Χωρίς τίτλο.jpg

Στο ήδη σοβαρότατο εδώ και δεκαετίες πρόβλημα του Κυπριακού, εκτός από τους απαράδεκτους και προδοτικούς χειρισμούς των εκάστοτε κυβερνώντων, προστίθενται και διάφορες απαράδεκτες δηλώσεις από «ιθύνοντες».

Τελευταίο «χτύπημα», οι γεμάτες αυθάδεια δηλώσεις του Νορβηγού ειδικού εκπροσώπου για το Κυπριακό, του Γ.Γ. του ΟΗΕ Έσπεν Μπαρθ Άιντα, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ, λες και εκπροσωπεί τους τούρκους, έκανε λόγο για κίνδυνο θερμής εμπλοκής τον Ιούλιο, όταν θα έχουν αρχίσει οι προγραμματισμένες γεωτρήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Στόχος του, προφανώς, η επανέναρξη των διακοινοτικών συνομιλιών, με αναστολή από την Κυπριακή κυβέρνηση των προγραμματισμένων γεωτρήσεων. Με αυτόν τον τρόπο, είναι σαν να συναινεί στους ισχυρισμούς των τούρκων περί «συνιδιοκτησίας» του Κυπριακού φυσικού αερίου και στην αμφισβήτηση από την πλευρά τους της Κυπριακής ΑΟΖ. Οι «γείτονες» δεν διεκδικούν μόνο «ισότιμο» ρόλο για τους «τουρκοκυπρίους», αλλά και ένα πολύ μεγάλο μέρος της Κυπριακής ΑΟΖ, στα δυτικά και στα ανατολικά, ως δήθεν τουρκική ΑΟΖ, προβάλλοντας τις γνωστές θέσεις τους ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.

Ο Μπαρθ Άιντα, λειτουργώντας περίπου ως «φερέφωνο» των τούρκων, ασκεί πιέσεις για την σύγκληση μιας δεύτερης Πενταμερούς Διάσκεψης στη Γενεύη, επιδιώκοντας στην πραγματικότητα (αξιοποιώντας και τις τουρκικές απειλές για το φυσικό αέριο)  να πιέσει διεθνώς την ελληνική πλευρά σε παραχωρήσεις.

Πώς οι τούρκοι, οι οποίοι εξακολουθούν να κατέχουν παράνομα τη Βόρεια Κύπρο προβάλλουν και αξιώσεις στην ΑΟΖ της ελεύθερης Κύπρου; Μιλάμε σαφώς για θέατρο του παραλόγου. Κι όλα αυτά με την ανοχή του Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη και την παρότρυνση από χρόνια του Κ.Κ. Κύπρου, του ΑΚΕΛ, το οποίο θέτει την προσέγγιση με τους “Τουρκοκυπρίους” ως βάση για την λύση του Κυπριακού προβλήματος. Αυτή είναι η πολιτική τους. Να συνομιλούν, δηλαδή, οι Έλληνες με αυτούς που ταυτίζονται με το ψευδοκράτος και την τουρκική κατοχή.

Η Άγκυρα προωθεί επίσης συστηματικά τον έλεγχο της κατεχόμενης Κύπρου με αγωγό μεταφοράς νερού από την Τουρκία, τον οποίο έχει ολοκληρώσει, με ηλεκτρική διασύνδεση, την οποία προωθεί, με καίριες επενδύσεις στον τουρισμό και σε άλλους τομείς.

Η φαεινή ιδέα της προσεγγίσεως με τους “τουρκοκυπρίους” την οποία στη συνέχεια ενστερνίσθηκε και το κόμμα του Αναστασιάδη, άνοιξε την πόρτα για σειρά παραχωρήσεων προς τους πρώτους, με στόχο να αναδειχθούν τα οφέλη από μια δήθεν «λύση» του Κυπριακού προβλήματος και από μια Κύπρο δήθεν ενωμένη, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για ποιον όμως είναι καλή μια τέτοια λύση; Αφού οι “τουρκοκύπριοι” επωφελούνται, για παράδειγμα, από το Ευρωπαϊκό διαβατήριο και την ιδιότητα του Ευρωπαίου πολίτη η οποία τους παραχωρείται από την Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς όρους και προϋποθέσεις, την ίδια στιγμή που αυτοί στηρίζουν το ψευδοκράτος και την τουρκική κατοχή.

Συνεχείς υποχωρήσεις και ενδοτισμός είναι η στάση της Ελληνικής πλευράς όσον αφορά το Κυπριακό, την ίδια στιγμή που η τουρκική πλευρά όχι μόνο δεν υποχώρησε σε καμία από τις θέσεις της, αλλά μεγάλωσε τις απαιτήσεις της, όπως π.χ. οι αξιώσεις στο φυσικό αέριο της Κύπρου.

Υπάρχει λόγος πλέον για να συνεχίσει η Ελληνική πλευρά να επενδύει στην απαράδεκτη, ενδοτική, χρεοκοπημένη πολιτική που έχει κάνει «μάγκες» τους Τούρκους, ή θα πρέπει να αγωνισθεί με σθένος κατά της παράνομης τουρκικής κατοχής που είναι η ουσία του Κυπριακού προβλήματος;

Ας σταματήσουμε, επιτέλους, να βάζουμε τα χέρια μας και να βγάζουμε τα μάτια μας μόνοι μας, γιατί η αυτοκαταστροφή ήταν πάντα, δυστυχώς,  ίδιον της φυλής μας.

ΚΟΡΙΝΑ ΠΕΝΕΣΗ

(Φ. 204)

Advertisements