rouga

-Έλα μαρή Γιαννούλα, έφερες τα πράγματα που είπες;

-Ναι, καθίστε τώρα, κορίτσια, να τα ξεχωρίσουμε και να τα σιάξουμε σωστά! Λοιπόν, εδώ έχει τις χυλοπίτες και τον τραχανά. Είναι και με αυγά και με ντομάτα. Και διάφορα άλλα ζυμαρικά. Εσύ κυρά Πόπη τι έφερες;

-Να, εγώ έφερα, κορίτσια, λίγο παστό, λίγα λουκάνικα, και σαπούνι που έφτιαξα εγώ. Η κυρά Κλειώ φέρνει διάφορα φρούτα και λαχανικά.

-Ναι! Ωραία! Και η Αντιγόνη φέρνει πατάτες, κρεμμύδια και ό,τι άλλο έχει στο χωράφι της. Ήδη έχει φέρει ντομάτες, μελιτζάνες, αγγούρια και σκόρδα.

-Κορίτσια, κάντε άκρη να βάλουμε σε δοχείο το τυρί με την άρμη! Μας έφεραν και βούτυρο και γιαούρτι οι τσοπάνηδες μαζί με το γάλα. Μαζεύονται αρκετά τρόφιμα.

-Έρχεται και η Κανέλλα που είχε την ιδέα.

-Έλα μαρή, τι μας φέρνεις;

-Καλημέρα! Εγώ μάζεψα φρέσκα αυγουλάκια, έσφαξα και δύο κότες και νάμαι. Η κυρά Αντωνία ζύμωσε κάτι καρβέλια ψωμί, έφτιαξε μουστοκούλουρα, τσουρέκια και κουλουράκια, και τα φέρνει.

-Για σωπάτε, έρχεται η Λυγερή μαζί με την Έφη! Τι βαρύ κουβαλάνε;

-Καλημέρα κυρίες μας! Σας φέραμε λάδι και ελιές. Πρέπει να φτιάξουμε σωστά τα δέματα, για να έρθει όπου νάναι ο κυρ δάσκαλος να τα πάρει.

-Καλά μαρή τσούπρα, ξέρει πού θα τα πάει; Θα τα πάει στην Πάτρα; Είναι πολύ μακριά!

-Όχι κυρά Κανέλλα! Ο κυρ δάσκαλος θα τα κατεβάσει στην πόλη, και από εκεί θα τα στείλουν στην Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ. Μετά θα αναλάβει η φίλη σας η διευθύντρια να τα παραδώσει στην οικογένεια του κοριτσιού που λιποθύμησε από την πείνα σε σχολείο της Πάτρας.

-Και, κάτσε μαρή τσούπρα! Πού θα την βρει την οικογένεια στην Πάτρα; Ξέρει πού μένουν;

-Μην ανησυχείς, κυρά Κανέλλα, αυτοί οι δημοσιογράφοι όλα τα βρίσκουν, και όλα τα μαθαίνουν. Να, πάνω στην ώρα, έρχεται και ο κυρ δάσκαλος που λογάει να σου πει.

-Καλημέρα κορίτσια! Μικρές και μεγάλες!

-Καλημέρα κυρ δάσκαλε!

-Θα ήθελα να σας πω πόσο υπερηφάνεια νιώθω για την κίνηση σας αυτή, να στείλετε τρόφιμα σε μια ελληνική οικογένεια για τις άγιες ημέρες της Λαμπρής και της επερχόμενης Ανάστασης του Κυρίου. Μακάρι αυτήν την αυθόρμητη πράξη του χωριού μας να την ακολουθήσουν σεμνά και ταπεινά όλοι οι Έλληνες. Για αυτό άλλωστε ξεχωρίζουμε σαν λαός. Αυτό είναι το μεγαλείο της Φυλής μας! Πιστεύω ότι προλαβαίνουν κι άλλες Ρούγες ανά την Ελλάδα αυτές τις άγιες μέρες να δώσουν ένα πιάτο φαΐ στους Έλληνες που το έχουν ανάγκη.

(Φ. 195)

Advertisements