Χωρίς τίτλο

Για τα όσα επρόκειτο να συμφωνηθούν από την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, τα κατά καιρούς «προαπαιτούμενα» και τους εκβιασμούς των τοκογλύφων, έχουμε γράψει αναλυτικά από τις σελίδες του ΕΜΠΡΟΣ. Και σε όλα επιβεβαιωνόμαστε μέχρι κεραίας.

Εκείνο που δεν μπορούν να απαντήσουν οι περισσότεροι Έλληνες ώστε να μπορέσουν να κάνουν το αναγκαίο νοητικό άλμα, είναι τούτο:

Πώς είναι δυνατόν διαδοχικές κυβερνήσεις να παίρνουν μέτρα τα οποία προφανώς δεν αποδίδουν, αλλά παρ’ όλα αυτά επιμένουν να παίρνουν ακόμη περισσότερα μέτρα προς την ίδια κατεύθυνση;

Μετά από 7 χρόνια άγριας φορολόγησης, περικοπών στις κοινωνικές παροχές και κατακρεούργησης μισθών και συντάξεων, το χρέος αντί να μειώνεται, αυξάνεται.

Η χώρα είναι υποθηκευμένη για εκατό χρόνια, τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας θα πληρώνουν θεωρητικά ως το 2060 και βλέπουμε, και πάλι χωρίς να έχει αποπληρωθεί το κεφάλαιο.

Χαρακτηριστικότερη όλων είναι η περίπτωση του ΦΠΑ, ενός οριζόντιου φόρου που πέφτει επί όλων των πολιτών ανεξαρτήτως του εισοδήματος και της φοροδοτικής τους δυνατότητας.

«Η αύξηση του ΦΠΑ σε περιόδους ύφεσης και χαμηλής οικονομικής επίδοσης οδηγεί σε χαμηλότερα φορολογικά έσοδα», είχε δηλώσει ο πρόεδρος του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά Βασίλης Κορκίδης, πριν την επιβολή της νέας αύξησης, αλλά για την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου όχι μόνον ο λαός αλλά ούτε και οι πλουτοκράτες ξέρουν, παρά μόνον η αγία οικογένεια Σόιμπλε-Μέρκελ.

Δεν είναι τυχαίο ασφαλώς ότι ο ΦΠΑ είναι εφεύρεση ενός Γερμανού βιομηχάνου, ο οποίος καθόλου συμπτωματικά με την ιστορία μας ονομαζόταν Βίλεμ φον Ζήμενς, το 1918. Πρόκειται για μια «πυραμίδα» κέρδους των βιομηχάνων αφού οι τελικοί αγοραστές των προϊόντων δεν μπορούν να ανακτήσουν τον ΦΠΑ που πλήρωσαν, αλλά οι βιομήχανοι ανακτούν τον ΦΠΑ για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που αγοράζουν, αυγαταίνοντας ανέξοδα την παραγωγή περαιτέρω αγαθών ή υπηρεσιών που θα πωληθούν στην άκρως προσοδοφόρα ελέω φόρου, αλυσίδα.

Από το 1987 που το ΠΑΣΟΚ εισήγαγε στην Ελλάδα τον VAT και τον ονόμασε ΦΠΑ, με υπουργό τον Δημήτρη Τσοβόλα, αυξάνεται για «εθνικούς λόγους».

Το 2005 και το 2007 από τον Αλογοσκούφη (ΝΔ) και τον Παπακωνσταντίνου (ΠΑΣΟΚ) ο οποίος κατέχει το ρεκόρ με τρεις διαδοχικές αυξήσεις τον Μάρτιο και τον Ιούλιο του 2010 και την 1η Ιανουαρίου 2011. Αποτέλεσμα; Οι τιμές εκτινάσσονται, η Οικονομία βυθίζεται στην ύφεση, και οι πολίτες στην απόγνωση. Το 2015 η ιδιόρρυθμη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σκέφθηκε ένα άλλο τρικ, την μετάταξη προϊόντων και αγαθών στον υψηλό συντελεστή του ισχύοντος 23%.

Το αποτέλεσμα; Το 19,3% των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο για το 2016, αφορά την μη είσπραξη του ΦΠΑ.

Για να επανέλθω στις δηλώσεις Κορκίδη: «Σε ποσοστιαία βάση, η διαφορά που χωρίζει τις πραγματικές εισπράξεις από το ποσό που κανονικά θα έπρεπε να καταλήγει στα ταμεία του κράτους είναι 33% (…) Τα έσοδα από τον Φ.Π.Α. στη χώρα θα έπρεπε να ξεπερνούν τα 20 δισ. ευρώ (…) οι εισπράξεις περιορίζονται στα 13,7 δισ ευρώ».

