Χωρίς τίτλο

Συνέντευξη του Προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Πλοιάρχων κ. Γεωργίου Α. Βλάχου

Ο κ. Γεώργιος Βλάχος είναι Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσις Πλοιάρχων η οποία έχει την έδρα της στον Πειραιά. Ο κ. Γ. Βλάχος που διανύει την δεύτερη τετραετία του ως Πρόεδρος της Ένωσης, παρεχώρησε αποκλειστική συνέντευξη στο «ΕΜΠΡΟΣ» αναλύοντας και επισημαίνοντας τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος της Εμπορικής Ναυτιλίας στην Ελλάδα.

Συνέντευξη στον Π. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟ

Π.Π. Κύριε Βλάχο, θα ήθελα κατ’ αρχήν να μου πείτε σε ποιά κατάσταση βρίσκεται η  Ελληνική Εμπορική Ναυτιλία αυτή την στιγμή.

Γ.Β. Υπάρχουν πολλές πτυχές τις οποίες θα πρέπει να αναπτύξουμε. Εγώ θα μιλήσω από την πλευρά της Ναυτικής Εργασίας, καθώς έχω την τιμή να εκπροσωπώ τους Έλληνες πλοιάρχους πάσης τάξεως. Το πρόβλημα στους υψηλά ισταμένους, όπως είναι οι πλοίαρχοι, είναι ίσως μηδενικό. Στους υποπλοιάρχους επίσης, περίπου το ίδιο. Πρόβλημα όμως αντιμετωπίζουμε στους ανθυποπλοίαρχους που ξεκινούν την καριέρα τους, και περισσότερο στους σπουδαστές των Ακαδημιών, οι οποίοι δεν βρίσκουν εργασία για να κάνουν τα δύο εκπαιδευτικά τους εξάμηνα. Μέσα στα τέσσερα έτη της φοίτησης τους, πρέπει να έχουν παρεμβληθεί δύο εκπαιδευτικά εξάμηνα. Το πρώτο εξάμηνο επιδοτείται από την Ε.Ε., το δεύτερο όμως δεν επιδοτείται, με αποτέλεσμα τα παιδιά να βρίσκουν δουλειά για το πρώτο εξάμηνο που επιδοτείται, όχι όμως και στο δεύτερο εξάμηνο όπου η εταιρεία θα πρέπει να βάλει το χέρι στην τσέπη και να πληρώσει. Το δεύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε με τους σπουδαστές, είναι το ότι δεν βρίσκουν εργασία τα κορίτσια. Ένας ελάχιστος αριθμός βρίσκει, καθώς η Ελληνική πραγματικότητα είναι ότι η Ελληνική Ναυτιλία δεν αποδέχεται ισότιμα τις γυναίκες στα πλοία.

Π.Π. Πείτε μου ποια θα ήταν η λύση για τους μελλοντικούς πλοιάρχους, αλλά και γενικά για όλους τους Έλληνες που ασχολούνται και σπουδάζουν σε αυτόν τον κλάδο.

Γ.Β. Η λύση θα ήταν, από την στιγμή που έχουμε 4.000 ελληνόκτητα πλοία, να έχουν όλα σπουδαστή μέσα. Είτε δόκιμο πλοίαρχο, ή μηχανικό, ή και τους δύο. Υπολογίστε ότι κάθε χρόνο μπαίνουνε 1.300-1.400 παιδιά στις Ακαδημίες, και από αυτά έχουνε δικαίωμα να ταξιδέψουνε περίπου τα 1.000. Φαντασθείτε λοιπόν, ότι ενώ έχουμε 4.000 πλοία, δεν μπορούν να βρούνε δουλειά τα 1.000 αυτά παιδιά. Αυτό είναι ανεπίτρεπτο όταν λέμε ότι θέλουμε Έλληνες στα βαπόρια, την Ελληνική Ναυτιλία ψηλά, και όλα αυτά που κατά καιρούς ακούμε και από τους πολιτικούς υπευθύνους. Μόνο με τα λόγια όμως, αυτό δεν γίνεται.

Π.Π. Ποια είναι τα μεγάλα προβλήματα, ή αν μου επιτρέπετε, τα «εγκλήματα» που έχουν γίνει εις βάρος της Ελληνικής Ναυτιλίας τα τελευταία χρόνια;

Γ.Β. Ένα από τα μεγαλύτερα διαχρονικά προβλήματα αφορά την ναυτική εκπαίδευση, η οποία μας πονάει διότι αφορά το μέλλον της ναυτιλίας. Χωρίς αυτήν ο κλάδος θα πεθάνει. Οι σπουδαστές δεν αντιμετωπίζονται με την δέουσα προσοχή από την πολιτεία. Η πολιτεία είναι εντελώς αδιάφορη για τα προβλήματα των Ακαδημιών, και το θέμα της εκπαίδευσης των παιδιών μας. Αυτοί οι μελλοντικοί πλοίαρχοι αλλά και μηχανικοί της ναυτιλίας μας, όχι μόνον δεν τυγχάνουν προσοχής από την πολιτεία, αλλά απαξιώνονται και εγκαταλείπονται κυριολεκτικά στην τύχη τους. Είναι παντελώς αδιάφορο και το υπουργείο Ναυτιλίας, και η κυβέρνηση.

Συνέχεια στην έντυπη έκδοση

(Φ. 123) 

Advertisements