LFONTANA

(Συνέντευξη στην Ειρήνη Δημοπούλου)

Η ολοένα μεγαλύτερη απήχηση που έχουν τα κόμματα και οι σχηματισμοί οι οποίοι εκφράζουν  τις δυνάμεις εκείνες που επιθυμούν να προστατευθεί  η διαφορετικότητα και ο πλούτος των ευρωπαϊκών λαών, έχει θορυβήσει τους συντηρητικούς κύκλους του Συστήματος.

 Τι κάνει τα κινήματα αυτά διαφορετικά, και πού οφείλεται η άνοδός τους μεταξύ των λαϊκών κυρίως στρωμάτων;

 Συνομιλήσαμε για το θέμα αυτό, και για πολλά ακόμη, με τον Ευρωβουλευτή Λορέντζο Φοντάνα, επικεφαλής της Λέγκας του Βορρά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

-Και στην Ιταλία και στην Ελλάδα, τα παλιά κόμματα τείνουν να διαλυθούν. Τα εθνικιστικά κινήματα προβάλλονται από το Σύστημα ως ακραία συντηρητικά, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι τα μαρξιστικά αλλά τα εθνικιστικά κόμματα που είναι προοδευτικά, γιατί Αριστερά και Δεξιά θέλουν να διατηρήσουν το status quo. Πώς μπορούν τα εθνικιστικά κόμματα να πάρουν την θέση τους;

-Όπως το είχα τοποθετήσει όταν πρωτοξεκινήσαμε αυτήν την πορεία,  πρέπει να εξηγήσουμε στον κόσμο ότι βρισκόμαστε εμπρός σε μια καινούρια αντιπαράθεση. Οι αντιπαλότητες δεν είναι πλέον μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς, αλλά μεταξύ αυτών που είναι με το Σύστημα και αυτών που πιστεύουν στην Ταυτότητα. Είναι ανάμεσα στην Παγκοσμιοποίηση και την Ταυτότητα. Το μοντέλο διακυβερνήσεως που υπάρχει τώρα, είναι φτιαγμένο για τις πολυεθνικές και τις κυβερνήσεις που εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους, ενώ εμείς είμαστε φτιαγμένοι για να φροντίζουμε για τον μικρό. Το δικό μας είναι ένα μοντέλο διαφορετικό, για τις μικρές βιοτεχνίες, για τις τοπικές παραδόσεις. Οπότε έτσι αλλάζει και η έννοια που μας δείχνει εμάς ως συντηρητικούς.  Εδώ κυβερνούν μαζί και οι Σοσιαλιστές και το Λαϊκό Κόμμα. Εμείς είμαστε αυτοί που θέλουμε το πραγματικά διαφορετικό πολιτικό μοντέλο. Ολες οι αποτυχίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης φέρνουν τον κόσμο να πιστεύει ότι το διαφορετικό μοντέλο, το δικό μας, θα είναι το καλύτερο.

Γι΄ αυτό είναι απαραίτητο τα εθνικιστικά και πατριωτικά κινήματα της Ευρώπης να δημιουργήσουν μία βάση κοινών αξιών, και να δώσουμε να την καταλάβει ο κόσμος, να δείξουμε ότι έχουμε πραγματικά την εναλλακτική λύση για έναν πολύ διαφορετικό κόσμο από αυτόν που μας σερβίρουν.

Αυτή η νέα αντιπαράθεση αρχίζει και γίνεται κατανοητή από τον κόσμο γιατί ο κόσμος βλέπει πλέον ότι δεν υπάρχει Δεξιά και Αριστερά. Γι’ αυτό και ο κόσμος είτε δεν κάνει κάποια επιλογή, είτε έρχεται σε μας.  Δέκα χρόνια πριν, στην Ιταλία δεν θα σκεφτόταν κάποιος να κάνει κριτική στην Ε.Ε. ό,τι κι αν έκανε. Αλλά τώρα, ο κόσμος παίρνει θέση για το Ισλάμ, για την Μετανάστευση, για το Ευρώ, ενώ κάποτε δεν υπήρχε θέμα να τα κριτικάρει κάποιος. Αυτή η θέση έφερε και την επιτυχία στα εθνικιστικά πατριωτικά κινήματα στην Ευρώπη.

-Ελλάδα και Ιταλία είμαστε γείτονες, αλλά και η Λέγκα του Βορρά με την Χρυσή Αυγή είναι γείτονες με το κόμμα σας, σε πολλά. Ηδη συνεργάζεστε εδώ και πάνω από ένα χρόνο. Μιλήστε μας γι’ αυτήν την γειτονία.

-Υπάρχει μια παλιά παροιμία που λέει πως «όποιος ταιριάζει, συμπεθεριάζει». Ισως γιατί όλοι οι «πολιτικώς ορθοί» εδώ δεν μας συμπεριφέρονται και με τον καλύτερο τρόπο, δημιουργήθηκε μια συνεργασία. Πέρα από αυτό, υπάρχουν σοβαρά κοινά θέματα, και οι δύο έχουμε κοινές θέσεις. Ψηφίζουμε για αυτά μαζί, οπότε είναι φυσική συνέχεια να υπάρχει κοινό όραμα.

Και βέβαια εάν ήμουν στην Ελλάδα, θα ψήφιζα Χρυσή Αυγή. Ένα είναι σίγουρο, ότι θα υπάρξουν εξελίξεις και τώρα και στο μέλλον. Είναι σημαντικό να είμαστε ενωμένοι. Ζούμε την προπαγάνδα ότι είμαστε εξτρεμιστές, αλλά λίγο-πολύ, βλέποντας τα σημαντικά προβλήματα που ζει η Ευρώπη, όλα αυτά θα καταπέσουν, γιατί πρέπει να κάμουμε ένα κοινό μέτωπο για να σώσουμε την Ευρώπη.

Συνέχεια στην έντυπη έκδοση

(Φ. 127) 

 

Advertisements