εθνική ολότητα, πετούν θεληματικά ένα μεγάλο μέρος από τα προνόμια και τα προσωπικά γνωρίσματα της ψυχικής των φυσιογνωμίας, που έχουν καταχτήσει μέσα στην κοινωνική ζωή. Υποταγμένα σε μιαν ακατανίκητη κεντρομόλο δύναμη, τα ασύνδετα και κονιορτοποιημένα άτομα αναζητούν τον πυρήνα της ομογένειας, κινημένα από το αρχαίο ένστικτο της άμυνας. Πυκνώνουνται εκεί γύρω στο εθνικό κέντρο, και ενσωματώνουνται, όσο μπορούν πιο αδιάσπαστα, για να δώσουν το μεγάλο «παρών» μπροστά στον κίνδυνο. Ένας λαός, ένα έθνος, έχει τόσο περισσότερα βιολογικά νιάτα όσο πιο γρήγορα θα μπορέσει να κάνη τα άτομα που το αποτελούν να προσαρμοσθούν στην ομαδική ολότητα. Από το “εγώ” στο “εμείς”…»

Αυτό χρειάζεται η Ελλάδα μας και σήμερα, που βρισκόμαστε υπό οικονομική κατοχή. Εθνική Συνείδηση. Για να γίνει όμως αυτό, χρειάζεται και ένας εθνικός ηγέτης, που, όπως το 1940, θα οδηγήσει τον λαό από το «εγώ», στο «εμείς». Η μόνη ικανή δύναμη που θα το πράξει αυτό είναι η Χρυσή Αυγή και ο μόνος ηγέτης ο Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος. Καλά θα κάνουν να το καταλάβουν αυτό οι Έλληνες, το συντομότερο δυνατό. Ζήτω το Έθνος!

ΚΟΡΙΝΑ ΠΕΝΕΣΗ

Advertisements