187.jpg

Με τον νόμο 4387 (Κουτρούγκαλου), ο οποίος εκδόθηκε τον Μάιο του 2016, η κυβέρνηση αποφάσισε την μεταβολή της διαδικασίας χορηγήσεως συντάξεως, που αφορά μεταξύ άλλων, και την σύζυγο θανόντος στρατιωτικού και άλλων επαγγελμάτων. Η μεταβολή συνίσταται στο ότι, δεν δικαιούται σύνταξη όταν είναι κάτω των 55 και θα την λάβει στα 67. Ο νόμος αυτός είναι τόσο πολύπλοκος, ώστε όποιος ασχοληθεί σε βάθος θα διαπιστώσει την ομοιότητά του με την Λερναία Ύδρα. Έχει τόσα παρακλάδια που η αποσπασματική του κριτική οδηγεί σε πολλές εμπλοκές σε διαφορετικούς τομείς. Θεωρούμε ότι η σύζυγος του στρατιωτικού ανήκει σε μία ειδική κατηγορία για πολλούς λόγους, δύο εκ των οποίων είναι οι σπουδαιότεροι: Υφίσταται λόγω οικογενείας την πίεση και το άγχος του συζύγου στρατιωτικού να είναι συνεχώς ετοιμοπόλεμος. Τον ακολουθεί σε όποιο τόπο μετατεθεί, μη δυνάμενη ως εκ τούτου να εργασθεί, πλην εξαιρέσεων. Θα θέλαμε να τοποθετήσουμε τρία επιπλέον ερωτήματα στους ψηφίσαντες τον νόμο βουλευτές των άλλων κομμάτων. Έχουν αντιληφθεί τις δυσκολίες της μεταθέσεως, ή απλά πειθάρχησαν στις επιταγές των τραπεζιτών; Ξεχνούν ότι αδυνατούν να μεταθέσουν δημοσίους υπαλλήλους; Λαμβάνουν υπ’ όψιν την οικογενειακή υποστήριξη που απαιτείται προς τα παιδιά για

την ένταξη στο νέο περιβάλλον μετά από κάθε μετάθεση; Ποιός σας έδωσε το δικαίωμα να αφαιρείτε χρήματα που καταθέσαμε κατά το παρελθόν για το μέλλον μας και να τα παραδίδετε σε τοκογλύφους; Γιατί δεν μειώνετε τους δικούς σας μισθούς; Γιατί θέλετε τα παιδιά μας να μην σπουδάσουν μετά τα 18 χρόνια τους; Γιατί θέλετε να αλλάξτε τον πληθυσμό της πατρίδος μας; Γιατί δεν σκέφτεστε την ίδια σας την μάνα, την αδελφή; Θα λογοδοτήσετε, όταν εγκριθεί από μια εθνική κυβέρνηση, η αναστολή του άρθρου 86 του Συντάγματος, περί ευθύνης υπουργών . Η Χρυσή Αυγή καταψήφισε τον νόμο, όπως φαίνεται στα πρακτικά της Βουλής και θα συνεχίζει να υπερασπίζεται τα συμφέροντα των Ελλήνων, όλων των τάξεων, σε μια πατρίδα που παραδίδεται αμαχητί σε διεθνείς τοκογλύφους. Την 23/1/17 ο βουλευτής Eπικρατείας Χ. Παππάς κατέθεσε ερώτηση για τις κατάφωρες αδικίες στις συντάξεις στρατιωτικών προς τα αρμόδια υπουργεία, και δεν έλαβε απάντηση μέχρι σήμερα. Ακούσαμε δε, και το παράδοξο ότι, το θετικό του νόμου είναι ότι οι γυναίκες μας θα μας φροντίζουν καλύτερα, διαγράφοντας και την πραγματική αγάπη ως κίνητρο αλληλοβοήθειας. Η δικαιολογία των κυβερνόντων είναι ότι αυτό ισχύει σε άλλες χώρες όπως η Γαλλία, αλλά και ότι η μείωση αυτή αφορά λίγους (όχι ψηφοφόρους τους, θα συμπληρώσουμε). Στην πραγματικότητα συντάσσουν και εφαρμόζουν νόμους με γνώμονα το κομματικό τους συμφέρον, αλλά και το συμφέρον των δανειστών τους. Τελικά θέλουν οι «δήθεν αλληλέγγυοι» να δημιουργήσουν γυναίκες κακοποιημένες συναισθηματικά και απαξιωμένες Ας δούμε όμως το θέμα σε άλλο πλαίσιο, γενικότερο και ιδεαλιστικό. Οι νόμοι συντάσσονται από ανθρώπους, και μπορούν να είναι εσφαλμένοι. Στην περίπτωση που είναι λάθος, ακυρώνονται ή τροποποιούνται. Οι σωστοί νόμοι στηρίζονται στο εθιμικό δίκαιο, το οποίο έχει εθνικότητα διότι πηγάζει από τις συνήθειες των ανθρώπων που δημιούργησαν το κράτος, και ορθώς προέρχονται από την ίδια εθνικότητα, η οποία τους συνέδεσε όταν εξεγέρθηκαν στον κοινό απελευθερωτικό αγώνα.

