Χωρίς τίτλο.jpg

Η «Κάρτα του Πολίτη» ή Ηλεκτρονική Ταυτότητα, είναι μόνον η αρχή για τα χειρότερα που έπονται. Και αυτά είναι:

Το ηλεκτρονικό φακέλωμα μέσω διασταύρωσης στοιχείων. Τα προσωπικά μας δεδομένα θα μεταφέρονται σε όλες τις υπηρεσίες του κράτους (και όχι μόνον του ελληνικού), τράπεζες, Δημόσιες Υπηρεσίες, εφορίες, αστυνομία, ασφαλιστικές εταιρείας κλπ. και θα διασταυρώνονται. Θα δημιουργείται το προσωπικό «προφίλ» του κάθε πολίτη, και θα αρχειοθετείται. Μετά από αυτό, διευκολύνεται η δουλειά για τις εγχώριες αλλά και κυρίως τις ξένες μυστικές υπηρεσίες.

Η άσκηση συνταγματικώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων του πολίτη, ατομικών και πολιτικών, θα καταπατηθεί και θα εξαρτώνται πλέον από την παραλαβή ή όχι μιας Κάρτας.

Ψυχολογική προετοιμασία από το Χόλιγουντ

Τον ρόλο που παίζει η βιομηχανία του κινηματογράφου σε άλλους είναι γνωστές, σε άλλους, όχι και τόσο. Η Αμερικάνικη κατά βάση κινηματογραφική βιομηχανία έχει παρουσιάσει διαχρονικά ταινίες με σενάρια «επιστημονικής φαντασίας» τα οποία μετά από λίγα χρόνια, -και όχι τυχαία βέβαια- έγιναν πραγματικότητα. Τόσο μεγάλες αλλαγές, που θίγουν την λογική, πρέπει  να περάσουν πρώτα από το υποσυνείδητο του μεγάλου κοινού, ούτως ώστε όταν θα εφαρμοστούν στην πραγματικότητα να μην φαντάζουν τόσο «ξένες» ή και «εχθρικές». Ενδεικτικά θα αναφέρουμε κάποιες ταινίες που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως προφητικές του μέλλοντος που έρχεται.

«1984»: Το αριστουργηματικό βιβλίο του George Orwell μεταφέρεται εν έτει 1984 στην μεγάλη οθόνη σε σκηνοθεσία Michael Radford και πρωταγωνιστές τους John Hurt και Richard Burton. Παρουσιάζει τον «Μεγάλο Αδερφό» προαναγγέλλοντας μια κοινωνία την οποία οι ενορχηστρωτές της παγκοσμιοποίησης ετοιμάζουν πυρετωδώς για όλους εμάς!

Χωρίς τίτλο

Στο Spectre, την τελευταία ταινία του θρυλικού James Bond, για πρώτη φορά ο πράκτορας της Μ16, μάχεται εναντίον μιας πανίσχυρης οργάνωσης με την ονομασία «Spectre», η οποία θέλει να επιβάλει στον πλανήτη τον «Μεγάλο Αδερφό». Οι πρακτικές του James Bond και της Μ16 για πρώτη φορά θεωρούνται παρωχημένες και ο ίδιος ο θρυλικός πράκτορας «προϊόν» προς απόσυρση! Το ότι ο James Bond αποφασίζει να αντισταθεί στην καταπάτηση της ελευθερίας, των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των προσωπικών δεδομένων, αποτελεί παράδοξο για τις συνήθεις Αμερικάνικες κινηματογραφικές τακτικές και για το μήνυμα που η ταινία αυτή διακριτικά «περνάει».

Χωρίς τίτλο.jpg

Minority Report (2002): Με σκηνοθεσία του Steven Spielberg και πρωταγωνιστή τον Tom Cruise, η ταινία βασίζεται σε μυθιστόρημα του μελλοντολόγου συγγραφέα Philip K. Dick και παρουσιάζει έναν κόσμο στον οποίο το έγκλημα καταστέλλεται πριν ακόμα συμβεί, ενώ τα bar code και η ιριδοσκόπιση παρουσιάζονται ως το απόλυτο μέσο διάγνωσης της ταυτότητας των ατόμων.

Gattaca (1997): Η πρώτη ταινία καταγραφής των διακρίσεων μέσω των γενετικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων, σε σκηνοθεσία Andrew Niccol και πρωταγωνιστές τους Ethan Hawke, Uma Thurman, και Jude Law. Η ταινία παρουσιάζει μια ολοκληρωτικά παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, όπου οι γενετικές ατέλειες καταγράφονται στις ηλεκτρονικές ταυτότητες των ανθρώπων, με αποτέλεσμα, είτε να καταδικάζονται να δουλεύουν σαν σκλάβοι, είτε να ανήκουν στην προνομιούχα «ελίτ» των γενετικά τροποποιημένων αριστοκρατών.

Blade Runner (1982): Το αριστούργημα του Ridley Scott, βασίζεται σε μια νουβέλα του Philip K. Dick και παρουσιάζει μια εφιαλτική κοινωνία, η οποία κυβερνάται από πολυεθνικές. Σε αυτήν την κοινωνία οι άνθρωποι είναι χωρισμένοι σε κατηγορίες ανάλογα με την θέση που κατέχουν σε αυτόν τον κόσμο. Για πρώτη φορά παρουσιάζεται στην μεγάλη οθόνη η ιριδοσκόπιση ως μέσο διάγνωσης για να ανακαλύπτουν τις «ρέπλικες», οι οποίες αποτελούν αντίγραφα ανθρώπων με ημερομηνία λήξεως, στην πραγματικότητα όμως είναι σκλάβοι-παρίες, εξόριστοι και ανεπιθύμητοι στην κοινωνία των ανθρώπων, η οποία τους έχει καταδικάσει σε θάνατο.

Σε πολλές άλλες ταινίες παρουσιάζονται bar code στα χέρια των πολιτών αλλά και η ιριδοσκόπιση, σε όλες όμως τις ταινίες υπάρχει κάτι κοινό: η καταγραφή της ταυτότητας αφορά τις χαμηλότερες κοινωνικά τάξεις (εργάτες, υπαλλήλους και κοινούς πολίτες), ενώ ποτέ δεν δείχνουν να αφορά την άρχουσα τάξη των προνομιούχων που κάνουν κουμάντο προστατευμένοι στο απυρόβλητο.

Όλα αυτά δεν ήταν τίποτε άλλο από μια καταγραφή ενός εφιαλτικού μέλλοντος, που τώρα μας χτυπάει την «πόρτα». Από εμάς εξαρτάται αν θα το δεχθούμε παθητικά ή αν θα αντιδράσουμε στην καταδίκη μας, αγωνιζόμενοι για την ελευθερία μας.

Π. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέχεια στην έντυπη έκδοση

(Φ. 131) 

Advertisements