Χωρίς τίτλο

-Ιερεμία ξύπνα…

-Χριστέ μου ο καζαμπούμπου…

-Δεν είμαι ο καζαμπούμπου Ιερεμία. Ο Αντωνάκης είμαι…

-Ποιος Αντωνάκης; Ο τρελαντώνης ο γκαβός;

-Ναι Ιερεμία. Εγώ είμαι!

-Και γιατί είναι μαύρα τα μούτρα σου τρελαντώνη; Και αυτές οι μαδημένες τούφες στα μαγουλά σου τι είναι;

-Δεν είναι μαδημένες τούφες Ιερεμία. Μούσι είναι. Και εγώ έχω μεταμφιεστεί σε Άγιο Βασίλη!

-Τι Άγιος Βασίλης, χριστιανέ μου; Σε μαύρο Βασίλη έχεις μεταμφιεστεί… Τέτοια μαυρίλα ούτε ο Άκη Μπούα δεν είχε. Και πώς μπήκες πάλι εδώ μέσα; Αφού το έχω φράξει με σανίδες το σπασμένο παράθυρο.

-Άγιος Βασίλης είμαι, από την καμινάδα κατέβηκα. Για αυτό μπορεί να λερώθηκα λίγο και φαίνομαι μαύρος. Να. Αν δεν με πιστεύεις κοίτα από το παράθυρο να δεις και το έλκηθρο μου!

-Ρε τρελαντώνη με δουλεύεις; Αυτό δεν είναι έλκηθρο. Κάδος σκουπιδιών είναι.

-Ναι. Πού να βρει κανείς αληθινό έλκηθρο σε τέτοιους καιρούς! Για αυτό βρήκα και εγώ έναν κάδο σκουπιδιών με ρόδες, τον στόλισα… και νάμαι…!

-Και αυτό εκεί το κακομούτσουνο πράγμα με τα κέρατα που έχεις δέσει μπροστά από τον κάδο τι είναι;

-Α. Αυτός είναι ο Μπάμπης. Για να μην τον γνωρίσουν τον έχω ντύσει τάρανδο, και τον έχω βάλει να τραβάει το έλκηθρο…!

-Και το άλλο το απαίσιο με το σκουφί και τα μεγάλα αυτιά που είναι σαν μαϊμού και κουνιέται συνέχεια σαν καλικάτζαρος μέσα στον κάδο, τι είναι;

-Αυτό Ιερεμία παιδί μου, δεν είναι καλικάτζαρος, ούτε μαϊμού. Ο Άδωνις είναι, και τον έχω μεταμφιέσει σε ξωτικό!

-Τι ξωτικό ρε τρελαντώνη; Με δουλεύεις βραδιάτικα; Αλλά τι θέλετε πάλι από μένα όλοι μαζί εσείς οι τρελάρες;

-Κοίτα Ιερεμία παιδί μου. Όλα έχουν κανονιστεί. Το βράδυ πριν τα Χριστούγεννα και μετά την ολομέλεια, εγώ θα πάω στην Βουλή μεταμφιεσμένος σε Άγιο Βασίλη. Δεν θα με υποψιαστεί κανείς και έτσι θα μπω μέσα στον περίβολο…

-Δεν θα σε υποψιαστεί κανείς και θα μπεις στον περίβολο της Βουλής;

-Ναι. Γιατί να μην μπω; Χρονιάρες μέρες θα είναι, ποιος θα υποψιαστεί έναν αθώο Άγιο Βασίλη με το έλκηθρό του που θα πάει να μοιράσει δώρα κάνοντας μάλιστα και… Χο, Χο, Χο…!

-Καλά, καλά, για συνέχισε.

-Μόλις μπω λοιπόν μέσα στον περίβολο θα πάω από το πίσω μέρος της Βουλής. Θα έχω ντοπάρει από πριν με κάνα δύο red bull το ξωτικό που είναι όντως και σαν μαϊμού, και αφού θα το έχω κάνει τούρμπο θα το βάλω να σκαρφαλώσει από την υδρορροή στην ταράτσα.

-Θα βάλεις την μαϊμού- ξωτικό να σκαρφαλώσει στην ταράτσα…

-Ναι, είπαμε!  Μόλις φτάσει λοιπόν η μαϊμού στην ταράτσα, θα μας πετάξει ένα σκοινί, για να σκαρφαλώσουμε εγώ και ο Μπάμπης επάνω. Μόλις σκαρφαλώσουμε, αφού του βγάλω τα κέρατα για να μην σκαλώσει, θα πετάξω τον Μπάμπη μέσα στην καμινάδα της βουλής.

-Τον Μπάμπη στην καμινάδα;

-Ναι τον Μπάμπη.

-Και γιατί δεν πηδάς εσύ κατευθείαν στην καμινάδα;

-Πριτς! Κοροΐδο είμαι; Και αν έχουν αναμμένο το τζάκι; Αν λοιπόν δεν ακούσω τον Μπάμπη να ουρλιάζει την ώρα που θα καίγεται, σημαίνει ότι το τζάκι είναι σβηστό. Τότε θα πετάξω μέσα και την μαϊμού, και μετά θα πηδήξω και εγώ, για να πέσω στα μαλακά επάνω τους και να μην χτυπήσω…!

