rouga

-Έλα κυρ δάσκαλε και εσύ τώρα, γραμματιζούμενος άνθρωπος, πιστεύεις αυτά που λέει η Κανέλλα ότι μας ψεκάζουν!

-Αγαπητές μου, δεν είναι ότι το πιστεύω, αλλά το διερωτώμαι. Με τόσα παραδείγματα που σας ανέφερα, λογικό δεν είναι;

-Ναι, κυρ δάσκαλε, αλλά μην το μάθει η Κανέλλα ότι υποστηρίζεις την άποψή της για αυτό το θέμα, γιατί είναι που είναι, θα αποκάμει. Προχθές να φανταστείς βγήκε ουρλιάζοντας από το σπίτι της, και πήγε στο σπίτι του παπά να τον πείσει να βαρέσει την καμπάνα!

-Άλλο και πάλι τούτο! Γιατί το έκανε αυτό;

-Επειδή, λέει, η ομάδα της σε ιφτούνο το παιχνίδι που παίζει στην τηλεόραση, με κάτι ζαβά που κυλιούνται στις λάσπες για να φάνε, κέρδισε επιτέλους, και θα έτρωγαν κοτόπουλο, μετά από πολλές μέρες. Αυτή το θεώρησε σαν θαύμα, και ήθελε να το γιορτάσει. Να σκεφτείς, κυρ δάσκαλε, ότι επειδή τους λυπάται, θέλει να τους στείλει φαγητό και διάφορα τρόφιμα! Έχει λαλήσει.

-Χμμ! Για αυτό το Σαρβάϊβορ, λέτε… Για να λέμε και του στραβού το δίκιο κορίτσια, μου δώσατε την ευκαιρία να τονίσω την υποκρισία του Συστήματος αλλά και αρκετών συνανθρώπων μας. Η Κανέλλα είναι ένας απλός άνθρωπος, και το χωριό μας μια μικρογραφία στον πλανήτη με ό,τι συμβαίνει. Από τότε που άρχισε αυτό το παιχνίδι, οι περισσότεροι υποκρίνονται ότι δεν το παρακολουθούν, και αρκετοί το κατηγορούν. Η αλήθεια όμως είναι ότι σε τηλεθέαση φτάνει σε υψηλά ποσοστά, αγγίζοντας το 80%, αναγκάζοντας άλλα αντίπαλα κανάλια να τροποποιούν το πρόγραμμά τους. Βέβαια, εγώ δεν είμαι σε θέση να κρίνω το ποιόν και το επίπεδο του συγκεκριμένου παιχνιδιού, ή ριάλιτυ, όπως το αποκαλούν.  Ο κόσμος αγκάλιασε αυτό το ριάλιτυ γιατί στην ουσία ζούμε σε ένα Σαρβάϊβορ της ζωής. Φτάσαμε να αγωνιζόμαστε χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας για ένα πιάτο φαΐ. Αν παρατηρήσετε, συμμετέχει σε μια ομάδα και ένας αλλοδαπός που παρουσιάζεται ότι έχει και αυτός δικαίωμα σε ένα πιάτο φαΐ. Χωρίς να εξετάζομε το ότι είναι ελληνική αποστολή. Προπαγάνδα και παγκοσμιοποίηση. Το λυπηρό συμβάν που διαδραματίστηκε πριν λίγες ημέρες στην Πάτρα, πρέπει να μας προβληματίσει. Είναι μια γροθιά στο στομάχι του καθενός. Και αναφέρομαι στην δεκαεπτάχρονη Ελληνίδα μαθήτρια που λιποθύμησε γιατί είχε να φάει τρεις μέρες. Και δεν ανέφερε τίποτα σε κανέναν, γιατί ντρεπόταν για τις αντιδράσεις των συμμαθητών της. Σε αυτό το σημείο υπάρχει το Ήθος και η Αξιοπρέπεια! Μα και το Χρέος μας να πείσουμε την κάθε Κανέλλα να στείλει φαγητό στα ελληνόπουλα που το έχουν ανάγκη, και όχι στους διάσημους της τηλεόρασης και του Συστήματος, που απλά παίζουν ένα παιχνίδι…

(Φ. 192)

 

Advertisements