Χωρίς τίτλο.jpg

Οικονομολόγος, συγγραφέας, alter ego του Φρανσουά Μιτεράν και Σύμβουλος όλων των Προέδρων της Γαλλίας, ο εβραϊκής καταγωγής Αλγερινός Ζακ Ατταλί ήταν ένας εκ των συνδαιτημόνων του Μακρόν το βράδυ της Κυριακής 23 Απριλίου. Στην παρέα βρίσκονταν ακόμη ο γνωστός μας Στρως-Καν, και ο «κόκκινος Ντάνυ» του Μάη του ’68, κατηγορούμενος ως παιδόφιλος, Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ.

Ο «μάγος» που κατασκευάζει ηγέτες

Τρόφιμος του ΕΟΚικού Συστήματος, ο Ατταλί έθεσε σε εφαρμογή το 1980, το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα «Eureka» για τις νέες τεχνολογίες που εφηύρε, μεταξύ των επιτευγμάτων του οποίου είναι και το γνωστό μας MP3. Μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, ίδρυσε την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (European Bank for Reconstruction and Development) της οποίας υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος ως το 1993. Εισηγήθηκε επίσης την ευρωπαϊκή μεταρρύθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που σκοπό είχε για να φέρει όλες τις ευρωπαϊκές βαθμίδες εκπαίδευσης στην ίδια εκπαιδευτική γραμμή με πρόσχημα την κινητικότητα των ευρωπαίων μαθητών και σπουδαστών.

Είναι επίσης ο ιδρυτής και πρόεδρος της PlaNet Finance, μιας ΜΚΟ διεθνούς αλληλεγγύης για την ανάπτυξη της µικροχρηµατοδότησης και πρόεδρος της Α&Α, μιας διεθνούς συμβουλευτικής εταιρείας στρατηγικής. Η στρατηγική είναι ένας τομέας στον οποίον ο Γαλλο-αλγερινός θεωρείται και ονομάζεται «Μάγος».

Η πινακοθήκη των ηλιθίων

Ο αλγερινο-γαλλο-εβραίος Ατταλί ήταν εκείνος που έπεισε τον Φρανσουά Μιτεράν να προσλάβει τον νεαρό, τότε, Φρανσουά Ολάντ, τον σημερινό απερχόμενο Πρόεδρο της Γαλλίας,  στο Μέγαρο των Ηλυσίων, μετά την εκλογή του, το 1981, ως βοηθό του Εκπροσώπου Τύπου της Γαλλικής Προεδρίας, Μαξ Γκαλό. Από τότε ο Ατταλί «έχτισε» τον Ολάντ, με ένα προφίλ το οποίο φέρει εντυπωσιακές ομοιότητες με άλλους πολιτικούς που προωθούν τις προτεραιότητες της ΝΤΠ. Ο Ολάντ υπήρξε ιδιαιτέρως αντιδημοφιλής, με σκάνδαλα στην προσωπική του ζωή να «συνταράσσουν» τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, παραδόξως όμως έχαιρε της εκτιμήσεως μεγάλων ηγετών όπως αυτοί της Ελλάδος.

Και μια που αναφέραμε τους Έλληνες ηγέτες, να θυμήσουμε τον «γκαφατζή» «Γιωργάκη» Παπανδρέου που κανείς δεν έπαιρνε στα σοβαρά μέχρι που φόρεσε στην Πατρίδα μας το ΔΝΤ. Την εκστρατεία γελοιοποίησης του «Κωστάκη» Καραμανλή με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τα σουβλάκια και το ποδόσφαιρο. Τις εσχάτως καλλιεργούμενες γκριμάτσες του «Αλέξη» που αντικατέστησαν το προφίλ του «σκληρού» συμμάχου των καταποντισμένων Ποδέμος. Την μετάλλαξη  του νυν αντιπροέδρου και πρώην «σοβαρού» και «πατριωτικού» στελέχους της Δεξιάς, Γεωργιάδη. Και βεβαίως το προφίλ του προαλειφόμενου Πρωθυπουργού «Κούλη» Μητσοτάκη. Οι ομοιότητες στην τακτική που ακολουθείται, είναι, θεωρούμε, εμφανείς.

