Χωρίς τίτλο.jpg

«Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι». Ο μακρόθυμος Θεός της Ελλάδος του στόμωσε το μυαλό του Μεγάλου Βασιλέως! Τι ανόητος στ’ αλήθεια! Μάζεψε την σάρα και την μάρα και το κακό συναπάντημα, την ελίτ του βαρβαρικού κόσμου (sic), Κισσίους, Υρκανίους, Σάκες, Χορασμίους, Σόγδους, Γανδαρίους, Δαδίκες, Κασπίους. Ουτίους, Μυκίους κι ένα σωρό ακόμα, συνολικά 46(!) έθνη και τους διεπεραίωσε στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο για να κατακτήσει την Ελλάδα! Και τελικά κατάφερε να τα κάνη μούσκεμα (μεταφορικώς και κυριολεκτικώς). Ακόντια, βέλη, ξίφη, ιππείς, πεζικάριοι, πελταστές, οι «αθάνατοί» του, το επίλεκτο σώμα του… Τι τον ωφέλησαν; Τίποτα! Ντροπιασμένος, ταπεινωμένος, μάζεψε τα ρετάλια του και κατέφυγε στο παλάτι του, στις Σάρδεις όπου και επεδόθη σε ακατανόμαστα όργια, για να πνίξη τον καημό του και να ξεχάση τα τρελλά του όνειρα τα οποία έπνιξαν οι Έλληνες στην Σαλαμίνα.

Αν, όμως, είχε λίγο μυαλό! Αν είχε τόσο δα μυαλό, θα      είχε κάνει κάτι πολύ πιο απλό και πολύ πιο αποτελεσματικό. Θα είχε παρατάξει αντί για αγριάνθρωπους, ασχημομούρηδες μαχαιροβγάλτες, γυναικόπαιδα, παππούδες και γιαγιάδες στην εμπροσθοφυλακή. Θα τους μαστίγωνε κιόλας για να κλαίνε ικετευτικά και η μάχη θα είχε κερδηθεί πριν καν αρχίσει! Οι Έλληνες, κατά παράδοσιν πονόψυχος λαός, θα πέταγαν τα όπλα και θα έτρεχαν συγκινημένοι και δακρύοντες να τους αγκαλιάσουν, να τους ποτίσουν, να τους ταΐσουν και να τους κοιμίσουν στα σπίτια τους. Κι έτσι, σήμερα ούτε Ελλάς θα υπήρχε, ούτε Ευρώπη, ούτε Μέρκελ και τρόικα (ή κουαρτέτο). Νιέντε! Νάθιν! Τίποτα! Νάδα!

Κορόιδο Ξέρξη!…

Δε βαριέσαι, όμως. Έστω και με κάποια χρονοκαθυστέρηση, εμείς, οι αγαθοί, καλόκαρδοι και πάνω απ’ όλα αντιρατσιστές απόγονοι των Μαραθωνομάχων και Σαλαμινομάχων, θα κάνουμε σήμερα τα παλαβά όνειρα του Ξέρξη να πάρουν σάρκα και οστά.

(Φ. 143)

Advertisements