Χωρίς τίτλο

-Τι έγινε βρε κορίτσια; Τελειώνετε;

-Ναι, κυρά Γιαννούλα κοντεύουμε. Αν και δεν είχε και πολλά να κάνουμε.

-Ε! μα, το στέκι μας είναι πάντα καθαρό. Απλά χρειάζεται ένα φρεσκάρισμα, μετά την απόφαση του χωριού να γιορτάσουμε την Πρωτομαγιά στην εδώ την βρύση με τον πλάτανο. Μου φαίνεται μας καλοπιάνει ο πάρεδρος του χωριού!

-Πέρσι πού είχατε κάνει την Πρωτομαγιά, κυρά Γιαννούλα; Ρωτάω γιατί έλειπα στην πόλη.

-Πέρσι την είχαμε κάνει στην πλατεία του χωριού, έξω από το καφενείο. Είχε βέβαια πιο πολύ κόσμο, γιατί δεν έπεφτε τόσο κοντά με το Πάσχα όπως εφέτος. Και έτσι είχαν έρθει και από την πόλη οι δικοί μας. Και πιο πολλά αρνιά είχαμε βάλει για ψήσιμο στην σούβλα. Μιας κι έτσι είναι το έθιμό μας. Εφέτος, αφού έχουμε απομείνει λίγοι νοματαίοι στο χωριό, και σε μεγάλη ηλικία, θα βάλουμε 3 με 4 αρνιά. Θα ανάψουν οι άντρες από το πρωί την φωτιά και σιγά-σιγά θα αρχίσει το γλέντι. Εμείς με τις τσούπρες θα πάμε από νωρίς να μαζέψουμε τα λουλούδια για τα στεφάνια, και ύστερα θα ροβολήσουμε κατά εδώ στην ρούγα. Πιο παλιά, που ήμασταν αρκετοί και πιο νέοι στο χωριό, πηγαίναμε κατά ομάδες και παρέες στα χωράφια και στους αγρούς για να πιάσουμε τον Μάη. Τώρα που μεγαλώσαμε και λιγοστέψαμε, μαζευόμαστε όλοι μαζί σε κάποιο σημείο του χωριού, για να τηρήσουμε το έθιμο.

-Κυρά Γιαννούλα, θυμάσαι και τις πλάκες που κάναμε παλιά, ανήμερα της Πρωτομαγιάς;

-Αν θυμάμαι, λέει; Και εγώ τις σκάρωνα, αλλά και την πάταγα πολλές φορές! Ωραία χρόνια! Μόλις νύχτωνε, παραμονή της Πρωτομαγιάς, σκαρίζαμε όλοι οι νέοι και οι νέες του χωριού σε ένα μυστικό σημείο που είχαμε κανονίσει για να μην μας πάρουν χαμπάρι οι μεγάλοι και οι γονείς μας. Εκεί χωριζόμασταν σε ομάδες και αναλαμβάναμε τις αταξίες που θα κάναμε. Η μία ομάδα πήγαινε και άλλαζε τις γλάστρες των σπιτιών. Η άλλη ομάδα άλλαζε τις μπουγάδες από τα σκοινιά που ήταν απλωμένες. Η άλλη ομάδα άλλαζε τα ζωντανά από τους στάβλους. Το πρωί που ξυπνάγανε, γινόταν πανζουρλισμός από την ανακατωσούρα! Άλλα εσώρουχα έβρισκε η άλλη κρεμασμένα, άλλα ρούχα. Και δώσ’ του καβγάδες! Άλλοι μαλώνανε για τις γλάστρες, ενώ  το πιο βαρύ ήταν με τα ζωντανά. Ξέρεις τι είναι να ανοίγεις τον στάβλο σου και αντί για τον γάιδαρό σου να βρίσκεις κατσίκα; Ή ο άλλος αντί για άλογο, να βρίσκει τράγο; Άλλοι αντί για τις κότες βρίσκανε πάπιες! Ένα χωριό άνω κάτω! ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

(Φ. 198)

 

 

Advertisements