Χωρίς τίτλο.jpg

Κοινωνικοπολιτικά «σημεία» και νομικο-οικονομικά «τέρατα» αποκάλυψε για τους νέους «Καναλάρχες» στο δελτίο ειδήσεών του ο τηλεοπτικός σταθμός Alpha του 77χρονου Δημήτρη Κοντομηνά  (που έχει … τσινήσει επειδή τον πιάσαν κορόϊδο στο καναλοπάζαρο) : Με δανεικό βοσκοτόπι στην Ιθάκη θέλει να γίνει καναλάρχης ο μεγαλοεργολάβος Χρήστος Καλογρίτσας !

Συγκεκριμένα όπως μετέδωσε ο τηλεοπτικός σταθμός του αμερικανοσπουδαγμένου «Άρχοντος Μεγάλου Πρωτεκδίκου του Οικουμενικού Θρόνου» στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων, έχουν προκύψει αμείλικτα και πολυεπίπεδα ερωτήματα σχετικά με τον φάκελο «Πόθεν Έσχες» της εταιρείας Καλογρίτσα. Τι είναι αυτό που απεκαλύφθη ; Η εταιρεία δηλώνει ένα βοσκοτόπι περίπου 5 χιλιάδων στρεμμάτων (!) στην Ιθάκη, το οποίο δεν ανήκει καν στον κύριο Καλογρίτσα, αλλά σε έναν φίλο του επιχειρηματία, ο οποίος του το παραχωρεί ως εγγύηση για να πάρει …. τραπεζικό δάνειο.

Φαίνεται λοιπόν ότι συμβαίνουν δύσληπτα και περίεργα πράγματα με τον διαγωνισμό αδειοδοτήσεως των καναλιών, καθώς αρχίζουν να αναδύονται  στο φως της δημοσιότητας στοιχεία που ρίχνουν σκιές και παρασκιές τόσο σε νέους καναλάρχες όσο και στον διαγωνισμό. Διότι μπορεί κάποιοι από τους «υπερθεματιστές» να προέρχονται από τον εφοπλιστικό χώρο και να έχουν όντως μεγάλη οικονομική επιφάνεια, ωστόσον, όπως φαίνεται, κάποιοι άλλοι θέλουν να γίνουν καναλάρχες… με δανεικά βοσκοτόπια.

Όπως αποκαλύπτεται από το ρεπορτάζ του τηλεοπτικού σταθμού, ο έχων αδελφο-φιλική σχέση κουμπαριάς με υπουργό της κυβέρνησης (συγκεκριμμένα τον Κο Χρήστο Σπίρτζη, μέσω του γιου του, από όταν ακόμα ο υπουργός Υποδομών ήταν πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος), ο άνθρωπος τον οποίον ο «top gun» υπουργός Άμυνας και έτερος εταίρος της συγκυβέρνησης, Καμμένος, κατηγόρησε για… μαύρο χρήμα (έχοντας μαζί του  ετεροπολικούς δεσμούς, αφού ο Καλογρίτσας τον έχει παντρέψει). Ωστόσο,  ο large εργολάβος από την Καρδίτσα, επιχειρεί να εξασφαλίσει το πόθεν έσχες για τα χρήματα παίρνοντας δάνειο από τράπεζα και προσφέροντας εγγύηση ένα βοσκοτόπι έκτασης 5.029 στρεμμάτων στην Περαχώρη Ιθάκης, το οποίο ανήκει σε… φίλο του και μάλιστα έχει προκύψει αντιδικία με τον Δήμο, ο οποίος διεκδικεί μέρος των εκτάσεων.

