Χωρίς τίτλο.jpg

Κάποια έργα, είτε μουσικά είτε συγγραφικά, δεν είναι  “πολιτικά ορθά” γιατί δεν ακολουθούν το Σύστημα.

Ένας από τους δημιουργούς που βρίσκονται σε αυτήν την κατηγορία, είναι ο Herge, ο δημιουργός του Τεντέν. Το «θύμα» είναι το ίδιο το σκίτσο. Η τεράστια επιτυχία του παγκοσμίως δεν επιτρέπει στο καθεστώς να γνωρίζει ο κόσμος την πραγματική καταγωγή του Τεν Τεν και για ποιους  λόγους ο Herge τον δημιούργησε.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ο Georges Remi, κατά κόσμον Herge, γεννήθηκε στις Βρυξέλλες  από πατέρα Βαλλώνο και μητέρα Φλαμανδή. Είχε μέσα του το ταλέντο του σκίτσου, αλλά δεν είχε την δυνατότητα να το κάνει επάγγελμα. Νέος, δούλευε περιστασιακά σε διάφορα περιοδικά, αλλά με σχεδόν μηδενική επιτυχία. «Όλα τα οφείλω σε έναν ηγούμενο, τον ηγούμενο Norbert Wallez», θα πει μετά από χρόνια ο Herge. Ο συγκεκριμένος ηγούμενος ήταν και ιδιοκτήτης μιας καθολικής  εφημερίδος της « Le ΧΧ siecle» που αργότερα ο Ηerge μετέτρεψε στο πιο καλλιτεχνικό  «Le vingtieme Siecle». Ο Wallez πίστεψε πολύ στον νεαρό Georges, με αποτέλεσμα να τον βοηθήσει να αναδείξει το μεγάλο του ταλέντο στα σκίτσα και έτσι έγινε αναντικατάστατος στην εφημερίδα.

Πολύ φίλος του Herge και σχεδόν γεννημένοι μαζί, ήταν ο Βαλλώνος, Leon Degrelle, καθολικός , ο οποίος εκείνα τα χρόνια ασχολούταν με τον προσκοπισμό και ερασιτεχνικά με τις ανταποκρίσεις με διάφορα άρθρα, από κοντινά ταξίδια. Τότε παρουσιάστηκε μια ευκαιρία στην μικρή εφημερίδα για ένα θέμα που αφορούσε το μακρινο Μεξικό. Εκείνο τον καιρό, στο Μεξικό υπήρχε ένα σκληρό κομμουνιστικό καθεστώς, με δικτάτορα τον αιμοσταγή Calles, ο οποίος κυνηγούσε και εξόντωνε τους χριστιανούς.

Υπήρξε αντίδραση από κάποιους καθολικούς, οι οποίοι πήραν τα βουνά προσπαθώντας να σωθούν, αλλά και να ελευθερώσουν τους συμπολίτες τους. Το κίνημα αυτό είναι γνωστό ως “ Cristeros”. Ο Degrelle αποφάσισε να πάει εκεί. Ο ηγούμενος διευθυντής της εφημερίδος πέταξε από την χαρά του μόλις του το πρότεινε, αφού καμιά εφημερίδα δεν είχε πάει στην Αμερική εκείνα τα χρόνια. Μάλιστα, θα ταξίδευε με ψεύτικη ταυτοτητα αφού θα πήγαινε σε ένα κράτος όπου υπήρχε εμφύλιος πόλεμος και ο κίνδυνος ήταν μεγάλος. Τα έξοδα τα κάλυψε η εφημερίδα μαζί με κάποια χρήματα που έστειλε η ιταλική “Αvvenire d’ Italia” για να κάνει ρεπορτάζ και για λογαριασμό της.

Η άφιξη του νεαρού Leon στο Μεξικό ξεκίνησε με περιπέτειες, αφού τα πράγματα δεν ήταν εύκολα εκεί. Έζησε με τους Cristeros, είδε άγριες καταστάσεις, αφού ο αιμοσταγείς δικτάτορας λάτρευε να κρεμάει τους χριστιανούς σε τηλεγραφικούς στύλους, σε μήκος εκατοντάδων χιλιομέτρων και άλλα τέτοια φρικτά. Ο νεαρός ανταποκριτής ταυτόχρονα μάζευε όπου έβρισκε, διάφορα κόμικς από την περιοχή, με γραφικά και φολκλορικά σκίτσα,  αφού θυμόταν πάντα τον καλό του φίλο Herge, πιστεύοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα του έδινε έμπνευση.

Από εκεί λοιπόν, ξεπετάχτηκε ο Τεν Τεν, που ο καλός φίλος Georges θέλησε να φτιάξει ως “αδερφό” του Leon, όπως τον φανταζόταν ο σχεδιαστής, και να βάλει δίπλα του έναν… Μιλού! Και γιατί έβαλε ένα φοξ τεριέ; Ο ίδιος ο καλλιτέχνης αρνήθηκε για πολλά χρόνια, ειδικά μετά το 1945, να πει γιατί διάλεξε ένα τέτοιο σκυλάκι. Αργότερα γράφτηκε ότι το εμπνέυστηκε από μια φωτογραφία του Α’ Παγκοσμίου πολέμου, που απεικόνιζε μια διμοιρία γερμανών στρατιωτών με τον δεκανέα τους και στην αγκαλιά τους είχαν ένα λευκό φοξ τεριέ, κάτι σαν μασκότ. Τώρα, για ποιον λόγο αρνήθηκε να πει, ας αφήσουμε λίγο την φαντασία μας να καλπάσει για το ποιος ήταν αυτός ο δεκανέας σε χαράκωμα του Α’ Παγκοσμίου πολέμου, και τα ερωτήματά μας θα απαντηθούν.

Συνέχεια στην έντυπη έκδοση

(Φ. 135) 

Advertisements