Χωρίς τίτλο.jpg

Ενα σύνθημα, γραμμένο εδώ και τουλάχιστον πέντε χρόνια στον τοίχο του δημοτικού γυμναστηρίου της Νέας Ιωνίας Αττικής, εκτεθειμένο στα μάτια των παιδιών του 2ου Γυμνασίου του δήμου, το οποίο χωρίζεται με μεσοτοιχία από αυτό, λέει:

«Ή οι φασίστες ή εμείς δε γαμ – – – αι και η πατρίς»

Πέραν της χυδαιότητας, το σύνθημα καταρρίπτει τους ιδεολογικούς κομπογιαννιτισμούς της κοινοβουλευτικής Αριστεράς και συνολικά του «δημοκρατικού τόξου» περί πατρίδος, ομολογώντας ότι οι «αντίφα» δημοκράτες, που καλούν τους πάντες να τσακίσουν τους «φασίστες», αποτελώντας το παρακρατικό χέρι των αντιφασιστικών ελίτ της χώρας, εμμέσως πλην σαφώς αποκαλύπτουν δια του συνθήματος, ότι ελίτ και πλέμπα από κοινού, μισούν την πατρίδα και ότι στην συνείδησή τους ο εθνικισμός (δηλαδή οι «φασίστες») και η πατρίδα (δηλαδή ο οίκος του έθνους) είναι πράγματα ταυτόσημα.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει όταν τουρκικά αθλητικά σωματεία αγωνίζονται εναντίον ελληνικών επί μικρασιατικού εδάφους και οι Τούρκοι για να ενοχλήσουν τους Έλληνες, ξεδιπλώνουν στις κερκίδες πανό που απεικονίζουν τον Μωάμεθ να κατακτά στην Πόλη. Με αυτό τον τρόπο, ενώ πετυχαίνουν να εξοργίσουν τους Έλληνες, αναγνωρίζουν μια αλήθεια που οι Τούρκοι αρνούνται μανιωδώς, ότι δηλαδή η Πόλη είναι Ελληνική.

Οι αντίφα-αριστεροί και οι αντιφασιστικές ελίτ που τους στηρίζουν, μισούν θανάσιμα και το ελληνικό έθνος και τον «οίκο» αυτού του έθνους, δηλαδή την ελληνική πατρίδα.

Βέβαια, όταν στο πρόσφατο παρελθόν, έχει προϋπάρξει η περίφημη κασέτα, στην οποία φέρεται ο πρωθυπουργός της χώρας με χυδαιότητα ανάλογη του παραπάνω συνθήματος, να διατάσσει την δίωξη πολιτικών του αντιπάλων, επειδή είναι «φασίστες», η «αδιαφορία» του δήμου είναι πταίσμα.

Όταν έχουν δολοφονηθεί άνθρωποι στην μέση του δρόμου με μαφιόζικο τρόπο και κανένας, μα ούτε ένας, από όλο το φάσμα του πολιτικού κόσμου δεν καταδίκασε το έγκλημα, επειδή οι δολοφονηθέντες ήταν «φασίστες», τότε πραγματικά η «αδιαφορία» του δήμου είναι πταίσμα.

Είναι αδύνατον ομάδες αναρχικών να ενεργούν με τον συντεταγμένο τρόπο που βλέπουμε καθημερινά, αν δεν υπάρχει κεντρική διοίκηση, οικονομική στήριξη, και τηλεοπτική «νομιμοποίηση» της δράσης τους, που προκύπτει μέσω μιας υποτιθέμενης κριτικής, η οποία όμως δεν καταδικάζει με κατηγορηματικό τρόπο τις ενέργειές τους, προσδίδοντας στις πράξεις τους ένα χαρακτήρα κοινωνικά αποδεκτού πολιτικού ακτιβισμού, μια ιδεολογία «αναβράζουσας παθητικότητας», εργαλείο του συστήματος, που θέλει να εκτονώσει τον θυμό των πολιτών για τα δεινά που υφίστανται. Του συστήματος που βάζει κάποιες ομάδες να κάνουν  ζημιές on camera για να ικανοποιήσουν το λαϊκό αίσθημα που ζητά την τιμωρία των υπευθύνων για την κατάντια της Ελλάδος.

Κλασικό παράδειγμα τα καλόπαιδα του «Ρουβίκωνα» που «προστατεύουν» δυναμικά τους πολίτες από τις κρατικές αυθαιρεσίες.

Αυτούς τους τύπους που παρελαύνουν ένοπλοι μπροστά στις κάμερες, και παρεμβαίνουν …. δυναμικά διώχνοντας δήθεν τον συμβολαιογράφο που πάει να κάνει πλειστηριασμούς πρώτων κατοικιών, οι οποίοι πλειστηριασμοί γίνονται με άλλο τρόπο ή στο διπλανό γραφείο.

Η αναποτελεσματικότητα αυτής της «αναβράζουσας παθητικότητας» σε συνδυασμό με την πάντοτε ατελέσφορη «αντιστασιακή» δράση του ΠΑΜΕ και των συνδικαλιστικών οργανώσεων, σε συνδυασμό με την επιτηδευμένα στρεβλή προβολή των εθνικιστικών ιδεών, βυθίζει τον λαό σε ιδεολογικό τέλμα και πολιτική απελπισία και αδιέξοδο.

Οι αντιφασιστικές ελίτ και η ιδεολογία της αναβράζουσας παθητικότητας είναι χαρτιά του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού για την επιβολή της παγκοσμιοποίησης.

Όμως ό,τι και να κάνουν οι Έλληνες Εθνικιστές του Λαϊκού Συνδέσμου είναι εδώ και θα παραμείνουν εδώ.

Εμείς γνωρίζουμε ποιοι είναι και πόσο «βρώμικοι» και δηλητηριώδεις είναι. Αυτοί δεν γνωρίζουν το πόση αντοχή, υπομονή και ανοσία διαθέτουμε!

Α.Κ.

(Φ. 202)

 

 

Advertisements