Χωρίς τίτλο.jpg

Η κυβέρνηση προσπαθεί να αντιμετωπίσει την ραγδαία κλιμακούμενη ανεργία με πολλά λουκέτα σε όσες επιχειρήσεις λειτουργούν ακόμα, προβάλλοντας ως πρόσχημα την δήλωση των εργαζομένων στο ΙΚΑ. Η αδήλωτη εργασία, πράγματι, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις κύκλων του «Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας» εγγίζει  το 20-25% σε ορισμένους κλάδους,  όπως εκείνοι της εστίασης και του εμπορίου.

Όμως, η κυβέρνηση ματαιοπονεί. Η επιπλέον ανεργία που θα προκαλέσουν τα λουκέτα θα επιδεινώσει περαιτέρω τους όρους δουλειάς για τους εργαζόμενους στην «μαύρη» οικονομία νεοδουλοπάροικους. Η αύξηση των φόρων και των εισφορών αυξάνει την «μαύρη» οικονομία κι αυτή γεννά περισσότερη «μαύρη» εργασία.

Μάλιστα η κυβέρνηση προχωρά σε προληπτικές κατασχέσεις όσων… υποψιάζεται πως θα δημιουργήσουν χρέη στο μέλλον. Ο απόλυτος παραλογισμός στην δίπατη  έπαυλη των κρατούντων, στην διασταύρωση των οδών Σόρος και Βελουχιώτη, εκεί όπου η λάγνα μπριζόλα συναντά  την μαστουρωμένη τσιχλόφουσκα.

Η καταγέλαστη κυβέρνηση των αμερικανοκομμουνιστών της μάσας με τους  ζητωπατριώτες της ξάπλας,  έρχεται αντιμέτωπη με τις τραγελαφικές αυταπάτες της, και ηττάται κατά κράτος από την αδυσώπητη πραγματικότητα.

Μετά από ενάμιση χρόνο προοδευτικής και αντιεθνικιστικής «συγκυβερνητικής διακυβέρνησης», τα μετρήσιμα και αδιαμφισβήτητα στοιχεία δείχνουν πως η υβριδική αριστεροδεξιά φάρσα αποτυγχάνει παταγωδώς να αγγίξει  τους στόχους του προϋπολογισμού, τον οποίο σχεδίασε με ευχολογιακό ζήλο και ανακοίνωσε με θριαμβικούς κοασμούς.

Η αριστερά, μεταφέροντας στον γερασμένο κορμό της «ιδεολογίας» της,  λεκέδες ολοκληρωτισμού, πίστευε πως φορολογώντας και ελέγχοντας (για να προκύψουν έσοδα που θα αναδιανείμει στους κατά την ίδια «αδύναμους», αλλά στην πραγματικότητα μικροπολιτικούς πελάτες της), θα επιτύχει την  ακατόρθωτη … πετυχεσιά: Nα έχει και την πίτα της κονόμας ολάκερη και τον κοκκαλογλείφτη παυλωφικό  σκύλο χορτάτο.

Όταν ο κεφαλαιούχος «κατασκευαστής πίτας» (δηλαδή επενδυτής που δημιουργεί θέσεις εργασίας και προσφέρει  εισόδημα) δεν έχει κίνητρα για να συνεχίσει να αναλαμβάνει αυτό το ρίσκο, σταματά να το κάνει ή φεύγει στο εξωτερικό. Έτσι  η συνολική «πίτα» μειώνεται και οι πρώτοι που υποφέρουν είναι προφανώς αυτοί που ελάμβαναν τα μικρότερα κομμάτια. Το ζητούμενο της ευημερίας είναι η αύξηση της «πίτας», έστω και με άνιση διανομή, παρά η αφανιστική μείωσή της αλλά με δικαιότερη «κομμουνιστική διανομή». Αυτό που μένει στον καθένα είναι ένα κομμάτι πίτα στο χέρι. Αυτό που μετράει είναι αν είναι μεγαλύτερο ή μικρότερο από της προηγούμενης. Πώς είναι όμως δυνατόν αυτή η αλήθεια να γίνει αντιληπτή από άτομα που τρόμαξαν μόνο από αστακοπόλεμο στα νησιώτικα clubs,  ζορίστηκαν  γιατί δεν ήταν πρόθυμη η βίζιτα για μαζοχισμούς ή κινδύνεψαν μόνο  από το ενδεχόμενο να πέσουν στα σκληρά λόγω ανίας από το συνεχές shopping;

Καμία πλύση εγκεφάλου δεν μπορεί να πείσει έναν πεινασμένο πως είναι χορτάτος, καθώς η πείνα είναι ζήτημα στομάχου και όχι  «εποικοδομήματος»  ή «κυρίαρχης ιδεολογίας». Αν δεχθεί να ξεχάσει την πείνα του, είναι βέβαιο πως βρίσκεται πλέον σε προθανάτιο στάδιο.