Όλοι είναι δομημένοι επάνω στο πατρόν του «ακίνδυνου», του «αστείου» του εύκολου να γίνει καρικατούρα και να γελοιοποιηθεί, αυτού που απασχολεί τα πληκτρολόγια με την διακωμώδησή του, την ίδια ώρα που περνά τα πιο σκληρά και απάνθρωπα μέτρα εναντίον του λαού, ξεπουλάει την χώρα, καταποντίζει την Οικονομία.

Ο Ολάντ, ο οποίος οδήγησε στο χάος την Γαλλική οικονομία αλλά, κυρίως, μετέτρεψε την χώρα σε ένα γιγάντιο hot spot, περιεβλήθη αυτήν την εικόνα του «μπουφόν», του γελοίου , του αδιόρθωτου γυναικά, τόσο όσο χρειαζόταν ώστε ο λαουτζίκος να παρατηρεί τα σκάνδαλα της προσωπικής του ζωής και τις υποτιθέμενες χοντροκοπιές του, ώστε να ξεχνάει να παρατηρήσει την ουσία των έργων του.

Όμοια και ο Μακρόν έχει το προφίλ του «γελοίου», με τις διαδόσεις για την αμφισεξουαλικότητά του, την σύζυγο-μαμά του με τα 24 χρόνια ηλικιακής διαφοράς, τους μορφασμούς και τις υπερβολικές χειρονομίες. Μπορούμε μόνον να υποθέσουμε την συνέχεια στο έργο της προεδρείας του.

Τα Πρωτόκολλα του Σοφού Ατταλί

Είναι κανόνας πως όσο πιο υπερβολικά ειλικρινής είναι κανείς, τόσο λιγότερο γίνεται πιστευτός. Έτσι, ο συγγραφέας Ατταλί έχει πολύ ειλικρινά και ευθέως καταγράψει στα βιβλία του που έχουν πουλήσει εκατομμύρια αντιτύπων διεθνώς, (το «Μία Σύντομη Ιστορία του Μέλλοντος» είναι το πιο γνωστό) το σχέδιο το οποίο υπηρετεί με την στρατηγική ιδιοφυία του «Μάγου-Συμβούλου» των ηγετών.

Σταχυολογούμε ενδεικτικά:

  • Δεν έχει έρθει η ώρα ακόμα της “επίσημης” παγκόσμιας διακυβέρνησης. Αυτή θα έρθει όταν οι πληθυσμοί είναι έτοιμοι να την δεχτούν, μετά από απόλυτο χάος και μπροστά σε έναν κοινό κίνδυνο. Μια πανδημία φτώχειας και κοινωνικής αναστάτωσης.
  • Ο Ατταλί «προβλέπει»-ανακοινώνει την πτώση της αμερικανικής αυτοκρατορίας, (την τοποθετεί περί το 2035), την παντοδυναμία της αυτοκρατορίας της αγοράς και, μετά την βία του χρήματος και της οικονομίας, την βία των όπλων.
  • Ο νέος κόσμος του Ατταλί θα επιβληθεί σε τρεις φράσεις.
  1. Η Υπεραυτοκρατορία (Super-empire). Η εποχή κατά την οποίαν θα κυβερνούν οι εταιρείες. Το κεφάλαιο θα απαλλαγεί επιτέλους από κάθε τι που το απειλεί -συμπεριλαμβανομένων των εθνικών κρατών, τα οποία σταδιακά θα διαλυθούν. Ο νόμος των αγορών θα αποτελέσει το μόνο αναγνωρισμένο παγκόσμιο δίκαιο. Ένα σύστημα εξουσίας του οποίου οι δομές παραμένουν ασαφείς, αλλά ο στόχος του είναι παγκόσμιος.
  2. Υπερσυγκρούση (Hyperconflict): Η Υπεραυτοκρατορία θα συρρικνωθεί και θα ακολουθήσει μια περίοδος παγκόσμιου χάους. Καταστρεπτικοί πόλεμοι, όπου έθνη, θρησκευτικές ομάδες, τρομοκρατικές οργανώσεις και πειρατές της ελεύθερης αγοράς θα στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου.
  3. Υπερδημοκρατία (Hyperdemocracy): Μετά από τους πολέμους και τις κοινωνικές αναταραχές, η παγκόσμια κοινότητα θα υποδεχθεί με ανακούφιση την δημιουργία μιας δημοκρατικής παγκόσμιας διακυβέρνησης, ένα κολεκτιβιστικό σύστημα, όπου ο καθένας θα εργάζεται για το «κοινό καλό».

