Χωρίς τίτλο.jpg

Ολίγοι είναι οι πρόεδροι των ΗΠΑ που επισκέφθηκαν την χώρα μας. Η εμφανιζόμενη ως συμβολική επίσκεψη Ομπάμα είναι όμως και η πλέον σοβαρή. Όταν ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ επισκέφθηκε την Αθήνα, τον Δεκέμβριο του 1959, πάνω από ένα εκατομμύριο κόσμος είχε συγκεντρωθεί κατά μήκος της διαδρομής από όπου θα περνούσε η αυτοκινητοπομπή του Αμερικανού προέδρου. Την Ελλάδα επισκέφθηκε ακόμη ο Τζορτζ Μπους το καλοκαίρι του 1991 και ο Μπιλ Κλίντον τον Νοέμβριο του 1999.

Ο Αϊζενχάουερ και η στρατιωτική βοήθεια

Η περιοδεία «Ειρήνης και καλής Θελήσεως» του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ-«Άικ», από τη θητεία του ως στρατηγού κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο-περιελάμβανε ένδεκα χώρες, ανάμεσά τους και την Ελλάδα, μια Ελλάδα που προσπαθούσε να επουλώσει τις πληγές που είχε αφήσει ο ξενοκίνητος εμφύλιος σπαραγμός.

Αφίχθη στις 14 Δεκεμβρίου του 1959, εν μέσω του «ψυχρού πολέμου» με την τότε Σοβιετική Ένωση. Ο Αικ είχε επισκεφθεί την ελληνική πρωτεύουσα λίγα χρόνια νωρίτερα ως αρχηγός του ΝΑΤΟ. Έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής και εξαιρετικής φιλοξενίας εκ μέρους της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, ενώ τα σχολεία «αυθορμήτως» βγήκαν στους δρόμους και κουνούσαν αμερικανικές σημαίες.

Ο Αικ συναντήθηκε με τους βασιλείς Παύλο και την Φρειδερίκη, τον πρωθυπουργό και αρχηγό της ΕΡΕ Κωνσταντίνο Καραμανλή, μέλη της κυβερνήσεως και την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Η στρατιωτική «βοήθεια» των ΗΠΑ ήταν βεβαίως το κυρίαρχο θέμα της υψηλής αμερικανικής επισκέψεως. Κοινώς, ο Αικ ήρθε για να μας πουλήσει όπλα. Ο Μπους και το Κυπριακό

Χρειάστηκε να περάσουν τρεις δεκαετίες από την επίσκεψη Αιζενχάουερ, ενδεικτικό της απαξίωσης της «ισότιμης» θέσης και του ρόλου της Ελλάδος στην Βορειοατλαντική Συμμαχία,  για να πραγματοποιηθεί η δεύτερη επίσημη επίσκεψη Αμερικανού Προέδρου στην Ελλάδα.

Τον Ιούλιο του 1991, ο Τζορτζ Μπους ο Πρεσβύτερος προσγειώνεται στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Η ελληνική ηγεσία με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη προσβλέπει στην παρέμβασή του για την επίτευξη λύσεως του Κυπριακού προβλήματος.  Μια αποστροφή στον λόγο του αμερικανού προέδρου τον οποίο εκφώνησε στην ελληνική Βουλή, στην οποία χαρακτήρισε το 1991 «χρονιά επίλυσης του Κυπριακού», εκλαμβάνεται ως ξεκάθαρη ένδειξη ότι επίκειται λύτρωση για το χρονίζων τραύμα του Κυπριακού στον εθνικό κορμό.  Όμως στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, ο Τζορτζ Μπους ξεκαθάρισε ότι δεν επρόκειτο ο ίδιος και η αμερικανική υπερδύναμη να αναλάβουν δράση, αλλά αναφερόταν στην πρωτοβουλία του τότε Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Ντε Κουεγιάρ.  Παρά την πλουσιοπάροχη ελληνική φιλοξενία και τα περίφημα ντολμαδάκια της συχωρεμένης, πλέον, Μαρίκας Μητσοτάκη, οι ελπίδες των σταθερά φιλοαμερικανικών ελληνικών κυβερνήσεων διαλύθηκαν  εντελώς,  όταν ο Μπους ανέφερε εμφατικά ότι η εισβολή της τουρκίας  στην Κύπρο ήταν εντελώς διαφορετική ως γεγονός από αυτήν του Ιράκ στο Κουβέιτ που επέφερε θεωρητικά την αμερικανική εισβολή προς «αποκατάσταση της δημοκρατίας». Ο αμερικανός πρόεδρος, γκρέμισε έτσι οριστικά την μόνιμη οχύρωση της ελληνικής διπλωματίας πίσω από το επιχείρημα περί «εισβολής και κατοχής» της Κύπρου, το οποίον η ελλαδική πλευρά ήταν απρόθυμη να υποστηρίξει δια των όπλων παρά τον εξοπλιστικό πυρετό στον οποίο μας ανάγκαζε η συμμαχία. Ο Μπους δεν παρέλειψε βεβαίως να χρυσώσει το χάπι, κολακεύοντας την ελληνική πλευρά, εκθειάζοντας την «αποφασιστική συνδρομή» της χώρας μας στο πλευρό των ΗΠΑ.  Στις 20 Ιουλίου, ο Μπους επισκέφθηκε την ναυτική βάση των ΗΠΑ στην Σούδα και αναχώρησε για την Τουρκία.  Έκτοτε επισκεπτόταν τακτικά την Ελλάδα για τις  καλοκαιρινές του διακοπές με την θαλαμηγό της οικογένειας Λάτση, και βεβαίως για τα ντολμαδάκια της οικογένειας Μητσοτάκη. Για «ειρηνική και δίκαιη λύση του Κυπριακού», ούτε λόγος…

