%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%af%cf%84%ce%bb%ce%bf

-Τι γίνεται βρε κορίτσια; Πώς πάνε οι μουσαφιραίοι μας;
-Καλημέρα κυρ δάσκαλε! Μια χαρά πάνε όλα. Γέμισε και πάλι κόσμο το χωριό μας. Πέρασε και ένας χρόνος από τότε που μας βάζουν στην εφημερίδα.
-Ναι, κυρά Γιαννούλα, έχεις δίκιο! Τέτοιον καιρό πέρσι, μας είχε έρθει η Κανέλλα και μας είπε ότι κανόνισε να βγαίνουν οι ιστορίες μας στην εφημερίδα.
-Και όχι μόνον οι ιστορίες μας, κυρ δάσκαλε! Αυτή η τρελοκαμπέρω η Κανέλλα έγινε κολλητή με την διευθύντρια της εφημερίδας και ό,τι της κατέβει στην γκλάβα της, το στέλνει στην εφημερίδα.
-Τώρα που το λες κυρά Γιαννούλα, η Κανέλλα δεν έχει καλέσει την διευθύντρια της εφημερίδας να έρθει μερικές μέρες στο χωριό μας, να κάνει διακοπές; Να ξεκουραστεί τέλος πάντων.
-Ναι, κυρ δάσκαλε! Από πέρσι τα είχανε μιλήσει και κανονίσει. Μα από ό,τι μου είπε η Κανέλλα, της είπε λέει η διευθύντρια, ότι δεν θα ήταν σωστό να έρθει στο χωριό μας, για να μην χαθεί η μαγεία των γραφόμενων στο χαρτί. Δηλαδή όλες αυτές οι ιστορίες μας, οι απορίες μας, οι γκρίνιες μας, οι χαρές και λύπες, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, και οι διάφορες καταστάσεις που περνάμε, στο χαρτί της εφημερίδας έχουν την μαγεία να μεταφέρονται στους αναγνώστες διαφορετικά στον καθένα και με την φαντασία να οργιάζει. Κάθε φορά είμαστε και διαφορετική έκπληξη για το αναγνωστικό κοινό της εφημερίδας. Την βρύση μας, τον πλάτανό μας, την ρούγα μας ο καθείς κάθε Σάββατο που μας διαβάζει, τα έχει στο μυαλό του και την φαντασία του διαφορετικά πλάσει. Και φοβάται που λες κυρ δάσκαλε η διευθύντρια της εφημερίδας, ότι άμα μας ζήσει έστω για λίγο από κοντά, θα χαλάσει αυτό το μυστήριο και φαντασία που έχει ο καθένας για την ρούγα μας και το χωριό μας. Γιατί σαν διευθύντρια καθορίζει την γραμμή και το στυλ της εφημερίδας, οπότε καλύτερα να μην ξέρει. Να μην παρουσιάζει το γραπτό κείμενο, ξερό, κοκκάλινο, άγευστο, κατευθυνόμενο.
-Μάλιστα κυρά Γιαννούλα. Σωστή η ανάλυση και ακριβοδίκαιη θα έλεγα. Μα, να σε ρωτήσω; Όλα αυτά που μου είπες στα είπε η Κανέλλα αφού μίλησε με την διευθύντρια;
-Όχι βέβαια, κυρ δάσκαλε. Μόλις μου είπε η Κανέλλα ότι δεν θα έρθει η διευθύντρια για διακοπές, την πήρα εγώ τηλέφωνο και μου τα εξήγησε.
-Εεε! είπα και εγώ! Τέτοιο λόγο η Κανέλλα; Τέτοια ευφράδεια; Τέτοια σκέψη; Και να θυμάται όλα αυτά; Η Κανέλλα τρέχει σαν ζουρλή στα ποτάμια με τα πιτσιρίκια και τα φλαμίγκο…

(Φ. 212)

Advertisements