Τα κρατικά έσοδα τον Ιούλιο βρέθηκαν κατά 600 εκατομμύρια κατώτερα από τον επιδιωκόμενο  στόχο του προϋπολογισμού. Οι εξαγωγές στο εξάμηνο παρουσιάζουν μια τρομώδη καθίζηση. Η παραληρηματική απάντηση της κυβέρνησης στο χαίνον οικονομικό τραύμα είναι αύξηση των ελέγχων και αύξηση των ποινών κατά όσων φοροδιαφεύγουν. Προφανώς όταν σε κάθε 100 ευρώ εισπραττόμενα από τον  επαγγελματία, τα 70 έως 80 καταλήγουν  στο κράτος,  είναι ολότελα απίθανο και σχεδόν αδύνατο να μειωθεί η φρενήρης φοροδιαφυγή.

Τα κίνητρα της ζωογόνας φοροδιαφυγής υπερκαλύπτουν τον ενδεχόμενο κίνδυνο της οποιασδήποτε τιμωρίας. Ουδεμία  επιχείρηση στην Ελλάδα θα παραμείνει βιώσιμη αν καταβάλλει πράγματι τους φόρους και τις εισφορές που της επιβάλλουν οι χορτάτοι παραμαρξιστές κομισάριοι. Οι άνθρωποι όταν έχουν να επιλέξουν μεταξύ της οικονομικής εξαφάνισης και της παρανομίας, θα επιλέξουν το δεύτερο.

Στο τέλος, κάθε επιχείρηση και ιδιώτης θα χρειάζεται έναν εφοριακό για να παρακολουθεί τις οικονομικές του συναλλαγές, και έναν κομματικό χαφιέ για να παρακολουθεί αν ο «πορωμένος και ύπουλος αντεπαναστάτης» υποσκάπτει το πολιτικό καθεστώς με αρνητική δημόσια κριτική και απαξιωτικά σχόλια!

Από αυτήν την άποψη, οι κωμικοτραγικοί και λοιμώδεις  Μαδουροκαμένοι βρίσκονται σε «καλό δρόμο»: και podemos και venceremos! Το επόμενο εξελικτικό στάδιο του σοσιαλιστικού κοινωνικού μετασχηματισμού είναι  να καρφώνει ο ένας τον άλλο όπως στην Κόκκινη Σοβιετία και στις Λαοδημοκρατικές Τυραννίες  του «ανύπαρκτου σοσιαλισμού». Τα παιδιά να καρφώνουν τους γονείς, όπως ο τιμημένος με ανδριάντα κομσομόλος ρουφιάνος Πάβελ Τροφίμοβιτς Μοροζώφ που κατέδωσε του γονείς του και τους εξετέλεσαν οι Μπολσεβίκοι, όπως ο χαφιές της Στάζι, σύζυγος της Βέρας Λένγκσφελντ που την έστειλε στο κολαστήριο του Χοχενσενχάουζεν για  «αντεπαναστατικές απόψεις», ο φίλος τον φίλο, ο γείτονας τον γείτονα. Το αποτέλεσμα αυτής της αποκτηνωτικής φρενοβλάβειας ήταν οι Τσαουσέσκου να σκοτωθούν σαν ψωρόσκυλα από τους εξεγερμένους στρατιώτες τους, κι ο Έριχ  Χόνεκερ να ζητήσει άσυλο στην χώρα του «φασίστα» Αουγκούστο Πινοσέτ!