Θυμίζουμε εδώ το αίτημα του ΓΑΠ στον ΟΗΕ το 2010 για «Παγκόσμια διακυβέρνηση τώρα»: “ We need global governance and we need it fast” αλλά  και το μήνυμα, δυο χρόνια αργότερα, νυν αντιπροέδρου της ΝΔ, ότι λύση για την Ε.Ε. και την Ελλάδα αποτελεί η παγκόσμια Οικονομική Διακυβέρνηση με έναν υπερυπουργό Οικονομικών και πλήρη έλεγχο των κρατών μελών από την ηγεσία της Ε.Ε..

  • Ένας κόσμος χωρίς Κράτος που θα μοιάζει με τη Σομαλία, χώρα χωρίς Κράτος για πάνω από 20 χρόνια. Η Σομαλοποίηση είναι η εφιαλτική εκδοχή της παγκοσμιοποίησης, όταν η τελευταία εφαρμόζεται χωρίς κανόνες δικαίου, χωρίς αστυνομία και χωρίς δικαιοσύνη.
  • Στο εξής θα φοβόμαστε ότι κανένα αεροπλάνο της γραμμής δεν μπορεί να είναι ασφαλές σε κανένα σημείο του κόσμου.
  • Τίποτα δεν θα αλλάξει όσο οι λογικοί άνθρωποι σκέφτονται ότι οι εγκληματίες και οι φανατικοί υπακούουν στους ίδιους κανόνες με αυτούς.
  • Μην κοροϊδεύετε, το Game of Τhrones, είναι ο κόσμος που έρχεται μετά το τέλος της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας, ένας νέος θεαματικός Μεσαίωνας όπου καμία εξουσία δεν είναι σταθερή και όπου όλα επιτρέπονται.
  • Το αλκοόλ, η κάνναβη, το όπιο, η μορφίνη, η ηρωίνη, η κοκαΐνη, τα συνθετικά προϊόντα (αμφεταμίνες, μεταμφεταμίνες, έκσταση), χημικά, βιολογικά, ή ηλεκτρονικά ναρκωτικά που διανέμονται από “αυτο επισκευαστές”, θα γίνουν καταναλωτικά προϊόντα σε έναν κόσμο χωρίς το νόμο της αστυνομίας, της οποίας τα κύρια θύματα θα είναι οι υπονομάδες.
  • Η Ιερουσαλήμ θα μπορούσε να γίνει η πρωτεύουσα της Νέας Παγκόσμιας Τάξης. Αλλά χρειάζεται πρώτα να υπάρχει “ειρήνη” στην περιοχή, με τον ένα ή άλλο τρόπο…
  • Σεξουαλική απελευθέρωση όλων των μορφών, συμπεριλαμβανομένου του cyber sex, κατάργηση της οικογένειας, δημιουργία ενός εγωκεντρικού πληθυσμού που θα εμπιστεύεται μόνο τον εαυτό του. «Ο κόσμος δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από μια αντιπαράθεση μοναχικοτήτων και η αγάπη μια αντιπαράθεση αυνανισμών». Μείωση και έλεγχο της ανθρώπινης αναπαραγωγής, μια κοινωνία η οποία «θα προχωρήσει τόσο πολύ ώστε θα διαχωρίσει την αναπαραγωγή και τη σεξουαλικότητα. Η σεξουαλικότητα θα είναι το βασίλειο της ευχαρίστησης και η αναπαραγωγή των μηχανών».
  • Ο Ατταλί προβλέπει ακόμα: Διασκέδαση διαμορφωμένη και χειραγωγούμενη από τα media, απόλυτο έλεγχο της τροφής και επιβολή συγκεκριμένου τρόπου διατροφής.
  • Συνεχής παρακολούθηση των πολιτών μέσω της τεχνολογίας, αντικατάσταση ανθρώπων από ρομπότ, εμφύτευση μικροτσίπ.
  • «Τέλος, στην τελική φάση της εξέλιξης, θα μπορούμε να παρακολουθήσουμε μια υπερνοημοσύνη (hyperintelligence) διαβίωσης, της οποίας η ανθρωπότητα δεν θα είναι παρά ένα απειροελάχιστο στοιχείο». «Η μοναδική ιστορία του Homo sapiens sapiens θα έχει έρθει στην ολοκλήρωση».
  • Ο Attali ισχυρίζεται, βεβαίως, ότι κάθε αντίσταση στην επερχόμενη παγκόσμια τάξη είναι μάταιη, καθώς δεν θα υπάρχει κάποιο άλλο προτεινόμενο σύστημα. «Οι περισσότεροι δεν θα έχουν να προτείνουν κανένα υποκατάστατο σύστημα… εκτός από ελάχιστους που θα προτείνουν την επιστροφή στη θεοκρατία».
  • Η τεχνολογία θα μετατρέψει τον άνθρωπο σε πλανητικό πολίτη-νομάδα ο οποίος θα εργάζεται σε μια υπερφιλελεύθερη οικονομία που θα έχει διαχωρίσει τους ανθρώπους σε τρεις τάξεις:

