kl

Η ιστορία αρχίζει στις αρχές του 20ου Αιώνα. Το 1910, και αφού έχει προηγηθεί το κίνημα στο Γουδή που τον έχει φέρει στην επιφάνεια, ο Ελευθέριος Βενιζέλος ιδρύει το «Κόμμα των Φιλελευθέρων», με κεντρώα τοποθέτηση, όχι όμως όπως την ξέρουμε σήμερα, αλλά καθαρά πατριωτική.

Το 1913, ο Δημήτριος Γούναρης, ιδρύει το Λαϊκό Κόμμα, με φιλοβασιλικό και εθνικοπατριωτικό προσανατολισμό.

Το 1918, ο εβραίος Αβραάμ Μπεναρόγια ιδρύει το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος (ΣΕΚΕ), το οποίο το 1924 μετονομάζεται σε Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος (ΚΚΕ).

Από τα 3 αυτά κόμματα, μόνον το ΚΚΕ είναι σταθερό στην ουτοπική ιδεολογία του, με τον σημερινό αρχηγό του Δημ. Κουτσούμπα, να νομίζει ότι βρίσκεται κάπου στο 1917 και ονειρεύεται σοβιέτ, εκλογές χωρίς κόμματα και βουλή χωρίς…βούληση. Δηλαδή το ΚΚΕ, παρουσιάζει μία κακοήθη σταθερότητα.

Τα άλλα δύο κόμματα έκαναν την, καλή ή κακή, διαδρομή τους στην ιστορία και φθάσαμε στο σήμερα. Ως σημερινοί απόγονοί τους, μπορούν να θεωρούνται η ΝΔ του Λαϊκού Κόμματος και οι ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, Λεβέντης και ένα μεγάλο ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ (Σπίρτζης, Κουρουμπλής, Κοτσακάς κ.λπ.), ως συνέχεια του Κόμματος των Φιλελευθέρων.

Τον Ιανουάριο του 1936 διεξάγονται βουλευτικές εκλογές και ένας νέος πολιτικός κάνει την εμφάνισή του στις Σέρρες, με την σημαία του Λαϊκού Κόμματος. Πρόκειται για τον Κων. Καραμανλή. Μέντορας και προστάτης του, ο βουλευτής και πρώην υπουργός Αθανάσιος Αργυρός, από την Νιγρίτα. Η πρώτη ατιμία, από τις πολλές που ακολούθησαν, σημειώνεται τότε, όταν ο Καραμανλής διαδίδει σε όλο τον Νομό, ότι ο Αργυρός, ως παλαιός πολιτικός, δεν χρειάζεται σταυρό προτιμήσεως για να εκλεγεί. Αποτέλεσμα: Εκλέγεται ο εκκολαπτόμενος «εθνάρχης» και φυσικά δεν εκλέγεται ο Αργυρός.

Ακολούθησαν έκτοτε πολλά ξεπουλήματα από τον «εθνάρχη νο 2».

Η ιστορία της ΝΔ ξεκίνησε από την ΕΡΕ του Κων. Καραμανλή. Ένα κόμμα με πατριωτική ιδεολογία, την οποία όμως ξεπούλησε ο ίδιος ο ιδρυτής της, όταν το 1974 έφτιαξε την σχεδόν αριστερόστροφη, πάντως όχι δεξιά, ΝΔ.

Η ΕΡΕ, ήταν γνήσιο τέκνο του Ελληνικού Συναγερμού του κόμματος που ίδρυσε ο Στρατάρχης της νίκης του Ελληνοϊταλικού πολέμου αλλά και του συμμοριτοπολέμου αργότερα, Αλέξανδρος Παπάγος. Ο Παπάγος ήταν πρωθυπουργός, όταν στις 4 Οκτωβρίου του 1955, μετά από σοβαρή ασθένεια πεθαίνει και ο τότε Βασιλεύς Παύλος, εντελώς αναπάντεχα, διορίζει ως πρωθυπουργό τον μέχρι τότε, επιτυχημένο πάντως, υπουργό δημοσίων έργων Κων. Καραμανλή, αγνοώντας τους φυσικούς διαδόχους του Στρατάρχου, Στέφανο Στεφανόπουλο και Παναγιώτη Κανελλόπουλο.

