Αποτέλεσμα εικόνας για SURVIVOR

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το τηλεπαιχνίδι Survivor έχει κερδίσει το ελληνικό τηλεοπτικό κοινό εδώ και κάποιους μήνες. Δεν ξεχνάμε την «ατάκα» του Τσακαλώτου κατά την ψήφιση του 4ου Μνημονίου «Έτσι και αλλιώς μόνοι μας είμαστε, οι 9 στους 10 στην Ελλάδα βλέπουν Survivor τώρα, οπότε δεν νομίζω να υπάρχει λόγος να υπάρχουν εντάσεις».

Ο τούρκος παραγωγός, εκλεκτός του Ερντογάν

Ο τούρκος επιχειρηματίας Ατζούν Ιλίτζαλι, μετά την μεγάλη επιτυχία που γνώρισε στην χώρα του ως παραγωγός πολλών τηλεπαιχνιδιών και realities, επένδυσε σε αυτόν τον τομέα και στην Ελλάδα φτιάχνοντας πρώτα το «The Voice» και συνέχισε με το ελληνικό Survivor. Ο τούρκος παραγωγός τον Νοέμβριο του 2015 είχε συναντηθεί με  τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα σε ένα αγώνα ανάμεσα στις εθνικές ομάδες Ελλάδας – Τουρκίας στην Κωνσταντινούπολη. Μετά από δύο μήνες εξέφρασε την πρόθεσή του να μπει μόνιμα στο ελληνικό τηλεοπτικό τοπίο, είτε αγοράζοντας ένα τηλεοπτικό κανάλι, είτε μια νέα συχνότητα. Οι πρώτες αντιδράσεις του Τσίπρα για το εν λόγω εγχείρημα ήταν θετικές.

Ο τούρκος παραγωγός είναι ένας από τους εκλεκτούς του Ερντογάν, και λαμβάνοντάς το υπ’ όψιν, είναι δεδομένο ότι συμφωνεί με τις ιδέες και τις πρακτικές του.

Συμπεραίνουμε, λοιπόν, ότι η «ελληνική» τηλεόραση έχει αρχίσει να πωλείται στους τούρκους, ενώ με το πρόσχημα της ελληνοτουρκικής φιλίας, και μέσα από την υψηλή τηλεθέαση, προωθούνται υποσυνείδητα αντιλήψεις και σκέψεις που η ίδια η τουρκία θέλει να περάσει στον ελληνικό Λαό. Δεν είναι καθόλου παράλογο να αναλογιστεί κανείς ότι μέσω της τηλεόρασης, ενός από τα μεγαλύτερα εργαλεία προπαγάνδας, οι τούρκοι καταφέρνουν να ελέγξουν μια ομάδα της ελληνικής κοινωνίας, και κυρίως τους νέους, καθώς το Survivor έχει μεγάλη απήχηση στους εφήβους. Πρόκειται για ηλικίες κατά τις οποίες ο άνθρωπος αναπτύσσει μεγάλο μέρος της προσωπικότητάς του, σχηματίζει τις απόψεις του, αναλύει τα βιώματά του και δημιουργεί πρότυπα διαφορετικά από αυτά της οικογένειας που κυριαρχούσαν στην ζωή του έως τώρα.

Αγώνας Ελλάδας – Τουρκίας

Πριν από λίγες μέρες, οι Έλληνες συμμετέχοντες του Survivor κλήθηκαν να αγωνιστούν ενάντια στην αντίστοιχη τούρκικη ομάδα, με σκοπό την προώθηση της ελληνοτουρκικής φιλίας. Όπως διαβάζουμε, τα έπαθλα για την νικήτρια ομάδα θα ήταν πολλαπλά. Αν κέρδιζαν οι Έλληνες, μετά το Survivor όλη η ομάδα θα πήγαινε διακοπές στην Αλικαρνασσό, το σημερινό κατεχόμενο Bodrum με την τούρκικη ονομασία, και αν κέρδιζαν οι Τούρκοι μια εβδομάδα στην Μύκονο. Η νικήτρια ομάδα θα μπορούσε ακόμα να το γιορτάσει με τον «Φαίδωνα», τον καλλιτέχνη που κλήθηκε για να ψυχαγωγήσει τους παίκτες του Survivor μετά την ολοκλήρωση των αγώνων. Φυσικά το φαγητό δεν θα έλειπε, αφού όπως ανακοίνωσε ο Ατζούν Ιλίτζαλι, οι νικητές θα μπορούσαν να απολαύσουν ένα τραπέζι με φαγητά που είναι κοινά και στις δύο χώρες.

Ένας παίχτης από την ομάδα των Τούρκων είπε πως η φιλία θα πρέπει να νικήσει ανεξάρτητα από την έκβαση των αγωνισμάτων για αυτό και πρότεινε το έπαθλο του φαγητού να το κερδίσουν και οι δύο ομάδες, ώστε να δειπνήσουν μαζί. Φυσικά οι Έλληνες παίκτες χειροκρότησαν την πρότασή του και έπειτα από πιέσεις (!!!) ο Ατζούν Ιλίτζαλι δέχτηκε την πρότασή τους ώστε είτε κερδίσουν, είτε χάσουν, να φάνε όλοι μαζί! Εν συνεχεία, σημείωσε ότι «Πρώτη φορά στην ιστορία του Survivor δίνουμε έπαθλο και στις δύο ομάδες. Συγκεκριμένα και στις τέσσερις».

