Η τετρακτύς (σβάστικα) αποτελεί ιδιαιτέρως δημοφιλές θέμα στην διακόσμηση των χριστιανικών ναών.

Η μοναστική κοινότητα του Μπαουίτ, ιδρύθηκε από τον Άγιο Απόλλωνα μεταξύ 385 και 390 π.Χ. στην Ερμούπολη την Μεγάλη, την αρχαία Αιγυπτιακή Κμουν (Όγδοη Πόλη), κέντρο λατρείας του Θωθ, θεού της θεραπείας και της σοφίας, και προστάτη των γραφέων. Ένας πάπυρος του 3ου αιώνα μ.Χ. αναφέρει ότι η αρχαία πόλη είχε πολυώροφα κτίρια με επτά ορόφους. Η πόλη υπέστη σοβαρές καταστροφές από τους Μουσουλμάνους, οι οποίοι χρησιμοποίησαν αρχιτεκτονικά μέλη για ασβέστη ή για δομικά υλικά.

Γωνιακό τμήμα αναγλύφου από ασβεστόλιθο, του 6ου μ.Χ. αιώνος. (Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης)

Το μοναστήρι ήταν αφιερωμένο από τον «Apa Apollo» τον «Ισάγγελο», στους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ, και είχε περί τους 500 μοναχούς. Γνώρισε ιδιαίτερη άνθιση τον 6ο και 7ο μ.Χ. αιώνα, όταν κατοικήθηκε από μοναστική κοινότητα γυναικών. Μετά την Ισλαμική εισβολή, το μοναστήρι περιέπεσε σε παρακμή και εγκαταλείφθηκε τον 11ο μ.Χ. αιώνα.

Τμήμα τοιχογραφίας που χρονολογείται στον 7ο μ.Χ. αιώνα (Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι)

Το μοναστήρι το οποίο περιβάλλονταν από τείχος μήκους 3 χλμ., και διέθετε δύο εκκλησίες, η μία εκ των οποίων βασιλική, έχει γίνει γνωστό από το πλήθος των άριστα διατηρημένων Κοπτικών αγιογραφιών και αναγλύφων που φυλάσσονται κυρίως στο Κοπτικό Μουσείο του Καΐρου και στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.

 

Advertisements