%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%af%cf%84%ce%bb%ce%bf

Τα σενάρια σύγκρουσης της Αθήνας με μέρος του κονκλάβιου των δανειστών συζητείται ήδη στα δημοσιογραφικά γραφεία και οι εξελίξεις τόσο στην οικονομία όσο και στο πολιτικό πεδίο μοιάζουν απρόβλεπτες.

Η παρέμβαση Σόιμπλε για τις παροχές της κυβέρνησης προς τους συνταξιούχους ήταν κατ’ αρχήν αυστηρή αλλά μη παρεμβατική. Όμως, οι επίσημες αναφορές των Ντάισελμπλουμ και Ρέγκλινγκ που ουσιαστικά έβαλαν στον πάγο τα σχέδια της κυβέρνησης, έβαλαν φωτιά και πάλι στα σενάρια για νέες εκλογές.

Ο Αλέξης Τσίπρας, μετά τις αντιδράσεις των δανειστών, προχώρησε σε δύο κινήσεις οι οποίες ελπίζει ότι θα του επιτρέψουν να κερδίσει χρόνο. Η πρώτη του σκέψη ήταν να ζητήσει ονομαστική ψηφοφορία για την ψήφιση των παροχών προς τους συνταξιούχους, με σκοπό να χρησιμοποιήσει μια πιθανή ευρεία συναίνεση στις διαβουλεύσεις με τους δανειστές, υποστηρίζοντας ότι η βοήθεια προς τους συνταξιούχους δεν είναι απλά μια κομματική απόφαση για εσωτερική κατανάλωση αλλά αποτελεί διακομματικό αίτημα. Πράγματι οι προτάσεις του Πρωθυπουργού για τις κοινωνικές παροχές «πέρασαν» από την Βουλή με 196 «ναι». Όμως η ελληνική κυβέρνηση έχει μικρό περιθώριο ελιγμών εφόσον δεν θέλει, όπως φάνηκε από το προδομένο ΟΧΙ των Ελλήνων στο δημοψήφισμα, το καλοκαίρι του 2015, να σταθεί όρθια απέναντι στους εκβιαστές τοκογλύφους και να υποστηρίξει τα ελληνικά συμφέροντα, παρά το συντριπτικό μήνυμα της ελληνικής κοινωνίας.

Είναι επομένως άκρως αμφίβολο εάν ο πρωθυπουργός είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει το χαρτί της ψηφοφορίας της περασμένη Πέμπτης, όταν βρεθεί ενώπιος ενωπίω με τους συνομιλητές του.

Η δεύτερη κίνηση του κ. Τσίπρα πιθανολογείται ότι θα είναι να στραφεί ολοκληρωτικά προς τις Βρυξέλλες αφού θεωρεί ότι παρά τις καλές σχέσεις που φρόντισε να καλλιεργήσει με την Ουάσιγκτον, το ΔΝΤ δεν φαίνεται πρόθυμο να στηρίξει την ελληνική οικονομία.  Μια αποχώρηση του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμ, εκτιμούν στο Μέγαρο Μαξίμου, δεν θα ήταν καταστροφική, αφού δεν έχει δώσει χρήματα στο ελληνικό πρόγραμμα, από το 2014.

Ακόμη και αν το ΔΝΤ παραμείνει στο πρόγραμμα με ρόλο αποκλειστικά συμβουλευτικό, μια ανοικτή, πλέον, σύγκρουση, με τους δανειστές, ξαναφέρνει στο τραπέζι τα σενάρια εκλογών.

Παρά την επιχείρηση γοητείας που είχε εξαπολύσει ο Έλληνας πρωθυπουργός στην αρχή της Πρωθυπουργίας του, η πρώην μπολσεβίκα και νυν αρχικαπιταλίστρια Μέρκελ δεν έχει καμία συμπάθεια για τον Alexis. Οσο ο Πρωθυπουργός θα προσπαθεί να ελιχθεί μεταξύ Βρυξελλών και Βερολίνου, οι τοκογλύφοι θα ανησυχούν ότι μπορεί να πάρει ανάσες ο ελληνικός λαός και η οικονομία. Και αυτό δεν το θέλουν αποδεδειγμένα.

