Χωρίς τίτλο.jpg

Η εισδοχή της Ελλάδος στην ζώνη του ευρώ απεδείχθη η καταστροφή της χώρας. Η απόφαση και οι μεθοδεύσεις της κυβερνήσεως Σημίτη σε συνεργασία με τον τραπεζίτη και μετέπειτα μνημονιακό Πρωθυπουργό Παπαδήμο, δέσμευσε κυριολεκτικά έναν ολόκληρο λαό και οδήγησε στην βήμα-βήμα εκχώρηση της εθνικής κυριαρχία της χώρας μας.

Όταν μια χώρα δεν μπορεί να ασκήσει οικονομική πολιτική και υποχρεούται απλώς να υπακούει στις εντολές της Ε.Ε., όταν διοικείται από κυβερνήσεις-μαριονέτες που έχουν αποδεχθεί τις αποφάσεις των ξένων επιτηρητών και οι οποίες πολλές φορές είναι λανθασμένες ως προς την ελληνική πραγματικότητα, τότε δεν οδηγούμεθα πουθενά, ή οδηγούμεθα στο βάραθρο της εθνικής καταστροφής.

Αυτό μας είπε και ο αμερικανός πρόεδρος Ομπάμα, και ο μόνος δρόμος για να σωθεί αυτή η χώρα. Τι μας είπε δηλαδή; Ότι εκείνος αντιμετώπισε την οικονομική κρίση πολύ πιο εύκολα γιατί είχε δικό του νόμισμα και τράπεζες. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Χωρίς εθνικό νόμισμα και χωρίς τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος, δεν μπορεί να υλοποιηθεί ανεξάρτητη πολιτική.

Το ευρώ οδηγεί στα όριά της την αντίθεση κέντρου-περιφέρειας που διχάζει διαχρονικά την Ε.Ε.. Η «ζώνη του ευρώ», ο αποκαλούμενος «σκληρός πυρήνας» της Ε.Ε., είναι η περιοχή της απόλυτης ασυδοσίας της Αγοράς, όπου απαγορεύεται κάθε κρατική παρέμβαση για την ρύθμιση της οικονομίας, την ομαλοποίηση της ανεργίας, και την επίτευξη άλλων εθνικών οικονομικών και κοινωνικών στόχων. Με την είσοδο την Ελλάδος στην ΟΝΕ, οι ολέθριες οικονομικές συνέπειες από την ένταξη στους μηχανισμούς της κοινής αγοράς πολλαπλασιάστηκαν.

Ανάμεσα στα πλέον ειδεχθή ψέματα που χρησιμοποιούνται για να υποστηρίξουν ως μονόδρομο την συμφωνία θανάτου με τους δανειστές, είναι η δήθεν ανυπαρξία συναλλαγματικών διαθεσίμων ώστε να φύγουμε από το ευρώ και να πάμε σε εθνικό νόμισμα. Υπάρχουν λοιπόν, ή δεν υπάρχουν συναλλαγματικά διαθέσιμα;

Πριν απαντήσουμε στο ερώτημα, ας δούμε πρώτα γιατί θέλουμε τα συναλλαγματικά διαθέσιμα προκειμένου να πάμε σε εθνικό νόμισμα.  Με αυτά θα πληρώσουμε το εξωτερικό εμπορικό έλλειμμα της χώρας το οποίο κατά το πρώτο τετράμηνο του 2015 ανερχόταν σε -3,2 δις. ευρώ. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι το υψηλότερο εμπορικό έλλειμμα μεταπολιτευτικά στην ελληνική οικονομία το είχαμε εντός ευρώ και ανερχόταν σε 18,2 δις ευρώ το 2009.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η ελληνική οικονομία θα πρέπει να διαθέτει τουλάχιστον 18-20 δις ευρώ κατ’ έτος. Αυτό είναι και το χειρότερο δυνατό σενάριο του εξωτερικού εμπορικού ελλείμματος για το έτος κατά το οποίον θεωρητικά θα χρειαστούμε να εισαγάγουμε εθνικό κρατικό νόμισμα. Ο δε χρονικός ορίζοντας εκτιμάται στους 6 με 8 μήνες προκειμένου να εισαχθεί ενώ προφανώς θα χρειαστούν περισσότεροι μήνες προκειμένου να σταθεροποιηθεί.

