%cf%83%ce%b5%ce%bb2

 

Eνας παλαιοΠΑΣΟΚος νυν υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ονόματι Σπίρτζης επεχείρησε από τα Γιάννενα έναν αποκαλυπτικό νοητικό ακροβατισμό. Συνέκρινε την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, με την έξοδο της Ελλάδος από την «κρίση». Εκτός από το ψευδές του ισχυρισμού (τι άλλο από ψεύδη θα μπορούσε να περιμένει ένας νοήμων άνθρωπος από τους επαγγελματίες του ψεύδους ΠΑΣΟΚναθρώπους; ) είναι αξιοπρόσεκτος ο τρόπος που σκέπτονται αυτοί που κυβερνούν αυτόν τον τόπο. Πάσχουν από μεγαλομανία; Από άγνοια της Ιστορίας; Από ατροφία της αντιληπτικής τους ικανότητος; Η μήπως από έξη διαστρέβλωσης της πραγματικότητας; Πάντως, σώας τας φρένας δεν έχουν.

Δεν θα πω ότι θα τρίζουν τα κόκκαλα του Βελισσαρίου, του τότε Διαδόχου Κωνσταντίνου ή του Ιωάννου Μεταξά. Ακούγοντας άτομα σαν τον Σπρίτζη θα αναρωτιόνται ποιων προσκυνημένων σπορά είναι τούτοι οι απίθανοι τύποι που κυβερνούν αυτήν την γη, για την οποία έκαναν τα πάντα για να ελευθερωθεί, καθένας με τον τρόπο του.

Πώς είναι δυνατόν εκείνοι οι αρειμάνιοι πολεμιστές, από την Τροία ως την Τριπολιτσά, κι από την Μακεδονία ως την Κύπρο, να γέννησαν τέτοιους παρακμίες;

Αυτό το νόημα, όχι της φιλολογικής αποστήθισης, αλλά της δια του βίου μιμήσεως  έχει η δημοσίευση από τις στήλες της εφημερίδας      ΕΜΠΡΟΣ ιστορικών θεμάτων, του βίου των Νεομαρτύρων της Ορθοδοξίας οι οποίοι έδωσαν την ζωή τους για την Πίστη και την Πατρίδα τους, αλλά και νεώτερων ηρώων του Αγώνα για την Ελευθερία της Ελλάδος, που στάθηκαν ενάντιοι στην υποδούλωση σε κάθε εχθρό από τους τούρκους ως τους συμμορίτες του ξενοκίνητου εμφυλίου και τους σημερινούς συνεργάτες της μερκελικής Γερμανίας και πάλεψαν για Εθνική Ανεξαρτησία και  Κοινωνική Δικαιοσύνη.

Σήμερα στην ΕΜΠΡΟΣ προβάλλουμε για δεύτερη φορά τις τελευταίες εβδομάδες, την προσωπικότητα ενός ανθρώπου εν πολλοίς αγνώστου στους Έλληνες, που πολύ πρόσφατα άφησε πίσω του την εύκολη ζωή που υποσχόταν η κοινωνική του θέση, για να αγκαλιάσει με όλες τις δυνάμεις της νεαρής ζωής του, το όραμα μιας ελεύθερης Ελλάδας σε μια ελεύθερη Ευρώπη, του Μίκη Μάντακα, ο οποίος έγινε σημαία και πρότυπο αγώνα για τους Εθνικιστές της Ευρώπης.

Ναι, αυτή η Πατρίδα γεννά ακόμη Ήρωες, γεννά ακόμη παλικάρια, γεννά ακόμη άντρες και γυναίκες που απαντούν στο κάλεσμα της Ελληνικής Φυλής, όπως οι δύο δολοφονημένοι νέοι της Χρυσής Αυγής, Γιώργος Φουντούλης και Μανώλης Καπελώνης, όπως οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που διέσχισαν το φράγμα της προπαγάνδας και του φόβου και ενώνουν καθημερινά τις δυνάμεις τους από την Ήπειρο ως την Κρήτη κι από την Θράκη ως τον Μωριά, μέσα από την Ρούμελη και την Κύπρο, στον αγώνα του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος της Χρυσής Αυγής για την ελευθερία του Λαού μας.

Για όλους έρχεται κάποτε η στιγμή να ειπούν «το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι» και να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην Ιστορία. Όσοι αγωνιζόμαστε, καθένας με τον τρόπο του, για αυτήν την Πατρίδα, ας προσπαθούμε  να μοιάζουμε στους Μάντακες,  και ας παρακαλούμε ο Θεός να μας φυλά από τους Σπίρτζηδες.

Ειρήνη Δημοπούλου – Παππά

(φ.189)

 

Advertisements