Χωρίς τίτλο.jpg

Σχέδιο Νόμου για την επιβολή «κρατικών κομισάριων» σε Δήμους και Περιφέρειες

 Εμφανής είναι πλέον η σύγκρουση που γίνεται ανάμεσα στην Κυβέρνηση από την μια πλευρά και  την Αυτοδιοίκηση από την άλλη με αφορμή το σχέδιο νόμου που προωθείται για τον διορισμό  εκ μέρους του Κράτους, Γραμματέως παρά τω Δήμαρχω ή τον Περφερειάρχην. Ήδη τα στρατόπεδα έχουν ξεχωρίσει και άρχισε η αντιπαράθεσις.

Το ζήτημα αυτό είναι κάτι που ξεπερνάει τα στενά Ελληνικά όρια και είναι η κορυφή του παγόβουνου που πρέπει να διαχειρισθεί το Υπερωκεάνιο «Ευρώπη» δεδομένου οτι το ζήτημα των ορίων δικαιοδοσίας ανάμεσα στην Αυτοδιοίκηση όπως διαμορφώνεται Πανευρωπαϊκά και εδώ στην Ελλάδα με τον «Καλλικράτη», θα απασχολήσει την Ευρώπη αλλά και θα την διαμορφώσει για τα επόμενα 100 χρόνια-εάν φυσικά δεν την τεμαχίσει ξανά ένας νέος πόλεμος.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος το ζήτημα αυτό είναι τόσο σπουδαίο ώστε ξεπερνά το «βαλκανικό» και «γραφικό» που παρουσιάζεται και θυμίζει την «Νύφη της Κούλουρης».

Σίγουρα ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να ελέγξει το τι γίνεται με τους Δημάρχους και τους Περιφερειάρχες. Όπως όλα τα Αριστερά καθεστώτα πρέπει οι διάφοροι Ζηνόβιεφ και Τρότσκυ να υποταχθούν στον εκάστοτε Ερυθρό Χαν που πλέον καταλαβαίνει ότι τα πράγματα σοβαρεύουν. Αυτή είναι η φυσική πορεία μιας Αριστερής κυβερνήσεως άσχετα αν ποδηγετείται από μια ανώτερη Καπιταλιστική Δύναμη.

Παράλληλα με τις φυσικές ανησυχίες μιας Αριστερής κυβέρνησης (οι Αριστεροί δεν έχουν μεταφυσικές ανησυχίες, τις θυμούνται  μόνο εν όψει ενός «Βαρβαρόσα») για τον έλεγχο των πραγμάτων, είναι και ο παράγων της νεοελληνικής κουτοπονηριάς στα πλαίσια δημιουργίας «νέων θέσεων εργασίας» μιας και δεν είναι σε θέση να κτίσουν ούτε ένα κρατικό εργοστάσιο!

«Βαλκάνια !», όπως αναβοούσε ένας διακεκριμένος Καθηγητής Καρδιοχειρουργικής όταν έβλεπε κακώς κείμενες καταστάσεις εντός Δημοσίου νοσοκομείου.

Πέραν όμως των ανωτέρω τεκταινομένων, εμείς οι Εθνικιστές πρέπει να δούμε το θέμα αυτό ευρύτερα.

Οι ευρωπαϊκές ρίζες κράτους-αυτοδιοίκησης

Τέτοιου είδους «συγκρούσεις» σίγουρα θα υπάρχουν ή θα υπάρξουν σε όλες τις χώρες της ΕΕ  αναλόγως της κρατικής των καταβολής και της παραδόσεως των, αλλά και την εμπειρία των αναφορικά με τις όποιας μορφής αυτοδιοικητικές δομές. Επί παραδείγματι η Αγγλία και Γερμανία έχουν μεγαλύτερη οικειότητα ως προς την αυτοδιοίκηση από ό,τι  η Ελλάς και οι άλλες χώρες της χερσονήσου του Αίμου που είναι στην ΕΕ.

