ctx703wxyaemtml

Οι πολιτικές της Μεγάλης Αντικατάστασης των Πληθυσμών εμφανίζονται διαυγέστατα στα εξώφυλλα δύο μεγάλης διεθνούς κυκλοφορίας περιοδικών. Το Time ενθαρρύνει το «να τα έχεις όλα, χωρίς να έχεις παιδιά», μεταξύ των Ευρωπαίων, εμφανίζοντας έναν άνδρα και μία γυναίκα Ευρωπαϊκής καταγωγής να απολαμβάνουν τις διακοπές τους. Χωρίς παιδιά. Το National Geographic εμφανίζει τους «Νέους Ευρωπαίους» περιγράφοντας πώς τα κύματα των μεταναστών (προσέξτε ότι δεν αναφέρονται πλέον ως «πρόσφυγες» ακόμη και από διεθνή έντυπα) δίνουν νέο σχήμα στην ήπειρό μας.

 

Οικονομική αδυναμία, δυσπραγία, ανεργία, “γκρίζα” καθημερινότητα. Προβλήματα του σύγχρονου κόσμου που θα έκαναν τους παππούδες μας να γελούν με περιφρόνηση. Ίσως και να μην καταλάβαιναν ποιο είναι το πρόβλημα και η αιτία της γενικής δυσθυμίας.

Την ίδια ώρα που τα Μέσα επιλέγουν την παραπλανητική τεχνική του Τρόμου, υφαίνεται δίπλα μας ένα παράλληλο πλέγμα ζητημάτων πολλαπλασίως σοβαρότερων και ικανών όχι να μας κάνουν φτωχότερους αλλά να μας εξαφανίσουν. Η ώρα της αλήθειας για την ίδια την ύπαρξη της Ελλάδος και της Ευρώπης, πλησιάζει. Και στα κρίσιμα ερωτήματα που θα θέσει, θα πρέπει να απαντήσουμε όχι με αρνήσεις, μισόλογα και υπεκφυγές. Πλέον, το τι δεν θέλουμε καλύπτεται από την εκρηκτική επιταγή του τι θέλουμε.

Το ερώτημα είναι καίριο και επιτακτικό: Ζωή ή Θάνατος; Θα υποταχθούμε στην γενοκτονία ή θα βρούμε την δύναμη να αντισταθούμε και να αναγεννήσουμε το Γένος;

Σε αυτό το ρώτημα πρέπει να απαντήσει ο καθένας για τον εαυτό του, αλλά, ειδικά όσους αρθρώνουν δημόσιο λόγο, τους θέτει προ των άμεσων ευθυνών τους έναντι του συνόλου, ευθυνών που οι ίδιοι οικειοθελώς επωμίστηκαν. Οι Έλληνες, πολίτες και πολιτικοί, μα και ολόκληρη η Δύση, οι Ευρωπαίοι, οι Λευκοί άνθρωποι, πρέπει να διαλέξουν τον δρόμο της δημιουργίας ή της καταστροφής. Την Πολιτική της Ζωής ή την Πολιτική του Θανάτου.

Τις μεταπολεμικές δεκαετίες εφαρμόστηκε στην Δύση η Πολιτική του Θανάτου. Και δεν ομιλώ μόνον για τον μαρασμό της πρωτογενούς παραγωγής, την αποκοπή από τις ρίζες της παραδόσεως, την αστυφιλία και τον καταναλωτισμό. Αναφέρομαι σε συγκεκριμένες, κυριολεκτικώς δολοφονικές πρακτικές, που σκοπό έχουν την φυσική εξόντωση, την γενοκτονία των Ευρωπαίων. Η επιχείρηση εξαχρείωσης και εξαφάνισης του Ευρωπαϊκού πολιτισμού είναι συνυφασμένη και μοιραία συνδεδεμένη στην τελική της φάση, με την εξαφάνιση του Ευρωπαίου Ανθρώπου.

Ο ακήρυχτος αυτός πόλεμος χρησιμοποίησε μεθόδους που οδήγησαν στην πολιτιστική και πνευματική παρακμή, την ηθική διάβρωση, την μαλθακότητα, τον συβαριτισμό, την αρενοποίηση των γυναικών και την εκθήλυνση των Ευρωπαίων ανδρών.  Αυτό όμως που κατέφερε καίριο πλήγμα στον ευρωπαϊκό κορμό ήταν η προβολή και έντεχνη επιβολή δυο θεωρουμένων ως δεδομένων της καθημερινότητος, προβεβλημένων πρακτικών: της αντισύλληψης και των αμβλώσεων, στο πλαίσιο ενός εκδικητικού, τιμωρητικού φεμινισμού. Οι δύο αυτές πρακτικές θεωρούνται «κατάκτηση» των γυναικών και μέρος του modus vivendi των Ευρωπαίων. Αυτή είναι η κυριολεκτικώς «Πολιτική Θανάτου των Ευρωπαίων».