Όλοι οι μεγάλοι ή μικρομέγαλοι του πλούτου έχουν παρελθόν : Ο 68χρονος πολυμήχανος από την Καρδίτσα, επονομαζόμενος από ζηλότυπες  φαρμακερές γλώσσες και «κόκκινος» καναλάρχης, αποτελεί «κόκκινο πανί» για πολλούς. Υπήρξε ένας από τους βασικούς μετόχους της εφημερίδας «Πρώτη», που σύμφωνα με απαράτσικ του Περισσού εκείνης της εποχής ήταν ένα σχετικά βραχύβιο εκδοτικό εγχείρημα και απετέλεσε την γέφυρα του ΚΚΕ για να φτιαχτεί ο «Συνασπισμός». Πρωτοεκδόθηκε τον Απρίλιο του 1986 και έκλεισε το Σεπτέμβριο του 1990. Στα χαρτιά δεν φαινόταν ότι ήταν του ΚΚΕ αλλά του Καλογρίτσα, ο οποίος κατόπιν έβγαλε το περιοδικό «Επτάμιση» ενώ είχε κάποια περίοδο και τον «Rock fm».

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του ποιού της φυλλάδας του Καλογρίτσα που σημάδεψε την μετέπειτα κυκλοφορία της και πρόβαλε ξεκάθαρα την «ειδησεογραφική ανεξαρτησία» της, ήταν η παρουσίαση του πυρηνικού «ατυχήματος» του Τσερνομπίλ : Όταν η παγκόσμια κοινότητα, ιδιαίτερα της Ευρώπης  και των Βαλκανίων είχε κατατρομάξει για τις συνέπειες, η  κοκκινοφυλλάδα  κυκλοφόρησε  με τίτλο : «Οι συνέπειες της εκλείουσας ραδιενέργειας δεν ξεπερνούν αυτές που μπορούν να έχουν οι πολίτες απο το κάπνισμα ενός τσιγάρου» (!!!) [Βεβαίως στην δεκαετία του ‘90 ζήσαμε μια πρωτοφανή έξαρση των καρκίνων, ιδιαίτερα στην Βόρειο Ελλάδα όπου καθίζαναν τα καρκινογόνα ραδιενεργά σωματίδια στους αγρούς μολύνοντας ζώα και φυτά. Προφανώς είναι τυχαίο αλλά και  «συγχρονικό» το γεγονός, ότι και ο πρώτος αρχισυντάκτης της ίδιας της «Πρώτης», ο σκληρός μπολσεβίκος -και πραγματικά εξαιρετικός δημοσιογράφος- Λυκούργος Κομίνης,  πέθανε από την επάρατο ασθένεια]. Ανάλογα «προοδευτικά» μηνύματα και στο … κορυφαίο οπισθόφυλλο, όπου υπήρχε … εμπνευσμένη φωτό από το γάμο της Δαμανάκη (της πασίγνωστης καθ’ έξιν αποπειρώμενης αυτοχειρία) με τον Δανίκα (τον γνωστό) : Η τούρτα είχε μόνο φράουλες για να ξαναδείξουν στον «φασίζοντα» ελληνικό λαό ότι η σοβιετική ραδιενέργεια δεν ήταν επικίνδυνη !

Η «Πρώτη» είχε μια σεβαστή  καθημερινή κυκλοφορία 23.000 φύλλων,  κινήθηκε δε στον χώρο της «Μετωπικής» σοσιαλκομμουνιστικής «αριστεράς» με μια τάχα εκσυγχρονισμένη αριστερή πολιτική αντίληψη. Δηλαδή πολιτική προσέγγισης με την «πεφωτισμένη Δεξιά» (όπως … Ανδριανόπουλος, Κοντογιαννόπουλος) και έντονη πολεμική κατά του ΠΑΣΟΚ- διότι δεν σεβόταν τους «θεσμούς» (!). Η εφημερίδα με μπόλικη «κομμουνιστική συμφιλίωση» στήριξε την κυβέρνηση Τζανεττάκη αλλά και την κυβέρνηση Ζολώτα (είχε κυκλοφορήσει την άλλη μέρα με τίτλο «ΣΥΝτριβή του διχασμού»). Βεβαίως ο Καλογρίτσας υπακούοντας τα αφεντικά στο Γκουλάγκ μάζεψε στην φυλλάδα ένα δυνατό δημοσιογραφικό επιτελείο από Κνίτες, Ρηγάδες και … Ανένταχτους Αριστερούς  που ασκούσαν μέσα από όλα τα Υπουργεία και τους κοινωνικούς  χώρους αριστερή κριτική και μη – λογοκριμένη  ειδησεογραφία προς τα τεκταινόμενα της εποχής. Μαζί και ομοθυμαδόν  οι Τζήμας, Μάνδρου,  Ευαγγελάτος, Κοροβέσης, Καπόπουλος , Κουτσομητόπουλος, Καρρέρ, Μασσαβέτας,  Καρανασοπούλου ….  και ο σκιτσογράφος Στάθης .

