Χωρίς τίτλο.jpg

Oταν ο Εθνικός στρατηλάτης Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, οργάνωνε την Επανάσταση στον Μοριά, κάπου στο 1819 κατευθυνόμενος από την Αρκαδία προς την Ηλεία, όταν αντίκρισε απ΄ τα υψίπεδα της ορεινής Ολυμπίας τον Ηλειακό κάμπο, είπε χαρακτηριστικά :“ Tούτος ο κάμπος μοιάζει με ατρύγητο μελίσσι” και όταν αιώνες πριν ο περιηγητής της Ελλάδος Παυσανίας, επισκέφθηκε  το νομό Ηλείας, στα “Ηλειακά” του, χαρακτήριζε την Ηλεία ως “Κορωνίδα πλούτου θαλάσσης γης και ουρανού”.

Χιλιάδες χρόνια χωρίζουν τους δυο άνδρες, όμως στις αναφορές τους διακρίνεται ο θαυμασμός για το μεγαλείο της Ηλείας, ενός νομού που στις μέρες μας παραπαίει, καθώς μελέτες τον κατατάσσουν στους τελευταίους νομούς της Ευρώπης σε θέματα παραγωγικότητας αλλά και φτώχειας. Είναι όμως ακριβώς έτσι; Μήπως κάποιοι εσκεμμένα, και αναφέρομαι στους πολιτικούς που κυβέρνησαν τούτο τον τόπο, θέλησαν εσκεμμένα να υποβιβάσουν την δυναμικότητα αυτής της Ιερής γης, αποβλέποντας στο προσωπικό οικονομικό τους όφελος;

Δεν θέλω να βάλω σε δεύτερη μοίρα τα επιβεβαιωμένα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου που υπάρχουν στην λεκάνη του Ιονίου και ανοικτά του Κατακόλου, τους δεκάδες αρχαιολογικούς χώρους που υπάρχουν στην Ηλεία (ελάχιστοι απ΄ αυτούς έχουν αξιοποιηθεί προς επίσκεψη), ούτε τις δεκάδες χιλιόμετρα παραλίας που παραμένουν ανεκμετάλλευτες και τώρα παραχωρήθηκαν στο ΤΑΙΠΕΔ προς πώληση.

Θέλω όμως να εστιάσω σε άγνωστες για πολλούς πλουτοπαραγωγικές πηγές του νομού που ανακαλύφθηκαν, τους προηγούμενους αιώνες, αλλά με  παρεμβάσεις κάποιων  πολιτικών, άλλες ξεχάστηκαν και άλλες αποκρύφτηκαν εσκεμμένα.

Ξεφυλλίζοντας εφημερίδες των προηγούμενων αιώνων, πραγματικά ανακαλύπτεις τον σπάνιο πλούτο της Ηλείας.

Α. Με έκπληξη διαβάζουμε στην εφημερίδα “Συνταγματικός Μίνως” της Πάτρας, αρ. φ. 542 στις 10-3-1858: “Στην επαρχία Ηλείας πλησίον του Κατακώλου βρέθηκε θειούχος γης η οποία ήταν καλλίτερη της Κορινθιακής. Οι κάτοικοι της γύρω περιοχής έσκαψαν και χρησιμοποίησαν το θειάφι στις σταφίδες και στα αμπέλια που υπέφεραν από αρρώστια”.

Β. Στην εφημερίδα “Παλιγγενεσία” στις 11-3-1898 αρ. φ. 437 διαβάζουμε για μια μεγάλη εφεύρεση αλλά και την αναλγησία των τότε πολιτικών της Ηλείας, «Στις 16 Ιανουαρίου 1898 έφτασε στον Πύργο ο επιστήμονας ονομαζόμενος Τασόπουλος με δείγμα ζάχαρης από σταφίδα. Το γεγονός αυτό εξέπληξε τους παραγωγούς σταφίδας γιατί το προϊόν αυτό θα έπαιρνε μεγαλύτερη αξία. Η μέθοδος αυτή θα έλυνε οριστικά τη σταφιδική κρίση, αν οι αρμόδιοι της κυβέρνησης ενέκριναν την κατασκευή εργοστασίου.”  Κάτι που δεν έγινε ποτέ.

Γ. Μια σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη καταγράφεται κατά τα τέλη Ιουνίου το 1904 στο Πουρνάρι Αρχαίας Ολυμπίας. “Ο αρχαιολόγος Παπαδημητρίου ανακάλυψε την κωμόπολη Ηράκλεια και τις πηγές της που ονομάζονταν “Ιωνίδες Νύμφες” τα επονομαζόμενα λουτρά του Ηρακλή τα ανέφερε και ο Παυσανίας στα “Ηλειακά”. Μετά την ανακάλυψη των τεσσάρων πηγών ο Παπαδημητρίου απέστειλε δείγμα στην Αθήνα για εξέταση και χημική ανάλυση. Μετά την εξέταση και την διαπίστωση της Ιατρικής τους ιδιότητας οι κάτοικοι ζήτησαν την ενοικίαση των λουτρών <<υπέρ του Εθνικού στόλου>>”. Τα συγκεκριμένα λουτρά υπάρχουν και σήμερα αλλά πλέον εδώ και δεκαετίες είναι εγκαταλελειμμένα και δεν λειτουργούν.

