Χωρίς τίτλο

Η εξουσία των μεταπολεμικών κυβερνήσεων, παρέχεται “ελέω συμμάχων” που κατά καιρούς υποστηρίζουν τον ένα ή τον άλλο πολιτικό ηγέτη, ανασύροντας από την αφάνεια ανθρώπους, που με βάση τα καταγεγραμμένα πολιτικά ντοκουμέντα “συμβάλλουν στη πολιτική σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή” και βασίζουν τη διοίκησή τους στα “ευνοϊκά δάνεια” πότε των Αμερικανών και πότε των Ευρωπαίων “συμμάχων”.

Ό,τι όμως χαρακτηρίζεται ως πολιτική σταθερότητα, στην ουσία σημαίνει υποχώρηση από τις Ελληνικές διεκδικήσεις έναντι τρίτων. Προωθούνται λοιπόν άνθρωποι, ενδοτικοί και ετερόφωτοι.

Η μόχλευση των πολιτικών καταστάσεων, στηρίζεται σε τρεις πυλώνες:

Την προώθηση πολιτικών προσώπων, τα οποία αντλούν την δύναμή τους από την υποστήριξη ξένων κέντρων.

Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, τα οποία προβαίνουν σε συνεχή παραπληροφόρηση και έντεχνη διαστρέβλωση γεγονότων ώστε να θολώνει το τοπίο και να ποδηγετείται ο ψηφοφόρος.

Το δημοκρατικό, πάντα, εκλογικό σύστημα.

Εδώ θα ασχοληθούμε κυρίως με τον τρίτο πυλώνα, εκείνον του εκλογικού συστήματος. Ο μοχλός επιβολής των κάλπικων δημοκρατιών είναι το εκλογικό σύστημα. Πρώτα μας πείθουν ότι μόνο μέσω των εκλογών υφίσταται Δημοκρατία και κατόπιν ελέγχοντας τις εκλογές, ελέγχουν και τη Δημοκρατική διακυβέρνησή μας. Δεν μιλάω θεωρητικά αλλά με στοιχεία, όπως θα δείτε παρακάτω.

Καταρχήν υπάρχει ο μηχανισμός των πρόωρων εκλογών. Ένα κόμμα που κυβερνά, κάνει εκλογές την στιγμή που θεωρεί ότι το εξυπηρετεί  και όχι την προκαθορισμένη χρονική στιγμή. Φέρνει πάντα βαρύγδουπους λόγους ως πρόφαση, αλλά η αλήθεια είναι ότι εξετάζει όχι τις διεθνείς συγκυρίες, αλλά το μικροκομματικό συμφέρον το οποίο χάριν της διατήρησης της εξουσίας διαγράφει το Εθνικό συμφέρον.

Όπως θα δείτε πιο κάτω,  οι εκλογές σε κανονικό χρόνο είναι ελάχιστες στη χώρα μας. Μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Όλοι οι κυβερνώντες χρησιμοποιούν αυτό τον απλό, αλλά αποτελεσματικό τρόπο για να εκβιάζουν το αποτέλεσμα. Και φυσικά και είναι αθέμιτο αφού όλα τα κόμματα δεν συμμετέχουν στις εκλογές επί ίσοις όροις, αλλά το κυβερνόν έχει πλεονέκτημα.

Το ότι τον χρησιμοποιούν όλες οι κυβερνήσεις, δείχνει και την αξία του μηχανισμού.

Ύστερα έρχεται η πραγματική νοθεία, μέσω του εκλογικού νόμου και διατάξεων. Όλες οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις, έκοψαν κι έραψαν τον εκλογικό νόμο για το συμφέρον τους. Προσέξτε πόσο κυνικά μας εξαπατούν:

Στις 5/10/1955 μετά το θάνατο του Πρωθυπουργού Παπάγου ο Βασιλιάς Παύλος, ανέθεσε την Πρωθυπουργία, όχι στους επικρατέστερους υπαρχηγούς του, Στεφανόπουλο ή Κανελλόπουλο, αλλά στον Κ. Καραμανλή, προκαλώντας γενική έκπληξη στην κοινή γνώμη. Ο νόμος του το επέτρεπε, αλλά επί της ουσίας ο ηγέτης επιβλήθηκε στον λαό, χωρίς την γνώμη του. Ο λόγος ήταν ότι οι άλλοι δύο είχαν «φθαρεί» λόγω του Κυπριακού ζητήματος, δηλαδή είχαν φέρει αντιρρήσεις στους συμμάχους, ενώ ο Καραμανλής αποτελούσε την καλύτερη λύση “για πολιτική σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή”.

Συνέχεια στην έντυπη έκδοση

(Φ. 125) 

 

Advertisements