-Μάλιστα. Βλέπω τα έχεις σχεδιάσει όλα τέλεια…

-Εμ τι; Τρελός είμαι; Επειδή βγήκανε κάτι κακοήθεις με είπανε τρελό και με κλείσανε στο τρελάδικο; Τετρακόσια τα έχω εγώ!

-Ναι. Το βλέπω! Για συνέχισε όμως να δω πού θέλεις να καταλήξεις.

-Μόλις λοιπόν μπουκάρω μέσα, θα με περιμένει ο ψηλός ο καράφλας.

-Ποιος είναι πάλι ο ψηλός ο καράφλας;

-Έλα τώρα. Μη μου κάνεις τον χαζό. Με ποιον στήσαμε την ιστορία με την Χρυσή Αυγή εγώ και ο Μπάμπης; Με τον ψηλό τον τορπίλα τον καράφλα δεν την στήσαμε;

-Μάλιστα. Κατάλαβα. Τον τορπίλα εννοείς. Για συνέχισε.

-Θα με πάρει λοιπόν ο ψηλός, και θα με κρύψει στο γραφείο του Βαγγέλα. Τέτοια ώρα ο Βαγγέλας ασφαλώς θα λείπει. Αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και είναι εκεί, θα του αρπάξω το μπεγλέρι που έχει κάτι χάντρες σαν παγάκια, θα του ρίξω μια μπαμ στην κεφάλα με το μπεγλέρι… και τέζα ο Βαγγέλας…!

-Μάλιστα! Για συνέχισε να δω πού το πας.

-Θα μείνω λοιπόν εκεί κρυμμένος μέχρι να αδειάσει τελείως η βουλή. Μόλις αδειάσει τελείως, στα κλεφτά θα βγω, και θα πάω να χωθώ στο γραφείο του κοντού. Θα περιμένω εκεί, και μόλις εμφανιστεί ανυποψίαστος ο κοντός το πρωί, τον αρπάζω και του λέω: «Ή μου παραδίδεις πάλι την εξουσία, ή… σε πετάω από το παράθυρο! Και έτσι ΤΣΑΠ θα αρπάξω πάλι την εξουσία!»

-Μεγαλοφυέστατο σχέδιο ομολογώ! Απόλυτα αντάξιο ενός μουρλού!!! Ωραία όλα αυτά, αλλά εγώ ο έρμος που δεν έχω ακόμα τρελαθεί, τι φταίω; Τι θέλετε από εμένα;

-Άκου Ιερεμία παιδί μου. Εσένα σε εμπιστεύομαι. Δεν με κάρφωσες την πρώτη φορά, γιατί να το κάνεις τώρα που είμαι και έτοιμος να ξαναπάρω και την εξουσία; Θα με κρύψεις λοιπόν μέχρι τα Χριστούγεννα εμένα και τους άλλους δύο για να μην μας βρουν μέχρι τότε, και μετά εγώ θα σε κάνω υπουργό!

-Να σας κρύψω; Πού να σας κρύψω; Τρία δωμάτια έχει όλα και όλα το σπίτι μου. Και η μάνα μου; Τι θα πω στην μάνα μου άμα δει εδώ μέσα τρεις τρελούς;

-Δεν θα κρυφτούμε στο σπίτι, Ιερεμία. Στην σοφίτα θα χωθούμε. Και μην ανησυχείς για το φαγητό. Το έχω προβλέψει. Ο τάρανδος θα τρώει λίγο σανό, στον άλλο έχω φέρει μια πιπίλα και λίγες μπανάνες. Εγώ έχω πάρει 12 γεύματα από το Altamira στο Κολωνάκι. Θα ζοριστώ λίγο αλλά θα την βγάλω… Και κοίτα Ιερεμία μη μας καρφώσεις, γιατί θα βάλω τον Μπάμπη να σε τσακίσει στις κουτουλιές…

-Ιερεμία… Ιερεμία… Ιερεμία… Ξύπνα παιδί μου. Τι έπαθες και φώναζες σαν τρελός στον ύπνο σου;

-Μάνα! Μάνα, μανούλα μου. Είδα ένα τρομερό εφιάλτη. Είδα πάλι τον τρελαντώνη. Αυτή την φορά ήταν ντυμένος Άγιος Βασίλης, είχε μαζί του τον τάρανδο και τον καλικάτζαρο, και ήθελε λέει να μπουκάρει στην Βουλή από την καμινάδα, και να αρπάξει την εξουσία…

-Έλα παιδάκι μου, σύνελθε. Τι είναι αυτά που λες; Ηρέμησε. Ένας εφιάλτης ήτανε.

Πάει πέρασε. Αλλά για πες μου βρε αγόρι μου. Έναν κάδο από σκουπίδια στολισμένο με γιρλάντες, πώς κατάφερες και τον ανέβασες μόνος σου στην σοφίτα;

Τι θα τον κάνεις;

Ιερεμία. Ιερεμία. ΙΕΡΕΜΙΑ… Χριστέ μου.

ΒΟΗΘΕΙΑ γειτόνοι. Τρεχάτε. Λιποθύμησε το παιδί μου…

ΙΕΡΕΜΙΑΣ

(Φ. 127) 

 

Advertisements