Χωρίς τίτλο

Μέρος B’

Η Τακτική των Τούρκων Στρατιωτικών

Γνωρίζοντας οι Τούρκοι στρατιωτικοί ηγέτες ότι οι Ελληνικές Ε.Δ. υπερτερούν έναντι των δικών τους, τόσο εξ’ απόψεως εξοπλισμού και ηθικού των Στελεχών, όσο και πολλών άλλων παραμέτρων, οι οποίες συνιστούν το αξιόμαχο τούτων, εκτιμούσαν ότι μια ενδεχόμενη πολεμική αναμέτρηση και σε περιορισμένη έστω κλίμακα, θα απέβαινε εις βάρος τους. Συνέπεια τούτου είχαν εστιάσει την τακτική τους σε άλλα μέσα, ώστε να επιτύχουν τους στόχους τους.

Μια από τις συνηθέστερες μεθόδους να αποκτήσουν συγκυριαρχία στο Αιγαίο, ήταν ο προγραμματισμός ασκήσεων, δια των οποίων επιχειρούσαν να εξασφαλίσουν ελευθερία κινήσεων, τόσο στον αέρα, όσο και στην θάλασσα. Κατά την διάρκεια των ασκήσεων αυτών προέβαιναν ακόμη και σε παραβιάσεις του εθνικού εναέριου και θαλασσίου χώρου της Ελλάδος, δια των οποίων όχι μόνο επιχειρούσαν να αξιολογήσουν το Σύστημα Αεράμυνας της χώρας, αλλά και να δημιουργήσουν τετελεσμένα γεγονότα.

Ο εξοπλισμός των νήσων του Ανατολικού Αιγαίου, αλλά και η σθεναρή στάση του στρατιωτικού καθεστώτος είχε πείσει τους στρατιωτικούς ηγέτες της γείτονος, ότι η Ελλάδα δεν είναι διατεθειμένη να δεχθεί και την ελάχιστη αλλαγή στο STATUS QUO του Αιγαίου. Στάση που είχε περιορίσει στο ελάχιστο τις παραβιάσεις των κανόνων εναερίου κυκλοφορίας και τις παραβιάσεις τόσο του εθνικού εναερίου χώρου, όσο και της αιγιαλίτιδος ζώνης από τα τουρκικά Α/Φ και πλοία. Και η άποψη αυτή ενισχύεται από την δήλωση του στρατηγού Γκουτμπάστερ, ο οποίος σε επίσκεψή του στην γείτονα χώρα είχε πει τα εξής: “Προσέξτε γιατί το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδος μπορεί να προχωρήσει σε ένα πόλεμο πολύ πιο εύκολα, απ’ ό,τι μια κοινοβουλευτική Κυβέρνηση”.

Η σθεναρή αντίδραση της χώρας μας έναντι της ως άνω τακτικής των Τούρκων είχε προκαλέσει ένταση στις σχέσεις των δυο χωρών, η οποία ειρήσθω εν παρόδω, αποτελεί προσφιλή τακτική των Τουρκικών Κυβερνήσεων για την εκτόνωση εσωτερικών προβλημάτων και αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τα εκάστοτε οικονομικά ή κοινωνικά προβλήματα. Φυσικά οι αντιδράσεις της Τουρκικής Κυβέρνησης, όχι μόνο δεν πτοούσαν, αλλά αντιθέτως ενδυνάμωναν την υπερήφανη στάση της ελληνικής πλευράς. Έτσι η Ελληνική Κυβέρνηση δεν δίστασε να αποσύρει το αντιτορπιλικό πλοίο “Μιαούλης” από την Νατοϊκή άσκηση του Μαΐου του 1974, όταν διαπίστωσε ότι παραβιάζονται οι διεθνείς κανόνες και να διατηρήσει την επιχειρησιακή διάταξη μάχης των αεροπορικών μας δυνάμεων, όπως αυτή είχε λάβει χώρα κατά την άσκηση “Ολύμπιος Ζευς” το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαΐου του 1974.

Διάταξη των Τουρκικών Αεροσκαφών τον Μάιο του ‘74

Οι αντιδράσεις της Ελληνικής Κυβερνήσεως, σε συνδυασμό με την πολεμική διάταξη της Ελληνικής Αεροπορίας, είχε σαν συνέπεια την αναδιάταξη της Τουρκικής Αεροπορίας τον Μάιο του 1974. Έτσι, από 16-30 Μαΐου 1974, τα Α/Φ της Τουρκικής Αεροπορίας μετακινούνται ως εξής:

16-5-74 20 Α/Φ F-100 μεταφέρονται  από το Ντιγιαρμπακίρ στα Άδανα

28-5-74 22 Α/Φ F-100 μεταφέρονται από την Κόνια στο Μπαλικεσίρ

30-5-74 23 Α/Φ F-100 μεταφέρονται από το Ερχάκ στην Αντάλεια

30-5-74 11 Α/Φ F-100 μεταφέρονται από το Ερχάκ στα Άδανα

30-5-74 17 Α/Φ F-5 μεταφέρονται από το Μερζοφόν σε άγνωστο αεροδρόμιο.