Ο Κλίντον και ο Αλέξης

Το πιο επεισοδιακό ταξίδι Αμερικανού προέδρου στην Ελλάδα, ήταν αυτό του Μπιλ Κλίντον. Το ταξίδι είχε αρχικά προγραμματιστεί γα τις 13-15 Νοεμβρίου 1999, όμως, μια σειρά από εκρήξεις βομβών και πορείες διαμαρτυρίας, στις οποίες συμμετείχαν σημερινά επιφανή στελέχη της κυβέρνησης που υποδέχθηκε τον Ομπάμα, με επικεφαλής τον… καταληψία κ. Τσίπρα, οδήγησαν στο να μετατεθεί το ταξίδι για τις 19 Νοεμβρίου, και η διάρκειά του να συμπιεστεί στο ένα 24ωρο.

Τα μέτρα ασφαλείας ήταν δρακόντεια, και η Αθήνα θύμιζε πόλη-φάντασμα. Μαζί με τον Αμερικανό πρόεδρο ήρθαν η σύζυγός του Χίλαρι και η κόρη τους Τσέλσι, η υπουργός Εξωτερικών Μαντλίν Ολμπράιτ και ο σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Σάντι Μπέργκερ. Η αμερικανική αποστολή συναντήθηκε και με τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, Κώστα Καραμανλή, που πέντε χρόνια αργότερα θα γινόταν Πρωθυπουργός. Αντιλαμβανόμενος ο ίδιος και βεβαίως οι σύμβουλοί του, ότι οι εποχές είχαν αλλάξει, και αντίστοιχα έπρεπε να αλλάξει και η αμερικανική προσέγγιση στην ελληνική κοινή γνώμη, ο Κλίντον ζήτησε… συγγνώμη για την στήριξη των ΗΠΑ στο καθεστώς των συνταγματαρχών, και εξήρε, βεβαίως, τις αρετές της Ελλάδος.

Ομπάμα: Τα πετρέλαια και η Συνθήκη της Λωζάνης 

Η επίσκεψη του Χουσείν Μπαράκ Ομπάμα στην Αθήνα είχε την ιδιαιτερότητα ότι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής επισκέφθηκε την Ελλάδα, στο τελευταίο ταξίδι του στο εξωτερικό υπό την ιδιότητα του Προέδρου των ΗΠΑ και ενώ έχει ήδη εκλεγεί ο διάδοχός του. Αντί να θεωρηθεί απαξιωτική η επίσκεψη από έναν ηγέτη που κρατά έστω και τύποις στα χέρια του μέρος του επονείδιστου ελληνικού χρέους, αλλά δεν προσεφέρθη να κάνει κάτι για να συνδράμει τον χειμαζόμενο ελληνικό λαό, το σύστημα της μηντιακής προπαγάνδας ξέσπασε σε διθυράμβους.

