Χωρίς τίτλο.jpg

Με το σύνθημα Drain The Swamp (Στραγγίστε τον Βάλτο) οι υποστηρικτές του  Donald Trump εξέλεξαν έναν διάσημο επιχειρηματία ως 45ο Πρόεδρο των ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί εξεδήλωσαν κατ΄ αυτόν τον τρόπο την θέλησή τους να μπει ένας φραγμός στα χαρακτηριστικά του καθεστώτος: στην κερδοσκοπία των χρηματιστηρίων, την πολεμοκαπηλία, την ισλαμοποίηση και αποεθνικοποίηση,  την παγκοσμιοποίηση του Soros που προσωπικά ο ίδιος ο νέος αμερικανός πρόεδρος στηλίτευσε σε προεκλογικές του ομιλίες και διαφημίσεις.

Οι αμερικανοί απαίτησαν να αδειάσει ο βάλτος με την διεφθαρμένη, εγκληματική πολιτική ελίτ της Washington και να δημιουργηθεί μια Διοίκηση που θα αντιπροσωπεύει και θα ενδιαφέρεται για τα συμφέροντα του αμερικανικού λαού.

Ο δρόμος προς την νίκη

Η τακτική που ακολούθησε η πλευρά Trump μπορεί να ήταν βουτηγμένη στο χρήμα (που είχε ο ίδιος δημιουργήσει) αλλά και στην σκόνη του αμερικανικού μικρόκοσμου. Οι ακτιβιστές του Trump δεν ήσαν τόσο ευφάνταστοι όσο αυτοί της Clinton. Βγήκαν όμως στον αμερικανικό Λαό και  πόρτα-πόρτα ρώτησαν και έμαθαν τι προβλήματα έχει. Με 1 στους 6 αμερικανούς να σιτίζονται με κουπόνια για να επιζήσουν, με 46 εκατομμύρια αστέγους, με πόλεις-φαντάσματα από την ανεργία, με τις βιομηχανίες να φεύγουν για την Κίνα και το Μεξικό, οι Αμερικανοί δεν είχαν καμία διάθεση να ακούσουν για την (άκρως αμφίβολη) υπερθέρμανση του πλανήτη, ή τους εξωγήινους και τους μακρινούς πολέμους στην Ασία.

Ο Trump έκανε μια αθόρυβη εκστρατεία, σαν αυτή που έκανε το ΠΑΣΟΚ πριν την πρώτη εκλογή του στην ελληνική βουλή. Ακολούθησε την τακτική του Tea Party, της απευθείας προσέγγισης από τις ρίζες της αμερικανικής κοινωνίας.

Και αν και πολυεκατομμυριούχος, ξόδεψε το 1/3 αυτών που έριξε στην μάχη η Clinton. Ίσως επειδή τα χρήματα ήταν δικά του, και δεν προέρχονταν από «χορηγούς» της πετρελαιοπαραγωγού Ασίας.

Στους χορηγούς της Clinton θα πρέπει να συγκαταλέξουμε και την φιλάνθρωπη «Kυρία Ολυμπιακοί Αγώνες 2004» που πρόσφατα πήρε τα ασημικά της και μετώκισε εκτός Ελλάδος. Είναι προφανές ότι στο ζεύγος που ξεκοκαλίζει τα χρήματα που δημιούργησε η φαμίλια σε συνεργασία με τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής, με τον ΣΥΡΙΖαίο γιο, περίσσευαν τα 5 εκατομμύρια που έδωσε στην κυρία Κλίντον, αλλά όχι για τον Ελληνικό λαό!

Η δύναμη της Λευκής Μειονότητας

Σε συνέντευξή της στο RTL την επομένη της νίκης Trump, η Segolene Royal, υποψήφια του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές του 2007 παραπονέθηκε ότι «οι μειονότητες δεν πηγαίνουν να ψηφίσουν, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο για τους λευκούς φιλοτραμπικούς». Και είχε δίκιο.

