frrev

Ποιος γνωρίζει την Βανδέα και τα εγκλήματα σε βάρος των κατοίκων της, τα οποία διέπραξαν τα επαναστατικά στρατεύματα των Ροβεσπιέρου, Δαντόν και Μαρά; Είναι η πρώτη γενοκτονία στην σύγχρονη ιστορία και προεκλήθη από τους «προασπιστές» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων «δημοκράτες» Γάλλους Επαναστάτες. Την γενοκτονία ακολούθησε η «μνημοκτονία», με την κατασυκοφάντηση των αθώων θυμάτων και την δημιουργία ταμπού γύρω από την κτηνώδη αγριότητα και τις ελεεινές πρακτικές των Γάλλων Ιακωβίνων Επαναστατών.

Η Βανδέα ευρίσκεται στην δυτική Γαλλία. Το  1790 οι περισσότεροι κάτοικοί της, που ήσαν αγρότες και πιστοί Χριστιανοί, δεν απεδέχθησαν την βιαία κατάργηση της Εκκλησίας και των κληρικών της με το «δημοκρατικό» κυβερνητικό Διάταγμα και την αντικατάστασή τους με την πίστη σ’ ένα απροσδιόριστο Ανώτατο Ον, και στους «δημοκράτες» «Λειτουργούς» του. Πάμπολλοι αθώοι κληρικοί, μοναχοί και μοναχές οδηγήθηκαν στην γκιλοτίνα, ή υπεχρεώθησαν να παραιτηθούν της αγαμίας τους  και να τελέσουν πολιτικό γάμο (οι μοναχές γενόμενες, στην πλειονότητά τους, ερωτικά αντικείμενα των «επαναστατών»).

Οι κάτοικοι της Βανδέας ήσαν επίσης πλήρως αντίθετοι στην κατάργηση της Βασιλείας  και στην εκτέλεση του βασιλέως.

Οι Επαναστάτες για να επιβάλουν την θέλησή τους στους βασιλόφρονες και θεοσεβούμενους «αντιδραστικούς» της Βανδέας στις 21 Φεβρουαρίου του 1793 εξέδωσαν διάταγμα, με το οποίον εστρατολογούντο υποχρεωτικώς 300.000 άνδρες της περιοχής. Αυτοί αντέδρασαν και τότε ελήφθη η απόφαση «να εξαλειφθεί η Βανδέα από τον χάρτη…». Οσα διεπράχθησαν από τον «δημοκρατικό» στρατό ορίζονται σαφώς ως «εγκλήματα πολέμου» και ως «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος».

Δεν ήταν όμως μόνον η αγριότης με την οποίαν εφόνευαν  τους δυστυχείς «ληστές», όπως ονόμαζαν τους αγρότες της Βανδέας. Ήταν και η σαδιστική  συμπεριφορά τους έναντι των αμάχων. Εδολοφόνησαν με επαχθή τρόπο παιδιά και γέροντες, εβίασαν ομαδικά κοπέλες, άρπαξαν μωρά από τις αγκαλιές των μητέρων τους και τα έσφαξαν με ξιφολόγχες, ενώ οι μαζικοί πνιγμοί αποτέλεσαν μια από τις προσφιλείς μεθόδους των επαναστατών.

Η Γενοκτονία της Βανδέας δεν υπήρξε το πρώτο κεφάλαιο στην ιστορία της Τρομοκρατίας. Χρονικώς, προηγήθηκε η φοβερή Πρώτη Τρομοκρατία που εξαπελύθη στο Παρίσι τον ζοφερό Σεπτέμβριο του 1792.

Υπό τις προτροπές του ζωόμορφου Μαρά και της χολερικής φυλλάδας του «Ο φίλος του λαού», ο χυδαίος όχλος, κατευθυνόμενος και ελεγχόμενος από τους Ιακωβίνους, είχε σύρει στους δρόμους τρεις χιλιάδες αθώους – άνδρες, γυναίκες και παιδιά.

Αφού τους διαπόμπευσαν, τους κατακρεούργησαν, μάλιστα δε καννιβαλίζοντάς τους σε κάποιες περιπτώσεις!

Οι κτηνώδεις φρικαλεότητες περιγράφονται με υπερηφάνεια σε ακριβόλογες σημειώσεις, χολερικές αφηγήσεις ή σε εύθυμες επιστολές, από τους ίδιους τους δράστες, επαναστάτες αξιωματικούς και στρατιώτες. Επυρπόλησαν οικισμούς, πύργους και υποστατικά, κατέκαυσαν λιβάδια, φυτείες και  δάση, κατακρήμνισαν εκκλησίες, ή τις μετέτρεψαν σε χώρους ποικίλων (συνήθως απαξιωτικών) χρήσεων. Προέβησαν έως και σε  εκδορές σωμάτων νεαρών γυναικών.