Ο εκλεκτός των Ανακτόρων Καραμανλής, ιδρύει νέο κόμμα την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ), η οποία, μάλλον εξ ανάγκης, αφού ο συμμοριτοπολέμος είχε λήξει μόλις προ 6 ετών, ακολουθεί εθνική πολιτική. Βέβαια δεν έλειψαν και τότε οι αντεθνικές πράξεις του «εθνάρχου», όπως οι Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου το 1959, οι οποίες ενταφίασαν οριστικώς το Κυπριακό, αφού έβαλαν την Τουρκία στο παιχνίδι, ως ισότιμο πλέον παράγοντα και εγγυητή της…σταθερότητος στο νησί. Οι συμφωνίες αυτές, ήταν και οι βάσεις πάνω στις οποίες στηρίχτηκε όλη η προδοσία της Κύπρου το 1974. Αυτές άλλωστε επικαλέστηκε και ο Μακάριος, όταν κάλεσε τους Τούρκους να επέμβουν στην Κύπρο. Αλλά γι’ αυτά, κάποια άλλη φορά.

Η ΝΔ λοιπόν ξεκίνησε το 1974, αφού εξαπάτησε τον Βασιλέα Κωνσταντίνο και νωρίς – νωρίς έδειξε τις προθέσεις της με το άγριο κυνηγητό των κατά την άποψή της, αλλά και κατά τις υποδείξεις των κομμουνιστών, χουντικών κ.λπ., ξεκληρίζοντας χιλιάδες οικογένειες.

Το 1980, ο «εθνάρχης», σε εφαρμογή προμελετημένου σχεδίου, γίνεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας και αφήνει το κόμμα στο έλεος των επιγόνων. Ράλλης, Αβέρωφ, Μητσοτάκης, Έβερτ, Καραμανλής, Σαμαράς, κρεμάνε την φωτογραφία τους στα γραφεία κόμματος ως διατελέσαντες Πρόεδροι. Όλοι τους, πλην Μητσοτάκη, σκληροί δεξιοί και βασιλικοί κατά το παρελθόν, συμπεριφέρονται σαν λαπάδες, για να μη κακοχαρακτηρισθούν από το πανίσχυρο πλέον κομμουνιστικό κατεστημένο, το οποίο όμως, δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό, το κόμμα τους εξέθρεψε.

Η ΝΔ, διανύει μία μεταπολιτευτική πορεία ξεπουλώντας την ιδεολογία της (απαγόρευση στελεχών της να συμμετέχουν στο Μακρυγιάννη και στο Βίτσι, χαρακτηρισμός του συμμοριτοπολέμου ως «εμφυλίου» με υπογραφή Σαμαρά, καθιέρωση δημοτικής από Ράλλη κ.λπ.) για να φθάσουμε στο 2016, όταν σε εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου εκλέγεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης (!!!) λαμβάνοντας από τους 334.000 που ψήφισαν, 173.000 ψήφους. Αυτό θα πει ότι τον ψήφισε το 10%, από τους 1.718.000 που ψήφισαν ΝΔ στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015…

Ο νέος… λαοπρόβλητος λοιπόν ηγέτης, άρχισε αμέσως να εφαρμόζει την…φιλελεύθερη και πλέρια μοντέρνα πολιτική του, γκρεμίζοντας ό,τι είχε αφήσει όρθιο η καραμανλική (και στη συνέχεια ραλλική, αβερωφική, εβερτική, ξανακαραμανλική και τέλος σαμαρική) λαίλαπα.

Έτσι το «Σύμφωνο Συμβίωσης» μεταξύ των πισωγλέντηδων, το ψηφίζουν 19 βουλευτές της και 27 απέχουν, άρα δεν απορρίπτουν. Υπερψηφίζουν, σε σύμπλευση με τον ΣΥΡΙΖΑ, για την ανέγερση τεμένους στην Αθήνα. Η απορία μου γιατί αφού το είχαν σε τέτοιο σεβντά δεν το ψήφιζαν όταν ήταν κυβέρνηση, μάλλον θα μείνει αναπάντητη.

Βεβαίως εδώ να προσθέσουμε και το «ΝΑΙ σε όλα» της ΝΔ στα καταστροφικά για την Πατρίδα μας μνημόνια πάντα αγκαλιά με τον ΣΥΡΙΖΑ και, βεβαίως βεβαίως τις άλλες δημοκρατικές δυνάμεις.

Αυτή είναι η εξέλιξη ή μάλλον το κατάντημα, με πάρα πολύ λίγα λόγια βέβαια, του ιστορικού Λαϊκού Κόμματος.

Κι’ όμως μετά από όλα αυτά, υπάρχουν ηλίθιοι, οι οποίοι λένε: «Και τι να ψηφίσουμε στις εκλογές; Να μείνει ο ΣΥΡΙΖΑ;». Και δεν καταλαβαίνουν τα ζώα (για να θυμηθούμε και λίγο τον Λεβέντη…), ότι αυτοί στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτά και τέλος του παραμυθιού (προς το παρόν).

Χ.Μ.

(Φ.162)

 

Advertisements