Οι ολολυγμοί των βρυξελλιώτικων χαρτογιακάδων τύπου Pittella και Schultz, που άμα τη αποστρατεία τους θα ακολουθήσουν τον δρόμο του Μπαρόζο που έγινε υπάλληλος της Goldman Sachs, επιβεβαιώνουν την εκτίμησή της.

Για πρώτη φορά οι Λευκοί της Αμερικής αντέταξαν στην πολιτική ορθότητα την φυλετική τους συνείδηση. Απέναντι στις οργανωμένες μειονότητες των Μεξικανών που εναγκαλίσθηκε η απερχόμενη υπουργός Εξωτερικών, και τους αφροαμερικανούς που στήριξαν με φυλετικά κριτήρια τον απερχόμενο Αφροεαμερικανό Πρόεδρο, οι ξεχασμένοι από τις ελίτ της Ανατολικής Aκτής Aμερικανοί, αυτοί που δεν ανήκαν σε κάποια πολιτικώς ορθή μειονότητα όπως οι διαφυλετικοί ή οι αφρικανοί, συνειδητοποίησαν ότι είναι οι μεγάλοι χαμένοι της χώρας που έχτισαν οι πρόγονοί τους αφού βεβαίως εκτόπισαν ή εξόντωσαν τους εντόπιους Ινδιάνους. Και επειδή η Ιστορία επαναλαμβάνεται, Ινδιάνοι δεν θέλουν να γίνουν.

Απέναντι στην εκτεταμένη αντι-ρατσιστική υστερία που δίνει δικαιώματα στην ράτσα, τον πολιτισμό, την ανεξαρτησία, σε όλους τους λαούς του πλανήτη πριν των Λευκών, οι Λευκοί Αμερικανοί αντιτάχθηκαν τόσο στον πολιτικό σιωνισμό όσο και στο μαρξισμό, και αποφάσισαν να στηρίξουν κάποιον που είναι ένας από αυτούς, με τα καλά και τα παράξενα της αμερικανικής ψυχής.

Και στην Ελλάδα, κύριε Τραμπ;

Στην Ευρώπη βρισκόμαστε ακόμη αρκετά πίσω. Στην Ελλάδα των καταστροφικών μνημονίων και της οικονομικής κρίσεως, η Αριστερή κυβέρνηση νομοθετεί υπέρ των αφειδών παροχών στους τριτοκοσμικούς εισβολείς και εξοντώνει τους Έλληνες, με την συνένοχη συνεργασία τους. Στέγη, τροφή, περίθαλψη για του επήλυδες. Για τους ιθαγενείς, ακόμη και η επαίσχυντη κάρτα σίτισης, κόβεται, μαζί με όλα τα επιδόματα.

Αυτό που ζει η Ελλάδα είναι χαρακτηριστικό αυτού που οι Εθνικιστές καταγγέλλουμε ως «Ρατσισμό εναντίον των Ελλήνων». Όλα τα άλλα έθνη, ήπειροι και φυλές, έχουν το δικαίωμα να είναι ο εαυτός τους εκτός από τους Έλληνες. Το «Πρώτα οι Έλληνες» της Χρυσής Αυγής είναι κατ΄ αυτούς ρατσιστικό, αλλά το «πρώτα οι μετανάστες», δεν είναι!

Το πόσοι άνεργοι και άστεγοι πρέπει να δημιουργηθούν στην Ελλάδα για να ενεργοποιηθεί το φυλετικό ένστικτο μένει να το δούμε. Όπως μένει να δούμε και τις συνθήκες και τις ηγεσίες που θα εμπνεύσουν τους Έλληνες να τις ακολουθήσουν.