Δ. Στην εφημερίδα “Αμαλιάς” η οποία ενίσχυε τις πατριωτικές κινήσεις της εποχής στις 17-6-1919 διαβάζουμε, “Στην επαρχία  Ηλείας αρχίζει να συγκεντρώνεται η προσοχή διαφόρων εταιριών για την εκμετάλλευση του ορυχτού πλούτου. Ειδικοί μετέβησαν στο χωρίο Μπρούμα (σημερινή ονομασία Ηράκλεια), όπου εξέτασαν τα ανθρακούχα υποστρώματα του εδάφους. Το ενδιαφέρον έφτανε έως το χωριό Καυκανιά όπου συχνά επισκέπτονταν επιτροπές”.

Ας δούμε όμως και μερικές  Κυβερνητικές ενέργειες της τότε εποχής:

Στις 25-7-1916 εδόθη από την κυβέρνηση άδεια στον Ν.Τ. Για την εκμετάλλευση του λιγνίτη στο υπέδαφος των χωριών της Ολυμπίας – Πουρνάρι και Μπρούμα.

Στις 24-9-1920 χορηγήθηκε άδεια για μετάλλευμα στο χωριό Βρόχητσα στους Α.Π. , Κ.Ζ. και Α.Κ. κάτοικους Πύργου (ΦΕΚ 56).

Στις 26-9-1920 χορηγήθηκε άδεια στον Σ.Κ. κάτοικο Αθηνών προς εύρεση μεταλλεύματος στις περιοχές Χελιδόνι , Γλύνες , Βαρκό, Κάστρο (ΦΕΚ 57).

Επίσης, αξίζει να αναφέρω ότι στην περιοχή Φιγαλείας στην θέση Βροντό, γίνονταν εξόρυξη μαγγανίου, από τον Αναστάσιο Κρέσπη. Το συγκεκριμένο μετάλλευμα χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη στην παραγωγή και επεξεργασία αρίστου σιδήρου, οργανικών λιπασμάτων και πρώτη ύλη μπαταριών.

Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη η σπάνια πλουτοπαραγωγική δυναμικότητα της Ηλείας, όπως είναι αξιοθαύμαστη και η περιφρόνηση των πουλημένων πολιτικών, που ήταν και είναι υπεύθυνοι για την διαχείριση τούτου του τόπου που πάντα, όπως λένε, θέλουν να τον σώσουν. Είναι άδικο να βλέπεις επιστήμονες και ειδικά νέους, να ξενιτεύονται για να  εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Ακόμα πιο άδικο είναι όταν μαθαίνεις για τις χιλιάδες αυτοκτονίες λόγω οικονομικών προβλημάτων, ενώ άλλο τόσο άδικο είναι να βλέπεις τους ελεύθερους επαγγελματίες να κλείνουν τις  επιχειρήσεις τους. Και όλα αυτά, γιατί κάποιοι φρόντισαν και φροντίζουν με μαθηματική ακρίβεια, να διαλύσουν την οικονομική δυναμικότητα  της χώρας.

Ας αναρωτηθούμε γιατί φτάσαμε σ΄ αυτήν την οικονομική κατάσταση στις μέρες μας και πολύ περισσότερο, γιατί ο νομός Ηλείας είναι από τους πιο υπανάπτυκτους νομούς της Ευρώπης.

Πρέπει όμως να πάψει αυτή η κατρακύλα. Πρέπει όλοι αυτοί οι πολιτικοί απατεώνες, τα τσιράκια των διεθνών τοκογλύφων,  να απολογηθούν για τα ψέματα που είπαν και εξαπατούν τον Έλληνα, δεκαετίες τώρα.

Πρέπει όμως και ο Έλληνας να αφυπνιστεί για το Εθνικό του συμφέρον και να γνωρίζει μόνο αυτό:

Κανείς δεν περισσεύει απ’ αυτόν τον Εθνικό αγώνα που πραγματοποιεί  η Χρυσή Αυγή.

Με επιμέλεια και προγραμματισμό, με Εθνική κυβέρνηση την Χρυσή Αυγή, με πανεθνική προσπάθεια και  μπροστάρη τον Αρχηγό μας Νικόλαο Μιχαλολιάκο, όλοι αυτοί οι Εθνικοί πόροι μπορούν να αναδειχθούν και να αξιοποιηθούν συμβάλλοντας όχι μόνο στην ανάταση της Εθνικής οικονομίας, άλλα και στην οικονομική ευμάρεια της Ηλείας.

Θέλω τέλος να αναφερθώ σ΄ όλους αυτούς τους συστημικούς απατεώνες , που διαλαλούν εδώ και εκεί ότι ο Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή, δεν έχει κυβερνητικό πρόγραμμα για την διαχείριση της χώρας. Τους απαντώ, με μια αποστροφή της σοφίας του Ελληνικού λαού: “ Στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό”.

ΝΙΚΟΣ ΚΡΕΣΠΗΣ

(Φ. 163)

Advertisements