Μετά από όλο αυτό παιχνίδι δοκιμασιών και αθλημάτων, όπως τα ονομάζουν, δεν χρειάζεται κανείς να αναρωτηθεί σε ένα reality τουρκικής παραγωγής αν στο τέλος η νικήτρια ομάδα θα ήταν η τούρκικη ή η ελληνική… Σημασία δεν έχει το ποια ομάδα έπαιξε καλύτερα, είχε καλύτερη στρατηγική, ήταν πιο ενωμένη ή πιο γυμνασμένη. Αυτό που μετράει είναι η προπαγάνδα που διασπάρθηκε πριν τον αγώνα, αλλά και μετά. Η πλύση εγκεφάλου που επιβάλλει τον τούρκο νικητή, και τον Έλληνα να συντρώγει και να διασκεδάζει μαζί του μετά την ήττα του. Γέλιο, επίσης, προκαλούν οι σχολιασμοί του τούρκου παραγωγού πως είναι η πρώτη φορά που οι αντίπαλες ομάδες θα μοιραστούν το ίδιο έπαθλο! Και αυτό έγινε φυσικά με την προτροπή τούρκου παίχτη, που… βάζει την ελληνοτουρκική φιλία πάνω απ’ όλα!

Λήθη. Αυτό που προσπαθούν να μας επιβάλλουν είναι η λήθη. Ο Έλληνας, και ιδιαίτερα ο νέος, πρέπει να ξεχάσει. Να ξεχάσει το παρελθόν του, την Ιστορία του, τις Αξίες, τις Ιδέες του. Να ξεχάσει τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, την ελληνική επανάσταση, την Μικρασιατική καταστροφή, την Γενοκτονία των Ποντίων, τα Σεπτεμβριανά, τους Αττίλες που μάτωσαν την Κύπρο. Να ξεχάσει τους προγόνους του και όλους τους Ήρωες που έχασαν την ζωή τους πολεμώντας τον Τούρκο κατακτητή. Να ξεχάσει τις μάνες, τα ορφανά, τον πόλεμο, την δυστυχία. Αντίθετα, το μήνυμα που περνάει είναι ότι ο Έλληνας πρέπει να συναγελάζεται και να χαριεντίζεται με τον τούρκο κατακτητή, αυτόν που του έκλεψε τις Πατρίδες που, σύμφωνα με τον προοδευτισμό, πρέπει να αποκαλούνται αλησμόνητες και όχι σκλαβωμένες.

Ανάγκη για Ηρωισμό

Αναλύοντας από μια άλλη σκοπιά τους λόγους για τους οποίους πολλοί παρακολουθούν το Survivor, καταλήγουμε στην έλλειψη δράσης και πυγμής που διέπει την σημερινή κοινωνία. Το Survivor εμπερικλείει ως επί το πλείστον αθλητικά παιχνίδια, στα οποία οι παίχτες λαμβάνουν μέρος. Στο τέλος του παιχνιδιού, η νικήτρια ομάδα βραβεύεται με ένα έπαθλο, ενώ οι παίχτες που βοήθησαν σε αυτό χαίρουν εκτίμησης και αποδοχής, αν όχι από την ομάδα τους, σίγουρα όμως από τους τηλεθεατές, πολλοί εκ των οποίων παθιάζονται και «ηρωοποιούν» τους νικητές. Η ελληνική κοινωνία, λόγω της τεχνολογίας δεν δίνει πλέον έναυσμα στους νέους για αθλητισμό και δράση, βασικές σωματικές και ψυχικές ανάγκες του ανθρώπου. Τα εν λόγω realities, αντίθετα, ανεβάζουν την αδρεναλίνη και μέσα από την εικονική πραγματικότητα της τηλεόρασης, ο τηλεθεατής έχει την παραίσθηση ότι συμμετέχει ο ίδιος στα αγωνίσματα.

Με αυτόν τον τρόπο, ο νέος λαμβάνει εικονικά ό,τι ακριβώς η σημερινή κοινωνία του στερεί, την σωματική άσκηση. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που πολλοί βρίσκουν το παιχνίδι ενδιαφέρον και ξεχωριστό από τα υπόλοιπα της τηλεόρασης. Ζούμε στον κόσμο του «καναπέ» όπου τα πρότυπα και οι υποχρεώσεις της εποχής μας έχουν επιβάλλει την καθιστική ζωή, ενώ προτιμούμε να δημιουργούμε φανταστικούς «Ήρωες» μέσα από τις οθόνες, χωρίς να χρειάζεται οι ίδιοι να τους αναζητήσουμε στην πραγματική ζωή, ή να προσπαθήσουμε ακόμα κι εμείς να γίνουμε ένας από αυτούς. Έτσι, ο άνθρωπος ζει με την ελπίδα ότι μπορεί να επιτύχει κάτι το ξεχωριστό και το μοναδικό, φυλακισμένος όμως στα ίδια του τα όνειρα, προτιμά να τα βλέπει στην τηλεόραση, παρά να βγει έξω και να τα ζήσει πραγματικά.

ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΚΑΤΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ

(Φ. 202)

Advertisements