amnon

Γαλλοτυνήσιος ή Τυνησιογάλλος ο φονιάς της Νίκαιας; Με ποια υφέρπουσα ψυχοπαθολογία κάτω από την ανόσια κτηνωδία του; Μαγκρεμπιανή ή μήπως «γαλατική»;

Σε ποια γλώσσα σκεπτόταν την ώρα που σκότωνε ανυποψίαστους αθώους; Σε ποια γλώσσα σκεπτόταν την στιγμή που πέθαινε, ξαναμμένος για να συνευρεθεί με τις άφθαρτες 12 παρθένες;
Ερωτήματα δίχως δυνατότητα απάντησης στις σύγχρονες δυστοπικές αστικές τυραννίδες της «Ευρώπης» που μισεί την Ευρώπη και τους κανονικούς Ευρωπαίους.
Ερωτήματα που αντιμετωπίζονται από τα καθεστωτικά αργυρώνητα σκύβαλα των ΜΜΕ ως ενδεχόμενες θρυαλλίδες «εχθροπάθειας».
Πολιτικάντηδες, δημοσιογράφοι, «καλώς ανησυχώντες αστοί» και δύσμορφοι ανιπτόκορμοι «Αντιφάδες», όλοι τους ατιμώρητα και λυσσαλέα «εχθροπαθείς» προς τον Συνέλληνα και προς κάθε Λευκό Ευρωπαίο.
Ρατσιστικά αντιρατσιστές που φρικιούν καθώς φρικαλέοι Αφρικανοί τζιχαντιστές
βολτάρουν ανενόχλητοι και ξεκληρίζουν αθώους.
Η φανερή και αμήχανη δυσφορία των αστικών και παραμαρξιστικών παλιάτσων του Καθεστώτος είναι τουλάχιστον κωμική.
Δυστυχώς όμως δεν χωρά κανένα κωμωδιακό στοιχείο στο ματωμένο σφαγείο της Νίκαιας.

Εκεί στην Γαλλία, όπου η «Μαριάννα» της δημοκρατίας εκδίδεται σ’ ένα μαροκίνικο χαμαιτυπείο της Πλας-Πιγκάλ για ν’ αγοράσει το φιξάκι της, μεταμφιεσμένη σε Φατίμα για να καθαρίσει από τις ρατσιστικές ενοχές που της φύτεψαν οι… «δημοκρατικά» αποχαυνωμένοι γονιοί της.
Στην τραγική Γαλλία του φαιδρά ανύπαρκτου, πομπώδους κι ερωτύλου
ανθρωπάκου Ολάντ, όπου μαστούρηδες Bougnoul μαζεύουν σκύβαλα σε
σακκούλες για να πασαλείψουν το μνήμα του Μαρτέλου στην Βασιλική του ΣαινΝτενί.
Στην Γαλλία, τέως χαρά του πολιτισμού και θερμοκηπίου της δικαιοσύνης
και νυν επωαστηρίου τριτοκοσμικών γενοκτόνων.
Στην Γαλλία όπου χλευάστηκε χυδαία και ανενδοίαστα από ξενόφερτες μαινάδες ελευθερίων ιδεών και ηθών η σεμνή αυτοχειρία του αξέχαστου Ντομινίκ Βενέρ.
Στην ίδια Γαλλία που στέκει παγωμένη από την μεθοδική «χειρωνομία συμβολικής διαμαρτυρίας» του φονιά αθώων Μοχάμεντ Λαχουαγιέζ Μπουλέλ, μονίμου κατοίκου Νικαίας, της «γαλλικής παιδείας μετέχοντος».
Πόσοι ελαφρείς Μπογιόπουλοι, πόσοι πομπώδεις Χατζηνικολάκηδες… πόσοι ανερμάτιστοι, ημιμαθείς, αργυρώνητοι, …, συνταγογραφημένοι παραφιλικοί, βαριεστημένοι στριγκοφόροι χρειάζονται για να ξορκίσουν την καταραμένη «εχθροπάθεια» των «ρατσιστών» εθνικιστών;
Πόσο πρέπει αν διαρκέσει η σφαγή των αμνών ενώ θα ηδονίζονται οι μακελάρηδες και θα προσμένουν κερδοφόρα διατίμηση οι κρεατέμποροι της πολιτικής;
Πόσοι παραπάνω από τους αθώους 84 νεκρούς και τους 150 τραυματίες πρέπει να γεμίσουν με τα κομμάτια τους τις ευρωπαϊκές πόλεις για να ξυπνήσουμε;
ΦΙΛΗΜΩΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ

(φ. 158)

Advertisements