Η απόφαση για την συστηματική εξόντωση των αμάχων ελήφθη σε κεντρικό επίπεδο, επεκυρώθη δε από την επαναστατική Εθνοσυνέλευση και αποτελεί την πλέον απροκάλυπτη έκφραση του νοσηρού πνεύματος των ανθρώπων της Γαλλικής Επανάστασης και την μισάνθρωπο έκφανση του Διαφωτισμού έναντι όλων όσων διαφωνούσαν με τις ιδέες τους και αντέδρασαν στις αποφάσεις τους.

Αντικείμενο γενικευμένων σφαγών του πληθυσμού τους, έγιναν και άλλες περιοχές που αντιστάθηκαν στην «ρεπουμπλικανική τυραννία», όπως συνέβη στην Βρετάνη, στην Προβηγκία στην μεγάλη πόλη της Λυών και αλλού.

Οι ηγέτες της Γαλλικής Επανάστασης επεχείρησαν να καταργήσουν τον Χριστιανισμό και τον υποκαταστήσουν με έναν δικό τους, νεόπλαστο θρησκευτικό κόσμο, ιδιοποιούμενοι τις αρχές του και κάνοντας δικά τους συνθήματα (έωλα και ανόητα στην πραγματικότητα, καθώς ούτε αδελφοσύνη ημπορεί να υπάρξει χωρίς Πατέρα, ούτε βεβαίως να επέλθει ομόνοια με την λυσσαλέα χρήση  βίας, ούτε ελευθερία με εξόντωση των αντιπάλων, ούτε φυσικά δικαιοσύνη με την ευνοιοκρατία των κολάκων και συγγενών και την ταυτόχρονη μεθοδική περιθωριοποίηση έως και την φυσική εξόντωση των αντιφρονούντων).

Παρά ταύτα, πολλές εκ των ηθικών και κοινωνικών διαπιστώσεων των Γάλλων επαναστατών περί των αδικιών εκ μέρους της Βασιλείας και του Κλήρου ήσαν σωστές. Όμως ο ψυχοπαθολογικός εγωισμός τους συνδυασμένος με την κοσμοθεωρητική πλάνη τους, δεν τους επέτρεψαν να αντιληφθούν ότι μια επανάσταση χωρίς αίσθηση Θεού εξελίσσεται μετά βεβαιότητος σε κτηνώδη τρομοκρατία και απάνθρωπη τυραννία.

Δεν το κατάλαβαν αργότερα στην Ρωσία  οι εγκληματίες μπολσεβίκοι, δεν το καταλαβαίνουν σήμερα οι εγωπαθείς κλίκες των αθέων τεκτόνων, που δηλώνουν με έπαρση ότι είναι οι κληρονόμοι του Διαφωτισμού και εμπνευστές της Γαλλικής Επανάστασης, οι θεμελιωτές των αρχών της και τώρα οι θεματοφύλακές της. Οι ποικιλόχρωμοι ψευδοδημοκράτες  και ταχανθρωπιστές κυβερνώντες, δεξιοί και αριστεροί άθεοι, σε πλήρη αδυναμία να επιλύσουν τα κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά προβλήματα της Πατρίδας, απεφάσισαν να επιδεικνύουν την «προοδευτικότητά» τους διαλύοντες κάθε ηθική αξία που έχει απομείνει στην χώρα. Η διαδικασία πνευματικής αποσύνθεσης και εθνοαποδόμησης διαχέεται πολυεπίπεδα: Από την έγκριση της σχέσης των ομοφυλοφίλων ως  «γάμου» έως την συστηματική  προώθηση της αθεϊστικής ιδεολογίας στα σχολεία και στην κοινωνία. Τα αριστερά κατακάθια της υποκριτικής μεταπολιτευτικής ψευτοδημοκρατίας νομίζουν πως είναι επίγονοι του Ροβεσπιέρου, όμως οι χρυσοκάνθαροι της δεξιάς και οι βαλέδες τους εκδηλώνουν συμπεριφορές  αυλής Λουδοβίκου του 16ου. Εμείς μελετάμε εναργείς, σκεπτόμαστε διαχρονικά και παγκόσμια και ενεργούμε τοπικά, επισημαίνουμε δε ότι και οι δύο προαναφερόμενοι καρατομήθηκαν όταν ήλθε… «το πλήρωμα του χρόνου». Τα εδώλια είναι πάντα τα ίδια, αλλάζουν απλώς οι κατηγορούμενοι!

Στέφανος Αλαμάνος

(φ. 157)

 

Advertisements