Οι Βρετανοί έχουν μακρά εμπειρία με τον θεσμό των Κομητειών και ας μην ξεχνάμε ότι η σύγχρονη   κοινοβουλευτική δημοκρατία ξεκίνησε με την Magna Carta όπου τότε Βασιλεύς της Αγγλίας Ιωάννης ο Ακτήμων παραχωρούσε μέρος της διοικήσεως και της λήψεως των αποφάσεων στους Ευγενείς την ίδια περίοδο που οι Καπέτοι στην Γαλλία αφαιρούσαν σταδιακά   εξουσίες από τους  εκεί Ευγενείς με αποκορύφωμα την Βασιλεία του Λουδοβίκου του ΙΔ, του Βασιλέως «Ηλίου», που είπε ή δεν είπε, αλλά έκανε το περίφημο «Το Κράτος είμαι Εγώ «.

Οι Γάλλοι πάντα ήσαν «συγκεντρωτικοί» ως οι πλέον εκρωμαϊσμένοι και κοίταζαν να διασπάσουν όσο γινόταν τόσο τους «αδελφούς εχθρούς» των Ιταλούς, που ήδη ήσαν διασπασμένοι από τον ύστερο Μεσαίωνα σε πόλεις- κράτη και βασίλεια όσο και τους ανέκαθεν συγκεντρωτικούς Γερμανούς που τελικά τους διέσπασαν σε κρατίδια εκμεταλλευόμενοι τον Τριακονταετή πόλεμο «χωρίς να χάσουν ούτε έναν στρατιώτη» όπως παινευόταν ο Καρδινάλιος Ρισελιέ !

Πράγματι η διάλυση του Α’ Ράιχ με την Συνθήκη της Βεστφαλίας το 1648 δημιούργησε την βάση για την μετέπειτα εξέλιξη των μέχρι σήμερα υφισταμένων Γερμανικών Κρατιδίων, τα οποία έπαιξαν άλλα μικρό και άλλα τεράστιο ρόλο στην Ευρωπαϊκή Ιστορία. Οι Γερμανοί λοιπόν, ανέπτυξαν αυτοδιοικητική Συνείδηση μέσα από μια μακρά διαδικασία που εν πολλοίς τους επεβλήθη και ενεθαρύνθη «έξωθεν», σε αντίθεση με του Άγγλους όπου οι ίδιοι  διεμόρφωσαν τα πράγματα αβίαστα στο Νησί τους, αλλά όλη αυτή η διαδικασία τους έδωσε την εμπειρία για να φτιάξουν τον «Καλλικράτη» και να τον μεταλαμπαδεύσουν σε όλη την Ευρώπη.

Ερχόμενοι στην Ελληνική πραγματικότητα πρέπει να ενσκήψουμε με προσοχή στην Ιστορία μας, ώστε να αντιληφθούμε καλύτερα τα τεκταινόμενα αλλά και τα        τεχθησομενα στην Αυτοδιοίκηση στον τόπο μας.

Ρώμη και Βυζάντιο

Έχω επανειλημμένως τονίσει στις Συνεδριάσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου της Πελοποννήσου οτι ένα από τα σύγχρονα προβλήματα είναι ότι οι Έλληνες δεν διδάσκονται σωστά στα Σχολεία την Μεσαιωνική Ιστορία.

Μαθαίνουν για τον παππού -την Αρχαία Ελλάδα και τον εγγονό -την Νέα Ελλάδα του 21 και μετά, και όχι για τον πατέρα που είναι το Βυζάντιο. Εάν δεν μελετήσει κανείς τη συνολική Μεσαιωνική Ιστορία, δεν δύναται να κατανοήσει και την αντιπαράθεση Κυβέρνησης και Αυτοδιοίκησης.

Η αντιπαράθεση αυτή ξεκινάει από την έννοια που έχουμε ως Έλληνες για το Κράτος. Ό,τι έχει μείνει από την αντίληψη μας για τις αρχαίες Ελληνικές πόλεις -κράτη είναι ο φυσιολογικός τοπικισμός που υπάρχει στον κάθε σύγχρονο Έλληνα. Είναι θέμα Αίματος («θέμα DNA» όπως λέγεται άκομψα στην καθομιλουμένη «Ελληνοσαξονική» «γλώσσα»).

Η θέσις μας, όμως, ως προς την έννοια της Αυτοδιοικήσεως και του «Καλλικράτους» απορρέει όχι από το Φυλετικό Ένστικτο αλλά από την Πολιτισμική μας παράδοση, όπως διαμορφώθηκε ανά τους αιώνας και δη από το 146 μΧ και μετά.

