Χωρίς τίτλο.jpg

Στρατόπεδο Πελαγός Γεώργιος στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας

Τα Στρατόπεδα των ΕΔ λαμβάνουν με ειδική διαδικασία ονόματα σημαντικών προσώπων και πολεμιστών, οι οποίοι τιμώνται με αυτόν τον τρόπο. Ο χώρος των Στρατοπέδων με την ονομασία τους καθίσταται ιερός και προστατεύεται σύμφωνα με το πατροπαράδοτο έθος. Οι τελετές προς τιμή των πεσόντων αποτελούν διαδικασία διατηρήσεως της μνήμης και έκφρασης ευγνωμοσύνης.

Στην Νέα Τάξη Πραγμάτων αυτό δεν αρέσει, διότι επιδιώκει την αποκοπή από το παρελθόν και τις παραδόσεις. Ομως κάποιοι θυμούνται και αντιστέκονται.

Η τελευταία «μόδα» της πολιτείας και του ΓΕΕΘΑ είναι να διαγράφονται, στην κατάσταση «δομών» που ανανεώνεται εβδομαδιαίως, τα ονόματα των Στρατοπέδων που διατίθενται σε διεθνιστικούς οργανισμούς και να αποκαλούνται «παλαιό στρατόπεδο».

Στους χώρους αυτούς εργάζονται και διαμένουν δύο κατηγορίες ανθρώπων. Η πρώτη κατηγορία είναι εκείνοι που πληρώνονται σε χρήμα για να φροντίσουν τους «νέους Έλληνες» αφού έχει πλέον καθορισθεί με νόμο και η διαδικασία για την απόκτηση ιθαγένειας (ούτε καν υπηκοότητος, όρος που διεγράφη επίσης). Οι υπαγόμενοι στην δεύτερη κατηγορία είναι οι «νέοι γενίτσαροι», αυτοί που σε λίγα χρόνια θα απολέσουν την ταυτότητά τους (επί πληρωμή και προπαγάνδας δυτικών αξιών) και έτσι θα αποτελέσουν τους «νέους πολίτες» της χώρας.

Οι κατηγορίες αυτές είναι βέβαιο ότι θα διαλυθούν στην μηχανή του κιμά της Νέας Τάξεως, γιατί εγκατέλειψαν την πατρίδα τους.

Ενδεικτικά θα θυμίσουμε τα ονόματα δύο Στρατοπέδων προκειμένου να εξετάσουμε την αιτία διαγραφής.

Το Στρατόπεδο στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας φέρει το όνομα ΠΕΛΑΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ο οποίος αφού κατατάχθηκε εθελοντής το 1915, πολέμησε στα διάφορα μέτωπα και έφτασε στο βαθμό του Ταγματάρχου (ΜΧ) το 1940. Στις 4/11/1944 εκτελέσθηκε στο Κιλκίς υπό των κομμουνιστών του ΕΛΑΣ.

Η διαγραφή του ονόματος αντιστοιχεί σε διαγραφή ιστορικών γεγονότων. Στην συγκεκριμένη περίπτωση αποσιωπάται, άλλη μία φορά (μετά τις κρατικές διαταγές της δεξιό-αριστεράς του 1989, περί «περιόδου εμφυλίου πολέμου»), η επί 6 έτη προσπάθεια ενόπλου καταλήψεως της εξουσίας στην χώρα μας από τους κομμουνιστοσυμμορίτες, φονιάδες στρατιωτικών που αμύνονται για την πατρίδα.

Το Στρατόπεδο στο Σχιστό Αττικής φέρει το όνομα του ΣΤΕΦΑΝΑΚΗ ΙΩΑΝΝΗ, ο οποίος ενώ ήταν Ταγματάρχης (ΠΒ) και  Διοικητής της 3ης Μοίρας της Ταξιαρχίας, έπεσε από γερμανικά πυρά κατά την μάχη του Ρίμινι στο παρατηρητήριο του Συντάγματος Πυροβολικού, στις 10/9/1944.

Χωρίς τίτλο.jpg

Στρατόπεδο Στεφανάκη Ιωάννη στο Σχιστό Αττικής

Αυτή η διαγραφή αντιστοιχεί με διαγραφή ιστορικών γεγονότων του Β΄ΠΠ, εξαιτίας των οποίων θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε αλύτρωτα εθνικά εδάφη, όπως η βόρειος Ήπειρος. Κάτι τέτοιο δεν πραγματοποιήθηκε γιατί άλλα πράγματα ενδιέφεραν τους συμμάχους, ενώ σήμερα η μνήμη για το θέμα διαγράφεται μαζί με το Στρατόπεδο.

Οφείλουμε να ενημερώσουμε τους αναγνώστες μας και για τα στάδια που προηγήθηκαν της παραχωρήσεως των στρατοπέδων.

Λίγα χρόνια πριν η «δεξιά» αποφάσισε την μείωση της θητείας σταδιακά, από 24 σε 18, κατόπιν σε 12 και προσφάτως σε 9 μήνες, με αποτέλεσμα την μείωση της δυνάμεως του ενεργού στρατού. Ουδείς αντιστάθηκε στις αποφάσεις αυτές, παρότι το πρόβλημα επανδρώσεως ήταν προφανές, αλλά και σήμερα  επιδεινώνεται συνεχώς λόγω του δημογραφικού και των φυγοστράτων. Στην συνέχεια με πρόφαση την δημιουργία ισχυρών Μονάδων, με δήθεν υψηλή επάνδρωση και μικρότερο κόστος, αρκετά στρατόπεδα έκλεισαν. Κατόπιν παραχωρήθηκαν. Ουδείς προβληματίσθηκε για την πιθανότητα επαναφοράς της θητείας σε προηγούμενα επίπεδα και την επαναλειτουργία των στρατοπέδων. Με την μέθοδο αυτή η κατάσταση παγιώνεται και οι δυνατότητες αμύνης συρρικνώνονται με δικαιολογία την οικονομική κρίση.

Δυστυχώς η Νέα Τάξη Πραγμάτων σταδιακά επιβάλει την θέση της για διάλυση του στρατού και σε συνδυασμό με την διαγραφή της ιστορικής μνήμης απομακρύνει κάθε πιθανότητα αντιδράσεως και μελλοντικής αποκαταστάσεως του εθνικού κορμού.

Εμείς παραμένουμε πιστοί στις απόψεις μας για ισχυρό στρατό αλλά και διατήρηση των Στρατοπέδων για τις μελλοντικές γενιές και για το καλό του έθνους.

Καλούμε τις ΕΔ να διατηρήσουν τα Στρατόπεδα και τα ονόματά τους, ώστε να παραμείνουν για να θυμίζουν το παρελθόν, για ένα καλύτερο μέλλον. Να θυμόμαστε τους μαχητές του παρελθόντος, αυτούς που πολέμησαν για την πατρίδα, την θρησκεία, τις παραδόσεις, την εθνική ανεξαρτησία, τα πάτρια εδάφη, τις αλύτρωτες πατρίδες.

ΤΟΜΕΑΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ

ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

(φ. 183)

 

Advertisements