Απάντηση στην ανωτέρω διάταξη της Τουρκικής Αεροπορίας εκ μέρους της χώρας μας ήταν η διατήρηση της πολεμικής διατάξεως, η οποία είχε διαμορφωθεί από την άσκηση “Ολύμπιος Ζευς”, όπως προαναφέρθηκε. Θεωρούμε δε αναγκαίο να σημειώσουμε στο σημείο αυτό, ότι στα Ελληνικά σχέδια επιχειρήσεων προβλέπεται, ότι σε περίπτωση δημιουργίας θερμού επεισοδίου υπό των Τούρκων, ή απόπειρα καταλήψεως Ελληνικού νησιού, η αντίδρασή της θα ήταν επίθεση κατά της Τουρκίας με ταυτόχρονη εμπλοκή της Κύπρου, ώστε με τον διατεθειμένο εξοπλισμό της θα απασχολούσε μεγάλο αριθμό Τουρκικών δυνάμεων.

Η Εμπλοκή της Τουρκίας στα Θέματα της Κύπρου

Στις 2 Ιουλίου του 1974 περιήλθε στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη η γνωστή επιστολή Μακαρίου, με την οποία ζητούσε την απομάκρυνση όλων των Ελλήνων Αξιωματικών από την Κύπρο. Δέον να σημειωθεί, ότι μέχρι το σημείο αυτό η Τούρκικη Κυβέρνηση δήλωνε πλήρη ουδετερότητα, καθ’ ότι “η υπόθεση αυτή είναι καθαρά θέμα Ελλάδας και Μακαρίου”. Το ότι δε ουδεμία πρόθεση αναμίξεως στο θέμα είχαν οι Τούρκοι αποδεικνύεται εκ του γεγονότος, ότι συνέχιζαν με μεγαλύτερη ένταση τις ασκήσεις τους στο Αιγαίο.

Βέβαια, η παραπάνω στάση των Τούρκων αλλάζει άρδην από την 15 Ιουλίου 1974, οπότε γίνεται η απόπειρα ανατροπής του Μακαρίου από την Ελληνική Εθνοφρουρά, οπότε ακολουθούν τα εξής:

Την 15-7-74 τίθενται σε επιφυλακή οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και συγκαλείται το Εθνικό Συμβούλιο της Τουρκίας.

Την 16-7-74 ανακαλούνται όλες οι άδειες του στρατιωτικού προσωπικού, μετακινούνται μονάδες του Στρατού και της Αεροπορίας σε βάσεις της Νότιας Τουρκίας, ώστε να είναι πλησιέστερα προς την Κύπρο και ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπουλέν Ετσεβίτ με δηλώσεις του επιρρίπτει τις ευθύνες της ανατροπής του Μακαρίου σε Έλληνες Αξιωματικούς.

Την 16-7-74 πραγματοποιείται μεταστάθμευση Α/Φ, ώστε να μπορούν να δράσουν στην Κύπρο. Συγκεκριμένα, 189 Α/Φ F-5 μετασταθμεύουν από το Α/Δ Μερφεζόν στα Α/Δ Γιεδίλκου (10) και Γιενισεχίρ (8). Επίσης 5 Α/Φ F-102 μετακινούνται από το Μούρτεντ στο Μπαλικεσίρ.

Την 17-7-74 επιχειρείται έντονη προετοιμασία της κοινής γνώμης για την επέμβαση στην Κύπρο. Την ίδια ημέρα 7 Α/Φ Ναυτικής Συνεργασίας S-2 μετασταθμεύουν από την Μπατίρμα στην Αντάλεια (Νότια Τουρκία).

Την 18-7-74 ολοκληρώνονται οι μετασταθμεύσεις Α/Φ, αλλά και στρατιωτικών δυνάμεων στην Νότια Τουρκία. Την ίδια ημέρα σύμπας ο τουρκικός τύπος δημιουργεί ανθελληνικό παραλήρημα, η δε εφημερίδα “Γιουναϊντίν” εκδίδεται με ξεκάθαρο τίτλο “Εισβάλλουμε στην Κύπρο”. Τέλος ο πρωθυπουργός της Τουρκίας μεταβαίνει στην Αγγλία για συνομιλίες, ενώ ταυτόχρονα με δηλώσεις του ζητεί κοινή δράση στην Κύπρο, διαφορετικά η Τουρκία θα δράσει μονομερώς.

Από Ελληνικής πλευράς, στο διάστημα μεταξύ από 13 έως 19 Ιουλίου 1974 δεν είχαμε αξιόλογες δραστηριότητες, δεδομένου ότι λόγω της ασκήσεως “ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΖΕΥΣ” οι δυνάμεις της Αεροπορίας είχαν λάβει θέσεις προβλεπόμενες στο εθνικό Σχέδιο “Ε”. Στις 18 Ιουλίου διατάσσονται ενέργειες προβλεπόμενες στο Σχέδιο “Κ”, που περιελάμβανε την διάταξη μάχης σε περίπτωση επιθέσεως των Τούρκων εναντίον της Κύπρου. Βάσει του σχεδίου αυτού μεταστάθμευσαν δέκα οκτώ (18) Α/Φ F-84F Διώξεως Βομβαρδισμού στο Καστέλι της Κρήτης και δέκα Α/Φ Αναχαιτίσεως F-5 στο Ηράκλειο Κρήτης.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΓΩΝΗΣ

Ταξίαρχος (Ι) ε.α.

(Φ. 209)

Advertisements