Η πορεία των εσόδων του κράτους από το 2009 και εντεύθεν, είναι αποκαλυπτική. Τα προσδοκώμενα έσοδα μειώθηκαν από 22,88 δισ. ευρώ σε λιγότερα από 14 δισ. το 2015.

Ο,τι ισχύει για τον ΦΠΑ ισχύει και για όλους τους έμμεσους φόρους. Μεταξύ 2012 και 2015 τα έσοδα από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στη βενζίνη κατρακύλησαν από τα 2,549 δισ. στα 2,174 δισ., στα τσιγάρα από τα 2,7 δισ. στα  2,365 δισ., και  στην κινητή τηλεφωνία από τα 287 εκατ., στα 208 εκατ. ευρώ.

Το ερώτημα λοιπόν είναι:

Αφού από το «παιδί του λαού» Τσοβόλα ως τον καθηγητή του London School of Economics Αλογοσκούφη, και από το ΠΑΣΟΚ στην ΝΔ και πάλι στο ΠΑΣΟΚ και τώρα στους «Αριστερούς» του ΣΥΡΙΖΑ και τους «Δεξιούς» των ΑΝΕΛ, η πεπατημένη δεν αποδίδει, γιατί επιμένουν να ακολουθούν την ίδια συνταγή; Κι ακόμη: O Ντάισελμπουμ επιβεβαιώνει ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο.

Oι αποφάσεις του Eurogroup απαιτούν νέο, πέμπτο Μνημόνιο. O επικεφαλής του ESM, Κλάους Ρέγκλινγκ, μίλησε για «πώληση όλων των δανείων στα ξένα funds» δηλαδή ιδιωτικών και δημοσίων, «κόκκινων» και «πράσινων», με άμεσα θύματα τις υγιείς επιχειρήσεις που νόμιζαν ότι είναι ασφαλείς, αλλά τώρα θα βρεθούν αντιμέτωπες με την άμεση απαίτηση των υπολοίπων τους, σε διαφορετική περίπτωση την παράδοση των κλειδιών των επιχειρήσεών τους.

Σε αυτά θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και άλλους παράγοντες. Όπως το ότι η ανεργία εκτινάχθηκε, οι νέοι με πτυχία και φιλοδοξίες εγκαταλείπουν την χώρα, ότι η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία και οι αυθαιρεσίες εξαπλώνονται, ότι εκατομμύρια τριτοκοσμικοί έρχονται  για να μείνουν, το κράτος πρόνοιας επαφίεται στην καλή θέληση όσων γιατρών τιμούν ακόμη τον Ιπποκράτη, και ο ανθρωπισμός από την Αριστερά του Τσίπρα ως το Κεφάλαιο των «φιλανθρώπων κυριών», εξαντλείται στους εισβολείς της Πατρίδας μας.

Η απάντηση είναι πως δεν πρόκειται για διαπραγματεύσεις, εξωτερική πολιτική, ή ένα ακραίο επιχειρηματικό πινγκ-πονγκ. Kίνητρο είναι το μίσος και η επιθυμία καθυπόταξης του λαού, και μέσον, η καταστροφή της Οικονομίας του ελληνικού κράτους.

Η καταστροφή της αγροτικής παραγωγής και της ελληνικής βιομηχανίας από την είσοδο της χώρας στην ΕΟΚ ως σήμερα, δεν αφήνουν περιθώρια για αμφιβολία: Η διάλυση της ανεξάρτητης μεσαίας τάξης είναι απαραίτητη προκειμένου να εξαλειφθεί ο κίνδυνος προβολής εκ μέρους της απαιτήσεων προς τους νεόπλουτους του ΠΑΣΟΚ, τους μεγαλοαστούς της Δεξιάς, και την Αριστερή πανεπιστημιακή νομενκλατούρα.

Τα Ιερατεία του χρυσού θα απαιτούν να τα πληρώνουμε μέχρις ότου δια της αφαιμάξεως εξιλεωθούμε για την ίδια την ύπαρξή μας την οποία πάντοτε θεωρούσαν εμπόδιο στα σχέδιά τους.

Μόνον εμείς, οι Εθνικιστές, μπορούμε να τους σταματήσουμε γιατί εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές αναγνωρίζουμε πως χρωστάμε μόνον στους Προγόνους μας.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

(Φ. 151) 

Advertisements