Χωρίς τίτλο.jpg

Πριν από 47 χρόνια, στις 20 Ιουλίου του 1969, και στις 20:18 (παγκόσμια ώρα), ο Νιλ Άρμστρονγκ, ο Έντουιν «Μπαζ» Όλντριν και ο Μάικλ Κόλινς ξεκινούσαν με την αποστολή «Απόλλων 11» να κατακτήσουν τη Σελήνη. Και υποτίθεται… ότι το κατάφεραν.  Αν εξαιρέσει κανείς τη δολοφονία του Κέννεντυ και τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, δεν υπάρχει κανένα άλλο συμβάν που να γέννησε περισσότερες θεωρίες συνωμοσίας. Σήμερα, υπάρχουν άνθρωποι που είναι απόλυτα πεπεισμένοι πως οι Αμερικανοί ποτέ δεν πάτησαν το πόδι τους στο φεγγάρι, και ότι όλα αυτά ήταν απλά μια καλά (για την εποχή) σκηνοθετημένη απάτη, για να φανεί ότι οι ΗΠΑ κερδίζουν τον διαστημικό «αγώνα» απέναντι στην Σοβιετική  Ένωση. Πολλοί πιστεύουν ότι η ΝΑΣΑ σκηνοθέτησε την «αποστολή» στην Σελήνη μέσα σε κινηματογραφικά και τηλεοπτικά πλατό. Υπάρχουν άνθρωποι που αποδεικνύουν πως είναι αδύνατο οι Αμερικανοί να έχουν πατήσει στο φεγγάρι, και άλλοι που αντικρούουν αυτά τα επιχειρήματα.

Πέρα των τετριμμένων ερωτημάτων, όπως γιατί στις φωτογραφίες αλλά και στην αναμετάδοση δεν φαίνονται αστέρια στον ουρανό, γιατί η σημαία «κυματίζει» χωρίς να υπάρχει βαρύτητα, πώς οι αστροναύτες δεν «ψήθηκαν» ζωντανοί από την θερμοκρασία του ήλιου ελλείψει ατμόσφαιρας και πολλά άλλα…  τα οποία «απαντηθήκαν» με εντελώς γελοίες δικαιολογίες, από τους ειδικούς υπάρχουν και κάποια ερωτήματα που δεν απαντήθηκαν ποτέ. Όπως το πιο βασικό: Γιατί οι Αμερικάνοι δεν πήγανε ποτέ ξανά στη σελήνη; Αφού τα καταφέρανε τόσο εύκολα την πρώτη φορά, με τα μηδαμινά μέσα της εποχής, γιατί δεν επαναλήφθηκε από τότε μια παρόμοια αποστολή; Με τα σύγχρονα μέσα, (αν τότε το είχανε πραγματικά καταφέρει), σήμερα… θα έπρεπε να κάνουν ταξίδια «τουρισμού» με διαμονή σε ξενοδοχεία στην σελήνη! Και όμως, αυτοί… δεν ξαναπάτησαν! Προς τι οι αποστολές στον Άρη με πολλαπλάσιο κόστος, όταν σταθμοί αναμετάδοσης αλλά και «παρακολούθησης» τόσο της γης, όσο και του διαστήματος που θα στηνόντουσαν στην σελήνη, θα καταργούσαν το 80% των δορυφόρων που κατά εκατοντάδες περιστρέφονται γύρω από τον πλανήτη μας; Δεν θα ήθελαν οι Αμερικάνοι να έχουν τον έλεγχο σε αυτόν τον τομέα; Φυσικά και θα το ήθελαν. Γιατί μέχρι σήμερα δεν το έχουν επιχειρήσει; Ή μήπως το έχουν, και δεν το ξέρουμε;

Όλα ήτανε ψεύτικα!

