Χωρίς τίτλο.jpg

Με αφορμή τον εορτασμό της επετείου των Ιμίων, το «ΕΜΠΡΟΣ» εξασφάλισε μια αποκλειστική συνέντευξη από έναν Έλληνα Αξιωματικό που έζησε την κρίση εκ των έσω, επιχειρώντας στην περιοχή των Ιμίων για τρεις ολόκληρες ημέρες με ελικόπτερα της Αεροπορίας Στρατού. Ο Αντισυνταγματάρχης ε.α. κ. Παντελής Κράγκαρης, -νεαρός υπολοχαγός τότε του Ελληνικού Στρατού-, έζησε τα γεγονότα της κρίσης λεπτό προς λεπτό, και σήμερα, μας καταθέτει την συγκλονιστική μαρτυρία του για την μεγάλη προδοσία του Έθνους εκ μέρους επίορκων πολιτικών που παρέδωσαν στους Τούρκους ένα κομμάτι της Εθνικής μας Κυριαρχίας και μετά ευχαρίστησαν κιόλας τους Αμερικάνους για αυτό.

Με φανερή συγκίνηση, ο κ. Π. Κράγκαρης μας παραχώρησε μια κατάθεση ψυχής για τα τραγικά γεγονότα εκείνων των ημερών, τα οποία σημάδεψαν την πορεία της ιστορίας της Χώρας μας όσον αφορά το Αιγαίο και το κύρος μας ως Έθνους.

Και φτάνουμε τώρα στο κρίσιμο ερώτημα. Η στάση της Αθήνας ποια ήταν απέναντι σε όλα αυτά;

Όταν γίνεται μια κρίση υπάρχουν οι λεγόμενοι Εθνικοί Κανόνες Εμπλοκής. Όταν υπάρχουν αυτοί οι κανόνες, πρέπει να γνωρίζει η στρατιωτική ηγεσία της χώρας πότε θα λάβει την εντολή από το ΚΥΣΕΑ να χειριστεί την κρίση. Αυτό δεν έγινε ποτέ. Αυτό τι σημαίνει; Ότι η πολιτική ηγεσία ποτέ δεν κάθισε να δει την Εθνική αυτή κρίση όπως έπρεπε, να την χειριστεί σωστά και να δώσει την εντολή, αλλά και την πρωτοβουλία στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας να αντιδράσουν όπως επιβάλλεται για μια τέτοια κρίση.

Πού πιστεύετε ότι οφείλεται αυτή η ολιγωρία της πολιτικής ηγεσίας;

Δεν μπορεί, δεν νοείται να υπάρχει κρίση, και ο υπουργός Εξωτερικών αντί να είναι στο Υπουργείο, ή σε σύσκεψη με άλλα μέλη της κυβέρνησης για την διαχείριση της κρίσης, να είναι στο MEGA και να δίνει επικοινωνιακή «παράσταση».

Να είναι, δηλαδή, εκτός του υπουργείου μαζί με τον υπουργό της Εθνικής Άμυνας και τον πρωθυπουργό της χώρας. Δεν μπορεί να λένε, «ελάτε μωρέ θα τα βρούμε εδώ, και αφήστε την σημαία να την πάρει ο αέρας. Τι είναι η σημαία; Ένα παλιόπανο…!» Αυτά δεν λέγονται ούτε γίνονται πουθενά. Σε καμία πολιτισμένη χώρα και από καμία υποτιθέμενη «ηγεσία», πουθενά σε αυτόν τον πλανήτη. Το να χειριστείς μια κρίση με λανθασμένο τρόπο,  το καταλαβαίνω. Αλλά να μην την χειριστείς καθόλου είναι σαν να ξέρεις τι θα γίνει. Αυτό για μένα είναι λόγος Εσχάτης Προδοσίας. Η αποστολή του Στρατού είναι να εξασφαλίζει την άμυνα της χώρας, να υπερασπίζεται την Εθνική Ανεξαρτησία και την Εδαφική Ακεραιότητα της Πατρίδος. Αυτό λένε οι κανονισμοί, αυτό λένε οι νόμοι, εγώ αυτό έμαθα ως αξιωματικός. Αυτό δεν μας άφησαν να το κάνουμε. Μας εμπόδισαν να κάνουμε το καθήκον μας ως στρατιώτες και αυτό το καταγγέλλω δημόσια.

Όταν πέρασαν όλα αυτά και γύρισα πίσω, αισθάνθηκα ότι με έκαναν και εμένα συνένοχο στην Εσχάτη Προδοσία τους. Αυτό με κυνηγάει ακόμα μέχρι σήμερα. Είναι τραγικό ότι από τα τηλεοπτικά μέσα έδειξαν μόνον την προπαγάνδα των Τούρκων. Δηλαδή, την απόβαση των Τούρκων στα Δυτικά Ίμια. Εχθρός πάτησε Ελληνικό έδαφος, και το κάναμε «γαργάρα». Τους έδωσαν το δικαίωμα να ανακηρύξουν οι Τούρκοι γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο. Το δικό μας Αιγαίο. Και αυτό έγινε επειδή κάποιοι «Έλληνες» πολιτικοί το άφησαν να γίνει. Και όλοι αυτοί ακόμα κυκλοφορούν ελεύθεροι, χωρίς να έχουν λογοδοτήσει για τα εγκλήματά τους.

Αν είχαμε έρθει σε πολεμική σύρραξη με τους Τούρκους, σε εκείνη την συγκεκριμένη περίοδο, οι Τούρκοι θα έκαναν 50 χρόνια να συνέρθουν. Και αυτό δεν το λέω μόνον εγώ, αλλά και όλοι οι αξιωματικοί που είχαν λάβει μέρος στις επιχειρήσεις. Έρχονται στιγμές που είναι τόση η ντροπή που αισθάνομαι για όλα αυτά που με ανάγκασαν να ζήσω τότε, που πολλές φορές έχω σκεφτεί πως ίσως ήτανε καλύτερο να μην είχα γυρίσει ποτέ πίσω.

Συνέχεια στην έντυπη έκδοση

(Φ. 134) 

 

Advertisements