Τα προσωπικά βιολογικά αδιέξοδα, η μηδενική αυτοεκτίμηση, η ψυχική μιζέρια, ο μισάνθρωπος φθόνος, η βουλιμική φιλοχρηματία και οι κάθε είδους ιδεοληψίες, είναι μερικά από τα μονοπάτια που οδηγούν κάποιους στην εξωμοσία τους σε βάρος του Έθνους που το μισούν, και του Λαού που επί τέσσερις δεκαετίες τον  οχλοποίησαν για να τον κυβερνήσουν.  Η αποκοπή από την Πίστη, από τους προγόνους, από την γλώσσα και την Πατρίδα, είναι γενικά μια τρομερή διαδικασία, αλλά συνάμα και μια διαδικασία εγκληματικού και καταστροφικού ενθουσιασμού, που αναζητά άπληστα ο αυτόμολος και ακόμη περισσότερο ο προδότης.

Έτσι καταλήγουμε στον νυν δημοκρατικό – σοσιαλκομμουνιστικό ολοκληρωτισμό,  που όσο κι αν τον βαφτίσουμε ελευθερία  και ισότητα με ιδεολογικά φτιασίδια, δεν μεταστοιχειώνεται. Το μισελληνικό, εθνοκτόνο κι ανθρωποφάγο τέρας, έστω και ψιμυθιωμένο,  δεν κρύβεται.

Η βάπτιση του δελτίου τροφίμων  ως «κάρτα σίτισης», της  σύννομης φορολογικής καταλήστευσης της μεσαίας τάξεως ως «δικαιότερη κατανομή πλούτου», της διωκτικής αντι-ιδιοκτησιακής νομοθεσίας  ως «αναδιανομή εισοδήματος» και της απαγόρευσης λειτουργίας των περισσοτέρων ραδιοτηλεοπτικών σταθμών ως «διαφάνεια στην λειτουργία της ενημέρωσης», αποτελούν τους λερούς βοστρύχους μιας φενάκης επιπασμένης με μαρξίζουσα λυρική «μπριγιαντίνη».

Ακκιζόμενη η κυβέρνηση αποφάσισε αυθαίρετα και «πονηρούλικα» ότι στην Ελληνική αγορά αναλογούν τέσσαρες τηλεοπτικές άδειες με βάση τα δυσθεώρητα τάχα μεγέθη της «διαφημιστικής δαπάνης». Την ίδια στιγμή η χώρα διαθέτει ήδη  τέσσερις κρατικούς τηλεοπτικούς διαύλους και μάλιστα με χιλιάδες εργαζομένους.

Η οικονομία βυθίζεται επιταχυνόμενα, και όταν η οικονομία βυθίζεται, παράλληλα βυθίζεται και η κοινωνία στο τέλμα της αποσύνθεσης. Ουδείς έλεγχος των ΜΜΕ μπορεί να αποκρύψει την ζοφερή  εικόνα. Όλοι αντιλαμβάνονται την δυσοσμία και αισθάνονται βιωματικά την συνθλιπτική ασφυξία.

Ας έχει! Καθώς το «ζειν» είναι ρήμα ενεργητικής φωνής, στον Ελληνισμό, ο «κατ΄ ανάγκην αίματι» Έλλην καθίσταται «καθ’ ικανότητα πράγματι» Έλλην, μετέχοντας στο συλλογικό Ελληνικό δρώμενο, δραστικώς και  εθελουσίως. Είναι τιμή και ευθύνη η ελληνική ταυτότητα. Η Ελληνικότητα χαρίζεται από τους προγόνους αλλά δεν επιβάλλεται, κερδίζεται και αποδεικνύεται με αγώνες, θυσίες και ήθος. Πρόκειται για θεϊκό χάρισμα και όχι για καταναγκασμό. Ο Ελληνισμός δεν παρακαλεί κανέναν. Όποιος είναι, αλλά δεν θέλει να είναι Έλληνας, κακό του κεφαλιού του. Ας αρκεσθεί στην μίζερη και ελεεινή πανανθρώπινη τάχα ιδιότητα ή ας παραμείνει στην πνευματική αναξιοπρέπειά του. Χρειάζεται συνεχής άμυνα και αντίσταση. Συγχρόνως, δεν πρέπει να αποδίδουμε στους αργυρώνητους κομιτατζήδες ιδιότητες φοβερού και τρομερού μαζικού κινήματος αφελληνισμού. Εφόσον υπάρχουμε, επιμένουμε και αγωνιζόμαστε, πιθανότατα οι πρακτορίσκοι θα εξαφανισθούν. Θα τους καταπιεί η ίδια η Ιστορία !

ΦΙΛΗΜΩΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ

(Φ. 163) 

Advertisements