le_mirabeau_bombarde_ahenes
1 Δεκεμβρίου 1916: To γαλλικό πολεμικό πλοίο Mirabeau βομβαρδίζει την Αθήνα και τον Πειραιά 

το γαλλικό πολεμικό πλοίο Mirabeau κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού της Αθήνας και του Πειραιά την 1η Δεκεμβρίου 1916.

Νοέμβριος του 1916. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο «Μεγάλος Πόλεμος» έχει ξεσπάσει εδώ και περίπου 27 μήνες, με αντιπάλους την Entente (Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία, Ιταλία ) και τις Κεντρικές Αυτοκρατορίες (Γερμανία, Αυστρία). Η Ελλάδα παραμένει ουδέτερη. Η Ελλάδα επιθυμεί να διατηρήσει την ουδετερότητά της. Δικαίωμά της. Όμως οι σύμμαχοι δεν την θέλουν απλώς φίλη. Την θέλουν σύμμαχο.

Την εκβιάζουν με εδαφικούς ακρωτηριασμούς, επεμβάσεις στα εσωτερικά της  και ταπεινωτική συμπεριφορά, να ενταχθεί σε ένα από τα δύο στρατόπεδα.

Οι Γερμανοί της επιβάλουν να παραδώσει το οχυρό Ρούπελ. Την υποχρεώνουν να δεχθεί την αιχμαλωσία του Δ΄ ΣΣ και την μεταφορά του στο Γκαίρλιτς. Αποτέλεσμα αυτού είναι να μείνει ανυπεράσπιστη η Αν. Μακεδονία και να υποστεί τα πάνδεινα ο πληθυσμός της από τα Βουλγαρικά στρατεύματα.

Από την άλλη, οι δυνάμει της Αντάντ, που αυτοανακηρύχθηκαν «Προστάτιδες Δυνάμεις» μετά το Ναβαρίνο. Απαιτούν την βοήθεια της Ελλάδος με την Βία. Μετά την αποτυχία της εκστρατείας στα Δαρδανέλια αποβιβάζουν αυθαίρετα και χωρίς να ζητήσουν την άδεια της Ελλάδος στρατεύματα στην Θεσσαλονίκη. Έχουν καταλάβει το λιμάνι του Μούδρου, την Κέρκυρα και άλλα νησιά μας.

Περήφανη η Χώρα μας μετά τους θριαμβευτικούς Βαλκανικούς Πολέμους 1912-13, θα μπορούσε να αποκρούσει πιέσεις και εκβιασμούς, αρκεί να ήταν ενωμένη. Δυστυχώς όμως δεν ήταν. Η διχόνοια έχει φέρει για ακόμη μία φορά τον Εθνικό Διχασμό. Η χώρα κατοικείται πλέον όχι από Έλληνες αλλά από Βασιλικούς και Βενιζελικούς. Οι πρώτοι εκτιμούν ότι θα κερδίσει η Γερμανία και οι άλλοι η Αντάντ.

Ο Βενιζέλος επικεφαλής της περίφημη τριανδρίας Βενιζέλος-  Κουντουριώτης-Δαγκλής, ιδρύει μετά από κίνημα (από τα…καλά κινήματα!…) το κράτος της Θεσσαλονίκης, χωρίζοντας την Ελλάδα στα δύο. Είναι η πλέον μελανή σελίδα στην νεότερη ιστορία μας, η οποία όμως αποκρύπτεται ή παρουσιάζεται με πολύ ήπιους και ανώδυνους τόνους. Προ αυτής της καταστάσεως οι Άγγλοι και οι Γάλλοι, παραβιάζουν κατάφορα το Διεθνές Δίκαιο, και αρχίζουν να πιέζουν αφόρητα την, από τη Θεσσαλία και κάτω, Ελλάδα, που δεν ελέγχει ο Βενιζέλος.

Οι «σύμμαχοι» αναγκάζουν τον Βασιλέα Κωνσταντίνο, σε μερική αποστράτευση του Στρατού, όμως οι αποστρατευθέντες, αγανακτισμένοι από την ξένη επέμβαση, μετατρέπονται σε «Επιστράτους», δηλαδή σε ανθρώπους που φορούν πολιτικά, αλλά έχουν όπλα.

Οι Γάλλοι, γίνονται κράτος εν κράτει. Ελέγχουν τους σιδηροδρόμους και τις επικοινωνίες (τηλεφωνικές, τηλεγραφικές, ταχυδρομικές), ενώ επιβάλλουν αυστηρή λογοκρισία, ακόμη και στην ιδιωτική αλληλογραφία. Πλοία του στόλου μας έχουν «κατασχεθεί» ενώ ο Γάλλος ναύαρχος Ντι Φουρνέ έχει υποστείλει τη Ελληνική σημαία από τα πλοία μας και έχει υψώσει την Γαλλική.

