Χωρίς τίτλο

Οι ατραποί της Πολιτικής είναι πολυδαίδαλες. Οι ερμηνείες που μπορούν να δοθούν στα γεγονότα, τόσες, όσες οι σκέψεις και η ψυχή των ανθρώπων. Δυο όμως κριτήρια είναι απαραίτητο να χρησιμοποιούμε για να αντιλαμβανόμαστε τα στοιχειώδη: τα κίνητρα και τα αποτελέσματα. Αυτά ας χρησιμοποιήσουμε για να εξετάσουμε δυο πολιτικές διεργασίες, μια εν τη γενέσει της, στην Γαλλία, και μία παρελθούσα, στην Ελλάδα, τις οποίες προσεγγίζουμε στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ.
Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές (σελ. 3, 11) οι οποίες αναμένονται με ενδιαφέρον, στην σκιά και της ισλαμιστικής επιθέσεως της περασμένης Πέμπτης, στην καρδιά του Παρισιού, τα εμβληματικά Ηλύσια Πεδία, έχουν ενδιαφέρον ίσο με αυτό των ΗΠΑ και την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, και του δημοψηφίσματος στο Ηνωμένο Βασίλειο για το Brexit. Ίσως μάλιστα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον, σε ό,τι μας αφορά, αφού η ελληνική
πολιτική έπεται σταθερά αυτής των Γάλλων. Είμαστε βεβαίως αρκούντως υποψιασμένοι για την σχετικότητα του αποτελέσματος, από την απομάκρυνση του Στηβ Μπάνον από το περιβάλλον Τραμπ, την επισημοποίηση της εξωθεσμικής επιρροής της προεδρικής κόρης και του γαμπρού Κουσνέρ, την αμερικανική επιδρομή στην Συρία, αλλά και από την προκήρυξη νέων εκλογών από την Πρωθυπουργό Τερέζα Μέι, σε μια επιχείρηση ανατροπής της διπλά εκπεφρασμένης βρετανικής κοινής γνώμης έναντι της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
Πάντως, το γεγονός παραμένει ότι οι γαλλικές εκλογές θα επιβεβαιώσουν το κλίμα αμφισβητήσεως της Ε.Ε. και θα ενισχύσουν ή θα απομακρύνουν παροδικά το αίτημα των ευρωπαϊκών εθνών για απεμπλοκή από τον πνιγηρό εναγκαλισμό του μη εκλεγμένου Διευθυντηρίου των Βρυξελλών.
Το ιστορικό γεγονός το οποίον προσεγγίζουμε (σελ. 12-13) είναι το στρατιωτικό κίνημα του 1967. Το Απριλιανό πραξικόπημα σημάδεψε την σύγχρονη Ιστορία μας, και εξακολουθεί να αποτελεί ένα κεφάλαιο που ουδείς τολμά να προσεγγίσει με ενάργεια. Με δυο διαφορετικές προσεγγίσεις, δίνουμε στους αναγνώστες μας τροφή για σκέψη, ώστε να θυμηθούν οι παλαιότεροι και να αναζητήσουν οι νεώτεροι την αλήθεια πίσω από τα τσιτάτα της κυρίαρχης εκδοχής. Η γνώση και κρίση των γεγονότων χωρίς συναισθηματισμούς οι οποίοι αρμόζουν στην Τέχνη αλλά όχι στην Ιστορική επιστήμη, αποτελούν απαραίτητο εργαλείο για την κατανόηση του παρελθόντος και την αποφυγή της επαναλήψεως των ιδίων λαθών στο μέλλον.
Το τραγικό γεγονός της εβδομάδος ήταν βεβαίως η πτώση του ελικοπτέρου τ. Χιούι που παρέσυρε στον άδοξο θάνατο 4 αξιωματικούς των Ενόπλων μας Δυνάμεων και προκάλεσε τον τραυματισμό μιας ακόμη αξιωματικού (σελ. 8)
Οι παροδικές «κορώνες» και οι συνήθεις βερμπαλισμοί, ας μην σκιάσουν την κρίση μας. Οι ένοχοι της θλιβερής καταστάσεως στην οποίαν έχουν περιέλθει οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας, τόσον ως προς το άψυχο, όσο και ως προς το οικονομικά θιγμένο και ηθικά βαλλόμενο έμψυχο υλικό τους, πρέπει να βρεθούν, και να τους αποδοθούν ευθύνες. Όχι βεβαίως από αυτούς που αλληλοκουκουλώνονται με άνευ ουσίας Εξεταστικές Επιτροπές, αλλά από μια κυβέρνηση με εθνική πυξίδα.
Για ακόμη μια φορά η Ιστορία δίνει τις απαντήσεις.
Οι Έλληνες και ειδικά οι υπηρετούντες στις Ένοπλες Δυνάμεις ας παραδειγματισθούν από τους Ευέλπιδες της ΣΣΕ (σελ.14). Τα υπόλοιπα, ο Χρόνος και το πολιτικό κριτήριο όσων το διαθέτουν, μαζί με την εύνοια της Τύχης και την ευλογία του Θεού, θα δώσουν τις απαραίτητες απαντήσεις.

(φ.197)

Advertisements