Χωρίς τίτλο.jpg

Την πρακτική χειρουργική και την λειτουργική θεραπευτική γνώριζαν οι αρχαίοι Έλληνες. Σύμφωνα με τα ευρήματα των αρχαιολόγων, στον μινωικό και μυκηναϊκό κόσμο, στην τρίτη και την δεύτερη χιλιετία π.Χ., υπήρχαν οργανωμένα συστήματα αντιμετώπισης ασθενειών, γιατροί και θεραπευτές. Τα αρχαιότερα δείγματα χειρουργικού τρυπανισμού έχουν ανακαλυφθεί στο ταφικό σπήλαιο-οστεοφυλάκιο του Αγίου Χαραλάμπους, στο Οροπέδιο Λασιθίου και χρονολογείται στο 1850 π.Χ. Αλλά και στον ταφικό περίβολο Β’ των Μυκηνών βρέθηκε γυναικείος σκελετός που χρονολογούνται περίπου στα 1550 π.Χ., να έχει ένα τέλεια θεραπευμένο τριπλό κάταγμα στο δεξιό βραχιόνιο, μια περίπτωση που δεν μπορούσε να αποκατασταθεί με φυσικό τρόπο. Αντίθετα, σε νεκροταφεία της Λέρνας και της Ασίνης τα κατάγματα είχαν αποκατασταθεί με λαθεμένη επανένωση.

Σε τοιχογραφία από το Ακρωτήρι Θήρας εικονίζεται καθισμένη γυναικεία μορφή που είχε τραυματιστεί στην πατούσα και προκειμένου να σταματήσει το αίμα, της τοποθετήθηκε κρόκος. Τα πιο εκπληκτικά χειρουργικά εργαλεία βρέθηκαν στην ανατολική πλαγιά του Παλαμηδίου. Εκεί, στο μεγάλο νεκροταφείο λαξευτών, θαλαμωτών και λακκοειδών τάφων της μυκηναϊκής περιόδου, ανακαλύφθηκαν πλήθος λαβίδων, μαχαιριδίων, μια μεγάλη οδοντωτή λαβίδα – διαστολέας, οπείς, τριπτήρες.

Έμφαση, όμως, δινόταν και στην θεραπεία μέσω φαρμάκων και ιαματικών αλοιφών. Οι αναλύσεις ιζημάτων σε αρχαίους οικισμούς στο Χρυσοκάμινο της Ιεράπετρας σε χονδροειδή μαγειρικά σκεύη, εντόπισαν κατάλοιπα από φαρμακευτικά βότανα, φυτικά έλαια και κερί, αναμεμειγμένα με ρητινωμένο κρασί. Όπως πιστεύουν οι ειδικοί, τα χρησιμοποίησαν για την αντιμετώπιση ασθενειών, όπως η δυσπεψία, η κακώσεις στα χέρια και στα πόδια, η αγγειοπάθεια, η ξηρότητα λαιμού, η ζάλη, η αναπνευστική λοίμωξη κ.ά. Τα φυτικά συστατικά που ανιχνεύθη- καν, ήταν μάραθος, λουΐζα, κύμινο, άνηθος και κορίανδρος.

Εξάλλου, σε ιατρικό πάπυρο που βρίσκεται στο Λονδίνο και χρονολογείται γύρω στα 1550 π.Χ. καταγράφεται -στην μινωική γλώσσα- ένα καθαρτικό φάρμακο (σε μορφή φασολιών) που φανερώνει ότι υπήρξε ανταλλαγή βοτάνων ή και φαρμάκων ανάμεσα στην Κρήτη και την Αίγυπτο. Αλλά και σε πινακίδες της Γραμμικής Β’ που βρέθηκαν στην Πύλο, τις Μυκήνες και την Κνωσό, υπάρχουν συχνές αναφορές στο όνομα i-ja-te ιητήρ (ια- τήρ-ιατρός) και πολλές καταγραφές βοτάνων και φυτών, τα οποία χρησίμευαν ως φάρμακα.

(Φ. 144) 

Advertisements