Πόσο πολύ πιο εύκολο θα ήταν να κινηματογραφηθεί το 1969 μια τέτοια αποστολή από το να γίνει στην πραγματικότητα; Ένας από τους αστροναύτες της αποστολής του Apollo 11, ο Edwin «Buzz» Aldrin επιβεβαίωσε ότι οι αποστολή του Apollo 11 ήταν «ψεύτικη»! Σε μια έκρηξη ειλικρίνειας ο Edwin Aldrin παραδέχτηκε ότι όλα τα βίντεο της αποστολής δεν είναι αληθινά και απλά δείχνουν μια εγκατάσταση, ένα σκηνικό του πώς φαίνεται το φεγγάρι και το διάστημα.

«Η αποστολή του Apollo 11 δεν ήταν πραγματική, τίποτε από αυτά δεν ήταν» δήλωσε ο Buzz Aldrin σε βίντεο που κατέγραψε, ομολογώντας ότι το Apollo 11 ήταν μια μεγάλη φάρσα. «Ντρέπομαι που το λέω αυτό, αλλά πλέον δεν μπορώ να το κρύψω» δηλώνει ο Buzz. «Ήταν μια εγκατάσταση, όπως αυτές που χρησιμοποιούν στις ταινίες του Χόλυγουντ, πίσω στη δεκαετία του 60. Εκείνο το διάστημα ήταν η εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Οι ΗΠΑ ανταγωνίζονταν με τη Σοβιετική Ένωση στην  υπεροχή της διαστημικής πτήσης, που ήταν γνωστή ως ο «αγώνας δρόμου του διαστήματος». Φοβόμασταν ότι οι Σοβιετικοί θα μας νικήσουν φτάνοντας πρώτοι στο φεγγάρι κι έτσι αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε μια ψεύτικη προσγείωση του Apollo 11 στη Σελήνη ώστε να παραδεχτεί όλος ο κόσμος  ότι ήμασταν μεγαλύτεροι από τους Σοβιετικούς».

Η πραγματικότητα είναι ότι το 1969 δεν υπήρχε η κατάλληλη τεχνολογία για ένα τέτοιο επίτευγμα. Οι υπολογιστές ήταν πρωτόγονοι, με δυνατότητες επεξεργασίας δεδομένων κατά πολύ μικρότερες από ένα laptop των 350 δολαρίων του 2001. Η τεχνογνωσία της εποχής δεν εγγυάτο την παραμικρή πιθανότητα επιτυχίας ενός τέτοιου εγχειρήματος, αντίθετα εξασφάλιζε το ρίσκο μιας δραματικής αποτυχίας στο διάστημα, η οποία θα ήταν το μεγαλύτερο πλήγμα για την Αμερικάνικη υπεροψία της εποχής. Φανταστείτε τον αντίκτυπο για την Αμερική, μιας τραγωδίας στο διάστημα το 1969. Η ΝΑΣΑ δεν θα έπαιρνε ποτέ το ρίσκο μιας τέτοιας αποστολής η αποτυχία της οποίας θα μπορούσε να σημάνει το τέλος της «διαστημικής εποχής» πριν αυτή καν ξεκινήσει. Εδώ θα πρέπει να θυμίσουμε ότι με την καταστροφή του διαστημικού λεωφορείου Κολούμπια το 1987, οι διαστημικές αποστολές της ΝΑΣΑ σταμάτησαν για 4 ολόκληρα χρονιά. Σήμερα, και με την υπάρχουσα τεχνολογία, το να αποδείξει η ΝΑΣΑ εάν όντως πήγε στο φεγγάρι το 1969 ή όχι, είναι το πιο εύκολο. Αρκεί να στρέψει ένα από τα πανίσχυρα τηλεσκόπια που διαθέτει, στην περιοχή της υποτιθέμενης προσσελήνωσης, και να δείξει σε live μετάδοση σε όλον τον πλανήτη τι νούμερο παπούτσια φορούσε ο Άρμστρονγκ όταν πάτησε τότε το πόδι του στο φεγγάρι! Γιατί άραγε δεν το έχουν μέχρι σήμερα πράξει αυτό, για να κλείσουν τα «κακά στόματα»; Μήπως τελικά το μεγαλειώδες «ταξίδι» των Αμερικανών στην Σελήνη, ήταν απλά η μεγαλύτερη απάτη του 20ου αιώνα;

Π. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

(Φ. 160) 

Advertisements