Πολιτικοί αναλυτές δεν αποκλείουν μια ρήξη που θα οδηγήσει την κυβέρνηση σε μια «ηρωική έξοδο» με την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, επικαλούμενη την αδυναμία της να κυβερνήσει λόγω των ασφυκτικών πιέσεων του ξένου παράγοντα. Αν αυτό συμβεί, οι εκλογές θα μπορούσαν να γίνουν στο διάστημα από τα  τέλη Ιανουαρίου έως και τα μέσα Φεβρουαρίου. Αν και κάποιοι πιστεύουν ακόμη ότι ο Ελληνας πρωθυπουργός υπό την επιρροή των «σκληρών» του κόμματός του μπορεί ακόμη να φθάσει σε ρήξη με την Ε.Ε., η διεθνής των τοκογλύφων, όμως, ξέρει μέχρι πού να αφήσει ελεύθερο το σχοινί, και ο Αλέξης Τσίπρας παρά τα οράματά του δεν είναι ούτε Κάστρο, πολύ περισσότερο Τσε.

Βεβαίως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επιθυμεί εκλογές καθώς βρίσκεται σε διαδικασία εγκατάστασης των «δικών του ανθρώπων» σε θέσεις εξουσίας. Οι υπουργοί και οι παρατρεχάμενοί τους δεν είναι πρόθυμοι να αφήσουν την ευκαιρία να ξεκοκαλίσουν τα προνόμια της εξουσίας. Είναι όμως ενδεικτικό της σύγχυσης της ελληνικής κοινωνίας, ότι το υπουργικό συμβούλιο και η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ομοιάζει περισσότερο με επιτελείο του Τραμπ, από απόψεως εκατομμυριούχων που περιλαμβάνει, κατά τα ελληνικά δεδομένα. Πάντως μια «συνεννόηση» με την ΝΔ δεν θα ήταν ασυνήθιστη για τα πολιτικά πράγματα ώστε να διασωθούν ορισμένα (αρκετά) στελέχη και να μην δοθεί η εντύπωση αντιαριστερού πογκρόμ εκ μέρους της ΝΔ.

Όσο για την ΝΔ αν και σε επίπεδο ρητορικής ζητά εκλογές είναι προφανές ότι δεν επιθυμεί να αναλάβει την «καυτή πατάτα» της διαπραγμάτευσης, ούτε έχει την διάθεση να δει μια βόμβα να σκάει στα χέρια της φιλελεύθερης πάλαι ποτέ παράταξης, και αυτό μας προϊδεάζει για τα ακόμη επαχθέστερα μέτρα τα οποία θα υιοθετήσει ο πρόθυμος Κούλης προκειμένου ένας ακόμη «γόνος» της πολυμελούς φατρίας να γίνει Πρωθυπουργός.

Ο Ελληνικός λαός αφοσιωμένος στο μέτρημα των ευρώ στο πορτοφόλι του, δείχνεται για άλλη μια φορά ανίκανος, ελέω συνδικαλιστών-κομματικών υπαλλήλων, να σχηματοποιήσει μια μαζική αντίδραση στην εξαθλίωσή του, που θα οδηγούσε στην παράλυση της δημόσιας ζωής και της οικονομικής δραστηριότητας, και θα έστελνε ένα ηχηρό μήνυμα στις Βρυξέλλες.

Όπως δείχνουν πάντως οι τελευταίες δημοσκοπήσεις που δεν μπορούν να κρύψουν έστω και με τα γνωστά τερτίπια τους την πραγματικότητα, οι Έλληνες Εθνικιστές παρά τις δυσκολίες, την προπαγάνδα και τις διώξεις βρίσκονται σε άνοδο, και αποτελούν πράγματι την τελευταία ελπίδα του Έθνους και του Λαού.

Οι Έλληνες δεν έχουν και δεν πρέπει να έχουν πλέον εμπιστοσύνη και ανοχή στους πολιτικάντηδες που τους κατέστρεψαν εξανεμίζοντας εκατομμύρια ελληνικού πλούτου. Τι άλλο χειρότερο μπορεί να συμβεί άραγε από την συρρίκνωση της πραγματικής οικονομίας, το ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας, το σβήσιμο των ονείρων εκατομμυρίων ανθρώπων, τους θανάτους χιλιάδων αυτοχείρων, την κατάσχεση κατοικιών, τα λουκέτα σε επιχειρήσεις και βιοτεχνίες, και τέλος τον ακρωτηριασμό της ελληνικής επικράτειας που ήδη έχει δρομολογηθεί;

Πλησιάζει η ώρα για μια κυβέρνηση εθνική, με πυρήνα τους Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής που δεν έχουν τίποτε να φοβηθούν παρά μόνο να δώσουν στον ελληνικό λαό την δυνατότητα να σταθεί στα πόδια του και να κερδίσει την ζωή του. Αρκεί να το θέλει και εκείνος…

Ε.Δ.

(φ. 179) 

Advertisements