Οι ταπεινώσεις συνεχίζονται και φθάνουν στο αποκορύφωμα όταν οι «σύμμαχοι» απαιτούν από την Ελλάδα να τους παραδώσει 10 ορειβατικές πυροβολαρχίες. Ο Βασιλιάς αρνείται και στις 18 Νοεμβρίου αποβιβάζονται στον Πειραιά και στο Φάληρο, περίπου 3.000 αγγλογάλλοι πεζοναύτες και κινούνται για να καταλάβουν «στρατηγικά σημεία» των Αθηνών. Στις 11.00 θα πέσουν οι πρώτοι πυροβολισμοί, ενώ τα «συμμαχικά» καράβια κανονιοβολούν την Αθήνα. Τελικώς με την μεσολάβηση των Ρώσων σταματούν οι εχθροπραξίες ενώ ο Κωνσταντίνος υποχρεούται να δεχθεί άνευ όρων την παράδοση 6 πυροβολαρχιών.

3.000 αγγλογάλλοι πεζοναύτες αποβιβάζονται στον Πειραιά στις 18 Νοεμβρίου και καταλαμβάνουν «στρατηγικά σημεία» των Αθηνών. Στις 11.00 θα πέσουν οι πρώτοι πυροβολισμοί, ενώ τα «συμμαχικά» καράβια κανονιοβολούν την Αθήνα. Δύο μήνες μετά, στις 16 Ιανουαρίου του 1917, στο Ζάππειο μέγαρο και μπροστά στις 4 σημαίες των χωρών της Αντάντ, πεζοπόρα τμήματα του Στρατού μας περνούν και οι σημαίες τους υποκλίνονται μπροστά στις ξένες. Είναι μία θλιβερή εικόνα για την οποία ουδείς λογοδότησε.

Όμως η τραγωδία δεν σταματά εκεί. Δύο μήνες μετά, στις 16 Ιανουαρίου του 1917 στο Ζάππειο μέγαρο και μπροστά στις 4 σημαίες των χωρών της Αντάντ, πεζοπόρα τμήματα του Στρατού μας περνούν και οι σημαίες τους υποκλίνονται μπροστά στις ξένες. Είναι μία θλιβερή εικόνα για την οποία ουδείς λογοδότησε.

Τα «Νοεμβριανά» είναι ένα θλιβερό και αποτρόπαιο επεισόδιο του Διχασμού. Μερικοί αποφεύγουν να πουν ποιος έχει την ευθύνη. Όμως ο Κωνσταντίνος Ζαβιτσιάνος, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής το 1915 και υπουργός Εσωτερικών το 1928 -29, σε κυβερνήσεις Βενιζέλου, στο βιβλίο του «Αι αναμνήσεις εκ της ιστορικής διαφωνίας Βασιλέως Κωνσταντίνου  και Ελευθερίου Βενιζέλου», αναφέρει:

«Επληροφορείτο ο αυτός εργαζόμενος λαός, με βαθυτάτην  πικρίαν, ότι η ασφάλεια των νώτων του Σαράϊγ, επέβαλλε την συνεχή ταπείνωση και τον εξευτελισμόν του επισήμου κράτους, το οποίο εκαλείτο άλλοτε να δώσει τα πλοία του, άλλοτε τα όπλα του, άλλοτε να πεινάσει δια του αποκλεισμού, άλλοτε διετάσσετο να μεταφέρη και συγκεντρώση το πολεμικόν υλικόν και τους άνδρας της ασφαλείας του εις την Πελοπόννησον. Και όλα αυτά με συνεχή τελεσίγραφα, εκ της εφαρμογής των οποίων έμεινεν η πρωτεύουσα με τα περίχωρά της, με ασφάλειαν εκ 40 μόνον χωροφυλάκων, αλλά και με συνεχή μείωση της δημοτικότητος του Βενιζέλου ως συνεργαζομένου με τους ξένους πράκτορας, διότι ο Βενιζέλος δεν είχε πείση ούτε έναν, το τονίζω ούτε έναν Έλληνα, ότι αυτός δεν ήτο εν γνώσει και δεν επεδοκίμαζε τα πιεστικά και ταπεινωτικά αυτά μέτρα».

Χ.Μ.

(Φ.176)

Advertisements