Χωρίς τίτλο

Έχουμε δώσει Όρκο στην Πατρίδα μας

 Υπάρχει ένα μικρό μέρος της κοινωνίας, μια ομάδα ακόμα και μέσα στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, η οποία πιστεύει και λέει, ότι «δεν μας ενδιαφέρει να υπάρχουν Ένοπλες Δυνάμεις»!

 Συνέντευξη

Αντισυνταγματάρχη ε.α. Π. Κράγκαρη στον Π.Παναγόπουλο

Στα χρόνια της κρίσης και της αποδόμησης, στην εποχή όπου φτωχοποιούνται και εξαθλιώνονται οι πολλοί για να ευημερούν και να απαλλάσσονται των πάντων οι λίγοι, οι Ένοπλες Δυνάμεις, ο «κορμός» της Ασφάλειας και της Ανεξαρτησίας του Έθνους μας, περνάει την βαθύτερή του κρίση. Ο Αντισυνταγματάρχης ε.α. κ. Παντελής Κράγκαρης, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και Εκπρόσωπος Τύπου της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (Ε.Α.Α.Σ.), παραχώρησε αποκλειστική συνέντευξη στο «ΕΜΠΡΟΣ», αναλύοντας αλλά και καταγγέλλοντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα τελευταία χρόνια σε οικονομικό και Εθνικό επίπεδο οι απόστρατοι, αλλά και οι εν ενεργεία αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς.

Π.Π. Κύριε Κράγκαρη, θα ήθελα να μου πείτε πώς είναι αυτή την στιγμή η οικονομική κατάσταση για τους συνταξιούχους αποστράτους αξιωματικούς του Στρατού Ξηράς.

Π.Κ. Την στιγμή που μιλάμε, θα πρέπει να την χαρακτηρίσω επιεικώς τραγική. Από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε η κρίση, -όπως έχουν παραδεχθεί και κυβερνητικά στελέχη-, η κατάσταση πάει προς το χειρότερο. Εδώ πρέπει να τονίσω, ότι ακόμα και οι συνταξιούχοι των Ενόπλων Δυνάμεων βρίσκονται συνεχώς υπό εφεδρεία. Δηλαδή ανά πάσα στιγμή, είναι έτοιμοι αν τους χρειασθεί η πατρίδα, να προσφέρουν και πάλι τις υπηρεσίες τους. Για αυτό εδώ και πολλά χρόνια, η πολιτεία έχει ταυτίσει τον εν ενεργεία και τον απόστρατο στρατιωτικό. Η τραγική κατάσταση, στην οποία βρίσκονται τα στελέχη του Στρατού Ξηράς, ξεκίνησε με μειώσεις οι οποίες ήταν σχεδόν «φωτογραφικές» για τον κλάδο μας. Υπήρξαν ειδικοί νόμοι, οι οποίοι στόχευσαν ειδικά τις δικές μας αποδοχές. Συγκεκριμένα ο νόμος 4093 του 2012, ο οποίος κρίθηκε αντισυνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας και έχουμε κερδίσει την υπόθεση αυτή, έγινε, γιατί υποστήκαμε διπλές και τριπλές περικοπές στις συντάξεις μας έναντι των άλλων συνταξιούχων. Για να μιλήσουμε με νούμερα θα σας πω ενδεικτικά ότι οι περικοπές που έχουμε δεχθεί, κυμαίνονται από 55% έως και 70% των αποδοχών μας. Αρκεί να αναφέρω, ότι αυτή την στιγμή ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ έχει τις ίδιες αποδοχές που έχει ένας απλός υπάλληλος της Βουλής.

Αυτές οι μειώσεις αφορούν όλα τα στελέχη και όλους τους κλάδους του στρατού ξηράς;

Τα στελέχη του Στρατού Ξηράς έχουν την σύνταξη που έχουν λάβει νόμιμα, και από εκεί και πέρα έχουν το μέρισμα από το Μετοχικό Ταμείο Στρατού. Το Μετοχικό Ταμείο Στρατού δεν είναι Επικουρικό. Είναι χρήματα που έχουμε πληρώσει και τώρα ως μέτοχοι λαμβάνουμε το ανάλογο μέρισμα. Σε αυτό το δικαίωμα έχει γίνει καταστρατήγηση από την Πολιτεία, στην ουσία, έχουν ληστευθεί τα ταμεία μας, και έτσι έχουμε πάρα πολλές περικοπές που αφορούν όλους τους κλάδους και στο μέρισμα αυτό. Ως εργαζόμενοι στο Δημόσιο, ενώ όλοι οι κλάδοι έχουν επικουρικό ταμείο, εμείς δεν είχαμε ποτέ. Κάτι το οποίο εντέχνως κρύβουν και δεν παρουσιάζουν ποτέ στις ειδήσεις, όταν αργά και πού οι δημοσιογράφοι αναφέρονται στα οικονομικά προβλήματα των στρατιωτικών. Το Μετοχικό Ταμείο Στρατού δεν είναι Επικουρικό, γιατί δεν υπάρχει καμία συνεισφορά του εργοδότη, δηλαδή του κράτους, παρά μόνον εισφορές από τις αποδοχές μας.

Όλα αυτά που μου αναφέρατε, έχουν κάποιο αντίκτυπο στην ψυχολογία και στο αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων;

Για το θέμα του ηθικού, είναι η απαξίωση που νοιώθουμε, και ο εξευτελισμός, για να πω την λέξη, μπροστά σε όλα αυτά τα μέτρα. Ενώ προσφέραμε στην Πατρίδα, έχουμε ορκιστεί να προσφέρουμε στην Πατρίδα με όλη μας την ψυχή κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες εργασίας, είχαμε την πεποίθηση ότι και η Πολιτεία θα ήταν τουλάχιστον ίση απέναντί μας. Ομως δεν έγινε έτσι. Άνθρωποι που έχουν γυρίσει όλη την Ελλάδα, έχουν υπηρετήσει από τον Έβρο έως το Καστελόριζο, έχουν υποστεί 15 και 20 μεταθέσεις κατά την διάρκεια της καριέρας τους, τα παιδιά τους έχουν αλλάξει 5 και 7 φορές σχολεία, δουλεύανε χωρίς ωράριο, δουλεύανε με υπερωρίες που δεν πληρωθήκανε ποτέ, με υπηρεσίες μέσα σε αργίες που δεν πληρωθήκανε ποτέ, περιμένανε τουλάχιστον μια πιο δίκαιη μεταχείριση. Αυτοί οι άνθρωποι όταν αποστρατευθήκανε, δεν ζητήσανε μια προνομιούχα μεταχείριση έναντι άλλων κλάδων. Ζητήσανε μια ίση μεταχείριση, και όμως ούτε αυτή δεν είχαν. Αυτό ήταν καταπάτηση της αξιοπρέπειας των αποστράτων στελεχών.

Συνέχεια στην έντυπη έκδοση

(Φ. 128)

Advertisements