Ο βομβαρδισμός της Ελλάδος

Πριν από μερικές δεκαετίες, τέτοιες μέρες, δυο φαινομενικά αντίπαλες χώρες, αν πιστέψουμε την προπαγάνδα των ΜΜΕ, η Ελλάδα και η Γερμανία, γνώριζαν τον «ανθρωπισμό» των «δημοκρατών» της υφηλίου.

Μεσημέρι 11ης Ιανουαρίου 1944, οι «φίλοι» και σύμμαχοί μας επιδράμουν εναντίον του Πειραιά. Χωρίς αναστολές και χωρίς τύψεις, εφαρμόζουν ένα άνανδρο σχέδιο για να νικήσουν τους «κακούς» του παραμυθιού. Για τρεις ώρες, από τις 12 το μεσημέρι, οι Σύμμαχοι των Ελλήνων, χάριν των οποίων η Ελλάδα υπέστη την γερμανική εισβολή, βομβαρδίζουν τους Έλληνες. Τους γκρεμίζουν τα σπίτια και τις εκκλησίες τους, και σκοτώνουν 5.500 Έλληνες. Α ναι, και 8 Γερμανούς στρατιώτες.

Στόχος τους δεν είναι οι γερμανικές δυνάμεις, αλλά η κατασκευή ενός κλίματος φόβου, η τρομοκρατία, ο παραδειγματισμός σε περίπτωση ανυπακοής. Άγγλοι και Αμερικανοί σκοτώνουν τους αμάχους για να ξεσηκωθούν οι οικείοι τους εναντίον των ενόπλων Γερμανών, και να ηττηθούν, να σκοτωθούν όπως συνέβαινε με τις αψυχολόγητες και βάρβαρες κομμουνιστικές επιθέσεις εναντίον μεμονωμένων Γερμανών, με την βοήθεια των κιβωτίων με λίρες στερλίνες, και τέλος να αλληλοεξοντωθούν σε έναν πικρό και καταματωμένο αδελφοκτόνο εμφύλιο, ώστε να εμφανιστούν οι από μηχανής Χρηματιστηρίων σωτήρες. Ένα χρόνο μετά το πείραμα του Πειραιά, οι αδιάφθοροι τιμητές του κατ’ ευφημισμόν «ελευθέρου κόσμου», επιστρέφουν, αυτή την φορά ακόμη πιο σατανικοί, στην Δρέσδη. Είναι 13 Φεβρουαρίου 1945. Δυο μέρες πριν, ο κόσμος έχει μοιραστεί στα τεφτέρια των Συμμάχων που πουλούν και αγοράζουν λαούς, στην διάσκεψη της Γιάλτας, στην Ουκρανία. Τα ανώτατα κλιμάκια της βρετανικής αεροπορίας RAF, προετοίμαζαν από το καλοκαίρι του 1944 το αεροπορικό χτύπημα, με την ονομασία «Operation Thunderclap», προκειμένου να καμφθεί το ηθικό του γερμανικού λαού και να απαξιωθεί στα μάτια του η ηγεσία του, στην οποία ο γερμανικός λαός παρέμενε πεισματικά πιστός, σύμφωνα με προγενέστερη οδηγία του βρετανικού και αμερικανικού στρατιωτικού επιτελείου, στην Διάσκεψη της Καζαμπλάνκα.

Οχτακόσια πέντε βομβαρδιστικά βομβαρδίζουν την παλιά πόλη επί 14 ώρες με εμπρηστικές βόμβες και βόμβες φωσφόρου. Οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις στα βόρεια, παραμένουν πρακτικά ανέπαφες. Το ένα τρίτο των οικιών και το 90% του ιστορικού κέντρου της πόλης που κοσμείται από μπαρόκ και αναγεννησιακά κτίρια, τυλίχτηκαν στις φλόγες. Συνολικά καταστράφηκαν πάνω από 6.480.000 τ.μ. και σκοτώθηκαν 135.000 άμαχοι, γυναίκες και παιδιά. Τα περισσότερα θύματα απανθρακώθηκαν ή πέθαναν από ασφυξία, λόγω του μονοξειδίου του άνθρακα και των υψηλών θερμοκρασιών που εκλύονται. Οι Άγιοι Σύμμαχοι ακολούθησαν την τακτική της «συλλογικής τιμωρίας» του γερμανικού λαού. Το δόγμα της «συλλογικής ευθύνης» θα ακολουθήσουν μερικά χρόνια αργότερα και στις διώξεις, φυλακίσεις, δολοφονίες και την τρομοκρατία εναντίον των Ελλήνων Εθνικιστών της Χρυσής Αυγής.

Οι Σύμμαχοι δεν θέλουν να είναι μόνο κερδισμένοι. Θέλουν να είναι νικητές, ολοκληρωτικά, τελειωτικά. Η συμφωνία της Γιάλτας πρέπει θυσιαστικά να επισφραγισθεί με το αίμα των αμνών. Η Νέα Τάξη Πραγμάτων πρέπει να βαφτεί με αίμα στους Δίδυμους Πύργους. Οι αντιφρονούντες στο Ιράκ και την Λιβύη πρέπει να εξοντωθούν δημόσια και παραδειγματικά. Ελλάδα, Φεβρουάριος του 2017 . Οι σύμμαχοι και εταίροι βομβαρδίζουν το ελληνικό έθνος που βρίσκεται έρμαιο μιας ετοιμόρροπης, ανίκανης και εθελόδουλης ηγεσίας, με νέες απαιτήσεις. Δεν θέλουν τα λεφτά των Ελλήνων. Λεφτά έχουν, και εκδίδουν όσα θέλουν. Τα λεφτά τους είναι, εξάλλου, άυλα. Υπάρχουν μόνο στις οθόνες των υπολογιστών τους, και τα αυγατίζουν αυθαίρετα και κατά βούλησιν.

Στην Ελλάδα του ολοκαυτώματος των μνημονίων δεν έχουμε καταμετρήσει ακόμη την πλήρη έκταση της καταστροφής, γιατί η επίθεση βρίσκεται σε εξέλιξη. Η αμερικανοκρατούμενη Γερμανία, το Σίτυ του Λονδίνου και η Διοίκηση των ΗΠΑ, απαιτούν οι μισθοί και οι συντάξεις των Ελλήνων να πέσουν στα 300 ευρώ και παρακάτω, να γίνουν επιδόματα δουλείας σε μάζες απελπισμένων, ετοιμοθάνατων και απανθρακούμενων οικονομικά και βιολογικά, Ελλήνων.

Οι Εθνικιστές, μόνοι όρθιοι σε έναν κόσμο που καταρρέει σε ερείπια κοινωνικά και οικονομικά, βλέπουν εμπρός τους να τους οδηγούν με το Εν Τούτω Νίκα, τους τελευταίους υπερασπιστές της Γης, του Αίματος, των Ιδεών. Στον αγώνα αυτόν καλούν στο πλευρό τους όσους είναι ακόμη ζωντανοί. Όσοι δεν αντιλαμβάνονται την έκταση της μάχης, και την σημασία της εκβάσεως του πολέμου, μπορούν τουλάχιστον να μην προσμετρούν τους δημίους τους ως συμμάχους, αλλά ως εγκληματίες.

ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ – ΠΑΠΠΑ

(Φ. 187)

Advertisements