Ο Trump έδειξε ότι «γίνεται» , ότι το αμερικανικό όνειρο ζει, ότι τίποτε δεν τελείωσε, ότι η παγκοσμιοποίηση είναι μια επίδοξη αυτοεκπληρούμενη προφητεία του πολιτικού σιωνισμού για την κατάπνιξη του εθνικού φρονήματος των ευρωπαϊκών λαών και του απογόνου τους αμερικανικού έθνους.

Ο Ανδρέας Δενδρινός, από τους σύγχρονούς μας δασκάλους του Ελληνικού Εθνικισμού, πολύ εύστοχα κατέκρινε τους Αμερικανούς WASPs (White Anglo Saxon Protestants) για την παρακμή του Λευκού Ανθρώπου. Και πράγματι, η υψηλή κοινωνία της Αμερικής, και οι πανεπιστημιακά μορφωμένοι ψήφισαν τους Δημοκρατικούς, όπως η εδώ νομενκλατούρα στήριξε ΣΥΡΙΖΑ.

Στον αντίποδα και κατ’ αντιστοιχία, εν δυνάμει ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής είναι οι Έλληνες εργαζόμενοι, βιοτέχνες και επιχειρηματίες, οι άνθρωποι που ξέρουν τι θα πει δουλειά, που την είχαν και την έχασαν και θέλουν μια δεύτερη ευκαιρία για να ξαναφτιάξουν την ζωή τους και μαζί να πάρουμε την Πατρίδα μας πίσω και μαζί να κάνουμε μεγάλη την Ελλάδα όλων μας.

Αύριο, η Ευρώπη

Η νίκη του Trump δείχνει τον δρόμο προς έναν επαναπροσδιορισμό της θέσης των   ΗΠΑ προς μια περιφερειακή δύναμη η οποία θα επιβεβαιώνει de facto την πολυπολικότητα του σύγχρονου κόσμου, και τον επαναπροσδιορισμό των συσχετισμών όπως ακριβώς συμβαίνει και στην πολιτική σε εθνικό επίπεδο σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο και στην Ελλάδα με το τέλος των ισχυρών δίπολων. Εφόσον ο Trump είναι αυτό που λέει πως είναι, αυτή η στροφή θα αφήσει ορφανές τις ευρωπαϊκές ελίτ από την κηδεμονία του αμερικανού πατερούλη. Ένας νέος δρόμος ανοίγεται για τους Ευρωπαίους πολιτικούς που θα έχουν την σοφία και το θάρρος να καλύψουν το κενό και να οδηγήσουν τους λαούς τους σε αυτόν.

Μετά από το μίσος και τον τρόμο που καλλιέργησε και εξάπλωσε η Αραβική Άνοιξη της κυρίας Clinton, η Μέση Ανατολή  μπορεί να ελπίζει σε μια συνεννόηση που θα ξεπερνά την συνήθη πρακτική της διαρκούς έντασης. Άλλωστε, και η αμερικανική βιομηχανία όπλων θα μπορέσει να εκτονώσει τον δυναμισμό της στην εγχώρια αμερικανική αγορά η οποία επί Δημοκρατικών βρισκόταν υπό διωγμό.

Μέσα στους επόμενους μήνες η Αυστρία, η Ολλανδία, η Γαλλία και η Γερμανία (ίσως και η Ελλάδα) θα έρθουν προ σημαντικών εκλογικών αναμετρήσεων. Η Ιταλία ήδη έχει μια μη εκλεγμένη κυβέρνηση όπως και η Βρετανία της αντικαταστάτριας του Κάμερον, κυρίας May.

Στην Αυστρία, ο Norbert Hofer του κόμματος της Ελευθερίας, είναι πιθανόν να γίνει το πρώτο κόμμα της Ακροδεξιάς που θα επικρατήσει στον γερμανόφωνο κόσμο από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD), με μια ρητορική αρχικά μονοσήμαντα εναντίον των μεταναστών, κατάφερε να αποκτήσει δύναμη σε εθνικό επίπεδο παρακάμπτοντας την προσκόλληση στο παρελθόν και εστιάζοντας στα φλέγοντα προβλήματα των Γερμανών τω γένος, που αισθάνονται την απειλή της μετανάστευσης στην αυλή τους και είναι διατεθειμένοι να αντισταθούν όπως οι κάτοικοι του Μονάχου που σηκώνουν τείχος απέναντι στους μετανάστες για να προστατεύσουν τις περιουσίες, τα παιδιά τους και εν τέλει την ίδια τους την ζωή όπως την έχουν ονειρευτεί και φτιάξει.