1) Τους Υπονομάδες: περίπου 4 δισεκατομμύρια ανθρώπων που θα ζουν στην απόλυτη φτώχεια και θα αλληλοσκοτώνονται για εθνικούς και θρησκευτικούς λόγους.

2) Του εικονικούς νομάδες: 4 δισεκατομμύρια ανθρώπων που θα απολαμβάνουν ένα καλό ζωής ως μάνατζερ, τεχνικοί, επιστήμονες κλπ σε διεθνοποιημένες επιχειρήσεις, εργαζόμενοι σε άυλα γραφεία.

3) Τους υπερνομάδες: την άρχουσα τάξη, την παγκόσμια ελίτ.

Μετανάστευση

Οι μεταναστευτικές ροές θα επεκταθούν και θα κατακλύσουν τα εθνικά κράτη. Όποια χώρα αντιστέκεται, θα βουλιάζει οικονομικά. Ακόμα περισσότερες μάζες θα ρίξουν τις πύλες της Δύσης. Θα αριθμούν εκατοντάδες χιλιάδες κάθε μήνα. Ο αριθμός αυτός θα αυξηθεί σε εκατομμύρια και μετά σε δεκάδες εκατομμύρια.

Οι χώρες που θα αντιστέκονται θα μαθαίνουν ότι η εισροή του πλήθους των μεταναστών θα είναι η προϋπόθεση για την επιβίωση τους.

Ο κ. Ατταλί δεν είναι άγνωστος και στον ελλαδικό πολιτικό κόσμο. Μάλιστα, τον Νοέμβριο του 2015 παρασημοφορήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, «για τις εργώδεις προσπάθειές του, «εκείνες τις δύσκολες ώρες» του Ιουλίου, προκειμένου να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη». Αναμφίβολα η ελλαδική άρχουσα τάξη του οφείλει πολλά…

ΜΕΛΙΤΙΝΗ ΔΟΝΤΑ

(Φ. 198)

 

Advertisements