Χωρίς τίτλο

Kαι νεκρούς ανασταίνει η τι-βι, δικαιώνοντας τον Αρχηγό της Χρυσής Αυγής ο οποίος έκανε λόγο για «χορό των πολιτικών ζόμπι», αναφερόμενος στο πρόσφατο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ.

Για την συνέντευξή του στον γνωστό δημοκράτη δημοσιογράφο Σρόιτερ, από αυτούς που δεν καλούν τον Αρχηγό της τρίτης πολιτικής δύναμης της χώρας, αλλά καταχραστές του αξιώματός τους, ο άρρωστος του θανατά πρώην Υπουργός Άμυνας (και εξοπλιστικών προγραμμάτων….), ανεστήθη. Βρήκε και χρήματα να φτιάξει τα δόντια του και να κάνει το μάγουλο τζάνερο, προφανώς από τον χορηγό που πλήρωσε και την εγγύηση του. Με το γνωστό υφάκι της ΠΑΣΟΚικής αντρίλας, «την είπε» σε όλους ως… τιμητής της χαμένης Τιμής του ελλαδικού κράτους.

Στενοχώρησε βεβαίως όσους προφήτευαν ότι θα έριχνε δήθεν το Σύστημα με τις αποκαλύψεις του. Ξεχνούν πολύ βολικά για την οκνηρία τους, ότι το Σύστημα είναι πρόστυχο και πονηρό, και ξέρει να ανταμείβει όσους το υπηρετούν, για όσο το εξυπηρετούν, και να «αναμορφώνει» όσους τολμούν να το αμφισβητήσουν. Προφανώς το φιλαράκι του Αντρέα δεν έμαθε και πολλά από την φυλακή. Όπως δεν έμαθαν και αυτοί που περιμένουν εύκολες λύσεις. Ανόητος όποιος αφήνει ημιθανείς τους πολιτικούς του αντιπάλους, και αυτό έχει αποδέκτες ένθεν κακείθεν. Ο Άκης «κρατάει» κόσμο, και η ΠΑΣΟΚική καμαρίλα «κρατάει» τον Άκη.

Αυτό το κόμμα –επιτομή της λαμογιάς, της κλεψιάς και της τζάμπα μαγκιάς, είναι σύμφωνα με τους εκλογομάγειρες, δίπλα-δίπλα με την Χρυσή Αυγή, το μοναδικό κόμμα με καθαρά χέρια που μπορεί να εγγυηθεί την αναγέννηση της Ελλάδας.

Εκεί που έχει ένα δίκιο ο πρώην υπουργός είναι στα περί δίωξής του από τον Κώστα Σημίτη, από τον οποίο έχασε την προεδρία του ΠΑΣΟΚ το 1996, την «υπονόμευση» και τον «βρώμικο πόλεμο» από το περιβάλλον Γιώργου Τζέφρυ Παπανδρέου, με σκοπό την εξόντωσή του.

Διότι έτσι είναι οι εύνοιες, έρχονται και παρέρχονται από τα κυκλώματα, και τα συντροφικά μαχαιρώματα, και τις υπηρεσίες που παρέχονται ή δεν παρέχονται.

Ολίγοι οι «καθαροί», προμετωπίδες για το βρώμικο παρασκήνιο της συναλλαγής και των προσωπικών συμφερόντων.

Όσα ζόμπι κι αν παρατάξουν, όσες σκευωρίες κι όσα μαγειρέματα, ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού έχει ανοίξει τα μάτια του και έχει αρχίσει να καταλαβαίνει πως αν θέλει να ζήσει, πρέπει να πολεμήσει. Αν θέλει να ζήσει καλύτερα, πρέπει να βάλει γερά θεμέλια. Τα κουκουλώματα και τα μπαλώματα, καταστρέφουν κάθε ελπίδα ανασύνταξης του κράτους.

Σε αυτόν τον δρόμο τον δύσκολο, χρειάζονται άνθρωποι με αποφασιστικότητα και ειλικρινή πατριωτισμό, που θα ξεπερνά τις κομματικές ταμπέλες, την παρελθοντολογία, την συκοφαντία, τον εγωισμό. Για μια φορά ας συνεννοηθούμε ως Έθνος. Ας βγάλουμε την Ελλάδα από τον βάλτο. Ας βρούμε ό,τι μας ενώνει απέναντι σε όσους εντέχνως μας διαίρεσαν για να βασιλέψουν πάνω απ’ το κεφάλι μας. Κι έπειτα, ίσως και να διαφωνήσουμε, αλλά στο μεταξύ θα έχουμε μάθει πώς να διαχειριστούμε όσα μας χωρίζουν, για να χτίσουμε πάνω σε αυτά που μας ενώνουν.

(Εθνική εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φ.208)

 

Advertisements