Ανάλογα με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για τις συνταγματικές αλλαγές μπορεί να δούμε εκλογές στην Ιταλία. Η Πολωνία και η Ουγγαρία είναι όμως αυτές που τούτη την ώρα αλλά και μελλοντικά, αποτελούν την καρδιά της Ευρώπης που αντιστέκεται ενεργά.

Καθώς οι ευρωπαϊκοί λαοί ξεφεύγουν από τα διπολικά κομματικά συστήματα που τους κρατούσαν εγκλωβισμένους νέα πολιτικά κινήματα και συμμαχίες δημιουργούνται.

Στην Γαλλία ακόμα και αν η Marine Le Pen κόψει πρώτη το νήμα στον προεδρικών εκλογών αλλά ηττηθεί από έναν πιθανό συνασπισμό Σοσιαλιστών και των κομμάτων της κατακερματισμένης Δεξιάς, είτε υπό τον Sarkozy και πολύ περισσότερο υπό τον Juppe, θα έχει βάλει αυτή την ατζέντα στους αντιπάλους της και θα τοποθετήσει στην διοίκηση στελέχη της που θα μπορέσουν να αντισταθούν και να αντιπαλέψουν τις μεταρρυθμίσεις που θέλουν να επιβάλλουν οι αντίπαλοί της.

Ένας τέτοιος συνασπισμός στα πρότυπα ΝΔ –ΠΑΣΟΚ μπορεί να είναι το επόμενο κυβερνητικό σχήμα στην Γερμανία ανάμεσα στους συντηρητικούς της υπό υποχώρηση Merkel που θα πρέπει να πιει το πικρό ποτήρι μιας συμμαχίας με  και τους Σοσιαλδημοκράτες, για να σώσει το φιλελεύθερο μοντέλο στην ατμομηχανή του ευρωπαϊκού status quo. Τότε αντιπολίτευση θα είναι το AfD που αναμένεται να εισέλθει στην γερμανική βουλή μετά Βαΐων και κλάδων.

Αυτός ο πραγματισμός και η προσέγγιση των προβλημάτων που απασχολούν τον Ευρωπαίο του  σήμερα είναι και το μυστικό των κομμάτων αυτών. Μαζί με τις χαρισματικές προσωπικότητες των ηγετών τους.

Όσο για την Ρωσία, τόσον ο Trump όσον και ο Putin έχουν το χάρισμα να οραματίζονται, να σκέφτονται και να σχεδιάζουν μακροπρόθεσμα, έξω από τα όρια του συνήθους και του πολιτικώς ορθού, και να επιθυμούν μια πολιτική «ειρήνης μέσω της δυνάμεως». Ένας αρκετά ευοίωνος συνδυασμός για την Αμερική, την Ευρώπη και την υφήλιο.

Η εκλογή Trump αποτελεί μια πραγματική επανάσταση. Μιαν επανάσταση που δεν κατάφεραν να δουν οι κλεισμένοι στους χρυσούς τους πύργους συστημικοί διανοούμενοι, δημοσιογράφοι, δημοσκόποι και πολιτικοί. Αυτό το ροζ δύσοσμο  απόστημα έρχονται να σπάσουν ο Trump και οι νέοι ηγέτες. Η πραγματικότητα των αριστερών ελίτ μπήκε στην άκρη και οι αληθινοί άνθρωποι βγήκαν στο προσκήνιο.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΠΑ

(Φ. 174)

 

 

Advertisements