Ερχόμαστε λοιπόν στο ερώτημα: Έχει η χώρα τα αναγκαία συναλλαγματικά διαθέσιμα; Μια ερμηνεία το δέον γενέσθαι παραθέτουμε στην συνέχεια.

Σύμφωνα με τον Ισολογισμό της Τραπέζης της Ελλάδος, τα τραπεζογραμμάτια του ευρώ τα οποία βρίσκονται σε κυκλοφορία και τροφοδοτούν την ελληνική οικονομία ανέρχονται σε 27,4 δις ευρώ. Τα τραπεζογραμμάτια αυτά δεν μπορούν φυσικά να ακυρωθούν ή να αποσυρθούν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ούτε μπορούν να εξαφανιστούν ως δια μαγείας. Τα περισσότερα άλλωστε ήδη βρίσκονται στα χέρια των τραπεζών. Η παρακράτηση των τραπεζογραμματίων αυτών δημιουργεί ένα επαρκές απόθεμα συναλλάγματος που μπορεί να καλύψει ακόμη και τις ετήσιες ανάγκες της χώρας.

Τον Μάρτιο του 2015 οι τράπεζες διέθεταν 28,9 δις ευρώ σε δάνεια προς πιστωτικά ιδρύματα του εξωτερικού. Από αυτά σχεδόν 15 δις ευρώ αφορούν δάνεια προς πιστωτικά ιδρύματα της Βρετανίας. Πρόκειται κυρίως για μεταφορά ρευστών σε θυγατρικές των ελληνικών τραπεζών στο εξωτερικό. Η ρευστοποίηση των δανείων αυτών μπορεί να αποφέρει σημαντικά συναλλαγματικά διαθέσιμα σε όποιο νόμισμα θελήσει να συνδιαλλαγεί η ελληνική ηγεσία.

Οι τράπεζες διαθέτουν ακόμη ομόλογα που έχουν εκδοθεί από μη πιστωτικά ιδρύματα, η αξία των οποίων αγγίζει τα 56,8 δις ευρώ. Από αυτά, τα ομόλογα Λουξεμβούργου είναι αξίας 38 δις ευρώ και τα ομόλογα Ηνωμένου Βασιλείου είναι αξίας 17,5 δις ευρώ. Τα ομόλογα αυτά μπορούν να είναι άμεσα ρευστοποιήσιμα στην δευτερογενή αγορά και πλήρως διαθέσιμα.

Επιπλέον οι τράπεζες διαθέτουν μετοχές και λοιπούς τίτλους μεταβλητής απόδοσης στο εξωτερικό, συνολικής αξίας 9,8 δις ευρώ. Από αυτά τα 5,1 δις ευρώ βρίσκονται σε χώρες εκτός Ευρώπης, γεγονός που βελτιώνει την ευελιξία μιας ηγεσίας που θα αναλάμβανε την διαπραγμάτευση.

Όλα αυτά τα τραπεζικά διαθέσιμα, με την κατάλληλη και κυρίως εθνοκεντρική  και, θα πρέπει να το πούμε, φιλελληνική εκ μέρους των ιδίων των ελληνικών ηγεσιών και του προσωπικού τους, μπορούν να υποστηρίξουν συναλλαγματικά την ελληνική οικονομία για πάνω από 3 χρόνια, ακόμη και αν υποθέσουμε ότι η εσωτερική παραγωγή δεν θα μπορεί να υποκαταστήσει τις εισαγωγές και ακόμη και αν το τουριστικό συνάλλαγμα είναι μηδενικό, υποθέσεις και οι δύο απίθανο να ισχύσουν. Ακόμη κι αν όλα αυτά είναι δεσμευμένα από την Τράπεζα της Ελλάδας και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σήμερα, εάν μια σοβαρή ελληνική κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να ελευθερώσει το Έθνος από την δουλεία των μνημονίων και την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας,  και ανακοινώσει ότι θέτει στο τραπέζι την αποχώρησή της από την ευρωζώνη, αυτοί οι τίτλοι αποδεσμεύονται και μπορούν να περιέλθουν στα χέρια του ελληνικού δημοσίου ώστε να επανέλθει η Οικονομία μας σε εθνική τροχιά.

(Φ. 175)

Advertisements