alvanoi-skopianoi__article

Οι Τούρκοι είναι φίλοι μας, γι’ αυτό μας λένε την αλήθεια. Λένε ότι οι ελλαδικές ηγεσίες είναι ανύπαρκτες ως ηγεσίες και ξενόδουλες ως προς το ελληνικές. Μας λένε ότι η μέχρι τώρα ελευθερία μας οφείλεται στον πατριωτισμό και την αυτοθυσία των χαμηλόβαθμων, κυρίως, αξιωματικών και ιπταμένων που αναχαιτίζουν καθημερινά τα τουρκικά αεροσκάφη στο Αιγαίο, την ίδια ώρα που για μια παραβίαση δεκαεπτά δευτερολέπτων σε εμπόλεμη περιοχή εκείνοι κατέρριψαν το ρωσικό πολεμικό αεροσκάφος.

Η Τουρκία μας δείχνει ότι ενόσω η εσωτερική προπαγάνδα ευτελίζει την πολιτική, οι εταίροι μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνεδριάζουν και αποφασίζουν για να βάλουν πόδι στο Αιγαίο μας. Στην μοιρασιά, την οποία έχει επιτρέψει ως φαίνεται η κυβέρνηση, η Τουρκία δικαιωματικά θεωρεί πως πρέπει να συμμετέχει ως γειτονική χώρα. Ποιος μπορεί να την ψέξει γι΄ αυτό; Ο ακήρυχτος πόλεμος που διεξάγεται, πολύ περισσότερο όταν θα έρθουν τα αποτελέσματά του, θα είναι καλός φίλος μας. Γιατί θα αποκαλύψει ότι οι ελλαδικές κυβερνήσεις αποτελούνταν από μεγαλεμπόρους και διαμεσολαβητές οπλικών συστημάτων. Ότι ο στρατός των μισθοφόρων τον οποίον έχτισε η Μεταπολίτευση, στερείται μέσων, αλλά κυρίως στερείται αριθμού και φρονήματος, μετά από δεκαετίες προπαγάνδας Αριστερών και Δεξιών Διεθνιστών στα Σχολεία, στην Κοινωνία, στα ΜΜΕ.

Οι Σκοπιανοί είναι φίλοι μας. Μας έδειξαν ότι και θέλουν και μπορούν να διεκδικούν το όνομα «Μακεδόνες», ενόσω οι Έλληνες μπακαλεύονται στα Σκόπια και την Βουλγαρία. Οι Αλβανοί είναι φίλοι μας, γιατί και θέλουν και μπορούν να κάνουν εθνοκάθαρση στην Βόρειο Ήπειρο, να οργανώνουν τους ομοεθνείς τους στο Κόσοβο και να αλληθωρίζουν προς την Πρέβεζα. Είναι φίλοι μας γιατί μας κλέβουν μπροστά στα μάτια μας, ή μάλλον πίσω από την πλάτη μας, ενώ ο λαός των λωτοφάγων στήνεται για να παρακολουθήσει την ζωή μέσα από την αναμετάδοση του δελτίου των οκτώ. Ναι, κάποιοι έχουν ξυπνήσει. Και στο ξύπνημά τους, με τα σάλια να κυλούν και πριν αποφασίσουν καλά-καλά αν θα ξυπνήσουν, ψελλίζουν «Με ησυχία, παιδιά, χωρίς φωνές…».

Όσοι «καθωσπρέπει πατριώτες», εν εξελίξει της εισβολής εκατομμυρίων αλλοεθνών, ψιθυρίζουν με «αξιοπρέπεια» και πολιτική ορθότητα ότι επιθυμούν «καλύτερη φύλαξη των συνόρων», να μας πουν επιτέλους τι εννοούν, και να το πουν μεγαλοφώνως, για να το καταλάβουν και οι ίδιοι. Επιθυμούν να βγουν τα τανκς στην Ειδομένη και το Πολεμικό Ναυτικό στο Αιγαίο. Διαφορετικά, φύλαξη δεν γίνεται. Η ανακοίνωση που εξέδωσε το γραφείο Τύπου της Χρυσής Αυγής περιγράφει περιεκτικά την κατάσταση και εκφράζει την μόνη ενδεικνυόμενη λύση: “Η συγκυβέρνηση-παρωδία Τσίπρα και Καμμένου έκανε την Ελλάδα γκέτο λαθρομεταναστών και δημιούργησε χάος σε ολόκληρη την χώρα, από την Κω και την Λέσβο μέχρι την Ειδομένη του Κιλκίς. Η Χρυσή Αυγή απαιτεί να κλείσουν άμεσα τα σύνορα για τους λαθρομετανάστες και να απελαθούν όσοι αλλοδαποί εισήλθαν παράνομα στην Πατρίδα μας”.

Αυτή είναι η μόνη λύση που εξυπηρετεί την εθνική μας κυριαρχία και διασφαλίζει την ασφάλεια του ελληνικού εδάφους και των κατοίκων του. Προς αυτό είναι ανάγκη να πάρουμε άμεσα και ψύχραιμα αποφάσεις. Αποφάσεις αναγκαίες για να βγει η χώρα από το αδιέξοδο, να πετάξει το Χθες που χρεωκόπησε και να προχωρήσει στο χτίσιμο ενός άλλου Αύριο. Στην Ανάγκη πείθονται ακόμη και οι θεοί. Πολλοί στέκονται με θαυμασμό μπροστά στις γυαλισμένες πανοπλίες του παρελθόντος, τα κανόνια και τα πολυβόλα. Κοιτούν χωρίς να βλέπουν την ζάρα της ευθύνης στο πρόσωπο του ανθρώπου που παίρνει την απόφαση, χωρίς να ακούν την κραυγή που διατάζει, χωρίς να βλέπουν τα ερημωμένα χωράφια, τα γκρεμισμένα σπίτια, τα κατακρεουργημένα σώματα. Αυτές είναι δύσκολες, αλλά αναγκαίες αποφάσεις που κανείς εύχεται να μην χρειάζεται να παίρνει.

Όλοι οι άνθρωποι ονειρεύονται και ευλογούν τα έργα της ειρήνης. Την τέχνη, της ευημερία, την γαλήνη ενός ζεστού σπιτικού τον χειμώνα, το θρόισμα των φύλλων της ελιάς το καλοκαίρι, το χαμόγελο των αγαπημένων ανθρώπων. Μα, si vis pacem, para bellum. Αυτή είναι η πραγμα- τικότητα. Πιο εφιαλτικός από τον ήχο της μπότας στον δρόμο, είναι το σύρσιμο της παντόφλας στο πλακάκι. Την Πατρίδα μας θέλουμε κι ας τρώγουμε πέτρες.

Μα για όλα αυτά που αγαπούμε, πρέπει, και για όλα αυτά αξίζει να αγωνιστούμε!

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ – ΠΑΠΠΑ

(Φ. 126) 

Advertisements