Η υποταγή της Αρχαίας Ελλάδος στην Ρώμη και η μετέπειτα αδιάρρηκτος Συμπόρευσις μαζί της-μην ξεχνάμε οτι ο Πολισμός Μας είναι Ελληνορωμαϊκός και μετά το 324 μΧ. Ελληνοχριστιανικός-δημιούργησε την έννοια του Ενός Κράτους και της Κεντρικής Διοικήσεως (Ρώμη και έπειτα η Βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολις).

Φραγκοκρατία και Τουρκοκρατία

Η Φραγκοκρατία και η Τουρκοκρατία δημιούργησαν, ειδικά η πρώτη, κάποια νέα δεδομένα. Η τουρκοκρατία διατήρησε στην πολιτισμική αντίληψη περί κράτους την έννοια της Συγκεντρωτικής Κεντρικής Διοικήσεως. Αντίθετα, η Φραγκοκρατία επέφερε κάποια νέα δεδομένα εκεί όπου επεβλήθη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα Αυτοδιοικήσεως είναι τα Ενετοκρατούμενα Επτάνησα όπου λ.χ. στην Κέρκυρα είχαμε το Σύστημα των Καντονιών από τα οποία ήντλησε την Ιδέα του Συγχρόνου Ελβετικού Συντάγματος, ο Κερκυραίος Πολιτικός και Αριστοκράτης Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας. Είναι πέραν από Πρώτος Έλλην Κυβερνήτης και ο Θεμελιωτής του Ελβετικού Κράτους κάτι που λίγοι δυστυχώς γνωρίζουν. Μάλιστα οι Ελβετοί όταν με κατά τόπους δημοψηφίσματα ενέκριναν το Σύνταγμα του, στο τέλος του χάρισαν ένα ρολόι όπου έγραφε στα Ελληνικά: «Οι την Ώραν γιγνόσκοντες εις Τον το Κυβερνάν Γιγνόσκοντα».

Επομένως, η αντιμετώπιση του θέματος της Αυτοδιοικήσεως στην Ελλάδα είναι πρωτίστως ζήτημα Πολιτισμικό και μετά Πολιτικό όπως άλλωστε και σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Έχοντας συνηθίσει -στο μεγαλύτερο μέρος της νυν Ελληνικής

Επικρατείας, με μικρές εξαιρέσεις κάποιες περιοχές που επηρεάσθηκαν από την Δύση κυρίως, στην έννοια της Συμπαγούς Κεντρικής Διοικήσεως  είναι όντως δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο να προχωρήσει ο «Καλλικράτης» και η δυσκολία είναι στο τι έχουμε συνηθίσει ως Αντίληψη περί Κράτους και αυτό ξεφεύγει τα στερεότυπα δόγματα της Αριστεράς ή της Δεξιάς. Φυσικά, καιροσκοπικοί πολιτικαντισμοι θα υπάρξουν, όπως αυτό το τελευταίο που μεθοδεύει ο ΣΥΡΙΖΑ, και στο μέλλον, όμως πιστεύω ότι η Αυτοδιοίκηση θα βρει σιγά-σιγά τον δρόμο της.

Εμείς, οι Έλληνες Εθνικιστές πάντα θα παλεύουμε για ένα Ισχυρό και Κραταιό Ελληνικό Κράτος.

Η Αυτοδιοίκηση δεν είναι αντίπαλος του Κράτους αλλά Εργαλείο για την περαιτέρω Ανάπτυξή Του.

Μια λ.χ. αναβαθμισμένη και ισχυρή Περιφέρεια Πελοποννήσου θα σημάνει ταυτόχρονα και μια ισχυρή Ελλάδα.

Αυτό είναι και το σύνθημα της «Ελληνικής Αυγής για την Πελοπόννησο» ήτοι «Ισχυρά Πελοπόννησος, Κραταιά Ελλάς !»

Ο Αγών μας είναι η κάθε Ελληνική Περιφέρεια του «Καλλικράτη» να φθάσει σε πρώτη Φάση στο επίπεδο μιας Αγγλικής Κομητείας ή ενός Γερμανικού Κρατιδίου.

Θέλω πριν πεθάνω να δω την Πελοπόννησο να γίνει η Βαυαρία της Ελλάδος.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΟΛΤΣΙΝΙΑΔΗΣ

Περιφερειακός Σύμβουλος

«Ελληνική Αυγή για την Πελοπόννησο»

(Φ. 168)

 

Advertisements