Όταν το ΚΚΕ αποφάσισε να αποχωρήσει από το ΣΥΝ και δεν χρειαζόταν άλλο την γλυφτοφυλλάδα του, την έκλεισε. Βεβαίως έκλεισε όταν έκλεισαν πολλά σοβιετικά μαγαζιά και μαγαζάκια αφού φαλήριζε ολισθαίνοντας το κεντρικό υπερκατάστημα, η Σοβιετία των χαχόλων. Ο Καλογρίτσας όντας στέλεχος του ΚΚΕ που είχε την απόλυτη εμπιστοσύνη του Χαρίλαου Φλωράκη, εκτέλεσε με προθυμία το κλείσιμο, συνδεδεμένος  ιδεολογικά αλλά και προσωπικά με τον «Καπετάν Γιώτη», καθώς ήταν και συντοπίτες.

Το 1999 ο Καλογρίτσας δημιούργησε μαζί με τον Τάκη Θεοδωρικάκο (τον Κνίτη σύμβουλο του Κούλη Μητσοτάκη) την εταιρεία δημοσκοπήσεων GPO, (στη μετοχική σύνθεση της οποίας συμμετέχουν τα παιδιά του).

Μία ενδεχομένως «μελανή» σελίδα στην καλπαστική επαγγελματική πορεία του δαιμόνιου «κόκκινου gambler» αποτελεί η περιπέτεια που είχε με το Κέντρο Εφορίας Μεγάλου Πλούτου (σύμφωνα με πληροφορίες του τριανταφυλλοπουλικού zougla) : Ο Καλογρίτσας πούλησε  στον εαυτό του την εταιρεία του «TOΞΟΤΗΣ» έναντι 20 εκατομμυρίων ευρώ. Ελέγχθηκε λοιπόν από το Κέντρο για πιθανή διακίνηση μαύρου χρήματος, αλλά πλήρωσε το πρόστιμο προτού η υπόθεση φτάσει στα διοικητικά δικαστήρια, αποδεχόμενος –εμμέσως αλλά επί της ουσίας- την κατηγορία.

Σύμφωνα με όσα μετέδωσε ο Alpha, η εκτιμώμενη αξία της συγκεκριμένης έκτασης στην Ιθάκη ανέρχεται σε 100 εκατομμύρια ευρώ, με τιμές που ίσχυαν το 2011, πράγμα που εύλογα σημαίνει ότι, στην διάρκεια αυτών των χρόνων της κλιμακωθείσας οικονομικής κρίσης η αξία του θα έχει προφανώς …. καταβαραθρωθεί, οπότε θα είναι σαφώς χαμηλότερη από την εκτίμηση τιμολόγησης που είχε γίνει προ 5ετίας.

Η συγκεκριμένη έκταση, (πάντοτε σύμφωνα με το ρεπορτάζ του καναλιού), δεν ανήκει στον κ. Καλογρίτσα, αλλά στην εταιρεία «ΑΓΥΙΑ ΑΕ», ιδιοκτησίας του Σπύρου Καραπάτσου και της οικογένειάς του, εταιρεία η οποία έχει έδρα στην Αθήνα και ειδικότερα στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας, στο κέντρο.

