Χωρίς τίτλο

NA ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ

Ανεξίτηλα σημαδεύει τις παιδικές ψυχές ο κοινωνικός αποκλεισμός που βιώνουν οι γονείς που τα εισοδήματά τους βρίσκονται κάτω από το επίσημο όριο της φτώχειας. Τα παιδιά βιώνουν την κρίση σαν ένα τραυματικό γεγονός.

Πράγματι, εικόνες που παραπέμπουν στον ζοφερό χειμώνα του ‘42, διαδραματίζονται καθημερινά στα σχολεία της χώρας, ενώ πολλά νήπια Ελληνίδων μητέρων τρέφονται ανεπαρκώς, όπως έχουν καταδείξει επίσημες έρευνες.

Σύμφωνα με αυτές, η χώρα μας βρίσκεται στην τέταρτη θέση στην Ε.Ε. στην κατηγορία των παιδιών που αντιμετωπίζουν πρόβλημα επισιτισμού.

Τα στοιχεία αυτά που προέρχονται τόσο από την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και από μελέτες πανεπιστημιακών φορέων, αποκαλύπτουν ότι σχεδόν 4 στα 10 παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών στερούνται των βασικών ειδών διαβίωσης.

Το ανησυχητικό είναι ότι τα περιστατικά αυτά συνεχώς αυξάνονται, καθώς τα ελληνικά νοικοκυριά φτωχοποιούνται περισσότερο με την επιβολή νέων, σκληρότερων εθνοκτόνων μνημονίων.

Το πιο επικίνδυνο, όμως, είναι πως δημιουργείται μια γενιά «αποκλεισμένων» παιδιών που βλέπουν τους οικείους τους να «ματώνουν» χωρίς κανένα αντάλλαγμα και κυρίως χωρίς καμιά προοπτική.

Η γλώσσα των αριθμών τσακίζει την υποκρισία  αυτών που σε ρόλο «περιφερόμενου ανθρωπιστή» συγκεντρώνουν τρόφιμα για τους λαθρομετανάστες, κλείνοντας τα μάτια επιδεικτικά στην τραγωδία που συντελείται στην διπλανή του πόρτα.

Ειδικά όταν σ’ αυτό το «θέατρο» μετέχουν τηλεαστέρες, πρόσωπα της δημόσιας ζωής και διάφορες κυρίες από τα «τζάκια» της χώρας, που επιδεικτικά ανακοινώνουν ότι δίνουν τον οβολό τους, δηλαδή ό,τι τους περισσεύει από τα δισ. ευρώ που διαθέτουν για τους «δυστυχείς παράτυπους πρόσφυγες».

Όσο για τα Ελληνόπουλα, είναι απλοί δείκτες στο βαρόμετρο της πείνας που μαστίζει μεγάλες κατηγορίες πληθυσμού της χώρας μας.

Ιδιαίτερα όταν, σύμφωνα με μέλος του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), που μίλησε στο «ΕΜΠΡΟΣ», τα νούμερα που αφορούν την Ελλάδα για την παιδική φτώχεια εμπεριέχουν και μια άλλη άγνωστη διάσταση.

Η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών που υποσιτίζονται ή δεν έχουν κάποιου είδους ιατροφαρμακευτική κάλυψη προέρχονται από τα μεσαία και κατώτερα στρώματα του Ελληνικού λαού, που οδηγήθηκαν στην ανέχεια.

Σε αντίθεση, δηλαδή, με τους συνομήλικούς τους αλλοδαπούς, που οι γονείς τους όχι μόνο φοροδιαφεύγουν και εισπράττουν επιδόματα, αλλά ετοιμάζονται να προμηθευτούν την κάρτα που θα τους δίνει δωρεάν πρόσβαση στα δημόσια νοσοκομεία.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί και αποτελεί την ειδοποιό διαφορά ότι στην Ρουμανία, την Ουγγαρία, την Βουλγαρία και την Λετονία σε μικρότερο βαθμό, τα παιδιά που φαίνεται να ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας ανήκουν σχεδόν αποκλειστικά σε μειονότητες π.χ. Ρομά και τουρκογενείς.

Πρόκειται για ένα στοιχείο που επιμελώς αποκρύβεται από τα συστημικά μέσα ενημέρωσης που αναφέρονται στο πρόβλημα λες κι αφορά κάποια μακρινή χώρα και όχι την  γη που περπατούν.

Αλλά και τα συμπεράσματα της έρευνας που έχει πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του Προγράμματος Σίτισης και Προώθησης Υγιεινής που προσφέρει καθημερινά δωρεάν γεύματα σε περίπου 50 χιλιάδες μαθητές σε όλη την χώρα, δείχνουν ότι το 64% των μαθητών αντιμετωπίζουν επισιτιστική ανασφάλεια.

Συνέχεια στην έντυπη έκδοση

(Φ. 126) 

 

Advertisements