Η επιβολή της αγριότητας της τριτοκοσμικής μεταναστεύσεως και η Μεγάλη Αντικατάσταση των Πληθυσμών, έρχονται να επισφραγίσουν την Πολιτική του Θανάτου. Οι αυτόχθονες αυτοκαταστρέφονται για να κάνουν χώρο στους νεοαφικνούμενους τριτοκοσμικούς επήλυδες. Στην Μ.Βρετανία, 7 στα 10 παιδιά που γεννιούνται στο Λονδίνο έχουν τουλάχιστον έναν γονέα μη-Βρετανό. Στην Αθήνα, πολυκατοικίες και γειτονιές ολόκληρες κατοικούνται πλέον εξολοκλήρου από μη-Έλληνες.

Το εκ προμελέτης έγκλημα της οικονομικής δυσπραγίας, της «κρίσεως», προσφέρει έτοιμες, εύπεπτες δικαιολογίες σε όσους αναζητούν τρόπους να συγκαλύψουν την αδιαφορία τους. Η ήδη χαμηλή γεννητικότητα ανά Ελληνίδα, επιδεινώνεται από την αφαίμαξη του νέου ηλικιακά ανθρωπίνου δυναμικού, -και μάλιστα με κρατική προπαγάνδα δια των δελτίων ειδήσεων υπέρ της μεταναστεύσεως-, η οποία αποστερεί από την Πατρίδα Έλληνες με ικανότητες και φιλοδοξίες που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν εντός των συνόρων και δουλειές και οικογένειες.

Αυτό το κλίμα δεν διαφεύγει βεβαίως των γειτόνων μας. Οι εξαγγελίες Ερντογάν είναι συνέχεια των δηλώσεων Οζάλ. Το Δημογραφικό θα δώσει την απάντηση στην διαχρονική Ελληνοτουρκική διένεξη. Casus beli τα 12 μίλια. Γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο. Αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης. Επιβουλή κατά ελληνικών βραχονησίδων σε σύμπνοια τουρκικής συμπολιτεύσεως και αντιπολιτεύσεως. Αμφισβήτηση της Ελληνικότητας των Ιμίων. Αμφισβήτηση της ελληνικότητας της Κάσου. Οι τούρκοι έχουν ακονίσει και δείχνουν τα γιαταγάνια τους. Παρελκυστική πολιτική, εκβιασμός ή άμεση απειλή;

Η μάχη Ζωής και Θανάτου μεταξύ Ανατολής και Δύσεως θα δοθεί είτε το επιδιώξουμε είτε όχι. Το έτερον μέλος της διαμάχης έχει ήδη πάρει τις αποφάσεις του και αναμένει την κατάλληλη στιγμή, πληγωμένο από την προοπτική της ήττας στην εμπλοκή με την Συρία με διακύβευμα την δημιουργία του κουρδικού κράτους.

Η κρισιμότητα των συνθηκών δεν διαφέρει σήμερα από αυτήν που αντιμετώπισαν οι Πολιορκημένοι του Μεσολογγίου. Εκείνοι όμως όπως περιέγραψε το έπος τους ο Διονύσιος Σολωμός, ήσαν ψυχή ελεύθεροι. Ο Αγαρηνός ξέρει πως το τουφέκι είναι βαρύ στα χέρια των αποκαμωμένων, των νηστικών, των παραδομένων. Ξέρει πως οι ελλαδικές παλινωδίες και λεονταρισμοί είναι αποκύημα στρουθοκαμηλισμού και απουσίας μακρόπνοης πολιτικής.

Εν τέλει, η Ελληνική πολιτική και πολιτειακή ηγεσία θα αναγκαστεί να αναλάβει μια κάποια δράση, πριν να συρθεί σε νέα εθνική ταπείνωση. Πρέπει να απαιτήσει την προστασία των συνόρων προτού εκδηλωθούν τα αναμενόμενα «θερμά επεισόδια». Και επιτέλους να στραφεί προς την Ρωσία και να ζητήσει την προστασία της εδαφικής μας ακεραιότητας έναντι της τουρκικής επιθετικότητος.

Μετά την καταφανή προοπτική της επιβολής των παγκοσμιοποιητών επί του Ευρωπαϊκού εδάφους, οι Εθνικιστικές Πατριωτικές δυνάμεις θα αναλάβουν την ευθύνη της διακυβερνήσεως σε ολόκληρη την ήπειρό μας. Η ανατροπή των Πολιτικών του Θανάτου θα σταματούσε με όρους μηχανικής τον ανεμιστήρα των συνεπειών της μετανάστευσης και την εξ ανατολών απειλή.

E.Δ.

(φ.177)

 

 

Advertisements