Η δε ιδιοκτησία της έκτασης των 5.000 και πλέον στρεμμάτων στην Ιθάκη, (την οποία θέλει να χρησιμοποιήσει ως εγγύηση για την παροχή του δανείου ο κ. Καλογρίτσας), βρίσκεται υπό «καθεστώς αμφισβήτησης» από τον Δήμο, η νομική υπηρεσία του οποίου θεωρεί ότι ένα μέρος της έκτασης ανήκει στον Δήμο, καθώς περιλαμβάνει διάφορα …. μονοπάτια, τα οποία χαρακτήρισε δικά του ο ιδιοκτήτης πριν από χρόνια.

Ο Χρήστος Σκληρός, πρώην πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Ιθάκης, ξέσπασε σε γέλια όταν ενημερώθηκε από τον ρεπόρτερ του καναλιού, ότι η συγκεκριμένη έκταση προορίζεται να χρησιμοποιηθεί για την παροχή δανείου και την αγορά τηλεοπτικής άδειας. Όπως δήλωσε στην κάμερα, η συγκεκριμένη έκταση ξεκίνησε για να γίνει μία μεγάλη κτηνοτροφική επένδυση.

Εν κατακλείδι, ο Χρήστος Καλογρίτσας, ο οποίος εξασφάλισε στον πολυσυζητημένο διαγωνισμό μία από τις τέσσερις άδειες πανελλαδικής εμβέλειας, (μάλιστα δε μετά την εκπρόθεσμη κατάθεση της εγγυητικής επιστολής για τη συμμετοχή του στο διαγωνισμό, κατά παράβαση των κανόνων), φέρεται ότι επιχειρεί να καλύψει το Πόθεν Έσχες των χρημάτων που καλείται να δώσει στο Κράτος, με δάνειο από τράπεζα και εγγύηση ένα αμφισβητούμενο βοσκοτόπι στην Ιθάκη, το οποίο μάλιστα δεν του ανήκει.

Καταπατώντας με ρηξικέλευθο τρόπο τα «εσκαμμένα ειωθότα» των  έως  τούδε  αλισβερισιών της μεταπολίτευσης, χρησιμοποιώντας με  πολυμήχανη μαστοριά  του Ιθακήσιου  Οδυσσέα τις ατραπούς των αιγοπροβάτων  αντί των υπογείων λεωφόρων της παραπολιτικής νομενκλατούρας,  μπορεί  κάποιος τολμητίας παίκτης του πολιτικού ιπποδρόμου να  αποπειράται  το διαρκές παρολί γκανιάν, πολλαπλασιάζοντας τα κέρδη του  από την μια κούρσα πάνω στην άλλη : Ποντάροντας έξυπνα, πότε επί ΠΑΣΟΚ στον «Πράσινο Αχόρταγο», πότε επί ΝΔ στον «Γαλάζιο Λουκουμά» ή στον «Γκαβούλιακα» και τώρα επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην ακράτητη «Ροζ Λινάτσα» ή στον «Μασαμπούκα». Όμως οι χρυσοκάνθαροι της «ελληνικής» πλουτοκρατίας, έστω κι αν δεν είναι έμπειροι στο στοίχημα ή φίλιπποι, δεν είναι τυφλοί (παρά μόνο στον πόνο των φτωχών), οπότε διακρίνουν την διαφορά μεταξύ του καθαρόαιμου φαβορί και  του  κατσικόγιδου.

Η  μουσική απόσταση μεταξύ του «Βροντάει ο Όλυμπος» του Γαληνού Κιοσόγλου και της «Ποιμενικής – έκτης συμφωνίας» του Μπετόβεν  είναι  αγεφύρωτη, όση φαντασία κι αν έχει το ακροατήριο. Άλλο αντάρτης κι άλλο τσοπάνης !

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΛΑΜΑΝΟΣ

(Φ. 166)

Advertisements