maxresdefault2__article

«Πότε επιτέλους θα ξεσηκωθούμε;» ρωτά ένας στους δυο Έλληνες, κοιτάζοντας πάνω από τον ώμο τον διπλανό του, σαν να περιμένει να αντιγράψει την επανάστασή του. Μα ούτε ο ένας κουνιέται, ούτε ο άλλος. Η μεθόδευση της επιβολής των μνημονίων στηρίχτηκε στην πνευματική αποδιοργάνωση του λαού μας. Στην διάβρωση των δομών της ελληνικής κοινωνίας. Στην αντιπαλότητα των φύλων. Στον διαχωρισμό των επαγγελματικών ομάδων. Όλοι είναι εναντίον όλων, εκτός όμως του κυρίως εχθρού.

Άλλοι αναγνωρίζουν τους εαυτούς τους στο «όλοι μαζί τα φάγαμε» και σκύβουν ένοχα το κεφάλι για τα φακελάκια, τις διευκολύνσεις και τους εκβιασμούς που έκαναν. Άλλοι αισθάνονται ανόητοι γιατί δεν έκλεψαν, και μετανιώνουν γιατί δεν πέρασαν καλύτερα όταν μπορούσαν. Όσοι πορεύτηκαν με συνείδηση της ακεραιότητάς τους, περιμένουν ότι κάποτε θα ανταμειφθούν, σε αυτή ή την επόμενη ζωή. Όλοι ξέρουν τι πρέπει να γίνει για να βγει η Πατρίδα μας από την πομπή του θανάτου που επιβάλλει η τρομοκρατία των μνημονιακών κομμάτων, αλλά γυρίζουν αλλού την ματιά. Οι νωθροί τω πνεύματι έχουν μάθει να «ελπίζουν». Περιμένουν άπραγοι να στείλει ο Μόσκοβος τα παιδιά του να σκοτωθούν, και «τα παιδιά με τα μαύρα» να βάλουν το χέρι στον λάκκο με τα φίδια για να μπορούν αυτοί ήσυχοι να κάνουν τις δουλίτσες τους.

Πρωταθλητές των «λάικ», οπαδοί του «καλά τους τα λέει κάθε βράδυ ο τάδε» και «τους ξεμπρόστιασε πάλι ο δείνα», για αυτούς τους τυφλοπόντικες κάποιοι «ακραίοι» επιμένουν να αγωνίζονται, μπήκαν στην φυλακή και περνούν δικαστήρια. Γι’ αυτόν τον λαό που μέρα με την μέρα εκθηλύνεται, που εύχεται να καταπόσει τους λωτούς της οικουμένης για να μην πάρει την δύσκολη απόφαση να κόψει όσα τον κρατούν δέσμιο ενός παρελθό- ντος που τελείωσε και να ανοίξει δρόμο μέσα από τα βάτα με το σπαθί και την φωτιά για να απλώσει τα χέρια στην ζωή και να την φέρει στα μέτρα του.

Δεν υστερεί ο λαός μας ούτε σε γνώση ούτε σε πληροφόρηση. Υστερεί σε ηγεσίες, σε ανθρώπους που αντί να αναλίσκονται σε αυτάρεσκες νοητικές ασκήσεις είναι αποφασισμένοι να βάλουν μονοκοντυλιά στο παρελθόν και να κάνουν πράξη το μέλλον. Γιατί για να έχουμε μια θέση στο Αύριο, πρέπει το Αύριο να το φτιάξουμε εμείς. Αλλιώς θα χαθούμε μαζί με το σκυλολόι των οκνηρών, των φαύλων, όσων όλοι γνωρίζουμε και περιφρονούμε. Και για να έρθουμε στα πρακτικά. Στο επόμενο χρονικό διάστημα το καθεστώς που επιβάλλει στον ελληνικό λαό τον θάνατο δια της φορολογίας, που διαλύει το ασφαλιστικό για να κάνει χρυσωρυχείο τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και τους νοσηλευτικούς ομίλους, το καθεστώς που περιθάλπει τρομοκράτες για να εξασφαλίζεται από τους χρηματοδότες του η ροή αγορών στους βιομηχάνους και τους εμπόρους όπλων, που εξυπηρετεί αυτούς που ισοπεδώνουν την Συρία για να στείλουν κατασκευαστικές εταιρείες να «ανασυγκροτήσουν» τα κράτη που θα δημιουργηθούν, θα επιχειρήσει να εξασφαλίσει την συνέχειά του.

Θα εξακολουθήσει να κοροϊδεύει τον λαό, θα επιχειρήσει την απροκάλυπτη καταστολή όσων τολμούν να αντιστέκονται, θα στήσει σκηνικό έντασης για να ξεχαστούν τα αντιλαϊκά και αντεθνικά νομοθετήματά του. Τίποτε όμως πλέον δεν ξεχνιέται. Όλα αθροίζονται. Όλοι όσοι ψηφίζουν τα μνημόνια χθες και αύριο, είναι συνένοχοι στην καταστροφή της Ελλάδας. Μαζί τους και αυτοί που το Σύστημα ετοιμάζει για να παραστήσουν τους «σωτήρες» με υλικά κατεδαφίσεως από το παρελθόν των μεγάλων ενόχων του διχασμού.

Είναι όλοι ίδιοι, είναι όλοι ένας συρφετός υπαλλήλων της ξενοκρατίας. Κλεπτοκρατία και Ξενοκρατία, ιδού οι υπαίτιοι της σημερινής αδιέξοδης κατάστασης. Αδιέξοδης όμως μόνο για αυτούς που σκέπτονται με τον ίδιο τρόπο, τον υπόδουλο, τον εξαρτημένο. Αυτοί λοιπόν από την μία, και από την άλλη εμείς, οι Εθνικιστές. Έλληνες ενωμένοι από την αγάπη μας για την Πατρίδα, χωρίς ταξικές διακρίσεις και τεχνητούς διαχωρισμούς. Άνθρωποι με πρόσωπο και ονοματεπώνυμο που βάζουν τον εαυτό τους μπροστά για να προσφέρουν στην Πατρίδα. Σε αυτήν την εξαιρετικά ευνοϊκή για την ανασύνταξη των εθνικών δυνάμεων συγκυρία, καλούμαστε να προβάλλουμε την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, η οποία θα φέρει πραγματικές αλλαγές κι ένα νέο ξεκίνημα για την Πατρίδα και τον Λαό μας. Η Ελλάδα χρειάζεται μια νέα ηγεσία που θα βλέπει μακριά και θα σχεδιάζει μακρόπνοα. Οι Έλληνες Εθνικιστές πρέπει να πείσουν τους Έλληνες ότι μπορούν να τους εμπιστευθούν.Ο Αγώνας τους είναι ήδη ένα εχέγγυο. Έχει ήδη εμπνεύσει τους Έλληνες.

Τώρα αναζητούν ένα γερό κράτημα. Απέναντι στο μνημονικό τόξο, απέναντι στους τοκογλύφους και τους εμπόρους της κάλπης, βρισκόμαστε όλοι εμείς, οι Έλληνες. Ας ενωθούμε σε μια καινούρια αρχή.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ – ΠΑΠΠΑ

(Φ. 125) 

Advertisements