Η επίσκεψη Ομπάμα μπορεί να αποτιμηθεί ως ένα μείγμα μεταπολεμικής υποδοχής Αικ (με εξαίρεση ίσως το μάλλον φτωχό και άνευ φαντασίας δείπνο) και αστυνομικών μέτρων εποχής Κλίντον.

Στην Αθήνα οι διαδηλώσεις απαγορεύτηκαν χωρίς να αποτρέψουν το «μακρύ χέρι» της εξουσίας, τους «γνωστούς-αγνώστους» να κάψουν όχι βεβαίως την αμερικανική αλλά την ελληνική σημαία. Τον Αμερικανό πρόεδρο συνόδευε ο υπουργός Οικονομικών, Τζακ Λιού. Τον υποδέχθηκε στο αεροδρόμιο ο υπουργός Άμυνας, Πάνος Καμμένος, ο οποίος προανήγγειλε μεγαλύτερη εμπλοκή της αμερικανικής βάσεως στην Σούδα στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στην Συρία. «Έδωσε» δηλαδή η Ελλάδα, χωρίς βεβαίως να πάρει. Αποκαλυπτικός ως προς το θέμα αυτό ήταν και ο Ομπάμα στην ομιλία του στο Ίδρυμα Νιάρχος, όπου ευχαρίστησε την Ελλάδα για τις διευκολύνσεις που παρέχει στις δυνάμεις του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, καταρρίπτοντας την προπαγάνδα των δυνάμεων του μνημονιακού τόξου ότι το ΝΑΤΟ προφυλάσσει δήθεν τα σύνορά μας από την εισβολή των μεταναστών.

Η επίσκεψη Ομπάμα, δεν είχε λοιπόν σκοπό να … εξάρει τον ελληνικό πολιτισμό. Η ομιλία του στο Ίδρυμα Νιάρχος ήταν εν πολλοίς ασυνάρτητη, με ατάκες τοποθετημένες για να ξεσηκώσουν το χειροκρότημα των πρόθυμων επιλεγμένων ακροατών του. Άλλωστε στην συνέντευξή του στην «Καθημερινή της Κυριακής» κατέστησε σαφές πως πρέπει να εφαρμοσθούν όλα τα αντιλαϊκά μέτρα που έχουν συμφωνηθεί, και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να απαιτηθούν πρόσθετα μέτρα για την διαχείριση του ελληνικού χρέους.

Στην πραγματικότητα, στην ατζέντα του Ομπάμα και της αμερικανικής Διοίκησης για την χώρα μας, βρίσκονται κυρίως τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ, και το αμερικανικό  μονοπώλιο  στις πηγές ενέργειας στην περιοχή. Δεν είναι τυχαία η παρουσία ενός Έλληνα στο στενό του περιβάλλον, του Τζορτζ Παπαδόπουλος, γιου του Αντώνη Παπαδόπουλου, πρώην προέδρου της Παμμακεδονικής Ομοσπονδίας ΗΠΑ, με ειδίκευση σε θέματα γεωπολιτικής και αλλαγών στην ενεργειακή ασφάλεια στην Κασπία θάλασσα και στην Ανατολική Μεσόγειο, ο οποίος έχει συμμετάσχει ενεργά στις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται στον ενεργειακό τομέα στην Κύπρο.

Στην συνέντευξή του στην «Καθημερινή της Κυριακής», ο Ομπάμα άφησε να διαφανεί και μια άλλη εκ των πραγματικών θεμάτων της επισκέψεώς του στη χώρα μας, και η οποία αφορά ευθέως το Κυπριακό, το οποίο επιδιώκει να κλείσει μέχρι το τέλος της θητείας του, στις 20 Ιανουαρίου 2017, μέσα στο ευρύτερο όμως σχέδιο αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάνης. Σκοπός είναι, με δεδομένη την ασφυκτική οικονομική πίεση, Ελλάδα και Κύπρος να υποχωρήσουν ατάκτως  στους τουρκικούς εκβιασμούς, και να μας ασκηθεί πίεση από το Ισραήλ και την Αίγυπτο που ενδιαφέρονται βεβαίως για τα δικά τους ενεργειακά συμφέροντα στην περιοχή, προς μία «ειρηνική διευθέτηση» του Κυπριακού ζητήματος.

Οι αλλαγές στην περιοχή μας δεν κλείνουν με την επίσκεψη Ομπάμα. Τώρα αρχίζουν.

(Φ. 175)

 

 

Advertisements