Με αφορμή μια ατυχή αναφορά των ημερών σε αρχαία θρακική συνήθεια, θα θέλαμε να πληροφορήσουμε τους αναγνώστες ότι, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, όταν πέθαινε ο σύζυγος μία εκ των συζύγων του τον ακολουθούσε τιμητικά στον θάνατο, διότι πίστευαν στην μετά θάνατο ζωή. Αξίζει να αναφερθεί επίσης ότι, συνήθεια των προγόνων μας ήταν το κράτος, ο δήμος, να αναλαμβάνει την οικογένεια του θανόντος και μάλιστα, προκειμένου να αντιληφθούν οι εν ζωή ότι η πατρίδα φροντίζει τα τέκνα της όταν η οικογένεια αδυνατεί, σύμφωνα με τον Θουκυδίδη. Η πρώτη από τις προαναφερθείσες περιπτώσεις δεν ισχύει σήμερα διότι οι άθεοι κυβερνόντες αποκλείεται να προβληματίζονται για τον θανόντα σύζυγο, ούτε για την οικογένειά του γιατί δεν αντιλαμβάνονται αυτές τις έννοιες. Μάλιστα στο συγκεκριμένο άρθρο 12, τόσος είναι ο σεβασμός τους προς την γυναίκα, ώστε να καθορίζεται ως «ο επιζών σύζυγος». Μήπως αφορά τον σύντροφο και όχι την σύζυγο; Καταργούν και την “Αντιγόνη”! Η δεύτερη περίπτωση είναι αδιανόητη για τους διεθνιστές κυβερνόντες διότι δεν θεωρούν το εθνικό κράτος ορθό τρόπο διακυβερνήσεως και κοινωνικής πολιτικής. Πιστεύουν στο διεθνιστικό κράτος, που δεν σέβεται το έθνος και υποτάσσεται στην πολυφυλετική πολιτική των κεφαλαιοκρατών. Ακολουθούν τις εντολές των παγκοσμίων κυβερνήσεων. Διαγράφουν και τον “Επιτάφιο”! Δικαιολογία θα μπορούσε να αποτελέσει η έλλειψη χρημάτων, όμως και αυτή δεν ισχύει, γιατί το σύστημα τροφοδοτεί με πάρα πολλά χρήματα ΜΚΟ και διεθνιστικούς

φορείς, οι οποίοι ενισχύουν του λαθραίους εισβολείς στην πατρίδα μας. Θα μπορούσαν όλα αυτά τα χρήματα να διατεθούν σε Έλληνες, με σκοπό να εξασφαλισθεί η επιβίωση του έθνους, έναντι της αντικαταστάσεώς του από μάζα αλλοεθνών. Εισάγουν την σαρία! Κλείνοντας, το θέμα θα πρέπει να το δούμε και σε συνδυασμό με μία άλλη συζήτηση, η οποία ανακινείται την ίδια χρονική περίοδο, το θέμα της δραχμής. Αναρωτιόμαστε μήπως, χάριν του ευρώ και της ανάγκης δανεισμού, οι κυβερνώντες υποδεικνύουν τον δρόμο της εξαρτήσεως από ξένους τραπεζίτες με εξιλαστήριο θύμα μικρές κοινωνικές τάξεις. Σε περίπτωση επιστροφής σε εθνικό νόμισμα, μοναδική λύση αποτελεί η προηγούμενη κατάλληλη προετοιμασία από εθνική κυβέρνηση. Στην συγκεκριμένη (παρούσα) χρονική κυβερνητική περίοδο (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) ακολουθείται μία αντεθνική πολιτική με τραγικές συνέπιες για την οικονομία, ως συνέχεια της αδιάφορης εθνικά προηγούμενης περιόδου (ΝΔ, ΚΚΕ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ) με ανάλογες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Απαιτείται να γίνει επανόρθωση με αυστηρά εθνική πολιτική, για το καλό του συνόλου των Ελλήνων.

ΤΟΜΕΑΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΕΔ ΚΑΙ ΣΑ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

(Φ. 187)

 

Advertisements