%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%af%cf%84%ce%bb%ce%bfΕνα επιτυχημένο σύνθημα που χρησιμοποιήθηκε στην προεκλογική εκστρατεία για τις αμερικανικές εκλογές λέει πως αν οι γυναίκες κλείσουν το πορτοφόλι τους μπορούν να κάνουν την αλλαγή. Αν οι
Έλληνες έκλειναν την στρόφιγγα της ενεργής υποταγής και της συνένοχης υποστήριξης στους εγχώριους και ξένους δαίμονες της ζωής τους, θα μπορούσαν -και μπορούν- να αλλάξουν και να κάνουν, από κει κι έπειτα, πολλά.
Τούτη την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, υπάρχουν Έλληνες που κάνουν μπίζνες με τούρκους, με γερμανούς, με δημίους του λαού μας. Για τους υποταγμένους στον χρυσό, όλα επιτρέπονται και όλα ευλογούνται εν ονόματι της «οικονομίας». Μα ούτε σπίτι γνωρίζουν, ούτε νόμο. Περιφερόμενοι ανέστιοι οι ίδιοι, παράνομοι που παίρνουν παράνομες αποφάσεις. Το ξέρουν, γι΄αυτό και σπεύδουν σαν αρπαχτικά πάνω από τις σάρκες της Πατρίδας, τα χωράφια μας και τις θάλασσές μας.
Οι διεθνείς δυνάμεις, από το ΝΑΤΟ (σελ. 9) ως την τουρκία και τον αλβανικό δορυφόρο της, σφίγγουν την μέγγενη γύρω από την Πατρίδα μας. Εξαντλούν την Αεροπορία μας σε υλικά μέσα και ανθρώπινο δυναμικό (σελ. 18), καταπίνουν την προαιώνια ελληνική γη της Χειμάρρας, ετοιμάζουν μια νέα συμφωνία παράδοσης της Κύπρου μας με την λύση της συνομοσπονδίας.
Στο ευρωπαϊκό πεδίο, Ερντογάν και Τσαβούσογλου απειλούν να ανοίξουν τις στρόφιγγες της λαθρομετανάστευσης αν η Ε.Ε. δεν επιτρέψει την μαζική εγκατάσταση τούρκων στα εδάφη των κρατών της. Η Ευρώπη μεταξύ σφύρας και άκμονος. Η Γαλλία, εκεί από όπου τα
μεγάλα κοινωνικά και πολιτικά ρεύματα εκπορεύονται, μετά την αποσύνδεση της παραγκούπολης του Καλαί που την αποκαλούσαν «ζούγκλα», γεμίζει με ζούγκλες παντού, από το Παρίσι, ως τα κάστρα και τις αγροικίες που οι επήλυδες καταλαμβάνουν με τις ευλογίες της ανίκανης και αμήχανης πολιτικής ηγεσίας.
Στην Ελλάδα η φτώχεια εξαπλώνεται με γοργούς ρυθμούς. Η νέα επιδρομή στα ασφαλιστικά ταμεία (σελ. 3) θα περικόψει ακόμη περισσότερο τις παροχές ενός «κοινωνικού κράτους» με το οποίο οι διεθνείς τοκογλύφοι αποκοίμισαν επί δεκαετίες τους λαούς, στρέφοντάς τους στον καταναλωτισμό και απομυζώντας τους καρπούς των κόπων τους.
Οι μόνοι που φαίνεται να έχουν δυνάμεις για να αντισταθούν στην λαίλαπα δεν είναι οι νέοι, αυτοί που στην αρχαία Σπάρτη ορκίζονταν να γίνουν καλύτεροι από τους γονιούς τους. Δεν είναι οι γονείς, οι σημερινοί στύλοι της οικονομικής ζωής, που στέκονται μουδιασμένοι και ανήμποροι να ξεφύγουν από την ρουφήχτρα της νοσταλγίας για ένα παρελθόν που έχει φύγει ανεπιστρεπτί.
Οι γέροντες, αυτοί που έχουν μνήμη του αγώνα για το Αύριο, αυτοί που δεν έφαγαν ένα ζεστό πιάτο φαγητό χωρίς προσπάθεια, είναι κατά τρόπο παράδοξο, μα εν τέλει λογικό, η λαϊκή αντίσταση, το κουδούνι της έγερσης. Είναι η Ρίζα που καλεί να δώσει ζωή στα κλαδιά που απλώθηκαν με οίηση μακριά της.
Η μώρα που έχει καταλάβει την ελληνική κοινωνία είναι βαθιά. Ένα μαύρο σύννεφο έχει επικαθίσει στην ψυχή και το μυαλό όλων, νεκρώνοντας τα μέλη τους, και μόνον η απολλώνια μελωδία ενός φωτοβόλου ξημερώματος μπορεί να διασκορπίσει το σκοτάδι της.
Εδώ στην Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, για μια ακόμη φορά διαπιστώνουμε ότι το ρεπορτάζ μας επιβεβαιώνεται. Όταν πριν από λιγότερο από ένα χρόνο, στις 2 Ιανουαρίου του 2016, γράφαμε με στοιχεία ότι ετοιμάζονται να βάλουν τους εισβολείς στα ΑΕΙ, κάποιοι θεωρούσαν πως η μέρα θα ήταν μακρινή. Επιβεβαιωνόμαστε πλήρως από τα γεγονότα (σελ. 4).
Αν όμως κάθε ενέργεια αυτών που για θεό τους έχουν το χρήμα, όπως η φαμίλια Σόρος (σελ. 10) κατατείνει στην σκλαβιά του κόσμου μας, και στην αποδυνάμωση της Ελλάδος και των Ελλήνων, υπάρχουν φωνές υπερηφάνειας και ελευθερίας για να συγκλονίσουν την σιωπή.
Στο σημερινό φύλλο έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε συνέντευξη του Λάμπρου Φουντούλη, πατέρα του νεαρού Χρυσαυγίτη που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ την 1-11-2013 και δολοφονείται κατά συρροήν από την εγκληματική αδιαφορία των Αρχών και το μίσος των πληρωμένων ανθελλήνων. Φιλοξενούμε ακόμη το κείμενο της ομιλίας του Ευρωβουλευτή της Χρυσής Αυγής, στην τελετή Τιμής και Μνήμης που έλαβε χώρα στον τόπο της θυσίας των Γιώργου Φουντούλη και Μανώλη Καπελώνη.
Σε ολόκληρη την Ευρώπη, και από ολόκληρη την Ευρώπη, αντιπροσωπείες και μηνύματα συμπαράστασης ανάβουν τις δάδες μιας αντίστασης που οι παγκόσμιοι δυνάστες φοβούνται. Αυτή την φλόγα των ψυχών είναι που τρέμουν. Τις ψυχές προσπάθησαν και προσπαθούν με χρήμα που μοιράζουν αδρά να φυλακίσουν.
Τα όσα ανέφερε σε συνέντευξή του ο προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας, περί αφελληνισμού και αποχριστιανισμού είναι λίγα, και είναι αδύναμα εμπρός στο σκοτάδι στο οποίο αφέθηκε ο λαός μας, όχι χωρίς ευθύνη των πνευματικών του ταγών. Να τα είπε αργά;
Ίσως και όχι. Είναι όμως ενθαρρυντικό, ότι η δειλία και ο συμβιβασμός δεν είναι ανίκητα. Ποτέ δεν ήσαν, ούτε και τώρα θα είναι.
Ειρήνη Δημοπούλου – Παππά

(φ.173)

 

Advertisements